ఆన్ధ్రాః శకాః పులిన్దాశ్చ యవనాశ్చ నరాధిపాః। కామ్భోజా బాహ్లికాః శూరాఽఽ భీరస్తథా నరోత్తమా
ఆంధ్రులు, శకులు, పులిందులు, యవనులు, కామ్బోజులు, బాహ్లికులు, వీరులు, భయమేమీ లేని వారు, మానవుల్లో, రాజుల్లో శ్రేష్ఠులవుతారు.
న తదా బ్రాహ్మణః కశ్చిత్స్వధర్మముపజీవతి। క్షత్రియాశ్చాపి వైశ్యాశ్చ వికర్మస్థా నరాధిప
ఆ సమయంలో ఒక్క బ్రాహ్మణుడైనా తన కర్తవ్యాన్ని పాటించడు; క్షత్రియులు, వైశ్యులు కూడా, ఓ మానవాధిపతీ, దుర్మార్గంలో నిలుస్తారు.
అల్పాయుషః స్వల్పబలాః స్వల్పవీర్యపరాక్రమాః। అల్పసారాల్పదేహాశ్చ తథా సత్యాల్పభాషిణః
ప్రజలకు ఆయుష్షు తక్కువ, బలం తక్కువ, శక్తి, పరాక్రమం తక్కువ, శరీరం చిన్నది, మాటల్లో సత్యం తక్కువగా ఉంటుంది.
బహుశూన్యా జనపదా మృగవ్యాలావృతా దిశః। యుగాన్తే సమనుప్రాప్తే వృథా చ బ్రహ్మవాదినః
అనేక ప్రాంతాలు ఖాళీగా ఉంటాయి, దిక్కులు అడవి జంతువులతో నిండిపోతాయి; యుగాంతంలో బ్రహ్మం గురించి మాట్లాడేవారు వృథాగా మాట్లాడతారు.
భోవాదినస్తథా శూద్రా బ్రాహ్మణాశ్చార్యవాదినః। యుగాన్తే మనుజవ్యాఘ్ర భవన్తి బహుజన్తవః
శూద్రులు 'భో' అని మాట్లాడతారు, బ్రాహ్మణులు గురువుల మాటలు మాట్లాడతారు; యుగాంతంలో, ఓ మానవసింహా, అనేక జీవులు ఉంటారు.
న తథా ఘ్రాణయుక్తాశ్చ సర్వగన్ధా విశాంపతే। రసాశ్చ మనుజవ్యాఘ్ర న తథా స్వాదుయోగినః
ఓ ప్రజలాధిపతీ, అప్పటికి వాసనలు అంత మధురంగా ఉండవు, ఓ మానవసింహా, రుచులు కూడా అంత రుచిగా ఉండవు.
బహుప్రజా హ్రస్వదేహా శీలాచారవివర్జితాః। ముఖేభగాః స్త్రియో రాజన్భవిష్యన్తి యుగక్షయే
స్త్రీలు ఎక్కువగా, చిన్న శరీరాలతో, శీలాచారాలు లేకుండా, నోట్లతో విడిపోయినవారిగా, ఓ రాజా, యుగాంతంలో ఉంటారు.
అట్టశూలా జనపదాః శివశూలాశ్చతుష్పథాః। కేశశూలాః స్త్రియో రాజన్భవిష్యన్తి యుగక్షయే
గ్రామాలు నవ్వుతో నిండిపోతాయి, మార్గమధ్యాలు నవ్వుతో నిండిపోతాయి, స్త్రీలు కేశాలతో గుర్తించబడతారు, ఓ రాజా, యుగాంతంలో.
అల్పక్షీరాస్తథా గావో భవిష్యన్తి జనాధిప। అల్పపుష్పఫలాశ్చాపి పాదపా బహువాయసాః
ఆ సమయంలో, ఓ మానవాధిపతీ, ఆవులు తక్కువ పాలు ఇస్తాయి; చెట్లు తక్కువ పువ్వులు, తక్కువ పండ్లు, కానీ ఎక్కువ పక్షులు కలిగి ఉంటాయి.
బ్రహ్మవధ్యానులిప్తానాం తథా మిథ్యాభిశంసినామ్। నృపాణాం పృథివీపాల ప్రతిగృహ్ణన్తి వై ద్విజాః
బ్రహ్మహత్య చేసినవారి దగ్గర నుండి, అబద్ధంగా తమను గొప్పవారిగా చెప్పుకునేవారి దగ్గర నుండి, ఓ భూమిపాలకా, బ్రాహ్మణులు దానాలు స్వీకరిస్తారు.
