వర్తమానే తథా యుద్ధే నివాతకవచాన్తకే। నాపశ్యం సహసా సర్వాన్దానవాన్మాయయా వృతాన్
నివాతకవచులను సంహరించే యుద్ధం జరుగుతున్నప్పుడు, అకస్మాత్తుగా దానవులు ఎవ్వరూ కనబడలేదు, ఎందుకంటే వారు మాయతో దాగిపోయారు.
అదృశ్యమానాస్తే దైత్యా యోధయన్తి స్మ మాయయా। అదృశ్యనాస్త్రవీర్యేణ తానప్యహమయోధయమ్
ఆ దైత్యులు కనబడకుండా మాయతో నాతో యుద్ధం చేశారు. నేనూ కనబడని ఆయుధశక్తితో వారితో యుద్ధం చేశాను.
గాణ్డీవముక్తా విశిఖాః సమ్యగస్త్రప్రచోదితాః। అచ్ఛిన్దన్నుత్తమాఙ్గాని యత్రయత్ర స్మ తేఽభవన్
గాండీవం నుండి విడిచిన బాణాలు, ఆయుధశక్తితో నడిపించబడి, వారు ఎక్కడ కనిపించినా వారి తలలను తెగేశాయి.
తతో నివాతకవచా వధ్యమానా మయా యుధి। సంహృత్య రమాయాం సహసా ప్రావిశన్పురమాత్మనః
అప్పుడు యుద్ధంలో నేను వారిని సంహరిస్తుండగా, నివాతకవచులు అకస్మాత్తుగా భూమిలోని తమ పట్టణంలోకి వెనక్కి వెళ్లిపోయారు.
వ్యపయాతేషు దైత్యేషు ప్రాదుర్భూతే చ దర్శనే। అపశ్యం దానవాంస్తత్ర హతాఞ్శతసహస్రశః
దైత్యులు వెళ్ళిపోయి, మళ్లీ దృశ్యం కలిగినప్పుడు, అక్కడ శతసహస్రాలుగా దానవులు చనిపోయి ఉన్నారు అని చూశాను.
వినిష్పిష్టాని తత్రైషాం శస్త్రాణ్యాభరణాని చ। శతశః స్మ ప్రదృశ్యన్తే గాత్రాణి కవచాని చ
అక్కడ వారి ఆయుధాలు, ఆభరణాలు నశించి, వందల సంఖ్యలో శరీరాలు, కవచాలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి.
హయానాం నాన్తరం హ్యాసీత్పదాద్విచలితుం పదమ్। ఉత్పత్య సహసా తస్థురన్తరిక్షగమాస్తతః
అక్కడ గుర్రాలు అడుగు కూడా కదలలేని స్థితి. వెంటనే ఆకాశంలోకి ఎగిరే వారు ఒక్కసారిగా పైకి ఎగిరి నిల్చున్నారు.
తతో నివాతకవచా వ్యోమ సంఛాద్య కేవలమ్। అదృశ్యా హ్యభ్యవర్తన్త విసృజన్తః శిలోచ్చయాన్
అప్పుడు నివాతకవచులు ఆకాశాన్ని కప్పేసి, కనబడకుండా, పెద్ద పెద్ద రాళ్లను విసురుతూ ముందుకు వచ్చారు.
అన్తర్భూమిగతాశ్చాన్యే హయానాం చరణానథ। వ్యగృహ్ణన్దానవా ఘోరా రథచక్రే చ భారత
భారతా, కొంతమంది భయంకరమైన దానవులు నేలలోనుంచి గుర్రాల కాలులను పట్టుకున్నారు, మరికొంతమంది రథచక్రాలను కూడా గట్టిగా పట్టుకున్నారు.
వినిగృహ్య హయాంశ్చాన్యే రథం చ మమ యుధ్యతః। సర్వతో మామవిధ్యన్త సరథం ధరణీధరైః
నేను యుద్ధం చేస్తుండగా, మరికొంతమంది నా గుర్రాలు, రథాన్ని అడ్డగించారు. చుట్టూ ఉన్న వారు పర్వతాలతో నన్నూ, నా రథాన్నీ కొట్టారు.
