దానవానాం వినాశాయ దేవానామర్థసిద్ధయే। గోబ్రాహ్మణహితార్థాయ సైనాపత్యేఽభిషిఞ్చ మామ్
దానవులను నాశనం చేయడానికి, దేవతల కార్యసిద్ధికి, గోవు, బ్రాహ్మణుల మేలుకోసం నన్ను సేనాధిపతిగా అభిషేకించు.
సోఽభిషిక్తో మఘవతా సర్వైర్దేవగణైః సహ। అతీవ శుశుభే తత్ర పూజ్యమానో మహర్షిభిః
అప్పుడు మఘవంతుడు, అన్ని దేవతలతో కలిసి అభిషేకం చేయగా, మహర్షులు పూజించగా అతడు అక్కడ ఎంతో ప్రకాశించాడు.
తత్ర తత్కాఞ్చనం ఛత్రం ధ్రియమాణం వ్యరోచత। తథైవ సుసమిద్ధస్య పావకస్యాత్మమణ్డలమ్
అక్కడ అతని మీద పట్టిన బంగారు గొడుగు మెరిసింది. అలాగే, బలంగా మండుతున్న అగ్నికి ఉన్న తేజస్సు కూడా మెరిసింది.
విశ్వకర్మకృతా చాస్య దివ్యా మాలా హిరణ్మయీ। ఆబద్ధా త్రిపురఘ్నేన స్వయమేవ యశస్వినా
విశ్వకర్మ చేసిన దివ్యమైన బంగారు హారాన్ని, త్రిపురాసురుని సంహరించిన యశస్సుగల వాడు స్వయంగా అతనికి ధరింపజేశాడు.
ఆగమ్య మనుజవ్యాఘ్ర సహ దేవ్యా పరంతప। అర్చయామాస సుప్రీతో భగవాన్గోవృషధ్వజః
అరె మానవ సింహా, తన భార్యతో కలిసి వచ్చిన పశుపతిదేవుడు, పరమానందంతో ఆ దేవతను పూజించాడు.
రుద్రమగ్నిం ద్విజాః ప్రాహూ రుద్రసూనుస్తతస్తు సః। `కీర్త్యతే సుమహాతేజాః కుమారోఽద్భుతదర్శనః
బ్రాహ్మణులు రుద్రుని, అగ్నిని పిలిచారు. ఆ తరువాత రుద్రుని కుమారుడు, అపూర్వ తేజస్సుతో ప్రసిద్ధుడైన కుమారుడు, అందరికీ ఆశ్చర్యంగా కనిపించాడు.
రుద్రేణ శుక్రముత్సృష్టం తచ్ఛ్వేతః పర్వతోఽభవత్। పావకస్యేనద్రియం శ్వేతే కృత్తికాభిః కృతం నగే
రుద్రుడు విడిచిన బీజం తెల్ల పర్వతంగా మారింది. ఆ తెల్ల పర్వతంపై అగ్నిదేవుని నివాసాన్ని కృత్తికలు నిర్మించాయి.
పూజ్యమానం తు రుద్రేణ దృష్ట్వా సర్వేదివౌకసః। రుద్రసూనుం తతః ప్రాహుర్గుహం గుణవతాంవరమ్
రుద్రుని పూజిస్తున్నదాన్ని చూసి, ఆకాశంలో ఉన్న దేవతలు అందరూ రుద్రుని కుమారునికి 'గుహ' అని, గుణవంతుల్లో శ్రేష్ఠుడని పిలిచారు.
అనుప్రవిశ్య రుద్రేణ వహ్నిం జాతో హ్యయం శిశుః। తత్ర జాతస్తతః స్కన్దో రుద్రసూనుస్తతోఽభవత్
రుద్రుడు అగ్నిలో ప్రవేశించగా, అక్కడ ఆ శిశువు జన్మించాడు. అప్పుడు స్కందుడు జన్మించి, రుద్రుని కుమారుడయ్యాడు.
రుద్రస్య వహ్నేః స్వాహాయాః షణ్ణాం స్త్రీణాం చ తేజసా। జాతః స్కన్దః సురశ్రేష్ఠో రుద్రసూనుస్తతోఽభవత్
రుద్రుడు, అగ్ని, స్వాహా మరియు ఆరు స్త్రీల తేజస్సు కలసి, స్కందుడు జన్మించాడు. అతడు దేవతల్లో శ్రేష్ఠుడై, రుద్రుని కుమారుడయ్యాడు.
