కృష్ణకృష్ణ మహాబాహో దేవకీనన్దనావ్యయ। వాసుదేవ జగన్నాథ ప్రణతార్తివినాశన
కృష్ణా, కృష్ణా! మహాబాహువా, దేవకీ కుమారా, నశించని వాడా, వాసుదేవా, జగన్నాథా, శరణాగతుల బాధలను తొలగించేవాడా!
విశ్వాత్మన్విశ్వజనక విశ్వహర్తః ప్రభోఽవ్యయ। ప్రపన్నపాల గోపాల ప్రజాపాల పరాత్పర। ఆకూతీనాం చ చిత్తీనాం ప్రవర్తక నతాఽస్మి తే
ప్రపంచానికి ప్రాణమైనవాడా, సృష్టికర్తా, ప్రపంచాన్ని సంహరించేవాడా, ఎప్పటికీ మారని ప్రభువా! శరణాగతులను కాపాడేవాడా, గోపాలుడా, ప్రజలను కాపాడేవాడా, అందరికన్నా గొప్పవాడా! మనసులోని సంకల్పాలకు, ఆలోచనలకు ఆరంభమైనవాడా, నీకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
వరేణ్య వరదానన్త అగతీనాం గతిప్రద। పురాణపురుష ప్రాణమనోవృత్త్యాద్యగోచర
ఎల్లప్పుడూ శ్రేష్ఠుడవు, వరాలిచ్చేవాడవు, అంతం లేని వాడవు, ఆశ్రయం లేని వారికి దారి చూపేవాడవు, పురాతన పురుషుడవు, మనస్సు, ప్రాణాలకు అందని వాడవు.
సర్వాధ్యక్ష పరాధ్యక్ష త్వామహం శరణం గతా। పాహి మాం కృపయా దేవ శరణాగతవత్సల
ప్రపంచానికి అధిపతివా, పరమాధిపతివా, నేను నీ శరణు వచ్చాను. శరణాగతులకు దయ చూపే దేవా, నన్ను కాపాడుము.
నీలోత్పలదలశ్యామ పద్మగర్భారుణేక్షణ। పీతామ్బరపరీధాన లసత్కౌస్తుభభూషణ
నీలకమలదళంలా నలుపు రంగు గలవాడవు, పద్మపు గర్భంలా ఎర్రని కళ్లుగలవాడవు, పసుపు వస్త్రాలు ధరించావు, ప్రకాశించే కౌస్తుభ మణితో అలంకరించబడ్డావు.
త్వమాదిరన్తో భూతానాం త్వమేవ చ పరాయణమ్। పరాత్పరతరం జ్యోతిర్విశ్వాత్మా సర్వతోముఖః
ప్రాణులందరికీ ఆది, అంతము నీవే, వారికి పరమాశ్రయం నీవే. అందరికన్నా ఉన్నతమైన వెలుగు నీవే, విశ్వానికి ప్రాణమైనవాడవు, అన్ని దిశల్లో ఉన్నవాడవు.
త్వామేవాహుః పరం బీజం నిధానం సర్వసంపదామ్। త్వయా నాథేన దేవేశ సర్వాపద్మ్యో భయం న హి
నీవే పరమమైన విత్తానమని, అన్ని ఐశ్వర్యాల నిలయమని అందరూ అంటారు. దేవతలకు దేవుడవైన నీవు రక్షకుడిగా ఉన్నప్పుడు ఎలాంటి అపదలు వచ్చినా భయం లేదు.
దుఃశాసనాదహం పూర్వం సభాయాం మోచితా యథా। తథైవ సంకటాదస్మాన్మాముద్ధర్తుమిహార్హసి
పూర్వం సభలో దుఃశాసనుని నుండి నన్ను ఎలా రక్షించావో, ఇప్పుడు కూడా ఈ కష్ట పరిస్థితి నుండి నన్ను రక్షించాలి.
ఏవం స్తుతస్తదా దేవః కృష్ణయా భక్తవత్సలః। ద్రౌపద్యాః సంకటం జ్ఞాత్వా దేవదేవో జగత్పతిః
ఇలా కృష్ణయా స్తుతించగా, భక్తులను ప్రేమించే దేవుడు, ద్రౌపదీని కష్టాన్ని తెలుసుకొని, దేవతలకు దేవుడైన జగత్పతి
పార్స్వస్థాం శయనే త్యక్త్వా రుక్మిణీం కేశవః ప్రభుః। తత్రాజగామ త్వరితో హ్యచిన్త్యగతిరీశ్వరః
తన పక్కన పడుకున్న రుక్మిణిని వదిలి, కేశవుడు, అపారమైన వేగంతో అక్కడికి చేరాడు.