పర్వతైరుపచీయద్భిః పతద్భిశ్చ తథాఽపరైః। స దేశో యత్రవర్తామి గుహేవ సమపద్యత
ఎక్కడ నేను నిలబడి ఉన్నానో అక్కడ పర్వతాలు ఎక్కడికక్కడ పడిపోతూ, ఎక్కడికక్కడ పేరుకుపోతూ, ఆ ప్రదేశం ఒక గుహలా మారిపోయింది.
పర్వతైశ్చాద్యమానోఽహం నిగృహీతైశ్చ వాజిభిః। అగచ్ఛం పరమామార్తిం మాతలిస్తదలక్షయత్
పర్వతాలు నన్ను నొక్కిపెడుతూ, గుర్రాలు బంధించబడి ఉండటంతో నేను తీవ్రమైన బాధలో పడిపోయాను. మాతలి అది గమనించాడు.
లక్షయిత్వా చ మాం భీతమిదం వచనమబ్రవీత్। ఆర్జునార్జున మా భైస్త్వం వజ్రమస్త్రముదీరయ
నన్ను భయంతో ఉన్నట్టు చూసి మాతలి ఇలా అన్నాడు: 'అర్జునా, అర్జునా, భయపడవద్దు. వజ్రమస్త్రాన్ని సంధించు.'
తతోఽహం తస్య తద్వాక్యం శ్రుత్వా వజ్రముదీరయమ్। దేవరాజస్ దయితం వజ్రమస్త్రం నరాధిప
అతని మాటలు విని, దేవేంద్రునికి ప్రియమైన వజ్రమస్త్రాన్ని నేను సంధించాను, ఓ రాజా.
అచలం స్థానమాసాద్య గాణ్డీవమనుమన్త్ర్య చ। అముఞ్చం వజ్రసంస్పర్శానాయతాన్నిశితాఞ్సరాన్
దృఢంగా నిలబడి, గాండీవానికి నమస్కరించి, వజ్రశక్తితో నిండిన పదునైన బాణాలను విడిచాను.
తతో మాయాశ్ తాః సర్వా నివాతకవచాంశ్చ తాన్। తే వజ్రచోదితా బాణా వజ్రభూతాః రసమావిశన్
ఆ వజ్రమస్త్ర బాణాలు సంధించగానే, అన్ని మాయలు, నివాతకవచ దానవులు దెబ్బతిని చీలిపోయారు.
తే వజ్రవేగవిహతా దానవాః పర్వతోపమాః। ఇతరేతరమాశ్లిష్య న్యపతన్పృథివీతలే
వజ్రశక్తి బలానికి దెబ్బతిన్న, పర్వతాల్లాంటి దానవులు ఒకరినొకరు పట్టుకుని నేలపై పడిపోయారు.
అన్తర్భూమౌ చ యేఽగృహ్ణన్దానవా రథవాజినః। అనుప్రవిశ్య తాన్వాణాః ప్రాహిణ్వన్యమసాదనమ్
మరియు, నేలలో రథం, గుర్రాలను పట్టుకున్న దానవులను కూడా బాణాలు తాకి, యమలోకానికి పంపించాయి.
హతైర్నివాతకవచైర్నిరస్తైః పర్వతోపమైః। సమాచ్ఛాద్యత దేశః స వికీర్ణైరివ పర్వతైః
నివాతకవచులు, పర్వతాల్లాంటి దానవులు చనిపోవడంతో, ఆ ప్రదేశం పర్వతాలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నట్టు కనిపించింది.
న హయానాం క్షతిః కాచిన్న రథస్ న మాతలేః। మమ చాదృశ్యత తదా తదద్భుతమివాభవత్
ఆ సమయంలో నా గుర్రాలకు, రథానికి, మాతలికి, నాకు ఏ హాని కలగలేదు. అది నిజంగా ఆశ్చర్యంగా ఉంది.
