స తే విక్రమశౌణ్డీరో రణే పార్థం విజేష్యతి। కర్ణః ప్రహరతాంశ్రేష్ఠః సర్వాంశ్చారీన్మహారథః
యుద్ధంలో ధైర్యవంతుడైన, పరాక్రమశాలి అయిన ఆ కర్ణుడు, మహారథులలో శ్రేష్ఠుడు, పార్థుడిని ఓడించి, తన శత్రువులందరిని జయిస్తాడు.
జ్ఞాత్వైతచ్ఛద్మనా వజ్రీ రక్షార్థం సవ్యసాచినః। కుణ్డలే కవచం చైవ కర్ణస్యాపహరిష్యతి
ఈ యుక్తిని తెలుసుకున్న వజ్రాయుధుడు, సవ్యసాచిని రక్షించేందుకు, కర్ణుని కుండలాలు, కవచాన్ని తీసుకుపోతాడు.
తస్మాదస్మాభిరప్యత్ర దైత్యాః శతసహస్రశః। నియుక్తా రాక్షసాశ్చైవ యే తే సంశప్తకా ఇతి। ప్రఖ్యాతాస్తేఽర్జునం వీరం యుధి హింస్యన్తి మా శుచః
కాబట్టి, మేము కూడా ఇక్కడ శతసహస్రాల సంఖ్యలో దైత్యులను, రాక్షసులను, సంశప్తకులుగా ప్రసిద్ధులైన వారిని నియమించాము; వారు యుద్ధంలో ఆ వీరుడైన అర్జునుడిపై దాడి చేస్తారు — నీవు చింతించవద్దు.
అసపత్నా త్వయా హీయం భోక్తవ్యా వసుధా నృప। మా విషాదం గమస్తస్మాన్నైతత్త్వయ్యుపపద్యతే
ఓ రాజా, నీవు ప్రత్యర్థులు లేకుండా భూమిని అనుభవించాలి; కాబట్టి, నిరాశకు లోనవద్దు, ఇది నీకు తగదు.
వినష్టే త్వయి చాస్మాకం పక్షో హీయేత కౌరవ। గచ్ఛ వీర న తే బుద్ధిరన్యా కార్యా కథంచన। త్వమస్మాకం గతిర్నిత్యం దేవతానాం చ పాణ్డవాః
నీవు నశిస్తే, మా పక్షం బలహీనమవుతుంది, ఓ కౌరవా; పో, వీరా, నీ మనసులో వేరే ఆలోచన పెట్టుకోకు. నీవు ఎప్పుడూ మాకు ఆశ్రయం, పాండవులు దేవతలకు ఎలా ఉంటారో అలాగే.
ఏవముక్త్వా పరిష్వజ్య దైత్యాస్తం రాజకుఞ్జరమ్। సమాశ్వాస్య చ దుర్ధర్షం పుత్రవద్దానవర్షభాః
అలా చెప్పి, దైత్యులు ఆ రాజకుఞ్జరుడిని ఆలింగనం చేసి, అతడిని కుమారుడిలా ఆదరిస్తూ ధైర్యం చెప్పారు.
స్థిరాం కృత్వా బుద్ధిమస్య ప్రియాణ్యుక్త్వా చ భారత। గమ్యతామిత్యనుజ్ఞాయ జయమాప్నుహి చేత్యథ
అతని మనస్సు బలపరిచి, మధురమైన మాటలు చెప్పి, అనుమతి ఇచ్చి, 'వెళ్ళు, విజయాన్ని సాధించు' అని ఆశీర్వదించారు.
తైర్విసృష్టం మహాబాహుం కృత్యా సైవానయత్పురః। తమేవ దేశం యత్రాసౌ తదా ప్రాయముపావిశత్
వారు విడిచిపెట్టిన తరువాత, మహాబాహువు కృత్య ద్వారా ముందుకు తీసుకుపోయి, తాను ఉన్న ఆ ప్రదేశానికే తీసుకెళ్ళబడాడు; అక్కడే అలసిపోయి కూర్చున్నాడు.
ప్రతినిక్షిప్యతం వీరం కృత్యా సమభిపూజ్య చ। అనుజ్ఞాతా చ రాజ్ఞా సా తత్రైవాన్తరధీయత
కృత్య ఆ వీరుణ్ని గౌరవంగా ఉంచి, రాజు ఆమెను సత్కరించి అనుమతిచ్చాడు; వెంటనే ఆమె అక్కడే అంతర్ధానమైంది.
