తస్మిన్గిరౌ ప్రస్రవణోపపన్న- హిమోత్తరీయారుణపాణ్డుసానౌ। విశాఖయూపం సముపేత్య చక్రు- స్తదా నివాసం పురుషప్రవీరాః
ఆ పర్వతంపై, ప్రవాహాలు ఉన్న చోట, మంచు వలె తెల్లగా, ఎర్రగా, పసుపు రంగులో మెరిసే కొండల మధ్య, వారు విశాఖయూపం వద్దకు చేరి, అక్కడే ఆ మహాపురుషులు నివాసముండారు.
వరాహనానామృగపక్షిజుష్టం మహావనం చైత్రరథప్రకాశమ్। శివేన యాత్వా మృగయాప్రధానాః సంవత్సరం తత్రవనే విజహ్రుః
పంది, జింక, పక్షులు విరివిగా ఉండే, చైత్రరథవనంలా ప్రకాశించే ఆ గొప్ప అడవిలో, శివుని అనుగ్రహంతో, వేటలో నిపుణులు అయిన వారు, అక్కడ సంవత్సరం పొడవునా ఆనందంగా గడిపారు.
తత్రాససాదాతిబలం భుజఙ్గం క్షుధార్దితం మృత్యుమివోగ్రరూపమ్। వృకోదరః పర్వతకన్దరాయాం విషాదమోహవ్యథితాన్తరాత్మా
అక్కడ, పర్వత గుహలో, వృకోదరుడు ఒక అపారమైన బలమున్న, ఆకలితో బాధపడుతున్న, మరణంలా భయంకరమైన నాగును ఎదుర్కొని, అతని హృదయం బాధ, మోహం, దుఃఖంతో నిండిపోయింది.
ద్వీపోఽభవద్యత్ర వృకోదరస్య యుధిష్ఠిరో ధర్మభృతాం వరిష్ఠః। అమోక్షయద్యస్తమనన్తతేజా గ్రాహేణ సంవేష్టితసర్వగాత్రమ్
అక్కడ, యుధిష్ఠిరుడు ధర్మాన్ని పాటించే వారిలో శ్రేష్ఠుడు, వృకోదరునికి ద్వీపంలా మారాడు. ఎందుకంటే అనంతశక్తి కలిగిన ఆ నాగు, వృకోదరుని అన్ని అవయవాలను పట్టుకొని విడిచిపెట్టలేదు.
తే ద్వాదశం వర్షమథోపయాన్తం వనే విహుర్తుం కురవః ప్రతీతాః। తస్మాద్వనాచ్చైత్రరథప్రకాశా- చ్ఛ్రియా జ్వలన్తస్తపసా చ యుక్తాః
అలా, వనవాసంలో పదకొండో సంవత్సరం పూర్తవుతుండగా, కౌరవులు చైత్రరథవనంలా ప్రకాశిస్తూ, తపస్సుతో నిండినవారు, ఆ అడవిని విడిచి వెళ్లారు.
తతశ్చ యాత్వా మరుధన్వపార్శ్వం సదా ధనుర్వేదరతిప్రధానాః। సరస్వతీమేత్య నివాసకామాః సరస్తతో ద్వైతవనం ప్రతీయుః
తర్వాత, ఎడారి పొరుగు మార్గంలో ప్రయాణిస్తూ, ఎప్పుడూ ధనుర్వేదంలో నిపుణులై, సరస్వతి నదిని చేరి అక్కడ నివసించాలనుకొని, అక్కడి నుండి ద్వైతవనానికి వెళ్లారు.
సమీక్ష్ తాన్ద్వైతవనే నివిష్టా- న్నివాసినస్తత్రతతోఽభిజగ్ముః। తపోదమాచారసమాధియుక్తా- స్తృణోదపాత్రావరణాశ్మకుట్టాః
ద్వైతవనంలో నివసిస్తున్న asceticలు, అక్కడ ఉన్న పాండవులను గమనించి, తపస్సు, నియమం, ధ్యానం వంటి సాధనలతో, గడ్డి, నీటి పాత్రలు, ఆకులు, రాళ్లు వంటివి ఉపయోగిస్తూ, దగ్గరికి వచ్చారు.
ప్లక్షాక్షరౌహీతకవేతసాశ్చ తథా బదర్యః ఖదిరాః శిరీషాః। బిల్వేఙ్గుదాః పీలుశమీకరీరాః సరస్వతీతీరరుహా బభూవుః
అక్కడ ప్లక్ష, అక్ష, రౌహీతక, వేతస, అలాగే బదరి, ఖదిర, శిరీష, బిల్వ, ఇంగుడ, పీలు, శమీ, కరీర వంటి చెట్లు, సరస్వతి నది ఒడ్డున పెరిగి ఉన్నాయి.
