ఏతే మయా మహాఘోరః సంగ్రామాః పర్యుపాసితాః। న చాపి విగతజ్ఞానో భూతపూర్వోస్మి పాణ్డవ
ఓ పాండవా, నేను ఎన్నో భయంకరమైన యుద్ధాలను చూశాను. అయినా నా జ్ఞానం ఎప్పుడూ కోల్పోలేదు, ఎప్పుడూ ఓడిపోలేదు కూడా.
పితామహేన సంహారః ప్రజానాం విహితో ధ్రువమ్। న హి యుద్ధమిదం యుక్తమన్యత్ర జగతః క్షయాత్
ప్రాణుల నాశనం మన పితామహుడు నిర్ణయించాడు. ఈ యుద్ధం లోకానికి అంతం వచ్చినప్పుడు తప్ప న్యాయమైనది కాదు.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా సంస్తభ్యాత్మానమాత్మనా। మోహయిష్యన్దానవానామహం మాయాబలం మహత్
ఆ మాటలు విని, నా మనసును ధృఢంగా పట్టుకొని, నేను దానవులను నా గొప్ప మాయాశక్తితో మోహింపజేయడానికి సిద్ధమయ్యాను.
అబ్రువం మాతలిం భీతం పశ్య మే బుజయోర్బలమ్। అస్త్రాణాం చ ప్రభావం వై ధనుషో గాణ్డివస్య చ
భయపడుతున్న మాతళిని చూచి, 'నా చేతుల బలాన్ని, ఆయుధాల శక్తిని, గాండీవ ధనుస్సు మహిమను చూడు' అని చెప్పాను.
అద్యాస్త్రమాయయైతైషాం మాయామేతాం సుదారుణామ్। వినిహన్మి తమశ్చోగ్రం మా భైః సూత స్తిరో భవ
ఈ రోజు నా ఆయుధాల మాయాశక్తితో వారి ఈ భయంకరమైన మాయను నాశనం చేస్తాను. ఈ ఘనమైన చీకటిని తొలగిస్తాను. భయపడకూ సారథీ, ధైర్యంగా నిలబడు.
ఏవముక్త్వాహమసృజమస్త్రమాయాం నరాధిప। మోహనీం సర్వభూతానాం హితాయ త్రిదివౌకసామ్
ఇలా చెప్పి, ఓ రాజా, అన్ని జీవులను మోహింపజేసే మాయాస్త్రాన్ని స్వర్గవాసుల మేలు కోసం ప్రయోగించాను.
పీడ్యమానాసు మాయాసు తాసు తాస్వసురోత్తమాః। పునర్బహువిధా మాయాః ప్రాకుర్వన్నమితౌజసః
ఆ మాయలు వారిని బాధిస్తున్నా, ఆ అసురలోకంలో గొప్పవారు తమ శక్తిని కోల్పోకుండా మళ్లీ ఎన్నో విధాల మాయలు సృష్టించారు.
పునః ప్రకాశమభవత్తమసా గ్రస్యతే పునః। భవత్యదర్శనో లోకః పునరప్సు నిమజ్జతి
మళ్లీ వెలుగు వచ్చింది, మళ్లీ చీకటిలో ప్రపంచం మునిగిపోయింది. లోకం కనబడకుండా పోయింది, మళ్లీ నీటిలో మునిగిపోయింది.
సుసంగృహీతైర్హరిభిః ప్రకాశే సతి మాతలిః। వ్యచరత్స్యన్దనాగ్ర్యేణ సంగ్రామే రోమహర్షణే
వెలుగు వచ్చినప్పుడు, మాతళి బాగా నియంత్రించిన గుర్రాలతో, ఆ అద్భుత రథాన్ని రోమాంచకరమైన యుద్ధంలో నడిపించాడు.
తతః పర్యపతన్నుగ్రా నివాతకవచా మయి। తానహం వివరం దృష్ట్వా ప్రాహణ్వం యమసాదనమ్
అప్పుడే ఉగ్రమైన నివాతకవచులు నాపై దాడి చేశారు. నేను ఒక అవకాశాన్ని చూసి వారిని సంహరించి, యమలోకానికి పంపించాను.