అరజే వాససీ రక్తే వసానః పావకాత్మజః। భాతి దీప్తవపుః శ్రమాన్రక్తాభ్రాభ్యామివాంశుమాన్
నిర్మలమైన ఎర్ర వస్త్రాలు ధరించిన అగ్నిపుత్రుడు, ఎర్ర మేఘాల కాంతిలో మెరిసే సూర్యునిలా, ప్రకాశవంతంగా వెలిగిపోతున్నాడు.
కుక్కుటశ్చాగ్నినా దత్తస్తస్ కేతురలంకృతః। రథే సముచ్ఛితో భాతి కాలాగ్నిరవ లోహితః
అగ్నిదేవుడు ఇచ్చిన కోడికొడుకును తన చిహ్నంగా అలంకరించుకుని, తన రథంపై ఉంచుకున్నాడు. అతడు కృష్ణాగ్ని వలె ఉగ్రంగా, ఎర్ర వర్ణంతో ప్రకాశిస్తున్నాడు.
యా చేష్టా సర్వభూతానాం ప్రభా శక్తిర్బలం తథా। అగ్రతస్తస్య సా శక్తిర్దేవానాం జయవర్ధనీ
ప్రపంచంలోని అన్ని జీవులలో ఉండే కదలిక, కాంతి, శక్తి, బల—all ఇవన్నీ అతనిలో ప్రధానంగా నిలిచి, దేవతలకు విజయాన్ని పెంచుతున్నాయి.
వివేశ కవచం చాస్య శరీరం సహజం తథా। యుధ్యమానస్య దేవస్య ప్రాదుర్భవతి తత్సదా
ఆయన కవచం, సహజమైన శరీరం, యుద్ధ సమయంలో ఎప్పుడూ ఆయనలో ప్రత్యక్షమవుతాయి.
శక్తిర్ధర్మో బలం తేజః కాన్తత్వం సత్యమున్నతిః। బ్రహ్మణ్యత్వమసంమోహో భక్తానాం పరిరక్షణమ్
శక్తి, ధర్మం, బలం, తేజస్సు, అందం, సత్యం, ఉన్నతి, బ్రహ్మణ్యభావం, స్పష్టత, భక్తులను కాపాడటం— ఇవన్నీ ఆయనలో ఉన్నాయి.
నికృన్తనం చ శత్రూణాం లోకానాం చాభిరక్షణమ్। స్కన్దేన సహ జాతాని సర్వాణ్యేవ జనాధిప
శత్రువులను సంహరించడం, లోకాల్ని కాపాడటం— ఇవన్నీ స్కందుడితో పాటు జన్మించాయి, ఓ రాజా.
ఏవం దేవగణైః సర్వైః సోఽభిషిక్తః స్వలంకృతః। బభౌ ప్రతీతః సుమనాః పరిపూర్ణేన్దుదర్శనః
అన్ని దేవతలూ ఆయన్ని అభిషేకించి, అలంకరించగా, ఆయన పరిపూర్ణ చంద్రునిలా, ఆనందంగా, విశ్వాసంతో ప్రకాశించాడు.
ఇష్టైః స్వాధ్యాయఘోషైశ్చ దేవతూర్యవరైరపి। దేవగన్ధర్వగీతైశ్చ సర్వైరప్సరసాం గణైః
ఇష్టమైన వేదపఠనాలు, దివ్యమైన వాద్యాలు, గంధర్వుల గీతాలు, అప్సరసల గానాలతో అక్కడ ఆకాశమంతా మార్మోగింది.
ఏతైశ్చాన్యైశ్చ బహుభిస్తుష్టైర్హృష్టైః స్వలంకృతః। [సుసంవృతః పిశాచానాం గణైర్దేవగణైస్తథా।] క్రీడన్భాతి తదా దేవైరభిషిక్తశ్చ పావకిః
ఇంకా అనేక మంది ఆనందంగా, అలంకరించుకుని, పిశాచ గణాలు, దేవతలతో చుట్టుముట్టబడి, దేవతలు అభిషేకించిన అగ్నిపుత్రుడు అక్కడ ఆనందంగా ఆడుతూ మెరిసిపోతున్నాడు.
