తతోఽహమగ్నిం వ్యధమం సలిలాస్త్రేణ సర్వశః। శైలేన చ మహాస్త్రేణ వాయోరవేగమధారయమ్
ఆ తర్వాత, నేను ఆ అగ్నిని నీటి ఆస్త్రంతో పూర్తిగా ఆర్పాను; గాలి వేగాన్ని మహాశైలాస్త్రంతో ఆపేశాను.
తస్యాం ప్రతిహతాయాం తే దానవా యుద్ధదుర్మదాః। ప్రాకుర్వన్వివిధాం మాయాం యౌగపద్యేన భారత
అది కూడా తిప్పికొట్టిన తర్వాత, యుద్ధానికి ఉత్సాహంగా ఉన్న దానవులు అనేక మాయలను ఒక్కసారిగా సృష్టించారు, ఓ భారత.
తతో వర్షం ప్రాదురభూత్సుమహద్రోమహర్షణమ్। అస్త్రాణాం ఘోరరూపాణామగ్నేర్వాయోస్తథాఽశ్మనామ్
ఆ తర్వాత, అగ్ని, గాలి, రాయిలతో కూడిన భయంకరమైన ఆయుధాల వర్షం భయానకంగా కురిసింది.
సా తు మాయామయీ వృష్టిః పీడయామాస మాం యుధి। అథ ఘోరం తమస్తీవ్రం ప్రాదురాసీత్సమన్తతః
ఆ మాయావర్షం యుద్ధంలో నన్ను బాధించింది; వెంటనే చుట్టూ ఘోరమైన, తీవ్రమైన చీకటి వ్యాపించింది.
తమసా సంవృతేలోకే ఘోరేణ పరుషేణ చ। హరయో విముఖాశ్చాసన్ప్రాస్ఖలచ్చాపి మాతలిః
ఆ ఘోరమైన, కఠినమైన చీకటి ప్రపంచాన్ని కప్పేసింది; అప్పుడు గుర్రాలు దారి తప్పాయి, మాతలి కూడా తడబడిపోయాడు.
హస్తాద్ధిరణ్మయశ్చాస్య ప్రతోదః ప్రాపతద్భువి। అసకృచ్చాహ మాం భీతః కిం కరిష్యావ ఇత్యపి
అతని చేతిలోని బంగారు కొరడా నేలపై పడిపోయింది; భయంతో అతను పదే పదే, 'ఇప్పుడు మనం ఏమి చేయాలి?' అని అడిగాడు.
మాం చ భీరావిశత్తీవ్రా తస్మిన్విగతచేతసి। స చ మాం విగతజ్ఞానః సంత్రస్తమిదమబ్రవీత్
ఆ సమయంలో నాకు తీవ్రమైన భయం పట్టుకుంది, నేను స్పృహ కోల్పోయాను; మాతలి కూడా జ్ఞానం కోల్పోయి, భయంతో వణిగి, ఇలా అన్నాడు.
సురాణామసురాణాం చ సంగ్రామః సుమహానభూత్। అమృతార్థం పురా పార్త స చ దృష్టో మయాఽనఘ
ఓ పార్థ, ఒకప్పుడు అమృతం కోసం దేవతలు, అసురులు ఘోరమైన యుద్ధం చేశారు; ఆ యుద్ధాన్ని నేను చూశాను, పాపరహితుడా.
శమ్బరస్య వధే ఘోరః సంగ్రామః సుమహానభూత్। సారథ్యం దేవరాజస్య తత్రాపి కృతవానహమ్
శంబరుని వధ సమయంలో కూడా ఘోరమైన యుద్ధం జరిగింది; అప్పుడు కూడా నేను దేవేంద్రునికి సారథిగా ఉన్నాను.
తథైవ వృత్రస్య వధే సంగృహీతా హయా మయా। వైరోచనేర్మయా యుద్ధం దృష్టం చాపి సుదారుణమ్
అలాగే వృత్రుని వధ సమయంలో నేను గుర్రాల నియంత్రణ చేపట్టాను; వైరోచనుడితో జరిగిన భయంకరమైన యుద్ధాన్ని కూడా చూశాను.
