క్షిప్రం నివర్తధ్వమలం మృగైర్నో మనో హి మే దూయతి దహ్యతే చ। బుద్ధిం సమాచ్ఛాద్య చ మే సమన్యు- రుద్ధూయతే ప్రాణపతిః శరీరే
వేగంగా తిరిగి రండి, వేట చాలించండి! నా మనసు బాధతో మండిపోతోంది. నా బుద్ధి మసకబారిపోయింది, నా ఊపిరి కూడా లోపల కలవరపడుతోంది.
సరః సుపర్ణన హృతోరగేన్ద్ర- మరాజకం రాష్ట్రమివేహ శాన్తమ్। ఏవంవిధం మే ప్రతిభాతి కామ్యకం శౌణ్డైర్యథా పీతసురశ్చ కుమ్భః
ఈ సరస్సు, సుపర్ణుడు, నాగరాజు లేక వెలవెలబోతోంది. ఇది రాజు లేని రాజ్యంలా ఉంది. అలాగే కామ్యక వనం కూడా నాకు ఖాళీగా, వీరులు మద్యం తాగిన పాత్రలా కనిపిస్తోంది.
తే సైన్ధవైరగ్న్యనిలోగ్రవేగై- ర్మహాజవైర్వాజిభిరుహ్యమానాః। యుక్తైర్బృహద్భిః సురథైర్నృవీరా- స్తదాశ్రమాయాభిముఖా బభూవుః
అప్పుడు ఆ మహా వీరులు, అగ్ని, గాలి, మేఘం వేగంతో పరుగెత్తే గొప్ప గుర్రాలు జోడించి, పెద్దవైన రథాలలో వేగంగా ప్రయాణిస్తూ, ఆశ్రమం వైపు దూసుకెళ్లారు.
తేషాం తు గోమాయురనల్పఘోషో నివర్తతాం వామముపేత్య పార్శ్వమ్। ప్రవ్యాహరత్తత్ప్రవిమృశ్య రాజా ప్రోవాచ భీమం చ ధనంజయం చ
వారు తిరిగి వస్తుండగా, ఒక గొప్ప అరుపుతో గోమాయుడు వారి ఎడమవైపు వచ్చి చేరాడు. రాజు దీన్ని గమనించి, భీమునికీ అర్జునునికీ ఇలా అన్నాడు.
యథా వదత్యేప విహీనయోనిః సాలావృకోవామముపేత్య పార్స్వమ్। సువ్యక్తమస్మానవమత్య పాపైః కృతోఽభిమర్దః కురుభిః ప్రసహ్య
ఈ గోమాయుడు, తక్కువ వంశంలో పుట్టి, మన ఎడమవైపు వచ్చి అరుస్తున్నట్టు, దుష్టమైన కౌరవులు కూడా మనల్ని తక్కువగా చూసి, బలవంతంగా బాధించారు.
ఏత్యాథ తే తద్వనమావిశన్తో మహత్యరణ్యే మృగయాం చరిత్వా। బాలామపశ్యన్త తదా రుదన్తీం ధాత్రేయికాం ప్రేష్యవధూం ప్రియాయాః
అంతట వారు ఆ పెద్ద అడవిలో వేటాడి తిరిగి వస్తూ, అక్కడ ఏడుస్తున్న ఒక యువతిని చూశారు. ఆమె ప్రియమైన ద్రౌపదికి సేవ చేసే ధాత్రి కోడలు.
తామిన్ద్రసేనస్త్వరితోఽభిసృత్య రథాదవప్లుత్య తతోఽభ్యధావత్। ప్రోవాచ చైనాం వచనం నరేన్ద్ర ధాత్రేయికామార్తతరస్తదానీమ్
ఇంద్రసేనుడు వెంటనే రథం నుండి దిగి, ఆ యువతివైపు పరుగెత్తాడు. రాజు ఎంతో బాధతో ఆ ధాత్రి కోడలిని ఇలా అడిగాడు.
కచ్చిత్పరైర్నాపకృతం వనేఽస్మిన్
ఈ అడవిలో నిన్నెవరైనా బాధించారా?
