దుర్వాససమభిప్రేక్ష్యతే సర్వే మునయోఽబ్రువన్। రాజ్ఞా హికారయిత్వాఽన్నం వయం స్నాతుం సమాగతాః
దుర్వాసుని చూసి అందరు మునులు ఇలా అన్నారు: 'రాజు భోజనానికి పిలిచాడు కాబట్టి మేము ఇక్కడికి స్నానం చేయడానికి వచ్చాము.'
ఆకణ్ఠతృప్తా విప్రర్షే కింస్విద్భుఞ్జామహే వయమ్। వృథా పాకః కృతోస్మాభిస్తత్ర కిం కరవామహే
'ప్రఖ్యాతుడైన మునీశ్వరా! మేము పూర్తిగా తృప్తిగా ఉన్నాము. ఇప్పుడు మేము ఏమి తినాలి? మేము వృథాగా వంట చేశాము. ఇక్కడ మేము ఏమి చేయాలి?'
వృథా పాకేన రాజర్షేరపరాధః కృతో మహాన్। మాఽస్మానధాక్షుర్దృష్ట్వైవ పాణ్డవాః క్రూరచక్షుషా
'వృథాగా వంట చేయడం వల్ల రాజర్షికి పెద్ద అపరాధం చేశాము. పాండవులు తమ కఠినమైన చూపుతో మమ్మల్ని చూసి నిందించకూడదని కోరుకుంటున్నాము.'
స్మృత్వాఽనుభావం రాజర్షేరమ్బరీషస్య ధీమతః। బిభేమి సుతరాం విప్రా హరిపాదాశ్రయాజ్జనాత్
'ధీమంతుడైన రాజర్షి అంబరీషుని శక్తిని గుర్తు చేసుకుంటూ, హరి పాదాశ్రయులను పొందినవారిని చూసి నేను చాలా భయపడుతున్నాను బ్రాహ్మణులారా.'
పాణ్డవాశ్చ మహాత్మానః సర్వే ధర్మపరాయణాః। శూరాశ్చకృతవిద్యాశ్చ వ్రతినస్తపసి స్థితాః
పాండవులు కూడా మహాత్ములు, ధర్మానికి పరాయణులు, వీరులు, విద్యలో నిపుణులు, వ్రతాచరణలో నిలకడగా ఉండేవారు.
సదాచారరతా నిత్యం వాసుదేవపరాయణాః। క్రుద్ధాస్తే నిర్దహేయుర్వై తూలరాశిమివానలః। తత ఏతానపృష్ట్వైవ శిష్యాః శీఘ్రం పలాయత
వారు ఎప్పుడూ మంచి ప్రవర్తనలో నిమగ్నంగా, వాసుదేవునికి పరాయణంగా ఉంటారు. కోపం వస్తే, వారు పత్తిపుంజాన్ని కాల్చే అగ్నిలా కాల్చగలరు. అందుకే వారిని అడగకుండా, శిష్యులు వెంటనే పారిపోయారు.
ఇత్యుక్తాస్తే ద్విజాః సర్వే మునినా గురుణా తదా। పాణ్డవేభ్యో భృశం భీతా దుద్రువుస్తే దిశో దశ
ఇలా గురువు చెప్పిన వెంటనే, అందరు బ్రాహ్మణులు ఆ సమయంలో పాండవులను చూసి చాలా భయపడి, పది దిశలా పరుగెత్తారు.
భీమసేనో దేవనద్యామపశ్యన్మునిసత్తమాన్। తీర్థే ష్వితస్తతస్తస్యా విచచార గవేషయన్
భీమసేనుడు ఆ దేవనదిలో గొప్ప మునులను కనుగొనలేదు. ఆ నదీ తీరంలో చుట్టూ తిరుగుతూ వారిని వెతికాడు.
తత్రస్థేభ్యస్తాపసేభ్యః శ్రుత్వా తాశ్చైవ విద్రుతాన్। యుధిష్ఠిరమథాభ్యేత్య తం వృత్తాన్తం న్యవేదయత్
అక్కడ ఉన్న తపస్వుల నుంచి వారు పారిపోయారని విని, భీమసేనుడు యుధిష్ఠిరుని దగ్గరకు వెళ్లి ఆ సంగతిని వివరంగా చెప్పాడు.
