పర్వతైరుపచీయద్భిః పతద్భిశ్చ తథాఽపరైః। స దేశో యత్రవర్తామి గుహేవ సమపద్యత
ఎక్కడ నేను నిలబడి ఉన్నానో అక్కడ పర్వతాలు ఎక్కడికక్కడ పడిపోతూ, ఎక్కడికక్కడ పేరుకుపోతూ, ఆ ప్రదేశం ఒక గుహలా మారిపోయింది.
పర్వతైశ్చాద్యమానోఽహం నిగృహీతైశ్చ వాజిభిః। అగచ్ఛం పరమామార్తిం మాతలిస్తదలక్షయత్
పర్వతాలు నన్ను నొక్కిపెడుతూ, గుర్రాలు బంధించబడి ఉండటంతో నేను తీవ్రమైన బాధలో పడిపోయాను. మాతలి అది గమనించాడు.
లక్షయిత్వా చ మాం భీతమిదం వచనమబ్రవీత్। ఆర్జునార్జున మా భైస్త్వం వజ్రమస్త్రముదీరయ
నన్ను భయంతో ఉన్నట్టు చూసి మాతలి ఇలా అన్నాడు: 'అర్జునా, అర్జునా, భయపడవద్దు. వజ్రమస్త్రాన్ని సంధించు.'
తతోఽహం తస్య తద్వాక్యం శ్రుత్వా వజ్రముదీరయమ్। దేవరాజస్ దయితం వజ్రమస్త్రం నరాధిప
అతని మాటలు విని, దేవేంద్రునికి ప్రియమైన వజ్రమస్త్రాన్ని నేను సంధించాను, ఓ రాజా.
అచలం స్థానమాసాద్య గాణ్డీవమనుమన్త్ర్య చ। అముఞ్చం వజ్రసంస్పర్శానాయతాన్నిశితాఞ్సరాన్
దృఢంగా నిలబడి, గాండీవానికి నమస్కరించి, వజ్రశక్తితో నిండిన పదునైన బాణాలను విడిచాను.
తతో మాయాశ్ తాః సర్వా నివాతకవచాంశ్చ తాన్। తే వజ్రచోదితా బాణా వజ్రభూతాః రసమావిశన్
ఆ వజ్రమస్త్ర బాణాలు సంధించగానే, అన్ని మాయలు, నివాతకవచ దానవులు దెబ్బతిని చీలిపోయారు.
తే వజ్రవేగవిహతా దానవాః పర్వతోపమాః। ఇతరేతరమాశ్లిష్య న్యపతన్పృథివీతలే
వజ్రశక్తి బలానికి దెబ్బతిన్న, పర్వతాల్లాంటి దానవులు ఒకరినొకరు పట్టుకుని నేలపై పడిపోయారు.
అన్తర్భూమౌ చ యేఽగృహ్ణన్దానవా రథవాజినః। అనుప్రవిశ్య తాన్వాణాః ప్రాహిణ్వన్యమసాదనమ్
మరియు, నేలలో రథం, గుర్రాలను పట్టుకున్న దానవులను కూడా బాణాలు తాకి, యమలోకానికి పంపించాయి.
హతైర్నివాతకవచైర్నిరస్తైః పర్వతోపమైః। సమాచ్ఛాద్యత దేశః స వికీర్ణైరివ పర్వతైః
నివాతకవచులు, పర్వతాల్లాంటి దానవులు చనిపోవడంతో, ఆ ప్రదేశం పర్వతాలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నట్టు కనిపించింది.
న హయానాం క్షతిః కాచిన్న రథస్ న మాతలేః। మమ చాదృశ్యత తదా తదద్భుతమివాభవత్
ఆ సమయంలో నా గుర్రాలకు, రథానికి, మాతలికి, నాకు ఏ హాని కలగలేదు. అది నిజంగా ఆశ్చర్యంగా ఉంది.
తతో మాం ప్రహసన్రాజన్మాతలిః ప్రత్యభాషత। నైతదర్జున దేవేషు త్వయి వీర్యం యదీక్ష్యతే
ఆ తర్వాత మాతలి నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు: 'అర్జునా, నీలో కనిపిస్తున్న వీరత్వం దేవతల్లో కూడా లేదు.'
