న మ్రియేయుర్న జీర్యైయుః సర్వే స్యుః సర్వకామికాః। నాప్రియం ప్రతిపశ్యేయుర్విధిశ్చ యది నో భవేత్
విధి లేకపోతే, ఎవ్వరూ మరణించరు, వృద్ధాప్యంలో పడరు. అందరికీ కావలసినది లభిస్తుంది, ఎలాంటి అపరిచితమైన దుఃఖం ఎదురవదు.
ఉపర్యుపరి లోకస్య సర్వో గన్తుం సమీహతే। యతతే చ యథాథక్తి న చ తద్వర్తతే తథా
ప్రపంచంలో ప్రతి ఒక్కరూ ఎప్పటికప్పుడు పైకి ఎదగాలని ఆశిస్తారు. తమ శక్తికి తగినట్టు ప్రయత్నిస్తారు, కాని ఫలితం వారు కోరినట్టు జరగదు.
బహవః సంప్రదృశ్యన్తే తుల్యనక్షత్రమఙ్గలాః। మహత్తు ఫలవైషమ్యం దృశ్యతే కర్మసిద్ధిషు
చాలామంది ఒకే విధమైన నక్షత్రాలు, శుభసూచకాలు కలిగి ఉంటారు. అయినా, వారి కర్మఫలితాల్లో ఎంతో తేడా కనిపిస్తుంది.
న కేచిదీశతే బ్రహ్మన్స్వయంగ్రాహ్యస్య సత్తమ। కర్మణాం ప్రాకృతానాం వై ఇహ సిద్ధిః ప్రదృశ్యతే
బ్రాహ్మణా! ఎవ్వరూ తాము పొందవలసినదాన్ని స్వయంగా నియంత్రించలేరు. ఇక్కడ సాధారణ కర్మలకు ఫలితం ఎలా వస్తుందో స్పష్టంగా కనిపించదు.
తథా శ్రుతిరియంబ్రహ్మఞ్జీవః కిల సనాతనః। శరీరమధ్రువం లోకే సర్వేషాం ప్రాణినామిహ
బ్రాహ్మణా! ఇలా విన్నాము — జీవుడు శాశ్వతుడు, కాని ఈ లోకంలో అన్ని ప్రాణుల శరీరాలు నశించేవే.
వధ్యమానే శరీరే తు దేహనాశో భవత్యుత। జీవః సంక్రమతేఽన్యత్రకర్మబనధనిబన్ధనః
శరీరం నశించినప్పుడు, శరీరమే పోతుంది. కాని, జీవుడు కర్మబంధంతో ఇంకొక చోటికి వెళ్తాడు.
కథం ధర్మవిదాంశ్రేష్ఠ జీవో భవతి శాశ్వతః। ఏతదిచ్ఛామ్యహం జ్ఞాతుం తత్త్వేన వదతాంవర
ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడా! జీవుడు ఎలా శాశ్వతుడవుతాడు? ఇది నిజంగా తెలుసుకోవాలని నాకు ఉంది. దయచేసి చెప్పు.
న జీవనాశోస్తి హి దేహభేదే మిథ్యైతదాహుర్మ్రియతీతి మూఢాః। జీవస్తు దేహాన్తరితః ప్రయాతి దశార్ధతైవాస్ శరీరభేదః
శరీరం పోయినప్పుడు జీవుడు నశించడు. 'అతడు చనిపోయాడు' అని మూర్ఖులు అనడం అబద్ధం. జీవుడు శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి వెళ్ళిపోతాడు. నశించేది శరీరమే.
అన్యో హి నాశ్నాతి కృతం హి కర్మ మనుష్యలోకే మనుజస్ కశ్చిత్। యత్తేన కించిద్ధి కృతంహి కర్మ తదశ్నుతే నాస్తి కృతస్య నాశః
మనిషి చేసిన కర్మను ఇంకెవ్వరూ అనుభవించరు. ఏది తానే చేశాడో, దాని ఫలితాన్ని తానే అనుభవిస్తాడు. చేసిన కర్మ నశించదు.
సుపుణ్యశీలా హి భవన్తి పుణ్యా నరాధమాః పాపకృతో భవన్తి। నరోఽనుయాతస్త్విహ కర్మభిః స్వై- స్తతః సముత్పద్యతి భావితస్తైః
మంచి నడవడిక ఉన్నవారు పుణ్యులు అవుతారు. పాపాలు చేసినవారు నరాధములు అవుతారు. మనిషి తన కర్మలను అనుసరిస్తూ, వాటి ప్రకారం పుడతాడు.
