తస్మాత్సర్వాస్వవస్థాసు సర్వదానాని పార్థివ। దాతవ్యాని ద్విజాతిభ్యః స్వర్గమార్గజిగీషయా
అందువల్ల, రాజా, అన్ని పరిస్థితుల్లో, అన్ని దానాలు ద్విజులకు ఇవ్వాలి; స్వర్గమార్గాన్ని కోరేవారు అలా చేయాలి.
చాతుర్వర్ణ్యస్య సర్వస్య వర్తమానాః ప్రతిగ్రహే। కేన విప్రా విశేషేణ తారయన్తి తరన్తి చ
నాలుగు వర్ణాలవారందరూ దానం స్వీకరించేటప్పుడు, బ్రాహ్మణులు ఏ విధంగా ప్రత్యేకంగా రక్షిస్తారు, దాటి పోతారు?
జపైర్మన్త్రైశ్చ హోమైశ్చ స్వాధ్యాయాధ్యాయనేన చ। నావం వేదమయీం కృత్వాతారయన్తి తరన్తి చ
జపాలు, మంత్రాలు, హోమాలు, స్వాధ్యాయంతో, వేదాలను నావలా చేసుకుని, వారు తాము కూడా దాటి పోతారు, ఇతరులను కూడా దాటిస్తారు.
బ్రాహ్మణాంస్తోషయేద్యస్తు తుష్యన్తే తస్య దేవతాః। వచనాచ్చాపి విప్రాణాం స్వర్గలోకమవాప్నుయాత్
ఎవరైనా బ్రాహ్మణులను సంతుష్టిపరిస్తే, దేవతలు కూడా సంతోషిస్తారు. బ్రాహ్మణుల మాట వల్ల స్వర్గలోకాన్ని పొందవచ్చు.
అనన్తం పుణ్యలోకం తు గన్తాఽసౌ తు న సంశయః। శ్లేష్మాదిభిర్వ్యాప్తతనుర్మ్రియమాణోఽవిచేతనః
అతడు నిస్సందేహంగా అనంతమైన పుణ్యలోకానికి వెళ్తాడు; మరణించే సమయంలో శరీరం వ్యాధులతో బాధపడినా, చైతన్యం లేకున్నా.
బ్రాహ్ణా ఏవ సంపూజ్యాః పుణ్యం స్వర్గమభీప్సతా। శ్రాద్ధకాలే తు యత్నేన భోక్తవ్యా హ్యజుగుప్సితాః
పుణ్యాన్ని, స్వర్గాన్ని కోరేవారు బ్రాహ్మణులను మాత్రమే గౌరవించాలి. శ్రాద్ధ సమయంలో, అర్హులైన వారిని జాగ్రత్తగా భోజనం పెట్టాలి.
దుర్బలః కునస్వీ కుష్ఠీ మాయావీ కుణ్డగోలకౌ। వర్జనీయాః ప్రయత్నేన కాణ్డపృష్ఠాశ్చ దేహినః
బలహీనులు, దుష్టప్రవర్తన కలవారు, కుష్టురోగులు, మాయాచారులు, వంకర వెన్నెముక ఉన్నవారు, వంకరమైనవారు — వీరిని జాగ్రత్తగా దూరంగా ఉంచాలి.
జుగుప్సితం హి యచ్ఛ్రాద్ధం దహత్యగ్నిరివేన్ధనమ్
శ్రాద్ధంలో అనర్హమైనది అగ్ని ఇంధనాన్ని ఎలా కాల్చేస్తుందో అలా దహించేస్తుంది.
యే యే శ్రాద్ధే న పూజ్యన్తే మూకాన్ధబధిరాదయః। తేఽపిసర్వే నియోక్తవ్యా మిశ్రితా వేదపారగైః
శ్రాద్ధంలో మౌనులు, అంధులు, చెవిటివారు వంటి వారు గౌరవించబడకపోయినా, వేదపారంగతులతో కలిపి వారిని కూడా నియమించాలి.
ప్రతిగ్రహశ్చ వై దేయః శృణు యస్ యుధిష్ఠిర। ప్రదాతారం తథాఽఽత్మానం యస్తారయతి శక్తిమాన్
దానం స్వీకరించడాన్ని కూడా చేయాలి, యుదిష్ఠిరా! శక్తివంతుడు దానం ఇచ్చి, దాతను, తనను తాను కూడా రక్షించుకుంటాడు.
