స తానువాచ వ్యథితో వాలోఽయం సుమహాబలః। స్రష్టారమపి లోకానాం యుధి విక్రమ్య నాశయేత్। [న బాలముత్సహే హన్తుమితి శక్రః ప్రభాషతే
అప్పుడు శక్రుడు బాధతో, 'ఈ బాలుడు అపారమైన బలవంతుడు; యుద్ధంలో తన పరాక్రమంతో లోకాల సృష్టికర్తనైనా నాశనం చేయగలడు. కానీ, నేను బాలుడిని హత్య చేయడాన్ని ధైర్యపడను' అని అన్నాడు.
తేఽబ్రువన్నాస్తి తే వీర్యం యత ఏవం ప్రభాసే।] సర్వాస్త్వద్యాభిగచ్ఛన్తు స్కన్దం లోకస్య మాతరః
దేవతలు, 'నువ్వు ఇలా మాట్లాడుతున్నావంటే నీకు శక్తి లేదు. అందువల్ల లోకమాతలు అందరూ ఈరోజు స్కందుని దగ్గరకు వెళ్లాలి' అని చెప్పారు.
కామవీర్యా ఘ్నన్తు చైనం తథేత్యుక్త్వా చ తా యయుః। తమప్రతిబలం దృష్ట్వా విషణ్ణవదనాస్తు తాః
మన కోరికల శక్తి ఇతనిని నాశనం చేయాలని చెప్పి, అవి అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాయి. అతనికి సమానమైన శక్తి ఎవరికీ లేదని చూసి, వాటి ముఖాలు ముసురుకున్నాయి.
అశక్యోఽయంవిచిన్త్యైవం తమేవ శరణం యయుః। ఊచుశ్చైనం త్వమస్మాకం పుత్రోఽస్మాభిర్ధృతంజగత్
ఇతన్ని ఓడించలేమని భావించి, అవి అతని వద్దకి ఆశ్రయం కోరాయి. 'నీవు మా కుమారుడవు, ఈ లోకం మాతో నిలబడింది' అని అతనితో చెప్పాయి.
అభినన్ద్య తతః సర్వాః ప్రస్నుతాః స్నేహవిక్లబాః। [తాసాం తద్వచనం శ్రుత్వా పాతుకామః స్తనాన్ప్రభుః]
అప్పుడు అవన్నీ ఆనందంతో, ప్రేమతో పొంగిపొర్లుతూ, మృదుత్వంతో మృదువుగా మారాయి. వాటి మాటలు విని, ప్రభువు వాటి పాలను పానించాలనుకున్నాడు.
తాః సంపూజ్య మహాసేనఃకామాంశ్చాసాం ప్రదాయ సః। అపశ్యదగ్నిమాయాన్తం పితరం బలినాం బలీ
మహాసేనుడు వాటిని గౌరవించి, వాటి కోరికలు తీరచేసాడు. ఆ తరువాత, అతను తన తండ్రైన అగ్నిని దగ్గరకు వస్తున్నట్టు చూశాడు.
స తు సంపూజితస్తేన సహ మాతృగణేన హ। పరివార్య మహాసేనం రక్షమాణః స్థితః శివః
అతనిచేత గౌరవింపబడిన శివుడు, మాతృగణంతో కలిసి మహాసేనుని చుట్టుముట్టి, అతన్ని రక్షిస్తూ నిలిచాడు.
సర్వాసాం యా తు మాతౄణాం నారీ క్రోధసముద్భవా। ధాత్రీ స్వపుత్రవత్స్కన్దం శూలహస్తాఽభ్యరక్షత
అందరిలో, కోపంతో పుట్టిన ఒక మహిళ, తన చేతిలో శూలంతో, తాను పుట్టిన కుమారుడిలా స్కందుని కాపాడింది.
లోహితస్యోదధేః కన్యా క్రూరా లోహితభోజనా। పరిష్వజ్య మహాసేనం పుత్రవత్పర్యరక్షత
రక్తసముద్రపు క్రూరమైన కుమార్తె, రక్తాన్ని ఆహారంగా తీసుకునే ఆమె, మహాసేనుని తన కుమారుడిలా ఆలింగనం చేసి, కాపాడింది.