హతేష్వసురసఙ్ఘేషు దారాస్తేషాం తు సర్వశః। ప్రాక్రోశన్నగరే తస్మిన్యథా శరది లక్ష్మణాః
అసురుల సమూహాలు నశించాక, ఆ పట్టణంలో వారి భార్యలు శరదృతువులో లక్ష్మణా ఏడ్చినట్లు గట్టిగా ఏడ్చారు.
తతో మాతలినా సార్ధమహం తత్పురమభ్యయామ్। త్రాసయన్రథఘోషేణ నివాతకవచస్త్రియః
ఆ తరువాత మాతలితో కలిసి ఆ పట్టణంలోకి ప్రవేశించాను. నా రథధ్వని వినిపించడంతో నివాతకవచ స్త్రీలు భయంతో వణికిపోయారు.
తాన్దృష్ట్వా దశసాహస్రాన్మయూరసదృశాన్హయాన్। రథం చ రవిసంకాశం ప్రాద్రవన్గణశః స్త్రియః
ఆయిదు వేల మయూరాల్లాంటి గుర్రాలు, సూర్యుడిలా ప్రకాశించే రథాన్ని చూసి, ఆ స్త్రీలు భయంతో అన్ని దిశలకూ పరుగెత్తారు.
తాభిరాభరణైః శబ్దస్త్రాసితాభిః సమీరితః। శిలానామివ శైలేషు పతన్తీనామభూత్తదా
ఆ స్త్రీలు భయంతో పరుగెత్తుతుండగా, వారి ఆభరణాల శబ్దం పర్వతాలపై రాళ్లు పడినట్టు వినిపించింది.
విత్రస్తా దైత్యనార్యస్తాః స్వాని వేశ్మాన్యథావిశన్। బహురత్నవిచిత్రాణి శాతకుమ్భమయాని చ
ఆ దైత్య స్త్రీలు భయంతో, అనేక రత్నాలతో అలంకరించబడిన, బంగారంతో నిర్మించిన తమ ఇళ్లలోకి పరుగెత్తి వెళ్లిపోయారు.
తదద్భుతాకారమహం దృష్ట్వా నగరముత్తమమ్। విశిష్టం దేవనగరాదపృచ్ఛం మాతలిం తతః
ఆ అద్భుతమైన, అతి శ్రేష్ఠమైన నగరాన్ని చూసిన తర్వాత, అది దేవతల నగరాన్ని కూడా మించిందని గ్రహించి, నేను మాతళిని అడిగాను.
ఇదమేవంవిధం కస్మాద్దేవతా న విశన్త్యుత। పురందరపురాద్ధీదం విశిష్టమితి లక్షయే
ఇంత గొప్ప నగరాన్ని, ఇంద్రుని నగరాన్ని కూడా మించిందని నేను చూస్తున్నాను. అయినా దేవతలు ఇక్కడికి ఎందుకు రారు?
ఆసీదిదం పురా పార్థ దేవరాజస్య నః పురమ్। తతో నివాతకవచైరితః ప్రచ్యావితాః సురాః
పార్థా! ఇది ఒకప్పుడు దేవేంద్రుని నగరంగా ఉండేది. కానీ, నివాతకవచులు వచ్చి ఇక్కడి నుండి దేవతలను తరిమికొట్టారు.
తపస్తప్త్వా మహత్తీవ్రం ప్రసాద్య చ పితామహమ్। ఇదం వృతం నివాసాయ దేవేభ్యశ్చాభయం యుధి
వారు తీవ్రమైన తపస్సు చేసి, పితామహుడిని ప్రసన్నం చేసుకుని, ఈ స్థలాన్ని నివాసంగా కోరారు. యుద్ధంలో దేవతల నుండి భయం లేకుండా ఉండాలని వరం పొందారు.
తతః శక్రేణ భగవాన్స్వయంభూరభిచోదితః। విధత్తాం భగవానత్రేత్యాత్మనో హితకామ్యయా
అప్పుడు ఇంద్రుని సూచనతో, స్వయంభువుడు ఇలా అన్నాడు: 'అత్రేయుడు తన మేలుకోసం దీనిని నిర్వహించాలి.'