అభిషిక్తం మహాసేనమపశ్యన్త దివౌకసః। వినిహత్య తమః సూర్యం యథైవాభ్యుదితం తథా
దివిలో నివసించే దేవతలు, మహాసేనుడిని అభిషేకించబడినవాడిగా చూశారు. అతడు ఉదయించే సూర్యునిలా చీకటిని తొలగించాడు.
అథైనమభ్యయుః సర్వా దేవసేనాః సహస్రశః। అస్మాకం త్వం పతిరితి బ్రువాణాః సర్వతో దిశః
అప్పుడు అన్ని దిక్కుల నుంచి వేలాది దేవసేనలు వచ్చి, 'మీమేలుడు నువ్వే' అని ప్రకటించాయి.
తాః సమాసాద్య భగవాన్సర్వభూతగణైర్వృతః। అర్చితస్తు స్తుతశ్చైవ సాన్త్వయామాస తా అపి
వారు సమీపించగా, భగవంతుడు అన్ని జీవగణాలతో చుట్టుముట్టబడి, పూజలు, స్తోత్రాలు అందుకుని, వారిని సాంత్వనపరిచాడు.
శతక్రతుశ్చాభిషిచ్య స్కన్దం సేనాపతిం తదా। సస్మార తాం దేవసేనాం యా సా తేన విమోక్షితా
ఆ సమయంలో ఇంద్రుడు స్కందుని సేనాధిపతిగా అభిషేకించి, తన చేత విముక్తమైన ఆ దివ్యసేనను జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడు.
అయం తస్యాః పతిర్నూనం విహితో బ్రహ్మణా స్వయమ్। సంచిన్త్య త్వానయామాస దేవసేనాం హ్యలంకృతామ్
ఈయన దేవసేనకు భర్తగా బ్రహ్మదేవుడు స్వయంగా నిర్ణయించాడు అని భావించి, అలంకరించబడిన దేవసేనను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చాడు.
స్కన్దం ప్రోవాచ బలభిదియం కన్యా సురోత్తమ। అజాతే త్వయి నిర్దిష్టా తవ పత్నీ స్వయంభువా
ఇంద్రుడు సైన్యాలను ఛేదించే స్కందుని చూచి ఇలా అన్నాడు: 'దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా! ఈ కన్యను స్వయంభువుడు నీకు భార్యగా నిశ్చయించాడు, అది నువ్వు జన్మించకముందే.'
తస్మాత్త్వమస్యా విధివత్పాణిం మన్త్రపురస్కృతమ్। గృహాణ దక్షిణం దేవ్యాః పాణినా పద్మవర్చసా
అందువల్ల, విధిగా మంత్రాలతో పవిత్రమైన దేవి యొక్క కుడి చేతిని, నీ పద్మవర్ణమైన చేతితో పట్టు.
ఏవముక్తః స జగ్రాహ తస్యాః పాణిం యథావిధి। బృహస్పతిర్మన్త్రవిద్ధి జజాప చ జుహావ చ
అలా చెప్పగానే, స్కందుడు ఆమెలో చేతిని యథావిధిగా పట్టుకున్నాడు. మంత్రజ్ఞుడైన బృహస్పతి మంత్రాలు పఠించి హోమం చేశాడు.
ఏవం స్కన్దస్య మహిషీం దేవసేనాం విదుర్జనాః। షష్ఠీం యాం బ్రాహ్మణాః ప్రాహుర్లక్ష్మీమాసాం సుఖప్రదామ్
ఇలా దేవసేనను స్కందుని భార్యగా ప్రజలు గుర్తించారు. ఆమెను బ్రాహ్మణులు షష్ఠీ, లక్ష్మీ, స్త్రీలకు సుఖాన్ని ప్రసాదించేవాడిగా పిలుస్తారు.
సినీబాలీం కుహూం చైవ సద్వృత్తిమపరాజితామ్। `ఇత్యేవమాదిభిర్దేవీ నామభిః పరికీర్త్యతే
ఆమెను సీనీవాళి, కుహూ, సద్వృతి, అపరాజితా అని కూడా దేవతలను ఈ పేర్లతో ప్రశంసిస్తారు.
యదా స్కన్దః పతిర్లబ్ధః శాశ్వతో దేవసేనయా। తదా తమాశ్రయల్లక్ష్మీః స్వయం దేవీ శరీరిణీ
స్కందుడు శాశ్వతంగా దేవసేనకు భర్తగా అయినప్పుడు, స్వయంగా లక్ష్మీదేవి ఆయనను ఆశ్రయించింది.