నిశీథేఽభ్యేత్య చాకస్మాదస్మాన్స చ్ఛలయిష్యతి। కథం చ నిస్తరేమాస్మాత్కృచ్ఛ్రాద్దైవోపసాదితాత్
'మధ్యరాత్రి అకస్మాత్తుగా వచ్చి మమ్మల్ని మోసం చేయబోతున్నాడు. దైవం వల్ల వచ్చిన ఈ కష్టాన్ని మేము ఎలా దాటిపోతాము?' అని ఆందోళన చెందారు.
ఇతి చిన్తాపరాన్దృష్ట్వా నిఃశ్వసన్తో ముహుర్ముహుః। ఉవాచ వచనం శ్రీమాన్కృష్ణః ప్రత్యక్షతాం గతః
వారు ఇలా ఆలోచనలలో మునిగి, మళ్లీ మళ్లీ ఊపిరి పీలుస్తూ ఉండగా, అక్కడ ప్రత్యక్షంగా ఉన్న శ్రీకృష్ణుడు వారిని చూసి ఇలా అన్నాడు.
భవతామాపదం జ్ఞాత్వా ఋషేః పరమకోపనాత్। ద్రౌపద్యా చిన్తితః పార్థా అహం సత్వరమాగతః
'ఓ పార్థులారా! మునివర్యుడి తీవ్రమైన కోపం వల్ల మీకు కలిగిన కష్టాన్ని, ద్రౌపదీ ఆందోళనను తెలుసుకొని నేను త్వరగా వచ్చాను.'
న భయం విద్యతేతస్మాదృషేర్దుర్వాససోఽల్పకమ్। తేజసా భవతాం భీతః పూర్వమేవ పలాయితః
'దుర్వాస మునివారి వల్ల మీకు ఏమాత్రం భయం లేదు. మీ తేజస్సుకు భయపడి, ఆయన ముందే పారిపోయాడు.'
ధర్మనిత్యాస్తు యే కేచిన్న తే సీదన్తి కర్హిచిత్। ఆపృచ్ఛే వో గమిష్యామి నియతం భద్రమస్తు వః
ధర్మాన్ని ఎప్పుడూ పాటించే వారు ఎప్పుడూ క్షీణించరు. నేను మీకు వీడ్కోలు చెబుతున్నాను, వెళ్లిపోతున్నాను. మీకు ఎల్లప్పుడూ మంగళం కలగాలి.
శ్రుత్వేరితం కేశవస్య బభూవుః స్వస్థామానసాః। ద్రౌపద్యా సహితాః పార్థాస్తమూచుర్విగతజ్వరాః
కేశవుడు చెప్పిన మాటలు విని, ద్రౌపదితో కలిసి పాండవులు మనసు ప్రశాంతంగా, బాధలు లేకుండా ఆయనతో మాట్లాడారు.
త్వయా నాథేన గోవిన్ద దుస్తరామాపదం విభో। తీర్ణాః ప్లవమివాసాద్య మజ్జమానా మహార్ణవే
గోవిందా! నీవు మా రక్షకుడిగా ఉండటంతో, మేము ఆ పెద్ద కష్టాన్ని దాటి వచ్చాము. మహాసముద్రంలో మునిగిపోతున్నవారికి దోణి దొరికినట్లు మేము కాపాడబడ్డాము.
స్వస్తి సాధయ భద్రం తే ఇత్యాజ్ఞాతో యయౌ పురీమ్
'శుభంగా పో, నీకు మంగళం కలగాలి' అని అనుమతి ఇచ్చాక, ఆయన పట్టణానికి వెళ్లిపోయాడు.
పాణ్డవాశ్చ మహాభాగ ద్రౌపద్యా సహితాః ప్రభో। ఊషుః ప్రహృష్టమనసో విహరన్తో వనాద్వనమ్। ఇతి తేఽభిహితం రాజన్యత్పృష్టోఽహమిహ త్వయా
పండితులైన పాండవులు ద్రౌపదితో కలిసి ఆనందంగా, అడవి నుంచి అడవికి సంచరిస్తూ ఉన్నారు. రాజా! నీవు అడిగినది ఇదే, నేను నీకు చెప్పాను.
ఏవంవిధాన్యలీకాని ధార్తరాష్ట్రైర్దురాత్మభిః। పాణ్డవేషు వనస్థేషు ప్రయుక్తాని వృథాఽభవన్
ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు పాండవులు అడవిలో ఉన్నప్పుడు చేసిన అన్ని మోసాలు వృథా అయ్యాయి.