కథం సంభవతే యోనౌ కథం వా పుణ్యపాపయోః। జాతీః పుణ్యా హ్యపుణ్యాశ్ కథం గచ్ఛతి సత్తమ
జననం ఎలా జరుగుతుంది? పుణ్యపాపాలు ఎలా పనిచేస్తాయి? పుణ్య జన్మలు, అపుణ్య జన్మలు ఎలా వస్తాయి, మహాత్మా?
గర్భాధానసమాయుక్తం కర్మేదం సంప్రదృశ్యతే। సమాసేన తు తే క్షిప్రం ప్రవక్ష్యామి ద్విజోత్తమ
గర్భధారణతో ఈ కర్మ సంబంధమై ఉంటుంది. ద్విజశ్రేష్ఠా! దీనిని సంక్షిప్తంగా త్వరగా నీకు చెప్పుతాను.
యథా సంభృతసంభారః పునరేవ ప్రజాయతే। శుభకృచ్ఛుభయోనీషు పాపకృత్పాపయోనిషు
ఎలా ఒకరు అవసరమైన వస్తువులు కూడగట్టుకుంటే మళ్లీ పుడతారో, అలాగే మంచి పనులు చేసినవారు శుభమైన గర్భాల్లో జన్మిస్తారు, చెడు పనులు చేసినవారు చెడ్డ గర్భాల్లో పుడతారు.
శుభైః ప్రయోగైర్దేవత్వంవ్యామిశ్రైర్మానుషో భవేత్। మోహనీయైర్వియోనీషు త్వధోగామీ చ కిల్బిషైః
శుభమైన పనుల వల్ల దేవతలుగా అవుతారు; కలిసిన పనుల వల్ల మనుషులుగా పుడతారు; మాయాజాలమైన చెడు పనుల వల్ల దిగువ జన్మలు పొందుతారు.
జాతిమృత్యుజరాదుఃఖైః సతతం సమభిద్రుతః। సంసారే పచ్యమానశ్చ దోషైరాత్మకృతైర్నరః
పుట్టడం, మరణం, వృద్ధాప్యం వంటి బాధలతో ఎప్పుడూ బాధపడుతూ, మనిషి తనే చేసిన తప్పుల వల్ల ఈ లోకంలో తాపత్రయానికి గురవుతాడు.
తిర్యగ్యోనిసహస్రాణి గత్వా నరకమేవ చ। జీవాః సంపరివర్తన్తే కర్మబన్ధనిబన్ధనాః
జీవులు వేలాది జంతు జన్మలు, నరకానుభవం పొందిన తరువాత కూడా, తమ కర్మ బంధనాలకు లోబడి తిరుగుతూనే ఉంటారు.
జన్తుస్తు కర్మభిస్తైస్తైః స్వకృతైః ప్రేత్య దుఃఖితః। తద్దుఃఖప్రతిఘాతార్థమపుణ్యాం యోనిమాప్నుతే
ప్రాణి తనే చేసిన పనుల వల్ల మరణానంతరం బాధపడుతూ, ఆ బాధకు ప్రతిఫలంగా మరొక దుఃఖమైన జన్మను పొందుతుంది.
తతః కర్మ సమాదత్తే పునరన్యన్నవం బహు। పచ్యతే తు పునస్తేన భుక్త్వాఽపథ్యమివాతురః
తర్వాత, మళ్లీ కొత్త పనులు చేస్తూ, వాటి ఫలితంగా మరలా బాధపడతాడు. ఇది ఆరోగ్యంలేని మనిషి అనారోగ్యకరమైన ఆహారం తిని బాధపడినట్టు.
అజస్రమేవ దుఃఖార్తోఽదుఃఖితః సుఖిసంజ్ఞితః। తతో నివృత్తబన్ధత్వాత్కర్మణాముదయాదపి
ఎప్పుడూ బాధతో బాధపడుతూ, బాధ లేకపోతే సంతోషంగా ఉన్నానని భావించినా, కర్మ బంధనానికి లోబడి ఉంటాడు. కానీ కర్మలు పూర్తయితే విముక్తి పొందుతాడు.
పరిక్రామతి సంసారే చక్రవద్బహువేదనః। స చేన్నివృత్తబన్ధస్తు విశుద్ధశ్చాపి కర్మభిః
అతడు సంసారంలో చక్రంలా తిరుగుతూ ఎన్నో బాధలు అనుభవిస్తాడు. కానీ కర్మ బంధనాలు తొలగి, తన పనుల వల్ల పవిత్రుడైతే—
తపోయోగసమారమ్భం కురుతే ద్విజసత్తమ। కర్మభిర్బహుభిశ్చాపి లోకానశ్నాతి కర్మభిః
—తపస్సు, యోగ సాధన ప్రారంభించి, ఎన్నో మంచి పనుల ద్వారా ఆ పనుల ఫలితంగా లోకాలను అనుభవిస్తాడు, ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా!