ఏతే మయా మహాఘోరః సంగ్రామాః పర్యుపాసితాః। న చాపి విగతజ్ఞానో భూతపూర్వోస్మి పాణ్డవ
ఓ పాండవా, నేను ఎన్నో భయంకరమైన యుద్ధాలను చూశాను. అయినా నా జ్ఞానం ఎప్పుడూ కోల్పోలేదు, ఎప్పుడూ ఓడిపోలేదు కూడా.
పితామహేన సంహారః ప్రజానాం విహితో ధ్రువమ్। న హి యుద్ధమిదం యుక్తమన్యత్ర జగతః క్షయాత్
ప్రాణుల నాశనం మన పితామహుడు నిర్ణయించాడు. ఈ యుద్ధం లోకానికి అంతం వచ్చినప్పుడు తప్ప న్యాయమైనది కాదు.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా సంస్తభ్యాత్మానమాత్మనా। మోహయిష్యన్దానవానామహం మాయాబలం మహత్
ఆ మాటలు విని, నా మనసును ధృఢంగా పట్టుకొని, నేను దానవులను నా గొప్ప మాయాశక్తితో మోహింపజేయడానికి సిద్ధమయ్యాను.
అబ్రువం మాతలిం భీతం పశ్య మే బుజయోర్బలమ్। అస్త్రాణాం చ ప్రభావం వై ధనుషో గాణ్డివస్య చ
భయపడుతున్న మాతళిని చూచి, 'నా చేతుల బలాన్ని, ఆయుధాల శక్తిని, గాండీవ ధనుస్సు మహిమను చూడు' అని చెప్పాను.
అద్యాస్త్రమాయయైతైషాం మాయామేతాం సుదారుణామ్। వినిహన్మి తమశ్చోగ్రం మా భైః సూత స్తిరో భవ
ఈ రోజు నా ఆయుధాల మాయాశక్తితో వారి ఈ భయంకరమైన మాయను నాశనం చేస్తాను. ఈ ఘనమైన చీకటిని తొలగిస్తాను. భయపడకూ సారథీ, ధైర్యంగా నిలబడు.
ఏవముక్త్వాహమసృజమస్త్రమాయాం నరాధిప। మోహనీం సర్వభూతానాం హితాయ త్రిదివౌకసామ్
ఇలా చెప్పి, ఓ రాజా, అన్ని జీవులను మోహింపజేసే మాయాస్త్రాన్ని స్వర్గవాసుల మేలు కోసం ప్రయోగించాను.
పీడ్యమానాసు మాయాసు తాసు తాస్వసురోత్తమాః। పునర్బహువిధా మాయాః ప్రాకుర్వన్నమితౌజసః
ఆ మాయలు వారిని బాధిస్తున్నా, ఆ అసురలోకంలో గొప్పవారు తమ శక్తిని కోల్పోకుండా మళ్లీ ఎన్నో విధాల మాయలు సృష్టించారు.
పునః ప్రకాశమభవత్తమసా గ్రస్యతే పునః। భవత్యదర్శనో లోకః పునరప్సు నిమజ్జతి
మళ్లీ వెలుగు వచ్చింది, మళ్లీ చీకటిలో ప్రపంచం మునిగిపోయింది. లోకం కనబడకుండా పోయింది, మళ్లీ నీటిలో మునిగిపోయింది.
సుసంగృహీతైర్హరిభిః ప్రకాశే సతి మాతలిః। వ్యచరత్స్యన్దనాగ్ర్యేణ సంగ్రామే రోమహర్షణే
వెలుగు వచ్చినప్పుడు, మాతళి బాగా నియంత్రించిన గుర్రాలతో, ఆ అద్భుత రథాన్ని రోమాంచకరమైన యుద్ధంలో నడిపించాడు.
తతః పర్యపతన్నుగ్రా నివాతకవచా మయి। తానహం వివరం దృష్ట్వా ప్రాహణ్వం యమసాదనమ్
అప్పుడే ఉగ్రమైన నివాతకవచులు నాపై దాడి చేశారు. నేను ఒక అవకాశాన్ని చూసి వారిని సంహరించి, యమలోకానికి పంపించాను.