లోభమోహపరీతాశ్చ మిథ్యాధర్మధ్వజావృతాః। భిక్షార్థం పృథివీపాల చఞ్చూర్యన్తే ద్విజైర్దిశః
లోభం, మోహంతో నిండినవారు, అబద్ధమైన ధర్మచిహ్నాలు ధరించినవారు, బ్రాహ్మణులు భిక్ష కోసం, ఓ భూమిపాలకా, దిక్కులన్నీ తిరుగుతారు.
కరాభారభయాద్భీతా గృహస్థాః పరిమోషకాః। మునిచ్ఛద్మాకృతిచ్ఛన్నా వాణిజ్యముపభుఞ్జతే
పన్నుల భయం, భయంతో గృహస్థులు దొంగలవుతారు; మునుల వేషంలో దాగి, వ్యాపారం చేస్తారు.
మిత్యా చ నఖరోమాణి ధారయన్తి తదా ద్విజాః। అర్థలోభాన్నరవ్యాఘ్ర వృథా చ బ్రహ్మచారిణః
ఆ సమయంలో, ఓ మనుషులలో సింహా, ద్విజులు తమ గోరు, జుట్టు అబద్ధంగా పెంచుకుంటారు. బ్రహ్మచారులు ధనంలో ఆశపడి, వృథాగా నియమాలు పాటిస్తారు.
ఆశ్రమేషు వృథాచార పారపా గురుతల్పగాః। ఐహలౌకికమీహన్తే మాంసశోణితవర్ధనమ్
ఆశ్రమాల్లో మంచితనముండదు; కొందరు నిషిద్ధమైన ఆహారం తింటారు, మరికొందరు గురువు భార్యను అపహరిస్తారు. వాళ్లు లోకసంబంధమైన లాభాలకే పరిమితమై, శరీరాన్ని పెంచుకోవడానికే తపిస్తారు.
పారలౌకికకార్యేషు ప్రమత్తా భృశనాస్తికాః'। బహుపాషణ్డసంకీర్ణాః పరాన్నగుణవాదినః। ఆశ్రమా మనుజవ్యాఘ్ర న భవన్తి యుగక్షయే
పరలోక విషయాల్లో వారు నిర్లక్ష్యంగా, పూర్తిగా నాస్తికులై ఉంటారు. అనేక వింత అభిప్రాయాలు కలిగి, ఇతరుల ఇల్లు వంటకాలను పొగిడుతారు. ఓ మనుషులలో సింహా, యుగాంతంలో ఆశ్రమాలు ఉండవు.
యథర్తువర్షీ భగవాన్న తథా పాకశాసనః। న చాపి సర్వభీజాని సమ్యగ్రోహన్తి భారత
అప్పట్లో వర్షదేవుడు కాలానుసారం వర్షం కురిపించడు; భరతా, అన్ని విత్తనాలు సరిగ్గా మొలకెత్తవు.
ఫలం ధర్మస్య రాజేన్ద్ర సర్వత్ర పరిహీయతే। హింసాభిరామశ్చ జనస్తథా సంపద్యతేఽశుచిః। అధర్మఫలమత్యర్థం తదా భవతి చానఘ
ఓ రాజేంద్రా, ధర్మఫలం ఎక్కడా తగ్గిపోతుంది; ప్రజలు హింసను ఇష్టపడుతూ, అపవిత్రులవుతారు. అప్పట్లో అధర్మఫలం ఎక్కువగా పెరుగుతుంది, పాపరహితుడా.
తదా చ పృథివీపాల యో భవేద్ధర్మసంయుతః। అల్పాయుః స హి మన్తవ్యో న హి ధర్మోస్తి కశ్చన
అప్పుడు, ఓ భూమిని పాలించే వాడా, ఎవడైనా ధర్మబద్ధుడైతే అతడు ఎక్కువ కాలం బ్రతకడు; ఎందుకంటే ధర్మం అసలు మిగలదు.
భూయిష్ఠం కూటమానైశ్చ పణ్యం విక్రీణతే జనాః। వణిజశ్చ నరవ్యాఘ్ర బహుమాయా భవన్త్యుత
ప్రజలు ఎక్కువగా తప్పుడు తూకాలతో వస్తువులు అమ్ముతారు; వ్యాపారులు, ఓ మనుషులలో సింహా, మోసంలో నిపుణులవుతారు.
ధర్మిష్ఠాః పరిహీయన్తే పాపీయాన్వర్ధతే జనః। ధర్మస్య బలహానిః స్యాదధర్మశ్చ బలాయతే
ధర్మబద్ధులు తగ్గిపోతారు, పాపులు పెరుగుతారు; ధర్మానికి బలం తగ్గిపోతుంది, అధర్మం బలపడుతుంది.