గతాయామథ తస్యాం తు రాజా దుర్యోధనస్తదా। స్వప్నభూతమిదం సర్వమచిన్తయత భారత
ఆమె వెళ్లిపోయిన తర్వాత, రాజు దుర్యోధనుడు ఈ జరిగినదంతా కలలా అనిపించిందని ఆలోచించాడు, ఓ భారత.
సంమృశ్య తాని వాక్యాని దానవోక్తాని దుర్మతేః'। విజేష్యామి రణే పాణ్డూనితి చాస్యాభవనమతిః
దానవులు చెప్పిన ఆ మాటలను మనసులో తులన చేసుకుని, ఆ దుర్మతి, 'నేను పాండవులను యుద్ధంలో ఓడిస్తాను' అని సంకల్పించాడు.
కర్ణం సంశప్తకాంశ్చైవ పార్థస్యామిత్రఘాతినః। అమన్యత వధే యుక్తాన్సమర్థాంశ్చ సుయోధనః
సుయోధనుడు, అర్జునుని శత్రువులను సంహరించగల కర్ణుని, సంశప్తకులను అతని వధకు తగినవారిగా, సమర్థులుగా భావించాడు.
ఏవమాశా దృఢా తస్ ధార్తరాష్ట్రస్ దుర్మతేః। వినిర్జయే పాణ్డవానామభవద్భరతర్షభ
ఇలా, ఓ భారతవంశశ్రేష్ఠా, ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు, దుర్మార్గుడు, పాండవులను ఓడించగలనని గట్టి ఆశ పెట్టుకున్నాడు.
కర్ణోఽప్యావిష్టచిత్తాత్మా నరకస్యాన్తరాత్మనా। అర్జునస్య వధే క్రూరాం కరోతి స్మ తదా మతిమ్
కర్ణుడూ, నరకాసురుని ఆత్మతో ఆక్రమించబడి, అర్జునుడిని సంహరించాలనే క్రూరమైన సంకల్పం చేసుకున్నాడు.
సంశప్తకాశ్చ తే వీరా రాక్షసావిష్టచేతసః। రజస్తమోభ్యామాక్రాన్తాః ఫాల్గునస్య వధైషిణః
ఆ వీరులైన సంశప్తకులు, రాక్షసులు వారి మనస్సును ఆక్రమించి, రజోగుణం, తమోగుణంతో మునిగిపోయి, ఫాల్గుణుని వధకాంక్షతో ఉన్నారు.
భీష్మద్రోణకృపాద్యాశ్చ దానవాక్రాన్తచేతసః। న తథా పాణ్డుపుత్రాణాం స్నేహవన్తోఽభవంస్తదా
భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కృపాచార్యుడు మొదలైనవారు కూడా దానవులు వారి మనస్సును ఆక్రమించడంతో, అప్పట్లో పాండవులపై అంతగా స్నేహభావం చూపలేదు.
న చాచచక్షే కస్మైచిదేతద్రాజా సుయోధనః। `కృత్యయాఽఽనాయ్యకథితం యదస్య నిశి దానవైః
రాజు సుయోధనుడు రాత్రి దానవులు కృత్య ద్వారా చెప్పిన విషయాన్ని ఎవరికీ చెప్పలేదు.
దుర్యోధనం నిశన్తే చ కర్ణో వైకర్తనోఽబ్రవీత్। స్మయన్నివాఞ్జలిం కృత్వా పార్థివం హేతుమద్వచః
రాత్రి సమయంలో రాధేయుడు కర్ణుడు చిరునవ్వుతో చేతులు జోడించి, రాజు దుర్యోధనునికి బుద్ధిమంతమైన మాటలు చెప్పాడు.
న మృతో జయతే శత్రూఞ్జీవన్భద్రాణి పశ్యతి। మృతస్య భద్రాణి కుతః కౌరవేయ కుతో జయః
చనిపోయినవాడు శత్రువులను జయించలేడు; బ్రతికినవాడే శుభాన్ని చూస్తాడు. మరణించినవాడికి శుభం ఎక్కడ, విజయమేం వస్తుంది కౌరవా?
న కాలాఽద్య విషాదస్య భయస్య మరణస్య వా। పరిష్వజ్యాబ్రవీచ్చైవనం భుజాభ్యాం స మహాభుజః
ఇప్పుడు బాధ, భయం లేదా మరణానికి సమయం కాదు. ఆ మహాబాహుడు అతన్ని చేతులతో ఆలింగనం చేసి మరింత చెప్పాడు.