తతస్తే పాణ్డవాః సర్వే ప్ర్యాగమనకాఙ్క్షిణః। ప్రతీక్షనతః కియత్కాలం జితాత్మానోఽవతస్థిరే
అంతటా పాండవులందరూ అతిథులు వస్తారని ఆశతో కొంతసేపు ఆత్మనిగ్రహంతో, స్థిరంగా ఎదురుచూశారు.
నిశీథేఽభ్యేత్య చాకస్మాదస్మాన్స చ్ఛలయిష్యతి। కథం చ నిస్తరేమాస్మాత్కృచ్ఛ్రాద్దైవోపసాదితాత్
'మధ్యరాత్రి అకస్మాత్తుగా వచ్చి మమ్మల్ని మోసం చేయబోతున్నాడు. దైవం వల్ల వచ్చిన ఈ కష్టాన్ని మేము ఎలా దాటిపోతాము?' అని ఆందోళన చెందారు.
ఇతి చిన్తాపరాన్దృష్ట్వా నిఃశ్వసన్తో ముహుర్ముహుః। ఉవాచ వచనం శ్రీమాన్కృష్ణః ప్రత్యక్షతాం గతః
వారు ఇలా ఆలోచనలలో మునిగి, మళ్లీ మళ్లీ ఊపిరి పీలుస్తూ ఉండగా, అక్కడ ప్రత్యక్షంగా ఉన్న శ్రీకృష్ణుడు వారిని చూసి ఇలా అన్నాడు.
భవతామాపదం జ్ఞాత్వా ఋషేః పరమకోపనాత్। ద్రౌపద్యా చిన్తితః పార్థా అహం సత్వరమాగతః
'ఓ పార్థులారా! మునివర్యుడి తీవ్రమైన కోపం వల్ల మీకు కలిగిన కష్టాన్ని, ద్రౌపదీ ఆందోళనను తెలుసుకొని నేను త్వరగా వచ్చాను.'
న భయం విద్యతేతస్మాదృషేర్దుర్వాససోఽల్పకమ్। తేజసా భవతాం భీతః పూర్వమేవ పలాయితః
'దుర్వాస మునివారి వల్ల మీకు ఏమాత్రం భయం లేదు. మీ తేజస్సుకు భయపడి, ఆయన ముందే పారిపోయాడు.'
ధర్మనిత్యాస్తు యే కేచిన్న తే సీదన్తి కర్హిచిత్। ఆపృచ్ఛే వో గమిష్యామి నియతం భద్రమస్తు వః
ధర్మాన్ని ఎప్పుడూ పాటించే వారు ఎప్పుడూ క్షీణించరు. నేను మీకు వీడ్కోలు చెబుతున్నాను, వెళ్లిపోతున్నాను. మీకు ఎల్లప్పుడూ మంగళం కలగాలి.
శ్రుత్వేరితం కేశవస్య బభూవుః స్వస్థామానసాః। ద్రౌపద్యా సహితాః పార్థాస్తమూచుర్విగతజ్వరాః
కేశవుడు చెప్పిన మాటలు విని, ద్రౌపదితో కలిసి పాండవులు మనసు ప్రశాంతంగా, బాధలు లేకుండా ఆయనతో మాట్లాడారు.
త్వయా నాథేన గోవిన్ద దుస్తరామాపదం విభో। తీర్ణాః ప్లవమివాసాద్య మజ్జమానా మహార్ణవే
గోవిందా! నీవు మా రక్షకుడిగా ఉండటంతో, మేము ఆ పెద్ద కష్టాన్ని దాటి వచ్చాము. మహాసముద్రంలో మునిగిపోతున్నవారికి దోణి దొరికినట్లు మేము కాపాడబడ్డాము.
స్వస్తి సాధయ భద్రం తే ఇత్యాజ్ఞాతో యయౌ పురీమ్
'శుభంగా పో, నీకు మంగళం కలగాలి' అని అనుమతి ఇచ్చాక, ఆయన పట్టణానికి వెళ్లిపోయాడు.
పాణ్డవాశ్చ మహాభాగ ద్రౌపద్యా సహితాః ప్రభో। ఊషుః ప్రహృష్టమనసో విహరన్తో వనాద్వనమ్। ఇతి తేఽభిహితం రాజన్యత్పృష్టోఽహమిహ త్వయా
పండితులైన పాండవులు ద్రౌపదితో కలిసి ఆనందంగా, అడవి నుంచి అడవికి సంచరిస్తూ ఉన్నారు. రాజా! నీవు అడిగినది ఇదే, నేను నీకు చెప్పాను.