పర్యాకులా సాధు సమీక్ష్యసూత- మభ్యాపతన్తం ద్రుతమిన్ద్రసేనమ్। ఉరో ఘ్నతీ కష్టతరం తదానీ- ముచ్చైః ప్రచుక్రోశ హృతేతి దేవీ
ఇంద్రసేనుడు వేగంగా తనవైపు వస్తున్నాడని చూసి, ఆ రాణి గుండెను బలంగా కొట్టుకుంటూ, 'ఆమెను ఎవరో తీసుకెళ్లారు!' అని పెద్దగా ఏడ్చింది.
అనిన్ద్యరూపా తు విశాలనేత్రా శరీరతుల్యా కురుపుఙ్గవానామ్। `కేనాత్మనాశాయ యదాపనీతా ఛిద్రం సమాసాద్య నరేన్ద్రపత్నీ
అపరాధం లేని రూపం, విశాలమైన కళ్ళు కలిగిన ఆమె, కురు వంశ వీరులతో సమానంగా ఉండేది. రాజు భార్యను, ఎవరు అవకాశాన్ని చూసుకుని, తనే నాశనం చేసుకునేలా అపహరించారు?
యద్యేవ దేవీం పృథివీం ప్రవిష్టా దివం ప్రపన్నాఽప్యథవా సముద్రమ్। తస్యా గమిష్యన్తి పదే హి పార్థా- స్తథా హి సంతప్యతి ధర్మరాజః
రాణి భూమిలోకి పోయినా, ఆకాశంలోకి వెళ్లినా, సముద్రంలోకి వెళ్లినా, పాండవులు ఆమెను వెంబడిస్తారు. ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు అంతగా బాధపడుతున్నాడు.
కో హీదృశానామరిమర్దనానాం క్లేశక్షమాణామపరాజితానామ్। ప్రాణైః సమామిష్టతమాం జిహీర్షే- దనుత్తమం రత్నమివ ప్రమూఢః
ఇంతటి శత్రు సంహారకులు, కష్టాలను తట్టుకునే, ఎవ్వరికీ ఓడని వీరుల ప్రియమైనవారిని, ఎవరు మూర్ఖంగా, ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి అపహరించాలనుకుంటారు?
న బుధ్యతే నాథవతీమిహాద్య బహిశ్చరం హృదయం పాణ్డవానామ్। కస్యాద్య కాయం ప్రతిభిద్య ఘోరా మహీం ప్రవేక్ష్యన్తి శితాః శరాగ్ర్యాః
ఈరోజు పాండవుల హృదయాలు, తమకు రక్షకుడు లేని సంగతి గ్రహించలేకపోతున్నాయి. ఎవరి శరీరాన్ని ఈ గోపురమైన బాణాలు చీల్చి, భూమికి పడేస్తాయో?
మా త్వం శుచస్తాం ప్రతి భీరు విద్ధి యథాఽద్య కృష్ణా పునరేష్యతీతి। నిహత్య సర్వాన్ద్విషతః సమగ్రా- న్పార్థాః సమేష్యనత్యథ యాజ్ఞసేన్యా
భయపడే వాడివి కావద్దు, ఆమె కోసం బాధపడకు. ఈరోజే కృష్ణా తిరిగి వస్తుందని తెలుసుకో. పాండవులు శత్రువులందరినీ సంహరించి, యజ్ఞసేనిని తిరిగి తీసుకువస్తారు.
అథాబ్రవీచ్చారుముఖం ప్రసృజ్య ధాత్రేయికా సారథిమిన్ద్రసేనమ్। జయద్రథేనాపహృతాప్రమథ్య పఞ్చేన్ద్రకల్పాన్పరిభూయ కృష్ణా
అప్పుడు ధాత్రి కోడలు, తన అందమైన ముఖం కలిగిన స్నేహితురాలిని వదిలి, ఇంద్రసేనుడికి ఇలా చెప్పింది: 'కృష్ణను జయద్రథుడు, ఇంద్రులాంటి వీరులను కూడా అధిగమించి, బలవంతంగా తీసుకెళ్లాడు.'
తిష్ఠన్తి వర్త్మాని నవాన్యమూని వృక్షాశ్చ న మ్లాన్తి తథైవ భగ్నాః। ఆవర్తయధ్వం హ్యనుయాత శీఘ్రం న దూరయాతైవ హి రాజపుత్రీ
ఇక్కడ కొత్త అడుగుల ముద్రలు ఉన్నాయి. చెట్లు విరిగిపోయినా, ఇంకా ఎండిపోలేదు. మీరు వెంటనే వెళ్ళండి, రాజకుమారి దూరంగా లేరు.