తస్మిన్దేయం ద్విజే దానం సర్వాగమవిజానతా। ప్రదాతారం తథాఽఽత్మానం తారయేద్యః స శక్తిమాన్
అందువల్ల, అన్ని శాస్త్రాలు తెలియని ద్విజునికి ఈ దానం ఇచ్చినవాడు, తన శక్తి మేరకు, ఆ దాతను కూడా, స్వయాన్ని కూడా రక్షించగలడు.
న తథా హవిషో హోమైర్న పుష్పైర్నానులేపనైః। అగ్నయః పార్థ తుష్యన్తి యథా హ్యతిథిభోజనే
పార్థా! హవిస్సు, పువ్వులు, లేపనాలు సమర్పించినా, అగ్నిదేవతలు అతిథిని భోజనం పెట్టినంత ఆనందపడరు.
తస్మాత్త్వంసర్వయత్నేన యతస్వాతిథిభోజనే
కాబట్టి, నీవు అన్ని విధాలా ప్రయత్నించి అతిథులకు భోజనం పెట్టేందుకు శ్రమించాలి.
పాదోదకంపాదఘృతందీపమన్నం ప్రతిశ్రయమ్। ప్రయచ్ఛన్తి తు యే రాజన్నోపసర్పన్తి తే యమమ్
రాజా! ఎవరు పాదాలకు నీరు, పాదాలకు నెయ్యి, దీపం, అన్నం, నివాసం ఇస్తారో, వారు యముని దగ్గరకు చేరరు.
దేవమాల్యాపనయనం ద్విజోచ్ఛిష్టావమార్జనమ్। ఆకల్పపరిచర్యా చ గాత్రసంవాహనాని చ। అత్రైకైకం నృపశ్రేష్ఠ గోదానాద్వ్యతిరిచ్యతే
దేవతామాలలు తొలగించడం, ద్విజుని తినిపాట్లు శుభ్రం చేయడం, సంపూర్ణంగా సేవ చేయడం, అవయవాలను మర్దన చేయడం—ఇవి ఒక్కొక్కటి గోప్రదానం కంటే గొప్పవే, ఓ రాజులలో శ్రేష్ఠుడా!
కపిలాయాః ప్రదానాత్తు ముచ్యతే నాత్ర సంశయః। తస్మాదలంకృతాం దద్యాత్కపిలాం తు ద్విజాతయే
కపిల గోవును దానం చేస్తే విముక్తి లభిస్తుంది అనే విషయంలో సందేహం లేదు. అందువల్ల, అలంకరించిన కపిల గోవును ద్విజునికి ఇవ్వాలి.
శ్రోత్రియాయ దరిద్రాయ గృహస్థాయాగ్నిహోత్రిణే। పుత్రదారాభిభూతాయ తథా హ్యనుపకారిణే
వేదాలు తెలిసిన, దరిద్రుడు అయిన, గృహస్థుడు, అగ్నిహోత్రం చేసే, పిల్లలు భార్య చేత బాధపడే, ప్రతిఫలం ఆశించని ద్విజునికి—
ఏవంవిధేషు దాతవ్యా న సమృద్ధేషు భారత। కో గుణో భరతశ్రేష్ఠ సమృద్ధేష్వభివర్జితమ్
ఇలాంటి వారికి మాత్రమే దానం చేయాలి, ధనికులకు కాదు, ఓ భారత! ధనికులకు దానం చేయడంలో ఏమి లాభం లేదు, అది తప్పించాలి.
ఏకస్యైకా ప్రదాతవ్యా న బహూనాం కదాచన। సా గౌర్విక్రయమాపన్నా హన్యాత్రిపురుషం కులమ్। న తారయతి దాతారం బ్రాహ్మణం నైవ నైవ తు
ఒక గోవును ఒక్కరికి మాత్రమే ఇవ్వాలి, ఎన్నో మందికి కాదు. అమ్మిన గోవు మూడు తరాల వంశాన్ని నాశనం చేస్తుంది; అలాంటి దానం దాతను గానీ, బ్రాహ్మణుడిని గానీ రక్షించదు.