[స చేన్నివృత్తబన్ధస్తు విశుద్ధశ్చాపి కర్మభిః।] ప్రాప్నోతి సుకృతాఁల్లోకాన్యత్రగత్వా న శోచతి
అతడు కర్మ బంధనాల నుంచి విముక్తుడై, తన పనుల వల్ల పవిత్రుడైతే, సత్కార్యుల లోకాలను పొందుతాడు. అక్కడికి వెళ్లిన తరువాత anymore విచారం ఉండదు.
పాపం కుర్వనపుణ్యవృత్తః పుణ్యస్యాన్తం న గచ్ఛతి। `పుణ్యం కుర్వన్పుణ్యవృత్తః పుణ్యస్యాన్తం న గచ్ఛతి'। తస్మాత్పుణ్యం యతేత్కర్తుం వర్జయీత చ పాపకమ్
పాపకార్యాలు చేసి, దుష్టమైన ప్రవర్తన కలవాడు పుణ్యానికి అంతం చూడడు; పుణ్యకార్యాలు చేసి, సత్ప్రవర్తన కలవాడు కూడా పుణ్యానికి అంతం చూడడు. అందువల్ల, ఎప్పుడూ మంచి చేయాలని ప్రయత్నించాలి, చెడు పనులను దూరంగా పెట్టాలి.
అనసూయుః కృతజ్ఞశ్చ కల్యాణాన్యేవ సేవతే। సుఖాని ధర్మమర్థం చ స్వర్గం చ లభతే నరః
ఈర్ష్య లేకుండా, కృతజ్ఞత కలిగి ఉన్నవాడు ఎప్పుడూ మంగళకరమైన విషయాలనే అనుసరిస్తాడు. అలాంటి మనిషికి సుఖం, ధర్మం, ధనం, స్వర్గం అన్నీ లభిస్తాయి.
సంస్కృతస్య చ దాన్తస్ నియతస్య యతాత్మనః। ప్రాజ్ఞాస్యానన్తరా వృత్తిరిహి లోకే పరత్ర చ
శాంతంగా, నియమంగా, ఆత్మనిగ్రహంతో ఉన్నవాడికి, ఈ లోకంలోనూ పరలోకంలోనూ, జ్ఞానుల ప్రవర్తన అతడిని అనుసరిస్తుంది.
సతాం ధఱ్మేణ వర్తేత క్రియాం శిష్టవదాచరేత్। అసంక్లేశేన లోకస్య వృత్తిం లిప్సేత వై ద్విజః
సత్పురుషుల ధర్మాన్ని అనుసరించాలి, వారు చేసే విధంగా ప్రవర్తించాలి. లోకానికి ఇబ్బంది కలగకుండా, ద్విజుడు తన జీవనోపాధిని పొందాలి.
సన్తి హ్యాగమవిజ్ఞానాః శిష్టాః శాస్త్రే విచక్షణాః। స్వధర్మేణ క్రియా లోకే కుర్వాణాస్తే హ్యసంకరాః
శాస్త్రజ్ఞానం కలిగిన, వివేకం ఉన్న పెద్దలు ఉన్నారు. వారు తమ స్వధర్మాన్ని పాటిస్తూ లోకంలో పనులు చేస్తూ, అయోమయం లేకుండా ఉంటారు.
ప్రాజ్ఞో ధర్మేణ రమతే ధర్మం చైవోపజీవతి। తస్మాద్ధర్మాదవాప్తేన ధనన ద్విజసత్తమ
జ్ఞానులు ధర్మంలో ఆనందిస్తారు, ధర్మాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని జీవిస్తారు. అందువల్ల, ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా, ధర్మంతో సంపాదించిన ధనమే మంచిది.
తస్యైవ సించతే మూలం గుణాన్పశ్యతి యత్ర వై। ధర్మాత్మా భవతి హ్యేవం చిత్తం చాస్య ప్రసీదతి। స మిత్రజనసంతుష్ట ఇహ ప్రేత్య చ నన్దతి
ధర్మంలో గుణాలు కనిపించే చోటే దాని మూలం బలపడుతుంది. అలా ధర్మాత్ముడవుతాడు, మనసు సంతోషిస్తుంది, స్నేహితులు, జనంతో సంతృప్తిగా ఉంటాడు, ఈ లోకంలోనూ మరణానంతరం సుఖంగా ఉంటాడు.
శబ్దం స్పర్శం తథా రూపం గన్ధానిష్టాంస్చ సత్తమ। ప్రభుత్వం లభతే చాపి ధర్మస్యైతత్ఫలం విదుః
శబ్దం, స్పర్శ, రూపం, సువాసనలు, ఇంకా అధికారం — ఇవన్నీ ధర్మఫలాలుగా పరిగణించబడతాయని, ఓ ఉత్తముడా, తెలుసుకో.