ఉత్తిష్ఠ రాజన్కిం శేషే కస్మాచ్ఛోచసి శత్రుహన్। శత్రూన్ప్రతాప్య వీర్యేణ స కథం మర్తుమర్హసి
రాజా, లేవు! ఎందుకు పడుకొని ఉన్నావు? శత్రువులను సంహరించేవాడివి, ఎందుకు విచారిస్తున్నావు? నీ పరాక్రమంతో శత్రువులను జయించినవాడివి, మరణాన్ని ఎలా ఆలోచించగలవు?
అథవా తే భయం జాతం దృష్ట్వాఽర్జునపరాక్రమమ్। సత్యంతే ప్రతిజానామి వధిష్యామి రణేఽర్జునమ్
లేదా, నీవు అర్జునుని పరాక్రమాన్ని చూసి భయపడ్డావా? నిజంగా మాటిస్తున్నాను, యుద్ధంలో అర్జునుని చంపుతాను.
గతే త్రయోదశే వర్షే సత్యేనాయుధమాలభే। ఆనయిష్యామ్యహం పార్తాన్వశం తవ జనాధిప
పదమూడవ సంవత్సరం పూర్తయిన తరువాత, ప్రమాణంగా ఆయుధాన్ని ఎత్తి, పాండవులను నీ ఆధీనంలోకి తేవాలని నేను వాగ్దానం చేస్తున్నాను, రాజా.
ఏవముక్తస్తు కర్ణేన దైత్యానాం వచనాత్తథా। ప్రణిపాతేన చాప్యేషాముదతిష్ఠత్సుయోధనః
కర్ణుడు చెప్పిన మాటలు, దానవుల మాటలు విని, సుయోధనుడు వారికి నమస్కరించి లేచాడు.
దైత్యానాం తద్వచః శ్రుత్వా హృది కృత్వా స్థిరాం మతిమ్। తతో మనుజశార్దూలో యోజయామాస వాహినీమ్। రథనాగాశ్వఫలిలాం పదాతిజనసంకులామ్
దానవుల మాటలు గుండెల్లో పెట్టుకొని, ధృఢంగా నిర్ణయించుకొని, ఆ మనుషులలో సింహస్వభావుడు తన సైన్యాన్ని — రథాలు, ఏనుగులు, కుదిరిన గుర్రాలు, పాదసేనతో నిండినదిగా — సిద్ధం చేశాడు.
గఙ్గౌఘప్రతిమా చాస్య ప్రయాణే శుశుభే చమూః
అతడు ప్రయాణం మొదలుపెట్టినప్పుడు, అతని సైన్యం గంగా ప్రవాహంలా ప్రకాశించింది.
శ్వేతచ్ఛత్రైః పతాకాభిశ్చామరైశ్చ సుపాణ్డురైః। రథైర్నాగైః పదాతైశ్చ శుశుభేఽతీవ సంకులా
తెల్లని గొడుగులు, జెండాలు, శుభ్రమైన చామరాలు, రథాలు, ఏనుగులు, పాదసేనతో ఆ సైన్యం ఎంతో జనంతో నిండిపోయి అద్భుతంగా మెరిసింది.
వ్యపేతాభ్రఘనే కాలే ద్యౌరివాసీత్తు శారదీ। `హంసపఙ్క్తిసమాకీర్ణా భ్రమత్సారసశోభితా
ఘనమైన మేఘాలు తొలగిన శరదృతువు ఆకాశంలా, హంసల వరుసలతో, తిరుగుతున్న సారసపక్షులతో అలంకరించబడినట్లు అది కనిపించింది.
జయాశీర్భిర్ద్విజేన్ద్రైః స స్తూయమానోఽధిరాజవత్। గృహ్ణన్నఞ్జలిమాలాశ్చ ధార్తరాష్ట్రో జనాధిపః
విజయాశీస్సులతో ద్విజులు స్తుతిస్తూ, అంజలిమాలలను అందిస్తూ, ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడైన రాజు రాజులవలె సత్కారం పొందాడు.
సుయోధనో యయావగ్రే శ్రియా పరమయా జ్వలమ్। కర్ణేన సార్ధం రాజేన్ద్ర సౌబలేన చ దేవినా
సుయోధనుడు కర్ణుడు, సౌబలుడు, దేవితో కలిసి ముందు భాగంలో గొప్ప వైభవంతో ప్రకాశిస్తూ ముందుకు వెళ్లాడు.