ఇన్ద్రియైర్గృహ్యతే యద్యత్తత్తద్వ్యక్తమితి స్మృతమ్। తదవ్యక్తమితి జ్ఞేయం లిఙ్గగ్రాహ్యమతీన్ద్రియమ్
ఇంద్రియాలతో గ్రహించగలిగినది స్పష్టంగా కనిపించేదిగా పరిగణించాలి. ఇంద్రియాలకు అందని, సూక్ష్మంగా గ్రహించేది అవ్యక్తమని తెలుసుకోవాలి.
యథాస్వం గ్రాహకాన్యేషాం శబ్దాదీనామిమాని తు। ఇన్ద్రియాణి తథా దేహీ ధారయన్నిహ తప్యతే
శబ్దాది విషయాలను ఈ ఇంద్రియాలు గ్రహించేవిగా ఉన్నట్లే, ఆత్మ కూడా వాటిని ధరించి, ఇక్కడ సుఖదుఃఖాలను అనుభవిస్తుంది.
లోకే వితతమాత్మానం లోకం చాత్మని పశ్యతి। పరాపరజ్ఞః సక్తః సన్స తు భూతాని పశ్యతి
ఈ లోకంలో ఆత్మను వ్యాపించి ఉన్నదిగా, లోకాన్ని ఆత్మలోనే ఉన్నదిగా చూస్తాడు. పరాపర జ్ఞానం ఉన్నవాడు, కానీ ఆసక్తితో ఉన్నవాడు, అన్ని భూతాలను చూడగలడు.
పశ్యతః సర్వభూతాని సర్వావస్థాసు సర్వదా। బ్రహ్మభూతస్ సంయోగో నాశుభేనోపపద్యతే
ఎవరైనా అన్ని స్థితుల్లో, అన్ని కాలాల్లో, అన్ని భూతాలను చూస్తూ ఉంటే, అతనికి బ్రహ్మంతో ఐక్యం కలిగే దారిలో ఏదైనా అశుభం వల్ల ఆటంకం కలగదు.
జ్ఞానమూలాత్మకం క్లేశమతివృత్తస్య మోహజమ్। లోకబుద్ధిప్రకాశేన జ్ఞేయమార్గేణ గమ్యతే
అజ్ఞానం మూలంగా, మోహం వల్ల కలిగే బాధను అధిగమించినవాడు, లోకబుద్ధి వెలుగుతో జ్ఞాన మార్గంలో ముందుకు సాగుతాడు.
అనాదినిధనం జన్తుమాత్మయోనిం సదావ్యయమ్। అనౌపమ్యమమూర్తం చ భగవానాహ బుద్ధిమాన్
ఆత్మయోనిగా ఉన్న జీవుడు ఆదియంతరహితుడు, ఎప్పటికీ నశించని వాడు, ఉపమానం లేనివాడు, రూపరహితుడు అని జ్ఞానులు చెబుతారు.
తపోమూలమిదం సర్వం యన్మాం విప్రానుపృచ్ఛసి। `తపసా హి సమాప్నోతి యద్యదేవాభివాఞ్ఛతి'। ఇన్ద్రియాణ్యేవ సంయమ్య తపో భవతి నాన్యథా
ఓ బ్రాహ్మణా, నువ్వు నన్ను అడిగిన ఈ సర్వ విషయాలకు మూలం తపస్సే. తపస్సుతో మనిషి కోరినదాన్ని పొందగలడు. ఇంద్రియాలను నియంత్రించితేనే తపస్సు కలుగుతుంది, వేరేలా కాదు.
ఇన్ద్రియాణ్యేవ తత్సర్వంయత్స్వర్గనరకావుభౌ। నిగృహీతవిసృష్టాని స్వర్గాయ నరకాయ చ
ఇంద్రియాలకు సంబంధించినది అన్నీ స్వర్గం, నరకం రెండూ. అవి నియంత్రితంగా ఉంటే స్వర్గానికి, నియంత్రించకుండా ఉంటే నరకానికి దారి తీస్తాయి.
ఏష యోగవిధిః కృత్స్నో యావదిన్ద్రియధారణమ్। ఏతన్మూలం హి తపసః స్వర్గస్య నరకస్య చ
ఇంద్రియ నియమం వరకు ఇది సంపూర్ణ యోగ విధానం. ఇదే తపస్సుకు, స్వర్గానికి, నరకానికి మూలం.
ఇన్ద్రియాణాం ప్రసఙ్గేన దోమార్చ్ఛత్యసంశయమ్। సన్నియమ్య తు తాన్యేవ తతః సిద్ధిం సమాప్నుయాత్
ఇంద్రియాలకు ఆసక్తి పెడితే తప్పక చీకటిలో పడిపోతాడు. వాటిని కట్టడి చేస్తే విజయాన్ని పొందుతాడు.