బ్రాహ్మణస్య విశుద్ధస్య సువర్ణం యః ప్రయచ్ఛతి। సువర్ణానాం శతం తేన దత్తం భవతి శాశ్వతమ్
పరిశుద్ధమైన బంగారం బ్రాహ్మణునికి ఇచ్చినవాడు, వంద బంగారు ముద్రలు ఇచ్చినట్లే శాశ్వత ఫలం పొందతాడు.
అనడ్వాహం తు యో దద్యాద్బలవన్తం ధురంధరమ్। స నిస్తరతి దుర్గాణి స్వర్గలోకం చ గచ్ఛతి
బలమైన, బరువును మోయగల ఎద్దును దానం చేసినవాడు, కష్టాలను దాటి స్వర్గలోకాన్ని పొందుతాడు.
వసుంధరాం తు యో దద్యాద్ద్విజాయ విదుషాత్మనే। దాతారం హ్యనుగచ్ఛన్తి సర్వే కామాభివాఞ్ఛితాః
విద్వాన్ ద్విజునికి భూమిని దానం చేసినవాడిని, అతను కోరిన అన్ని వస్తువులు అనుసరిస్తాయి.
పృచ్ఛన్తి చాన్నదాతారం వదన్తి పురుషా భువి। అధ్వని క్షీణగాత్రాశ్చ పాంసునా చావకుణ్ఠితాః
భూమిపై ప్రయాణంలో అలసిపోయి, దుమ్ముతో కప్పబడిన వారు, అన్నం ఇచ్చేవాడెవరో అడిగి తెలుసుకుంటారు.
తేషామేవ శ్రమార్తానాం యో హ్యన్నం కథయేద్బుధః। అన్నదాతృసమః సోపి కీర్త్యతే నాత్ర సంశయః
అలాంటి అలసిపోయిన వారికి ఎవరు అన్నం ఎక్కడ దొరుకుతుందో చెప్పినా, అతడిని కూడా అన్నదాతతో సమానంగా ప్రశంసిస్తారు; ఇందులో సందేహం లేదు.
తస్మాత్త్వం సర్వదానాని హిత్వాఽన్నం సంప్రయచ్ఛ హ। న హీదృశం పుణ్యఫలం విచిత్రామిహ విద్యతే
అందువల్ల, నీవు అన్ని ఇతర దానాలను వదిలి, అన్నదానం చేయాలి; ఇలాంటి పుణ్యఫలం మరొకటి లేదు.
యథాశక్తి చ యో దద్యాదన్నం విప్రేషు సంస్కృతమ్। స తేన కర్మణాఽఽప్నోతి ప్రజాపతిసలోకతామ్
తన శక్తి మేరకు, సంస్కరించిన అన్నాన్ని బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చినవాడు, ఆ కార్యం వల్ల ప్రజాపతితో సమాన లోకాన్ని పొందుతాడు.
అన్నమేవ విశిష్టం హి తస్మాత్పరతరం న చ। అన్నం ప్రజాపతిశ్చోక్తః స చ సంవత్సరో మతః
అన్నమే అత్యుత్తమం, దానికంటే గొప్పది లేదు. అన్నమే ప్రజాపతి అని అంటారు, ఆయనే సంవత్సరమని భావిస్తారు.
సంవత్సరస్తు యజ్ఞోఽసౌ సర్వం యజ్ఞే ప్రతిష్ఠితమ్। తస్మాత్సర్వాణి భూతాని స్థావరాణి చరాణి చ
సంవత్సరమే యజ్ఞం, అన్ని యజ్ఞంలోనే స్థిరంగా ఉంటాయి; అందువల్ల, స్థావర చర జీవులన్నీ—
తస్మాదన్నం విశిష్టం హి సర్వేభ్యఇతి విశ్రుతమ్
అందువల్ల అన్నం అన్నిటికంటే మిన్నగా గొప్పదని అందరూ చెబుతారు.
యేషాం తటాకాని మహోదకాని వాప్యశ్చకూపాశ్చప్రతిశ్రయాశ్చ। అన్నస్య దానం మధురా చ వాణీ యమస్య తే నిర్వచనా భవన్తి
ఎవరికి చెరువులు, పెద్ద నీటి నిల్వలు, బావులు, విశ్రాంతి స్థలాలు ఉంటాయో, ఎవరు అన్నదానం చేస్తారో, మధురంగా మాట్లాడతారో—వారికి యముని వద్ద ఉన్న లెక్కలు తీరిపోతాయి.