వర్తమానే తథా యుద్ధే నివాతకవచాన్తకే। నాపశ్యం సహసా సర్వాన్దానవాన్మాయయా వృతాన్
నివాతకవచులను సంహరించే యుద్ధం జరుగుతున్నప్పుడు, అకస్మాత్తుగా దానవులు ఎవ్వరూ కనబడలేదు, ఎందుకంటే వారు మాయతో దాగిపోయారు.
అదృశ్యమానాస్తే దైత్యా యోధయన్తి స్మ మాయయా। అదృశ్యనాస్త్రవీర్యేణ తానప్యహమయోధయమ్
ఆ దైత్యులు కనబడకుండా మాయతో నాతో యుద్ధం చేశారు. నేనూ కనబడని ఆయుధశక్తితో వారితో యుద్ధం చేశాను.
గాణ్డీవముక్తా విశిఖాః సమ్యగస్త్రప్రచోదితాః। అచ్ఛిన్దన్నుత్తమాఙ్గాని యత్రయత్ర స్మ తేఽభవన్
గాండీవం నుండి విడిచిన బాణాలు, ఆయుధశక్తితో నడిపించబడి, వారు ఎక్కడ కనిపించినా వారి తలలను తెగేశాయి.
తతో నివాతకవచా వధ్యమానా మయా యుధి। సంహృత్య రమాయాం సహసా ప్రావిశన్పురమాత్మనః
అప్పుడు యుద్ధంలో నేను వారిని సంహరిస్తుండగా, నివాతకవచులు అకస్మాత్తుగా భూమిలోని తమ పట్టణంలోకి వెనక్కి వెళ్లిపోయారు.
వ్యపయాతేషు దైత్యేషు ప్రాదుర్భూతే చ దర్శనే। అపశ్యం దానవాంస్తత్ర హతాఞ్శతసహస్రశః
దైత్యులు వెళ్ళిపోయి, మళ్లీ దృశ్యం కలిగినప్పుడు, అక్కడ శతసహస్రాలుగా దానవులు చనిపోయి ఉన్నారు అని చూశాను.
వినిష్పిష్టాని తత్రైషాం శస్త్రాణ్యాభరణాని చ। శతశః స్మ ప్రదృశ్యన్తే గాత్రాణి కవచాని చ
అక్కడ వారి ఆయుధాలు, ఆభరణాలు నశించి, వందల సంఖ్యలో శరీరాలు, కవచాలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి.
హయానాం నాన్తరం హ్యాసీత్పదాద్విచలితుం పదమ్। ఉత్పత్య సహసా తస్థురన్తరిక్షగమాస్తతః
అక్కడ గుర్రాలు అడుగు కూడా కదలలేని స్థితి. వెంటనే ఆకాశంలోకి ఎగిరే వారు ఒక్కసారిగా పైకి ఎగిరి నిల్చున్నారు.
తతో నివాతకవచా వ్యోమ సంఛాద్య కేవలమ్। అదృశ్యా హ్యభ్యవర్తన్త విసృజన్తః శిలోచ్చయాన్
అప్పుడు నివాతకవచులు ఆకాశాన్ని కప్పేసి, కనబడకుండా, పెద్ద పెద్ద రాళ్లను విసురుతూ ముందుకు వచ్చారు.
అన్తర్భూమిగతాశ్చాన్యే హయానాం చరణానథ। వ్యగృహ్ణన్దానవా ఘోరా రథచక్రే చ భారత
భారతా, కొంతమంది భయంకరమైన దానవులు నేలలోనుంచి గుర్రాల కాలులను పట్టుకున్నారు, మరికొంతమంది రథచక్రాలను కూడా గట్టిగా పట్టుకున్నారు.
వినిగృహ్య హయాంశ్చాన్యే రథం చ మమ యుధ్యతః। సర్వతో మామవిధ్యన్త సరథం ధరణీధరైః
నేను యుద్ధం చేస్తుండగా, మరికొంతమంది నా గుర్రాలు, రథాన్ని అడ్డగించారు. చుట్టూ ఉన్న వారు పర్వతాలతో నన్నూ, నా రథాన్నీ కొట్టారు.