తత ఉక్తో భగవతా దిష్టమత్రేతి భారత। భవితాన్తస్త్వమప్యేషాం దేహేనాన్యేన వృత్రహన్
భారతా! ఆ భగవంతుడు ఇలా చెప్పాడు: 'ఇది విధిగా జరగాల్సిందే. వృత్రాసురుడిని సంహరించినవాడా! నీవు కూడా వీరి అంతాన్ని తేవాలి, కాని ఇంకొక రూపంలో.'
తత ఏషాం వధార్థాయ శక్రోఽస్త్రాణి దదౌ తవ। న హి శక్యాః సురైర్హన్తుం య ఏతే నిహతాస్త్వయా
వీరి వినాశనార్థం ఇంద్రుడు నీకు తన ఆయుధాలను ఇచ్చాడు. ఎందుకంటే దేవతలు వీరిని సంహరించలేకపోయారు. కానీ నువ్వు వారిని సంహరించావు.
కాలస్య పరిణామేన తతస్త్వమిహ భారత। ఏషామన్తకరః ప్రాప్తస్తత్త్వయా చ కృతం తథా
కాలక్రమంలో నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చి, వీరి అంతాన్ని తేవడానికి కారణమైనవాడవు, భారతా! ఆ కార్యాన్ని నువ్వే పూర్తిచేశావు.
దానవానాం వినాశార్థం మహాస్త్రాణాం మహద్బలమ్। గ్రాహితస్త్వం మహేన్ద్రేణ పురుషేన్ద్ర తదుత్తమమ్
దానవులను నశింపజేయడానికి, మహేంద్రుడు నీకు మహాశక్తివంతమైన ఆయుధాలను అందించాడు, మానవులలో శ్రేష్ఠుడా!
తతః ప్రశామ్య నగరం దానవాంశ్చ నిహత్య తాన్। పునర్మాతలినా సార్ధమగమం దేవసద్మ తత్
తర్వాత ఆ నగరాన్ని శాంతింపజేసి, ఆ దానవులను సంహరించి, మాతళితో కలిసి మళ్లీ దేవతల లోకానికి వెళ్ళాను.
నివర్తమానేన మయా మహద్దృష్టం తతోఽపరమ్। పురం కామగమం దివ్యం పావకార్కసమప్రభమ్
తిరిగి వెళ్ళుతుండగా, నేను మరొక అద్భుతమైన, స్వేచ్ఛగా సంచరించే, అగ్ని సూర్యుల్లా ప్రకాశించే దివ్యమైన మహానగరాన్ని చూశాను.
రత్నద్రుమమయైశ్చిత్రైర్భాస్వరైశ్చ పతత్రిభిః। పౌలోమైః కాలకేయైశ్చ రనిత్యహృష్టైరధిష్ఠిరతమ్
ఆ నగరంలో రత్నవృక్షాలు, మెరిసే అద్భుతమైన పక్షులు అలంకరించబడి ఉండగా, పోలోములు, కాలకేయులు ఎప్పుడూ యుద్ధంలో ఆనందంగా నివసించేవారు.
గోపురాట్టాలకోపేతం చతుర్ద్వారం దురాసదమ్। సర్వరత్నమయం దివ్యమద్భుతోపమదర్శనమ్
ఆ నగరానికి గోపురాలు, ఎత్తయిన కోటలు, నాలుగు ద్వారాలు ఉండి, చేరడం చాలా కష్టంగా ఉండేది. అది అన్ని రకాల రత్నాలతో నిర్మించబడినదిగా, దివ్యంగా, అద్భుతంగా కనిపించేది.
ద్రుమైః పుష్పలోపేతైః సర్వరత్నమయైర్వృతమ్। తథా పతత్రిభిర్దివ్యైరుపేతం సుమనోహరైః
ఆ నగరాన్ని పుష్పాలతో అలంకరించిన రత్నవృక్షాలు, దివ్యమైన, చూడగానే మనసు హరిస్తున్న పక్షులు చుట్టుముట్టి ఉండేవి.