ఏవంవిధాన్యలీకాని ధార్తరాష్ట్రైర్దురాత్మభిః। పాణ్డవేషు వనస్థేషు ప్రయుక్తాని వృథాఽభవన్
ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు పాండవులు అడవిలో ఉన్నప్పుడు చేసిన అన్ని మోసాలు వృథా అయ్యాయి.
తస్మిన్బహుమృగేఽరణ్యే అటమానా మహారథాః। కామ్యకే భరతశ్రేష్ఠా విజహ్వుస్తే యథామరాః
అనేక జంతువులతో నిండిన ఆ అడవిలో, భరత వంశంలో శ్రేష్ఠులైన మహారథులు కామ్యకవనంలో దేవతల్లా సంచరించారు.
ప్రేక్షమాణా బహువిధాన్వనోద్దేశాన్సమన్తతః। యథర్తుకాలరమ్యాశ్చవనరాజీః సుషుష్పితాః
అందరూ చుట్టూ అడవి ప్రాంతాలను చూస్తూ, ఋతువుకి తగినట్టు పుష్పించిన అందమైన వనరాజులను ఆనందంగా చూశారు.
పాణ్డవా మృగయాశీలాశ్చరన్తస్తన్మహద్వనమ్। విజహ్నరిన్ద్రప్రిమాః కంచిత్కాలమరిందమాః
వేటను ఇష్టపడే పాండవులు ఆ విస్తారమైన అడవిలో కొంతకాలం రాజులలో ఇంద్రుడిలా ఆనందంగా తిరిగారు.
తతస్తే యౌగపద్యేన యయుః సర్వే చతుర్దిశమ్। మృగయాం పురుషవ్యాఘ్రా బ్రాహ్మణార్థే పరతపాః
అంతటా కలిసి, ఆ పురుషసింహులు బ్రాహ్మణుల కోసంగా నలుదిశలా వేటకు వెళ్లారు.
ద్రౌపదీమాశ్రమే న్యస్ తృణబిన్దోరనుజ్ఞయా। మహర్షేర్దీప్తతపసో ఘౌమ్యస్య చ పురోధసః
ద్రౌపదిని తృణబిందు మహర్షి, ఘౌమ్యుడు అనుమతితో ఆశ్రమంలో వదిలి వెళ్లారు.
తస్తు రాజా సింధూనాం వార్ధక్షత్రిర్మహాయశాః। వివాహకామః సాల్వేయాన్ప్రయాతః సోఽభవత్తదా
ఆ సమయంలో, సింధు దేశపు ప్రసిద్ధ రాజు వర్ధక్షత్రి పెళ్లి కోరికతో సాల్వేయుల దేశానికి బయలుదేరాడు.
మహతా పరిబర్హేణ రాజయోగ్యేన సంవృతః। రాజభిర్బహుభిః సార్ధముపాయాత్కామ్యకం చ సః
రాజుకు తగిన గొప్ప పరివారంతో, అనేకమంది రాజులతో కలిసి, అతడు కామ్యకవనానికి చేరుకున్నాడు.
తత్రాపశ్యత్ప్రియాం భార్యాం పాణ్డవానాం యశస్వినీమ్। తిష్ఠన్తీమాశ్రమద్వారి ద్రౌపదీం నిర్జనే వనే
అక్కడ పాండవుల కీర్తివంతమైన భార్య ద్రౌపదిని, ఆశ్రమ ద్వారంలో ఒంటరిగా నిలబడి ఉండగా చూశాడు.
విభ్రాజమానాం వపుషా బిభ్రతీం రూపముత్తమమ్। భ్రాజయన్తీం వనోద్దేశం నీలాభ్రమివ విద్యుతమ్
అద్భుతమైన అందంతో మెరిసిపోతూ, ఆ అడవి ప్రాంతాన్ని నీలి మేఘంలో మెరుపులా ప్రకాశింపజేసింది.
అప్సరా దేవకన్యా వా మాయా వా దేవనిర్మితా। ఇతికృత్వాఞ్జలిం సర్వే దదృశృస్తామనిన్దితామ్
'ఇది అప్సరసా, దేవకన్యా లేదా దేవతలు సృష్టించిన మాయా?' అని అనుకుంటూ, అందరూ చేతులు జోడించి ఆ నిందలేని ద్రౌపదిని ఆశ్చర్యంగా చూశారు.