సన్నహ్యధ్వం సర్వ ఏవేన్ద్రకల్పా మహాన్తి చారూణి చ దంశనాని। గృహ్ణీత చాపాని మహాధనాని శరాంశ్చ శీఘ్రం పదవీం వ్రజధ్వమ్
ఇంద్రుడిలా ఉన్న మీరు అందరూ ఆయుధాలు ధరించండి. గొప్ప రక్షణ కవచాలు, బలమైన విల్లు, పదునైన బాణాలు తీసుకుని, వెంటనే ఆ మార్గాన్ని అనుసరించండి.
పురా హి నిర్భర్త్సనదణ్డమోహితా ప్రమూఢచిత్తా వదనేన శుష్యతా। దదాతి కస్మైచిదనర్హతే తనుం వరాజ్యపూర్ణామివ భస్మని స్రుచమ్
ఒకప్పుడు, గట్టిగా దెబ్బలు తిని, మనసు అయోమయంగా, ముఖం వాడిపోయి, ఆమెను అర్హత లేని వాడికి అప్పగించారు. అది నెయ్యితో నిండిన చెంబును బూడిదలో వేసినట్లే.
పురా తుషాగ్నావివ హూయతే హవిః పురా శ్మశానే స్రగివాపవిద్ధ్యతే। పురా చ సోమోఽధ్వరగోఽవలిహ్యతే శునా యథా విప్రజనే ప్రమోహితే
ఒకసారి, చల్లని బూడిదలో హోమం వేసినట్లు, శ్మశానంలో పూలమాలను పారేసినట్లు, యజ్ఞంలో సోమరసం బ్రాహ్మణులు లేనప్పుడు కుక్క తినినట్లే, ఆమెను కూడా అలా అపహరించారు.
పురా హి పార్థాశ్చ దృతౌ చ కాపిలీ ప్రసిచ్ఛతే క్షీరధారా యతధ్వమ్'। మహత్యరణ్యే మృగయాం చరిత్వా పురా సృగాలో నలినీం విగాహతే
ఒకప్పుడు, మీరు పాండవులు, ద్రుపద కుమార్తెతో పాటు, పాల ప్రవాహంలా నిరోధించబడ్డారు. పెద్ద అడవిలో వేటాడిన తర్వాత, ఒకసారి గోమాయుడు కమలపు చెరువులోకి ప్రవేశించినట్టు.
పురా హి మన్త్రాహుతిపూజితాయాం హుతాగ్నివేద్యాం బలిభుఙ్గిలీయతే। శ్రుతిం చ సమ్యక్ప్రసృతాం మహాధ్వరే గ్రామ్యో జనో యద్వదసౌ న నాశయేత్
పురాతన కాలంలో, యజ్ఞంలో మంత్రాలతో అర్పించిన హవిస్సు అగ్నికి సమర్పించేవారు. ఆ అర్పణ భోజనం యోగ్యుడైనవాడు మాత్రమే స్వీకరించేవాడు. అలాగే, పెద్ద యజ్ఞంలో శుద్ధమైన వేదపఠనం జరుగుతుంటే, సాధారణ ప్రజలు దాన్ని అడ్డుకోవద్దు.
మా వః ప్రియాయాః సునసం సులోచనం చన్ద్రప్రభాచ్ఛం వదనం ప్రసన్నమ్। స్పృశ్యాచ్ఛుభం కశ్చిదకృత్యకారీ శ్వా వై పురోడాశమివాధ్వరస్థమ్
మీ ప్రియమైనవారి అందమైన ముక్కు, సుందరమైన కళ్ళు, చంద్రబింబంలాంటి ముఖం, ప్రకాశవంతమైన హావభావాలను ఎవ్వరూ దురుద్దేశ్యంతో తాకరాదు. యజ్ఞంలో పూర్ణాహుతి వద్ద కుక్క తాకరాదని చెప్పినట్టు.
ఏతాని వర్త్మాన్యనుయాత శీఘ్రం మా వః కాలః క్షిప్రమిహాత్యగాద్వై
ఈ మార్గాలను త్వరగా అనుసరించండి. లేకపోతే కాలం వేగంగా గడిచిపోతుంది.