షణ్ణామాత్ప్రని యోజ్యానామైశ్వర్యం యోఽధితిష్ఠతి। న స పాపైః కుతోఽనర్థైర్యుజ్యతే విజితేన్ద్రియః
ఆరు ఇంద్రియాలను కట్టడి చేసుకున్నవాడు పాపాలు, అనర్థాలు అతనిని తాకవు. ఇంద్రియాలను జయించినవాడు సుఖంగా ఉంటాడు.
రథః శరీరం పురుషస్య దృష్ట- మాత్మా నియన్తేన్ద్రియాణ్యాహురశ్వాన్। తైరప్రమత్తః కుశలీ సదశ్వై- ర్దాన్త సుఖం యాతి రథీవ ధీరః
మనిషి శరీరాన్ని రథంగా, ఆత్మను రథసారథిగా, ఇంద్రియాలను గుర్రాలుగా అంటారు. వాటిని జాగ్రత్తగా, నైపుణ్యంతో నడిపితే, ధీరుడు మంచి గుర్రాలతో రథసారథిలా సుఖంగా ప్రయాణిస్తాడు.
షణ్ణామాత్మనియుక్తానామిన్ద్రియాణాం ప్రమాథినామ్। యో ధీరో ధారయేద్రశ్మీన్స స్యాత్పరమసారథిః
ఆరు అశాంతమైన ఇంద్రియాలను ఆత్మతో కలిపి, వాటిని ధైర్యంగా నియంత్రించేవాడు, అతనే ఉత్తమ రథసారథి.
ఇన్ద్రియాణాం ప్రసృష్టానాం హయానామివ వర్త్మసు। ధృతిం కుర్వీత సారథ్యే ధృత్యా తాని జయేద్ధ్రువమ్
ఇంద్రియాలు గుర్రాల్లా నియంత్రణ లేకుండా దారిలో పోతే, రథసారథిగా ధైర్యంగా ఉండాలి. ధైర్యంతో వాటిని ఖచ్చితంగా జయించవచ్చు.
ఇన్ద్రియాణాం విచరతాం యన్మనోఽనువిధీయతే। తదస్ హరతే బుద్ధిం నావం వాయురివామ్భసి
ఇంద్రియాలు ఎక్కడికక్కడ తిరుగుతూ ఉంటే, మనస్సు వాటి వెంట పోతే, అది బుద్ధిని దూరం తీసుకెళ్తుంది. ఇది నీటిపై పడవను గాలి ఎగరేసుకుపోయినట్టు.
యేషు విప్రతిపద్యన్తే షట్స్వమోహాత్ఫలాగమమ్। తేష్వధ్యవసితాధ్యాయీ విన్దతే ధ్యానజం ఫలమ్
ఆరు ఇంద్రియాలలో, ఫలితాల కోసం మోహంతో మనుషులు చిక్కుకుంటారు. కానీ ఎవడు ధ్యానంలో స్థిరంగా ఉంటాడో, వాడికి ధ్యానఫలం లభిస్తుంది.
ఏవం తు సూక్ష్మే కథితే ధర్మవ్యాధేన భారత। బ్రాహ్మణః స పున సూక్ష్మం పప్రచ్ఛ సుసమాహితః
ధర్మవ్యాధుడు ఇలా సూక్ష్మంగా చెప్పిన తర్వాత, ఓ భారత వంశజా, ఆ బ్రాహ్మణుడు మనస్సు నిలిపి, మళ్ళీ సూక్ష్మమైన విషయాన్ని అడిగాడు.
వృత్త్వస్య రజసశ్చైవ తమసశ్చ యథాతథమ్। వృణాంస్తత్త్వేన మే బ్రూహి యథావదిహ పృచ్ఛతః
సత్వం, రజసం, తమసం — వీటి స్వభావాలు, వేరువేరు లక్షణాలు ఎలా ఉంటాయో నాకు సరిగ్గా వివరించు.
దృన్త తే కథయిష్యామి యన్మాం త్వం పరిపృచ్ఛసి। ఏతాన్గుణాన్పృథక్త్వేన నిబోధ గదతో మమ
నువ్వు అడిగినట్టు, ఈ గుణాలను వేరుగా, వాటి నిజమైన స్వరూపంతో నేను చెప్పబోతున్నాను. శ్రద్ధగా విను.
మోహాత్మకం తమస్తేషాం రజ ఏషాం ప్రవర్తకమ్। ప్రకాశబహులత్వాచ్చ సత్వం జ్యాయ ఇహోచ్యతే
వాటిలో తమసం మోహానికి కారణం, రజసం క్రియలకు కారణం, సత్వం స్పష్టత ఎక్కువగా ఉండి, ఇక్కడ అత్యుత్తమంగా చెప్పబడింది.