తాం యక్షగన్ధర్వమహర్షికాన్తా- మావాసభూతామివ దేవతానామ్। సరస్వతీం ప్రీతియుతాశ్చరన్తః సుఖం విజహ్రుర్నరదేవపుత్రాః
యక్షులు, గంధర్వులు, మహర్షులు ఇష్టపడే ఆ ప్రాంతంలో, దేవతల నివాసంలా ఉన్న సరస్వతీ తీరంలో, రాజ కుమారులు ఆనందంగా, ప్రేమతో విహరించారు.
కథం నాగాయుతప్రాణో భీమో భీమపరాక్రమః। భయమాహారయత్తీవ్రం తస్మాదజగరాన్మునే
పది వేల నాగుల బలమున్న భీముడు, భయంకరమైన పరాక్రమం కలిగినవాడు, ఆ పాము వల్ల ఎలా భయపడిపోయాడో చెప్పండి మునివరా!
పౌలస్త్యం ధనదం యుద్దే య ఆహ్వయతి దర్పితః। నలిన్యాం కదనం కృత్వా నిహన్తా యక్షరక్షసామ్
పౌలస్త్యుడు, ధనదుడు వంటి మహాబలులను యుద్ధానికి సవాలు చేసే, కమల సరస్సులో యక్షులను, రాక్షసులను సంహరించిన భీముడు—
తం సంససి భయావిష్టమాపన్నమరిసూదనమ్। ఏతదిచ్ఛామ్యహం శ్రోతుం పరం కౌతూహలం హి మే
ఆ శత్రు సంహారకుడు భయంతో బాధపడుతూ ఉన్నాడని మీరు చెబుతున్నారు. ఇది నాకు చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంది. దయచేసి ఈ కథను వినిపించండి.
బహ్వాశ్చర్యే వనే తేషాం వసతాముగ్రధన్వినామ్। ప్రాప్తానామాశ్రమం రాజన్రాజర్షేర్వృషపర్వణః
అత్యంత ధైర్యవంతులైన వారు అరణ్యంలో నివసిస్తున్నప్పుడు, రాజర్షి వృషపర్వన్ ఆశ్రమానికి చేరుకున్నప్పుడు, అనేక అద్భుతాలు జరిగాయి రాజా!
యదృచ్ఛయా ధనుష్పాణిర్బద్ధఖఙ్గో వృకోదరః। దదర్శ తద్వనం రమ్యం దేవగన్ధర్వసేవితమ్
ఆ సమయంలో వృకోదరుడు, విల్లు చేతిలో, ఖడ్గం కట్టుకుని, దేవతలు, గంధర్వులు సందర్శించే ఆ అందమైన అరణ్యాన్ని యాదృచ్ఛికంగా చూశాడు.
స దదర్శ శుభాన్దేశాన్గిరేర్హిమవతస్తదా। దేవర్షిసిద్ధచరితానప్సరోగణసేవితాన్
అప్పుడు అతను హిమవంత్ పర్వతంలోని అందమైన ప్రాంతాలను చూశాడు. అక్కడ దేవర్షులు, సిద్ధులు చేసిన పవిత్ర కార్యాలతో, అప్సరసలు నివసించే ప్రదేశంగా ఉంది.
చకోరైరుపచక్రైశచ్ పక్షిభిర్జీవజీవకైః। కోకిలైర్భృఙ్గరాజైశ్చ తత్ర తత్ర నినాదితాన్
అక్కడ అక్కడ చకోర, ఉపచక్ర, జీవజీవ, కోకిల, భృంగరాజ పక్షుల కిలకిలారావాలతో ఆ ప్రాంతం మార్మోగిపోతూ ఉంది.
నిత్యపుష్పఫలైర్వృక్షైర్హిమసంస్పర్శకోమలైః। ఉపేతాన్బహులచ్ఛాయైర్మనోనయననన్దనైః
అతను ఎప్పుడూ పూలు, పండ్లు పండించే, హిమవంత్ చల్లదనం తాకిన మృదువైన, విస్తారమైన నీడనిచ్చే, మనసు, కళ్లను ఆనందింపజేసే చెట్లను చూశాడు.
స సంపశ్యన్గిరినదీర్వైడూర్యమణిసంనిభైః। సలిలైర్హిమసంకాశైర్హంసకారణ్డవాయుతైః
అతను పర్వత ప్రవాహాలను చూశాడు. వాటి నీరు వైడూర్య మణిలా మెరిసిపోతూ, మంచు వలె తెల్లగా, హంసలు, కారండవ పక్షులతో నిండిపోయి ఉంది.
వనాని దేవదారూణాం మేఘానామివ వాగురాః। హరిచన్దనమిశ్రాణి తుఙ్గకాలీయకాన్యపి
అక్కడ దేవదారు వనాలు, మేఘాల వలె సమూహాలుగా, సుగంధ చందనం, ఎత్తయిన కాలీయక చెట్లతో కలిసినవి కనిపించాయి.