శీఘ్రం ప్రధావధ్వమితో నరేన్ద్రా యావన్న దూరం వ్రజతీతి పాపః। ప్రత్యాహరధ్వం ద్విషతాం సకాశా- ల్లక్ష్మీమివ స్వాం దయితాం నృసింహాః
ఓ రాజులారా, పాపి ఇంకా దూరంగా వెళ్లకముందే ఇక్కడినుంచి త్వరగా పరుగెత్తండి. శత్రువుల దగ్గర నుంచి మీ స్వంత ఐశ్వర్యాన్ని తిరిగి పొందినట్టు, మీరు కూడా వెనక్కు వెళ్లిపోండి.
భద్రే ప్రతిక్రామ నియచ్ఛ వాచం మాఽస్మత్సకాశే పరుషాణ్యవోచః। రాజానో వా యది వా రాజపుత్రా బలేన మత్తాః పఞ్చతాం ప్రాప్నువన్తి
ఓ మృదువైనవాడా, వెనక్కు తిప్పుకో. నీ మాటలను అదుపులో పెట్టుకో. మా సమక్షంలో కఠినంగా మాట్లాడవద్దు. రాజులు అయినా, రాజపుత్రులు అయినా, అధికారం మదంతో ఉన్నవారు చివరికి నాశనం అవుతారు.
ఏతావదుక్త్వా ప్రయయుర్హి శీఘ్రం తాన్యేవ వర్త్మాన్యనువర్తమానాః। ముహుర్ముహుర్వ్యాలవదుచ్ఛ్వసన్తో జ్యాం విక్షిపన్తశ్చ మహాధనుర్భ్యః
ఇలా చెప్పి వారు వెంటనే బయలుదేరారు. అదే మార్గాలను అనుసరించారు. వారు పాముల్లా శ్వాస తీసుకుంటూ, తమ గొప్ప విల్లుల జ్యాలను పదే పదే లాగుతూ ముందుకెళ్లారు.
తతోఽపశ్యంస్తస్య సైన్యస్య రేణు- ముద్ధూతం వై వాజిస్వురప్రణున్నమ్। పదాతీనాం మధ్యగతం చ ధౌమ్యం విక్రోశన్తం భీమ పార్థేత్యభీక్ష్ణమ్
ఆ తర్వాత వారు ఆ సైన్యంలో గుర్రాలు పరుగెత్తించడంతో లేచిన ధూళిని చూశారు. కాలాళ్ల మధ్యలో ధౌమ్యుడు నిలబడి, 'భీమా! పార్థా!' అని పదే పదే అరవడం వినిపించింది.
తే సాన్త్వ్య ధౌమ్యం పరిదీనసత్వాః సుఖం భవానేత్వితి రాజపుత్రాః। శ్యేనా యథైవామిషసంప్రయుక్తా జవేన తత్సైన్యమథాభ్యధావన్
రాజపుత్రులు, దుఃఖంతో ఉన్న ధౌమ్యుని ఓదార్చుతూ, 'మీరు సుఖంగా ఉండండి' అని అన్నారు. తరువాత, మాంసం కోసం ఎగిరే గద్దలవలె, వారు ఆ సైన్యంపై వేగంగా దాడి చేశారు.
తేషాం మహేన్ద్రోపమవిక్రమాణాం సంరబ్ధానాం ధర్షణాద్యాజ్ఞసేన్యాః। క్రోధః ప్రజజ్వాల జయద్రథం చ దృష్ట్వా ప్రియాం తస్య రథే స్థితాం చ
ఇంద్రునికి సమానమైన వీరత్వం కలిగి, కోపంతో ఉప్పొంగిన వారు, జయద్రథుడు తన ప్రియమైనవారిని రథంపై నిలబెట్టుకున్న దృశ్యాన్ని చూసి మరింత ఆగ్రహంతో మండిపడ్డారు.
ప్రచుక్రుశుశ్చాప్యథ సిన్ధురాజం వృకోదరశ్చైవ ధనంజయశ్చ। యమౌ చ రాజా చ మహాధనుర్ధరా- స్తతో దిశః సంముముహుః పరేషామ్
వృకోదరుడు, ధనంజయుడు, యమునందనులు, రాజు — వీరందరూ గొప్ప విల్లు పట్టినవారు — సింధు రాజును గట్టిగా అరవగా, శత్రు సైన్యాలు గందరగోళంలో పడ్డాయి.