అవిద్యాబహులో మూఢః స్వప్నశీలో విచేతనః। దృర్హృపీకస్తమోధ్యస్తః సక్రోధస్తామసోఽలసః
తమసికుడు అజ్ఞానం ఎక్కువగా కలిగి, మూర్ఖుడు, నిద్రపోవడానికే అలవాటు, జ్ఞానం లేని వాడు, మొండివాడు, కోపం ఎక్కువ, అలసత్వం కలవాడు.
సువృత్తవాక్యో మన్త్రీ చ యో నరాగ్ర్యోఽనమూయకః। వివిత్సమానో విప్రర్షే స్తబ్ధో మానీ స రాజసః
యవడు మంచి మాటలు మాట్లాడతాడో, సలహాదారుడో, ఉత్తమ పురుషుడో, అసూయ లేనివాడో, తెలుసుకోవాలని తపన కలిగినవాడో, కానీ గర్వంతో, మొండితనంతో ఉంటాడో, వాడు రజసికుడు.
ప్రకాశబహులో ధీరో నిర్వివిత్సోఽనసూయకః। అక్రోధనో నరో ధీమాన్దాన్తశ్చైవస సాత్వికః
ఎవడు స్పష్టతతో, స్థిరంగా, అసూయ లేకుండా, కోపం లేకుండా, జ్ఞానంతో, మనస్సు నియంత్రించుకున్నవాడో, వాడు సాత్వికుడు.
సాత్వికస్త్వథ సంబుద్ధో లోకవృత్తైర్న లిప్యతే। యదా బుధ్యతి బోధ్ధవ్యం లోకవృత్తం జుగుప్సతే
సాత్వికుడు జ్ఞానం పొందినవాడు, లోకపు ప్రవర్తనతో కలుషితుడవడు కాదు. తెలుసుకోవాల్సినది తెలుసుకున్నప్పుడు, లోకపు ప్రవర్తనను తప్పుగా చూస్తాడు.
వైరాగ్యస్ చ రూపం తు పూర్వమేవ ప్రవర్తతే। మృదుర్భవత్యహంకారః ప్రసీదత్యార్జవం చ యత్
అతనికి మొదట వేరుపాటు భావన కలుగుతుంది; అతని అహంకారం మృదువుగా మారుతుంది; నిజాయితీ పెరుగుతుంది.
తతోఽస్ సర్వద్వన్ద్వాని ప్రశామ్యన్తి పరస్పరమ్। న చాస్యాసంయమో నామ క్వచిద్భవతి కశ్చన
తర్వాత అన్ని ద్వంద్వాలు పరస్పరం శాంతిస్తాయి. అతనికి ఎక్కడా నియమం లోపం ఉండదు.
శూద్రయోనౌ హి జాతస్య సద్గుణానుపతిష్ఠతః। వైశ్యత్వం భవతి బ్రహ్మన్క్షత్రియత్వం తథైవ చ
ఒకడు శూద్ర కుటుంబంలో పుట్టినా, మంచి లక్షణాలు కలిగి ఉంటే, వాడికి వైశ్యుడు లేదా క్షత్రియుడిగా మారే స్థానం లభిస్తుంది, ఓ బ్రాహ్మణా.
ఆర్జవే వర్తమానస్య బ్రాహ్మణ్యమభిజాయతే। గుణాస్తే కీర్తితాః సర్వే కిం భూయః శ్రోతుమిచ్ఛసి
నిజాయితీగా ప్రవర్తించేవాడికి బ్రాహ్మణత్వం లభిస్తుంది. ఈ లక్షణాలన్నీ చెప్పాను — ఇంకా ఏమి వినాలనుకుంటున్నావు?
పార్థివం ధాతుమాసాద్య శారీరోఽగ్నిః కథం భవేత్। అవకాశవిశేషేణ కథం వర్తయతేఽనిలః
భూమి తత్వం నుండి శరీరంలో అగ్ని ఎలా ఉత్పన్నమవుతుంది? గాలి ప్రత్యేక స్థలాల్లో ఎలా సంచరిస్తుంది?
ప్రశ్నమేతం సముద్దిష్టం బ్రాహ్మణేన యుధిష్ఠిర। వ్యాధస్తు కథయామాస బ్రాహ్మణాయ మహాత్మనే
ఈ ప్రశ్నను ఆ బ్రాహ్మణుడు అడిగాడు, ఓ యుధిష్ఠిరా. ఆ ధర్మవ్యాధుడు ఆ మహాత్ముడైన బ్రాహ్మణునికి వివరంగా చెప్పాడు.