తతస్తం ద్రౌపదీ దృష్ట్వాప్రణమ్య పరయా ముదా। అబ్రవీద్వాసుదేవాయ మునేరాగమనాదికమ్
అప్పుడు ద్రౌపదీ అతన్ని చూసి, పరమానందంతో నమస్కరించి, వాసుదేవునికి ముని రాక గురించి వివరంగా చెప్పింది.
తతస్తామబ్రవీత్కృష్ణః క్షుధితోస్మి భృశాతురః। శీఘ్రం భోజయ మాం కృష్ణే పశ్చాత్సర్వం కరిష్యసి
అప్పుడా కృష్ణుడు, 'నాకు బాగా ఆకలిగా ఉంది, చాలా అలసిపోయాను. తొందరగా నాకు భోజనం పెట్టు, తర్వాత మిగతా పనులు చేసుకో,' అని అన్నాడు.
నిశమ్య తద్వచః కృష్ణా లజ్జితా వాక్యమబ్రవీత్। స్థాల్యాం భాస్కరదత్తాయామన్నం మద్భోజనావధి
ఆ మాటలు విని, కృష్ణా కొంచెం సిగ్గుపడుతూ, 'సూర్యుని ఇచ్చిన పాత్రలో నా భోజనం పూర్తయ్యింది,' అని చెప్పింది.
భుక్తవత్యస్మ్యహం దేవ తస్మాదన్నం న విద్యతే। తతః ప్రోవాచ భగవాన్కృష్ణాం కమలలోచనః
'దేవా, నేను ఇప్పటికే భోజనం చేశాను, అందుకే అన్నం లేదు.' అప్పుడు కమలనయనుడైన భగవంతుడు కృష్ణతో ఇలా అన్నాడు.
కృష్ణే న నర్మకాలోఽయం క్షుచ్ఛ్రమేణాతురే మయి। శీఘ్రం గచ్ఛ మమ స్థాలీమానయిత్వా ప్రదర్శయ
'కృష్ణా, ఇది సరదా చేసే సమయం కాదు. నాకు ఆకలి, అలసట ఎక్కువగా ఉంది. వెంటనే నా పాత్రను తీసుకొచ్చి నాకు చూపు.'
ఇతి నిర్బన్ధతః స్థాలీమానాయ్య స యదూద్వహః। స్థాల్యాః కణ్ఠేఽథ సంలగ్నం శాకాన్నం వీక్ష్యకేశవః
అలా బలవంతంగా అడిగిన తరువాత, యదువంశీయుడు ఆ పాత్రను తీసుకొచ్చాడు. కేశవుడు దాని అంచులో అంటుకున్న కూర అన్నాన్ని చూశాడు.
ఉపయుజ్యాబ్రవీదేనామనేన హరిరీశ్వరః। విశ్వాత్మా ప్రీయతాం దేవస్తుష్టశ్చాస్త్వితి యజ్ఞభూక్
అర్పణను స్వీకరించిన అనంతుడు, జగత్తుకు ఆత్మ అయిన హరి, 'ఈ దేవుడు సంతోషంగా ఉండాలి, తృప్తిగా ఉండాలి' అని అన్నాడు. ఎందుకంటే ఆయనే యజ్ఞఫలాన్ని పొందేవాడు.
ఆకారయ మునీఞ్శీఘ్రం భోజనాయేతి చాబ్రవీత్। భీమసేనం మహాబాహుః కృష్ణః క్లేశవినాశనః
బలమైన భుజాలు కలిగిన, కష్టాలను తొలగించే కృష్ణుడు భీమసేనుని పిలిచి, 'వేగంగా మునులను భోజనానికి పిలవు' అని చెప్పాడు.
తతో జగామ త్వరితో భీమసేనో మహాయశాః। ఆకారితుం తు తాన్సర్వాన్భోజనార్థం నృపోత్తమ। స్నాతుం గతాన్దేవనద్యాం దుర్వాసఃప్రభృతీన్మునీన్
అప్పుడు పేరుగాంచిన భీమసేనుడు, రాజులలో శ్రేష్ఠుడా, అందరు మునులను భోజనార్థం పిలవడానికి, దేవతానదిలో స్నానం చేయడానికి వెళ్లిన దుర్వాసాది మునులను వెతుకుతూ త్వరగా వెళ్లాడు.
తే చావతీర్ణాః సలిలే కృతవన్తోఽఘమర్షణమ్। దృష్ట్వోద్గారాన్సాన్నరసాంస్తృప్త్యా పరమయా యుతాః। ఉత్తీర్య సలిలాత్తస్మాద్దృష్టవన్తః పరస్పరమ్
వారు నీటిలో దిగిపోయి పాపాలను తొలగించే క్రతువును చేశారు. ఆహారపు మిగులు భాగాలను చూసి పరమ తృప్తితో నిండిపోయారు. తరువాత నీటిలోనుంచి బయటకు వచ్చి ఒకరినొకరు చూశారు.