పర్వతైరుపచీయద్భిః పతద్భిశ్చ తథాఽపరైః। స దేశో యత్రవర్తామి గుహేవ సమపద్యత
ఎక్కడ నేను నిలబడి ఉన్నానో అక్కడ పర్వతాలు ఎక్కడికక్కడ పడిపోతూ, ఎక్కడికక్కడ పేరుకుపోతూ, ఆ ప్రదేశం ఒక గుహలా మారిపోయింది.
పర్వతైశ్చాద్యమానోఽహం నిగృహీతైశ్చ వాజిభిః। అగచ్ఛం పరమామార్తిం మాతలిస్తదలక్షయత్
పర్వతాలు నన్ను నొక్కిపెడుతూ, గుర్రాలు బంధించబడి ఉండటంతో నేను తీవ్రమైన బాధలో పడిపోయాను. మాతలి అది గమనించాడు.
లక్షయిత్వా చ మాం భీతమిదం వచనమబ్రవీత్। ఆర్జునార్జున మా భైస్త్వం వజ్రమస్త్రముదీరయ
నన్ను భయంతో ఉన్నట్టు చూసి మాతలి ఇలా అన్నాడు: 'అర్జునా, అర్జునా, భయపడవద్దు. వజ్రమస్త్రాన్ని సంధించు.'
తతోఽహం తస్య తద్వాక్యం శ్రుత్వా వజ్రముదీరయమ్। దేవరాజస్ దయితం వజ్రమస్త్రం నరాధిప
అతని మాటలు విని, దేవేంద్రునికి ప్రియమైన వజ్రమస్త్రాన్ని నేను సంధించాను, ఓ రాజా.
అచలం స్థానమాసాద్య గాణ్డీవమనుమన్త్ర్య చ। అముఞ్చం వజ్రసంస్పర్శానాయతాన్నిశితాఞ్సరాన్
దృఢంగా నిలబడి, గాండీవానికి నమస్కరించి, వజ్రశక్తితో నిండిన పదునైన బాణాలను విడిచాను.
తతో మాయాశ్ తాః సర్వా నివాతకవచాంశ్చ తాన్। తే వజ్రచోదితా బాణా వజ్రభూతాః రసమావిశన్
ఆ వజ్రమస్త్ర బాణాలు సంధించగానే, అన్ని మాయలు, నివాతకవచ దానవులు దెబ్బతిని చీలిపోయారు.
తే వజ్రవేగవిహతా దానవాః పర్వతోపమాః। ఇతరేతరమాశ్లిష్య న్యపతన్పృథివీతలే
వజ్రశక్తి బలానికి దెబ్బతిన్న, పర్వతాల్లాంటి దానవులు ఒకరినొకరు పట్టుకుని నేలపై పడిపోయారు.
అన్తర్భూమౌ చ యేఽగృహ్ణన్దానవా రథవాజినః। అనుప్రవిశ్య తాన్వాణాః ప్రాహిణ్వన్యమసాదనమ్
మరియు, నేలలో రథం, గుర్రాలను పట్టుకున్న దానవులను కూడా బాణాలు తాకి, యమలోకానికి పంపించాయి.
హతైర్నివాతకవచైర్నిరస్తైః పర్వతోపమైః। సమాచ్ఛాద్యత దేశః స వికీర్ణైరివ పర్వతైః
నివాతకవచులు, పర్వతాల్లాంటి దానవులు చనిపోవడంతో, ఆ ప్రదేశం పర్వతాలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నట్టు కనిపించింది.
న హయానాం క్షతిః కాచిన్న రథస్ న మాతలేః। మమ చాదృశ్యత తదా తదద్భుతమివాభవత్
ఆ సమయంలో నా గుర్రాలకు, రథానికి, మాతలికి, నాకు ఏ హాని కలగలేదు. అది నిజంగా ఆశ్చర్యంగా ఉంది.