అగ్నిర్భూత్వా నైగమేయశ్ఛాగవక్రో బహుప్రజః। రమయామాస శైలస్తం బాలం క్రీడనకైరివ
అగ్నిరూపంలో, మేక ముఖంతో, అనేక సంతానాలతో ఉన్న నైగమేయుడు, ఆ కొండపై ఉన్న బాలుడిని బొమ్మలతో ఆనందింపజేశాడు.
బ్రహాః సోపగ్రహాశ్చైవ ఋషయో మాతరస్తథా। హుతాశనముఖాశ్చైవ దృప్తాః పారిషదాం గణాః
బ్రహ్మలు, వారి అనుచరులు, ఋషులు, మాతృగణం, అగ్నిముఖంలో పుట్టిన గర్వితులైన సేవక గణాలు, అందరూ అక్కడ ఉన్నారు.
ఏతే చాన్యే చ బహవో ఘోరాస్త్రిదివవాసినః। పరివార్య మహాసేనం స్థితా మాతృగణైః సహ
ఇవాళ్లతో పాటు, మరెన్నో భయంకరమైన దేవలోక నివాసులు, మాతృగణంతో కలిసి మహాసేనుని చుట్టుముట్టి నిలిచారు.
సందిగ్ధం విజయం దృష్ట్వా విజయేప్సుః సురేశ్వరః। ఆరుహ్యైరావతస్కన్ధం ప్రయయౌ దైవతైః సహ
విజయం సందిగ్ధంగా ఉందని చూసి, గెలుపు కోరికతో దేవేంద్రుడు, ఐరావతం భుజంపై ఎక్కి, దేవతలతో కలిసి వెళ్లిపోయాడు.
ఆదాయ వజ్రం బవాన్సర్వైర్దేవగణైర్వృతః। విజిఘాంసుర్మహాసేనమిన్ద్రస్తూర్ణతరం యయౌ
వజ్రాయుధాన్ని తీసుకుని, అన్ని దేవతలతో చుట్టుముట్టి, మహాసేనుని సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో ఇంద్రుడు వేగంగా ముందుకు వెళ్లాడు.
ఇన్ద్రస్తస్య మహావేగం దృష్ట్వాఽద్భుతపరాక్రమమ్। విస్మితశ్చాభవద్రాజన్దేవానీకమచోదయత్
ఇంద్రుడు మహాసేనుని గొప్ప వేగాన్ని, అద్భుతమైన పరాక్రమాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు, రాజా! వెంటనే దేవసేనను ముందుకు నడిపించాడు.
ఉగ్రం తం చ మహానాదం దేవానీకం మహాప్రభమ్। విచిత్రధ్వజసన్నాహం నానావాహనకార్ముకమ్
ఆ దేవతల సైన్యం భయంకరంగా, మహత్తరంగా, రంగురంగుల జెండాలతో, వివిధ రకాల వాహనాలు, ధనుస్సులతో ప్రకాశించింది.
ప్రవరామ్బరసంవీతం శ్రియా జుష్టమలంకృతమ్। విజిఘాంసుం తమాయాన్తం కుమారః శక్రమన్వయాత్
ఉత్తమమైన వస్త్రాలు ధరించి, అలంకరించబడి, మహిమతో మెరిసిపోతూ, కుమారుడు తనను సంహరించేందుకు వస్తున్న ఇంద్రుని ఎదుర్కొనడానికి ముందుకు వెళ్లాడు.
వియత్పతిః స శక్రస్తు ద్రుతమాయాన్మహాబలః। సంహర్పయన్దేవసేనాం జిఘాంసుః పావకాత్మజమ్
ఆకాశాధిపతి ఇంద్రుడు, మహాశక్తితో, వేగంగా వచ్చి, దేవసేనను సమీకరించి, అగ్నిపుత్రుని సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో ముందుకు సాగాడు.
సంపూజ్యమానస్త్రిదశైస్తథైవ పరమర్షిభిః। సమీపమథ సంప్రాప్తో వహ్నిపుత్రస్య వాసవః
దేవతలు, మహర్షులు గౌరవిస్తూ ఉండగా, వాసవుడు అగ్నిపుత్రుని సమీపానికి చేరుకున్నాడు.