తస్మిన్బహుమృగేఽరణ్యే అటమానా మహారథాః। కామ్యకే భరతశ్రేష్ఠా విజహ్వుస్తే యథామరాః
అనేక జంతువులతో నిండిన ఆ అడవిలో, భరత వంశంలో శ్రేష్ఠులైన మహారథులు కామ్యకవనంలో దేవతల్లా సంచరించారు.
ప్రేక్షమాణా బహువిధాన్వనోద్దేశాన్సమన్తతః। యథర్తుకాలరమ్యాశ్చవనరాజీః సుషుష్పితాః
అందరూ చుట్టూ అడవి ప్రాంతాలను చూస్తూ, ఋతువుకి తగినట్టు పుష్పించిన అందమైన వనరాజులను ఆనందంగా చూశారు.
పాణ్డవా మృగయాశీలాశ్చరన్తస్తన్మహద్వనమ్। విజహ్నరిన్ద్రప్రిమాః కంచిత్కాలమరిందమాః
వేటను ఇష్టపడే పాండవులు ఆ విస్తారమైన అడవిలో కొంతకాలం రాజులలో ఇంద్రుడిలా ఆనందంగా తిరిగారు.
తతస్తే యౌగపద్యేన యయుః సర్వే చతుర్దిశమ్। మృగయాం పురుషవ్యాఘ్రా బ్రాహ్మణార్థే పరతపాః
అంతటా కలిసి, ఆ పురుషసింహులు బ్రాహ్మణుల కోసంగా నలుదిశలా వేటకు వెళ్లారు.
ద్రౌపదీమాశ్రమే న్యస్ తృణబిన్దోరనుజ్ఞయా। మహర్షేర్దీప్తతపసో ఘౌమ్యస్య చ పురోధసః
ద్రౌపదిని తృణబిందు మహర్షి, ఘౌమ్యుడు అనుమతితో ఆశ్రమంలో వదిలి వెళ్లారు.
తస్తు రాజా సింధూనాం వార్ధక్షత్రిర్మహాయశాః। వివాహకామః సాల్వేయాన్ప్రయాతః సోఽభవత్తదా
ఆ సమయంలో, సింధు దేశపు ప్రసిద్ధ రాజు వర్ధక్షత్రి పెళ్లి కోరికతో సాల్వేయుల దేశానికి బయలుదేరాడు.
మహతా పరిబర్హేణ రాజయోగ్యేన సంవృతః। రాజభిర్బహుభిః సార్ధముపాయాత్కామ్యకం చ సః
రాజుకు తగిన గొప్ప పరివారంతో, అనేకమంది రాజులతో కలిసి, అతడు కామ్యకవనానికి చేరుకున్నాడు.
తత్రాపశ్యత్ప్రియాం భార్యాం పాణ్డవానాం యశస్వినీమ్। తిష్ఠన్తీమాశ్రమద్వారి ద్రౌపదీం నిర్జనే వనే
అక్కడ పాండవుల కీర్తివంతమైన భార్య ద్రౌపదిని, ఆశ్రమ ద్వారంలో ఒంటరిగా నిలబడి ఉండగా చూశాడు.
విభ్రాజమానాం వపుషా బిభ్రతీం రూపముత్తమమ్। భ్రాజయన్తీం వనోద్దేశం నీలాభ్రమివ విద్యుతమ్
అద్భుతమైన అందంతో మెరిసిపోతూ, ఆ అడవి ప్రాంతాన్ని నీలి మేఘంలో మెరుపులా ప్రకాశింపజేసింది.
అప్సరా దేవకన్యా వా మాయా వా దేవనిర్మితా। ఇతికృత్వాఞ్జలిం సర్వే దదృశృస్తామనిన్దితామ్
'ఇది అప్సరసా, దేవకన్యా లేదా దేవతలు సృష్టించిన మాయా?' అని అనుకుంటూ, అందరూ చేతులు జోడించి ఆ నిందలేని ద్రౌపదిని ఆశ్చర్యంగా చూశారు.
తః స రాజా సిన్ధూనాం వార్ధక్షత్రిర్జయద్రథః। విస్మితస్త్వనవద్యాఙ్గీం దృష్ట్వా తాం దుష్టమానసః
ఆ సింధు రాజు వర్ధక్షత్రి జయద్రధుడు, ఆమె నిష్కళంకమైన రూపాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపడి, చెడు ఆలోచనలకు లోనయ్యాడు.