దుర్వాససమభిప్రేక్ష్యతే సర్వే మునయోఽబ్రువన్। రాజ్ఞా హికారయిత్వాఽన్నం వయం స్నాతుం సమాగతాః
దుర్వాసుని చూసి అందరు మునులు ఇలా అన్నారు: 'రాజు భోజనానికి పిలిచాడు కాబట్టి మేము ఇక్కడికి స్నానం చేయడానికి వచ్చాము.'
ఆకణ్ఠతృప్తా విప్రర్షే కింస్విద్భుఞ్జామహే వయమ్। వృథా పాకః కృతోస్మాభిస్తత్ర కిం కరవామహే
'ప్రఖ్యాతుడైన మునీశ్వరా! మేము పూర్తిగా తృప్తిగా ఉన్నాము. ఇప్పుడు మేము ఏమి తినాలి? మేము వృథాగా వంట చేశాము. ఇక్కడ మేము ఏమి చేయాలి?'
వృథా పాకేన రాజర్షేరపరాధః కృతో మహాన్। మాఽస్మానధాక్షుర్దృష్ట్వైవ పాణ్డవాః క్రూరచక్షుషా
'వృథాగా వంట చేయడం వల్ల రాజర్షికి పెద్ద అపరాధం చేశాము. పాండవులు తమ కఠినమైన చూపుతో మమ్మల్ని చూసి నిందించకూడదని కోరుకుంటున్నాము.'
స్మృత్వాఽనుభావం రాజర్షేరమ్బరీషస్య ధీమతః। బిభేమి సుతరాం విప్రా హరిపాదాశ్రయాజ్జనాత్
'ధీమంతుడైన రాజర్షి అంబరీషుని శక్తిని గుర్తు చేసుకుంటూ, హరి పాదాశ్రయులను పొందినవారిని చూసి నేను చాలా భయపడుతున్నాను బ్రాహ్మణులారా.'
పాణ్డవాశ్చ మహాత్మానః సర్వే ధర్మపరాయణాః। శూరాశ్చకృతవిద్యాశ్చ వ్రతినస్తపసి స్థితాః
పాండవులు కూడా మహాత్ములు, ధర్మానికి పరాయణులు, వీరులు, విద్యలో నిపుణులు, వ్రతాచరణలో నిలకడగా ఉండేవారు.
సదాచారరతా నిత్యం వాసుదేవపరాయణాః। క్రుద్ధాస్తే నిర్దహేయుర్వై తూలరాశిమివానలః। తత ఏతానపృష్ట్వైవ శిష్యాః శీఘ్రం పలాయత
వారు ఎప్పుడూ మంచి ప్రవర్తనలో నిమగ్నంగా, వాసుదేవునికి పరాయణంగా ఉంటారు. కోపం వస్తే, వారు పత్తిపుంజాన్ని కాల్చే అగ్నిలా కాల్చగలరు. అందుకే వారిని అడగకుండా, శిష్యులు వెంటనే పారిపోయారు.
ఇత్యుక్తాస్తే ద్విజాః సర్వే మునినా గురుణా తదా। పాణ్డవేభ్యో భృశం భీతా దుద్రువుస్తే దిశో దశ
ఇలా గురువు చెప్పిన వెంటనే, అందరు బ్రాహ్మణులు ఆ సమయంలో పాండవులను చూసి చాలా భయపడి, పది దిశలా పరుగెత్తారు.
భీమసేనో దేవనద్యామపశ్యన్మునిసత్తమాన్। తీర్థే ష్వితస్తతస్తస్యా విచచార గవేషయన్
భీమసేనుడు ఆ దేవనదిలో గొప్ప మునులను కనుగొనలేదు. ఆ నదీ తీరంలో చుట్టూ తిరుగుతూ వారిని వెతికాడు.
తత్రస్థేభ్యస్తాపసేభ్యః శ్రుత్వా తాశ్చైవ విద్రుతాన్। యుధిష్ఠిరమథాభ్యేత్య తం వృత్తాన్తం న్యవేదయత్
అక్కడ ఉన్న తపస్వుల నుంచి వారు పారిపోయారని విని, భీమసేనుడు యుధిష్ఠిరుని దగ్గరకు వెళ్లి ఆ సంగతిని వివరంగా చెప్పాడు.
తతస్తే పాణ్డవాః సర్వే ప్ర్యాగమనకాఙ్క్షిణః। ప్రతీక్షనతః కియత్కాలం జితాత్మానోఽవతస్థిరే
అంతటా పాండవులందరూ అతిథులు వస్తారని ఆశతో కొంతసేపు ఆత్మనిగ్రహంతో, స్థిరంగా ఎదురుచూశారు.