వర్తమానే తథా యుద్ధే నివాతకవచాన్తకే। నాపశ్యం సహసా సర్వాన్దానవాన్మాయయా వృతాన్
నివాతకవచులను సంహరించే యుద్ధం జరుగుతున్నప్పుడు, అకస్మాత్తుగా దానవులు ఎవ్వరూ కనబడలేదు, ఎందుకంటే వారు మాయతో దాగిపోయారు.
అదృశ్యమానాస్తే దైత్యా యోధయన్తి స్మ మాయయా। అదృశ్యనాస్త్రవీర్యేణ తానప్యహమయోధయమ్
ఆ దైత్యులు కనబడకుండా మాయతో నాతో యుద్ధం చేశారు. నేనూ కనబడని ఆయుధశక్తితో వారితో యుద్ధం చేశాను.
గాణ్డీవముక్తా విశిఖాః సమ్యగస్త్రప్రచోదితాః। అచ్ఛిన్దన్నుత్తమాఙ్గాని యత్రయత్ర స్మ తేఽభవన్
గాండీవం నుండి విడిచిన బాణాలు, ఆయుధశక్తితో నడిపించబడి, వారు ఎక్కడ కనిపించినా వారి తలలను తెగేశాయి.
తతో నివాతకవచా వధ్యమానా మయా యుధి। సంహృత్య రమాయాం సహసా ప్రావిశన్పురమాత్మనః
అప్పుడు యుద్ధంలో నేను వారిని సంహరిస్తుండగా, నివాతకవచులు అకస్మాత్తుగా భూమిలోని తమ పట్టణంలోకి వెనక్కి వెళ్లిపోయారు.
వ్యపయాతేషు దైత్యేషు ప్రాదుర్భూతే చ దర్శనే। అపశ్యం దానవాంస్తత్ర హతాఞ్శతసహస్రశః
దైత్యులు వెళ్ళిపోయి, మళ్లీ దృశ్యం కలిగినప్పుడు, అక్కడ శతసహస్రాలుగా దానవులు చనిపోయి ఉన్నారు అని చూశాను.
వినిష్పిష్టాని తత్రైషాం శస్త్రాణ్యాభరణాని చ। శతశః స్మ ప్రదృశ్యన్తే గాత్రాణి కవచాని చ
అక్కడ వారి ఆయుధాలు, ఆభరణాలు నశించి, వందల సంఖ్యలో శరీరాలు, కవచాలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి.
హయానాం నాన్తరం హ్యాసీత్పదాద్విచలితుం పదమ్। ఉత్పత్య సహసా తస్థురన్తరిక్షగమాస్తతః
అక్కడ గుర్రాలు అడుగు కూడా కదలలేని స్థితి. వెంటనే ఆకాశంలోకి ఎగిరే వారు ఒక్కసారిగా పైకి ఎగిరి నిల్చున్నారు.
తతో నివాతకవచా వ్యోమ సంఛాద్య కేవలమ్। అదృశ్యా హ్యభ్యవర్తన్త విసృజన్తః శిలోచ్చయాన్
అప్పుడు నివాతకవచులు ఆకాశాన్ని కప్పేసి, కనబడకుండా, పెద్ద పెద్ద రాళ్లను విసురుతూ ముందుకు వచ్చారు.
అన్తర్భూమిగతాశ్చాన్యే హయానాం చరణానథ। వ్యగృహ్ణన్దానవా ఘోరా రథచక్రే చ భారత
భారతా, కొంతమంది భయంకరమైన దానవులు నేలలోనుంచి గుర్రాల కాలులను పట్టుకున్నారు, మరికొంతమంది రథచక్రాలను కూడా గట్టిగా పట్టుకున్నారు.
వినిగృహ్య హయాంశ్చాన్యే రథం చ మమ యుధ్యతః। సర్వతో మామవిధ్యన్త సరథం ధరణీధరైః
నేను యుద్ధం చేస్తుండగా, మరికొంతమంది నా గుర్రాలు, రథాన్ని అడ్డగించారు. చుట్టూ ఉన్న వారు పర్వతాలతో నన్నూ, నా రథాన్నీ కొట్టారు.