మృగయాం పరిధావన్స సమేషు మరుధన్వసు। విధ్యన్మృగాఞ్శరైః శుద్ధైశ్చచార స మహాబలః
ఆ మహాబలుడు, సమతల మైదానాల్లో, మరిగిన మట్టిలో, జంతువులను వెంబడిస్తూ, స్వచ్ఛమైన బాణాలతో మృగాలను వేటాడుతూ సంచరించాడు.
భీమసేనస్తు విఖ్యాతో మహాన్తం దంష్ట్రిణం బలాత్। నిఘ్నన్నాగశతప్రాణో వనే తస్మిన్మహాబలః
ప్రముఖుడైన భీమసేనుడు, ఆ అరణ్యంలో, వంద ఏనుగుల బలం ఉన్నవాడిగా, గొప్ప దంతాలను కలిగిన జంతువులను బలవంతంగా సంహరించాడు.
మృగాణాం సవరాహాణాం మహిషాణాం మహాభుజః। వినిఘ్నంస్తత్రతత్రైవ భీమో భీమపరాక్రమః
భయంకరమైన పరాక్రమం కలిగిన, మహాబాహువు అయిన భీముడు, అక్కడ అక్కడ అడవి జంతువులను, పందులను, మేషాలను పదే పదే వధించాడు.
స మాతఙ్గశతప్రాణో మనుష్యశతవారణః। సింహశార్దూలవిక్రాన్తో వనే తస్మిన్మహాబలః
వంద ఏనుగుల బలం, వందమంది మనుషులను ఎదుర్కొనే శక్తి, సింహం, పులిలా ధైర్యం కలిగిన ఆ మహాబలుడు, ఆ అడవిలో సంచరించాడు.
వృక్షానుత్పాటయామాస తరసా వై బభఞ్జ చ। పృథివ్యాశ్చ ప్రదేశాన్వై నాదయంస్తు వనాని చ
అతను చెట్లను బలంగా పెకిలించి, విరిచాడు. తన శక్తితో భూమిని, అడవిని మార్మోగించాడు.
పర్వతాగ్రాణి వై మృద్గన్నాదయానశ్చ విజ్వరః। ప్రక్షిపన్పాదపాంశ్చాపి నాదేనాపూరయన్మహీమ్
అతడు జ్వరమేమీ లేకుండా కొండ శిఖరాలను నలిపి, చెట్లను పడగొట్టి, భూమిని గొప్ప శబ్దంతో నిండజేశాడు.
వేగేన న్యపతద్భీమో నిర్భయశ్చ పునః పునః। ఆస్ఫోటయన్క్ష్వేడయంశ్చ తలతాలాంశ్చ వాదయన్। చిరసంబద్ధదర్పస్తు భీమసేనో వనే తదా
భీముడు భయమేమీ లేకుండా వేగంగా మళ్లీ మళ్లీ ఎగిరిపడి, అడవిలో తన గర్వాన్ని చూపిస్తూ, కాలితో ముద్దలు కొడుతూ, ఊదుతూ, చేతులు చప్పట్లు కొడుతూ సంచరించాడు.
గజేనద్రాశ్చ మహాసత్వా మృగేన్ద్రాశ్చ మహాబలాః। భీమసేనస్య నాదేన వ్యముఞ్చన్త గుహా భయాత్
భీమసేనుని గర్జనతో భయపడి, గొప్ప ఏనుగులు, బలమైన సింహాలు గుహల నుంచి పారిపోయాయి.
క్వచిత్ప్రధావంస్తిష్ఠంశ్చ క్వచిచ్చోపవిశంస్తథా। మృగప్రేప్సుర్మహారౌద్రే వనే చరతి నిర్భయః
ఎప్పుడో పరుగెత్తుతూ, ఎప్పుడో నిలబడి, మరికొన్ని సార్లు కూర్చుని, అడవిలో భయమేమీ లేకుండా క్రూరమృగాలను వెతుకుతూ తిరిగాడు.
స తత్రమనుజవ్యాఘ్రో వనే వనచరోపమః। పద్భ్యామభిసమాపేదే భీమసేనో మహాబలః
అక్కడ భీమసేనుడు, మనుషులలో పులిలా, అడవిలో తిరిగే వానివలె, తన రెండు కాళ్లతో అడవిలో ముందుకు సాగాడు.
స ప్రవిష్టో మహారణ్యే నాదాన్నదతి చాద్భుతాన్। త్రాసయన్సర్వభూతాని మహాసత్వపరాక్రమః
అతడు ఆ గొప్ప అడవిలోకి ప్రవేశించి, ఆశ్చర్యకరమైన శబ్దాలు చేస్తూ, తన గొప్ప బలంతో అన్ని జీవులను భయపెట్టాడు.