స కోటికాశ్యం రాజానమబ్రవీత్కామమోహితః। కస్య త్వేషాఽనవద్యాఙ్గీ యదివాఽపిన మానుషీ
కామమోహంతో, కోటికాశ్య రాజుతో ఇలా అన్నాడు: 'ఈ నిష్కళంకమైన స్త్రీ ఎవరిది? లేక మానవురాలు కాదు ఏమో?'
వివాహార్థో న మే కశ్చిదిమాం దృష్ట్వాఽతిమున్దరీమ్। ఏతామేవాహమాదాయ గమిష్యామి స్వమాలయమ్
ఈ అపూర్వ సౌందర్యవంతురాలిని చూసిన తరువాత కూడా నన్ను పెళ్లి చేసుకోవడానికి ఎవరూ రాలేదు. అందుకే, నేను ఈమెను మాత్రమే తీసుకుని నా ఇంటికి వెళ్తాను.
గచ్ఛ జానీహి సౌమ్యేమాం కస్య వాఽత్ర కుతోపి వా। కిమర్థమాగతా సుభ్రూరిదం కష్టకితం వనమ్
సౌమ్యా, నువ్వు వెళ్లి ఈమె ఎవరిది, ఎక్కడి నుండి వచ్చిందో, ఎందుకు ఈ అందమైన కనుబొమ్మలతో ఉన్న యువతి ఈ కఠినమైన ముల్లుబడి అడవికి వచ్చింది తెలుసుకో.
అపి నామ వరారోహా మామేషా లోకసున్దరీ। భజేదద్యాయతాపాఙ్గీ సుదతీ తనుమధ్యమా
ఈ నాజూకు నడుము, ఆకర్షణీయమైన పళ్లతో, పక్క చూపులతో, లోకసుందరిగా ఉన్న ఈమె నన్ను ఈరోజు ఎంచుకుంటుందేమో అని ఆశిస్తున్నాను.
అప్యహం కృతకామః స్యామిమాం ప్రాప్య వరస్రియమ్। గచ్ఛజానీహి కోన్వస్యా నాథ ఇత్యేవ కోటిక
ఈ అద్భుతమైన స్త్రీని పొందితే నా కోరిక తీరుతుందేమో. కోటికా, నువ్వు వెళ్లి ఈమెకు ఎవరు రక్షకుడో తెలుసుకో.
స కోటికాశ్యస్తచ్ఛ్రుత్వా రథాత్ప్రస్కన్ద్య కుణ్డలీ। ఉపేత్యపప్రచ్ఛ తదా క్రోష్టా వ్యాఘ్రవధూమివ
అప్పుడు కోటికాశ్యుడు ఆ మాటలు విని, రథం నుండి దిగి, చెవి రింగులు మెరుస్తూ, పులి ఆడదానిని అడుగుతున్న నక్కలా ఆమె దగ్గరికి వెళ్లి అడిగాడు.
కా త్వం కదమ్బస్య వినమ్య శాఖాం కిమాశ్రమే తిష్ఠసి శోభమానా। దేదీప్యమానాఽగ్నిశిఖేవ నక్తం వ్యాధూయమానా పవనేన సూభ్రూః
నీవెవరు? కదంబ చెట్టు కొమ్మను వంచి, ఈ ఆశ్రమంలో నిలబడి, రాత్రి అగ్నిశిఖలా ప్రకాశిస్తూ, గాలి తాకిడితో నీ అందమైన కనుబొమ్మలు ఊగిపోతున్నాయి.
అతీవ రూపేణ సమన్వితా త్వం న చాప్యరణ్యేషు బిభేషి కింను। దేవీ ను యక్షీ యదిదానవీ వా వరాప్సరా దైత్యవరాఙ్గనా వా
నీవు ఎంత అపూర్వ సౌందర్యంతో ఉన్నావు! అడవిలో భయపడకుండా ఉండటం ఏమిటి? నీవు దేవతవా, యక్షిణీవా, దానవికావా, అప్సరసవా, లేక దైత్యులలో గొప్పవారాలా?
వపుష్మతీ వోరగరాజకన్యా వనేచరీ వా క్షణదాచరస్త్రీ। త్వం దేవరాజ్ఞో వరుణస్య పత్నీ యమస్య సోమస్య ధనేశ్వరస్య
నీవు నాగరాజు కుమార్తెవా, అడవిలో తిరిగే స్త్రీవా, రాత్రి సంచరించే ఆత్మవా? నీవు ఇంద్రుడు, వరుణుడు, యముడు, సోముడు, ధనేశ్వరుడు వీరిలో ఎవరి భార్యవో?