అల్పాయుషో దరిద్రాశ్చ ధర్మిష్ఠా మానవాస్తథా। దీర్ఘాయుషః సమృద్ధాశ్చ విధర్మాణో యుగక్షయే
ధర్మబద్ధులైన మనుషులు చిన్నవయస్సులోనే మరణిస్తారు, బీదగా ఉంటారు; యుగాంతంలో అధర్ములు దీర్ఘాయుష్కులై, ఐశ్వర్యవంతులవుతారు.
నగరాణఆం విహారేషు విధర్మాణో యుగక్షయే। అధర్మిష్ఠైరుపాయైశ్ ప్రజా వ్యవహరన్త్యుత
పట్టణాల్లోని బహిరంగ ప్రదేశాల్లో యుగాంతంలో అధర్ములు పెరుగుతారు; ప్రజలు అధర్మ మార్గాల్లోనే వ్యవహరిస్తారు.
సంచయేన తథాఽల్పేన భవన్త్యాఢ్యమదాన్వితాః। ధనం విశ్వాసతో న్యస్తం మిథో భూయిష్ఠశో నరాః
చిన్న సంపాదనతోనే ప్రజలు ధనవంతులై, గర్వంగా మారుతారు. ఒకరిపై ఒకరు నమ్మకం ఉంచి ధనం పెట్టినా, ఎక్కువ మంది దాన్ని దోచుకోవడానికే చూస్తారు.
హర్తుం వ్యవసితా రాజన్పాపాచారసమనవితాః। నైతదస్తీతి మనుజా వర్తన్తే నిరపత్రపాః
దొంగతనానికి సిద్ధమై, పాపకార్యాల్లో నిమగ్నమైన ప్రజలు, 'ఇది లేదు' అని నిర్లజ్జగా చెప్పి, అలాగే ప్రవర్తిస్తారు.
పురుషాదాని సత్వాని పక్షిణోఽథ మృగాస్తథా। నగరాణాం విహారేషు చైత్యేష్వపి చ శేరతే
మానుష భక్షకులు, పక్షులు, మృగాలు కూడా పట్టణాల్లోని బహిరంగ ప్రదేశాల్లో, దేవాలయాల్లో నివసిస్తాయి.
సప్తవర్షాష్టవర్షాశ్చ స్త్రియో గర్భధరా నృప। దశద్వాదశవర్షాణాం పుంసాం పుత్రః ప్రజాయతే
సప్త, అష్ట సంవత్సరాల బాలికలు గర్భవతులు అవుతారు, పదిహేను, పన్నెండు సంవత్సరాల బాలురికి పిల్లలు పుడతారు, ఓ రాజా.
భవన్తి షోడశే వర్షే నరాః పలితినస్తథా। ఆయుఃక్షయో మనుష్యాణాం క్షిప్రమేవ ప్రపద్యతే
పదహారు సంవత్సరాలకే పురుషులకు తెల్లజుట్టు వస్తుంది; మనుషుల ఆయువు త్వరగా తగ్గిపోతుంది.
క్షీణాయుషో మహారాజ తరుణా వృద్ధశీలినః। తరుణానాం చ యచ్ఛీలం తద్వృద్ధేషు ప్రజాయతే
ఓ మహారాజా, చిన్న వయస్సులోనే ఆయువు తగ్గినవారు వృద్ధులలాగా ప్రవర్తిస్తారు; యువకుల అలవాట్లు వృద్ధులలో కనిపిస్తాయి.
విపరీతాస్తదా నార్యో వఞ్చయిత్వాఽర్హతః పతీన్। వ్యుచ్చరన్త్యపి దుఃశీలా దాసైః పశుభిరేవ చ
ఆ సమయంలో స్త్రీలు సంప్రదాయానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించి, మంచి భర్తలను కూడా మోసం చేస్తారు; చెడు స్వభావం ఉన్నవారు దాసులతో, జంతువులతో కూడి తిరుగుతారు.
వీరపత్న్యస్తథా నార్యః సంశ్రయన్తి నరాన్నృప। భర్తారమపి జీవన్తమన్యాన్వ్యభిచరన్త్యుత
అలాగే, ఓ రాజా, వీరుల భార్యలు ఇతర పురుషులను ఆశ్రయిస్తారు; భర్తలు బ్రతికే ఉన్నా, ఇతరులతో వ్యభిచారం చేస్తారు.