తతో మాం ప్రహసన్రాజన్మాతలిః ప్రత్యభాషత। నైతదర్జున దేవేషు త్వయి వీర్యం యదీక్ష్యతే
ఆ తర్వాత మాతలి నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు: 'అర్జునా, నీలో కనిపిస్తున్న వీరత్వం దేవతల్లో కూడా లేదు.'
హతేష్వసురసఙ్ఘేషు దారాస్తేషాం తు సర్వశః। ప్రాక్రోశన్నగరే తస్మిన్యథా శరది లక్ష్మణాః
అసురుల సమూహాలు నశించాక, ఆ పట్టణంలో వారి భార్యలు శరదృతువులో లక్ష్మణా ఏడ్చినట్లు గట్టిగా ఏడ్చారు.
తతో మాతలినా సార్ధమహం తత్పురమభ్యయామ్। త్రాసయన్రథఘోషేణ నివాతకవచస్త్రియః
ఆ తరువాత మాతలితో కలిసి ఆ పట్టణంలోకి ప్రవేశించాను. నా రథధ్వని వినిపించడంతో నివాతకవచ స్త్రీలు భయంతో వణికిపోయారు.
తాన్దృష్ట్వా దశసాహస్రాన్మయూరసదృశాన్హయాన్। రథం చ రవిసంకాశం ప్రాద్రవన్గణశః స్త్రియః
ఆయిదు వేల మయూరాల్లాంటి గుర్రాలు, సూర్యుడిలా ప్రకాశించే రథాన్ని చూసి, ఆ స్త్రీలు భయంతో అన్ని దిశలకూ పరుగెత్తారు.
తాభిరాభరణైః శబ్దస్త్రాసితాభిః సమీరితః। శిలానామివ శైలేషు పతన్తీనామభూత్తదా
ఆ స్త్రీలు భయంతో పరుగెత్తుతుండగా, వారి ఆభరణాల శబ్దం పర్వతాలపై రాళ్లు పడినట్టు వినిపించింది.
విత్రస్తా దైత్యనార్యస్తాః స్వాని వేశ్మాన్యథావిశన్। బహురత్నవిచిత్రాణి శాతకుమ్భమయాని చ
ఆ దైత్య స్త్రీలు భయంతో, అనేక రత్నాలతో అలంకరించబడిన, బంగారంతో నిర్మించిన తమ ఇళ్లలోకి పరుగెత్తి వెళ్లిపోయారు.
తదద్భుతాకారమహం దృష్ట్వా నగరముత్తమమ్। విశిష్టం దేవనగరాదపృచ్ఛం మాతలిం తతః
ఆ అద్భుతమైన, అతి శ్రేష్ఠమైన నగరాన్ని చూసిన తర్వాత, అది దేవతల నగరాన్ని కూడా మించిందని గ్రహించి, నేను మాతళిని అడిగాను.
ఇదమేవంవిధం కస్మాద్దేవతా న విశన్త్యుత। పురందరపురాద్ధీదం విశిష్టమితి లక్షయే
ఇంత గొప్ప నగరాన్ని, ఇంద్రుని నగరాన్ని కూడా మించిందని నేను చూస్తున్నాను. అయినా దేవతలు ఇక్కడికి ఎందుకు రారు?
ఆసీదిదం పురా పార్థ దేవరాజస్య నః పురమ్। తతో నివాతకవచైరితః ప్రచ్యావితాః సురాః
పార్థా! ఇది ఒకప్పుడు దేవేంద్రుని నగరంగా ఉండేది. కానీ, నివాతకవచులు వచ్చి ఇక్కడి నుండి దేవతలను తరిమికొట్టారు.
తపస్తప్త్వా మహత్తీవ్రం ప్రసాద్య చ పితామహమ్। ఇదం వృతం నివాసాయ దేవేభ్యశ్చాభయం యుధి
వారు తీవ్రమైన తపస్సు చేసి, పితామహుడిని ప్రసన్నం చేసుకుని, ఈ స్థలాన్ని నివాసంగా కోరారు. యుద్ధంలో దేవతల నుండి భయం లేకుండా ఉండాలని వరం పొందారు.