సింహనాదం తతశ్చక్రే దేవేశః సహితైః సురైః। గుహోఽపిశబ్దం తం శ్రుత్వా వ్యనదాత్సాగరో యథా
అప్పుడు దేవతాధిపతి తనతో ఉన్న దేవతలతో కలిసి సింహగర్జన చేశాడు. ఆ శబ్దాన్ని వినగానే గుహుడు సముద్రంలా గర్జించాడు.
తస్య శబ్దేన మహతా సముద్ధూతోదధిప్రభమ్। వభ్రామ తత్రతత్రైవ దైవసైన్యమచేతనమ్
ఆ గొప్ప శబ్దం సముద్రం ఉప్పొంగినట్లు వినిపించడంతో, దేవతల సైన్యం ఎక్కడికక్కడ అయోమయంగా చెల్లాచెదురై పోయింది.
జిధాంసూనుపసంప్రాప్తాన్దేవాన్దృష్ట్వా సపావకిః। విససర్జ ముఖాత్క్రుద్ధః ప్రవృద్ధాః పావకార్చిషః
పోరాడాలని దగ్గరికి వచ్చిన దేవతలను చూసి, పవకుని కుమారుడు కోపంతో తన నోటినుండి మంటలు విరబూసాడు.
అదహద్దేవసైన్యాని వేపమానాని భూతలే
భూమిపై వణికిపోతున్న దేవతల సైన్యాన్ని అతడు కాల్చేశాడు.
తే ప్రదీప్తశిరోదేహాః ప్రదీప్తాయుధవాహనాః। ప్రచ్యుతాః సహసా భాన్తి చిత్రాస్తారాగణా ఇవ
వాళ్ల తలలు, శరీరాలు, ఆయుధాలు, వాహనాలు అన్నీ మంటలతో దగ్దమై, ఒక్కసారిగా ఆకాశంలో మెరిసే నక్షత్రాల వలె కింద పడిపోయారు.
దహ్యమానాః ప్రపన్నాస్తే శరణం పావకాత్మజమ్। దేవా వజ్రధరం త్యక్త్వాతతః శానతిముపాగతాః
దహనమవుతూ, దేవతలు పవకుని కుమారుని ఆశ్రయించగా, వజ్రాయుధాన్ని వదిలేసి, వారు శాంతిని పొందారు.
త్యక్తో దేవైస్తతః స్కన్దే వజ్రం శక్రో న్యపాతయత్
దేవతలు వదిలేసిన తరువాత, ఇంద్రుడు తన వజ్రాయుధాన్ని స్కందుడిపై విసిరాడు.
తద్విసృష్టం జఘానాశు పర్శ్వం స్కన్దస్య దక్షిణమ్। విభేద చ మహారాజ పార్శ్వం తస్య మహాత్మనః
ఆ వజ్రాయుధం స్కందుని కుడి పక్కను గట్టిగా తాకి, ఆ మహాత్ముని పక్కను చీల్చేసింది.
వజ్రప్రహారాత్స్కన్దస్య సంజాతః పురుషోఽపరః। యువా కాఞ్చనసన్నాహః శక్తిధృగ్దివ్యకుణ్డలః
వజ్రాయుధం తాకిన దెబ్బతో స్కందుని నుండి మరొక యువకుడు జన్మించాడు. అతడు బంగారు కవచంతో, శక్తి ఆయుధంతో, దివ్య కుండలాలతో మెరిసిపోతూ కనిపించాడు.
యద్వజ్రవిశనాజ్జాతో విశాఖస్తేన సోఽభవత్
వజ్రాయుధం చీల్చిన చోటు నుండి జన్మించినందువల్ల అతడిని విశాఖుడు అని పిలిచారు.
తం జాతమపరం దృష్ట్వా కాలానలసమద్యుతిమ్। భయాదినద్రస్తుత తం స్కన్దం ప్రాఞ్జలిః శరణం గతః
ఆ కొత్తవాడిని, కాలాంతకాగ్ని వంటి తేజస్సుతో చూసిన ఇంద్రుడు భయంతో చేతులు జోడించి స్కందుని స్తుతిస్తూ ఆశ్రయించాడు.