హూయమానే భృశం దీప్తే విధివద్వసురేతసి। న స్మ స ప్రాపతద్వహ్నౌ తక్షకో భయపీడితః
యజ్ఞం ఎంతో ఉత్సాహంగా, నియమంగా జరుగుతున్నా, భయంతో బాధపడుతున్న తక్షకుడు అగ్నిలో పడిపోలేదు.
కిం సూత తేషాం విప్రాణాం మన్త్రగ్రామో మనీషిణామ్। న ప్రత్యభాత్తదాఽగ్నౌ యత్స పపాత న తక్షకః
సూతా! ఆ బ్రాహ్మణులందరిలో, వారి మంత్రాల్లో ఏ కారణం వల్ల ఆ సమయంలో తక్షకుడు అగ్నిలో పడిపోలేకపోయాడో చెప్పు.
తమిన్ద్రహస్తాద్విత్రస్తం విసంజ్ఞం పన్నగోత్తమమ్। ఆస్తీకస్తిష్ఠ తిష్ఠేతి వాచస్తిస్రోఽభ్యుదైరయత్
ఇంద్రుడి చేతిలో భయంతో, స్పృహ కోల్పోయిన ఆ ఉత్తమ పామును ఆస్తీకుడు మూడు సార్లు 'ఆపు! ఆపు! ఆపు!' అని పిలిచాడు.
వితస్థే సోఽన్తరిక్షే చ హృదయేన విదూయతా। యథా తిష్ఠతి వై కశ్చిత్ఖం చ గాం చాన్తరా నరః
ఆ పాము గుండె బాధతో చీలిపోతూ, భూమి ఆకాశాల మధ్య మనిషి నిలబడినట్టు, మధ్యలోనే నిలిచిపోయింది.
తతో రాజాబ్రవీద్వాక్యం సదస్యైశ్చోదితో భృశమ్। కామమేతద్భవత్వేవం యథాస్తీకస్య భాషితమ్
అప్పుడు సభలోని వారందరూ ప్రోత్సహించగా, రాజు ఇలా అన్నాడు: 'ఆస్తీకుడు చెప్పినట్లే జరగాలి.'
సమాప్యతామిదం కర్మ పన్నగాః సన్త్వనామయాః। ప్రీయతామయమాస్తీకః సత్యం సూతవచోఽస్తు తత్
'ఈ యజ్ఞం ముగించాలి. పాములకు ఓదార్పు కలగాలి. ఆస్తీకుడు సంతోషించాలి. సూతుడు చెప్పిన మాటలు నెరవేరాలి.'
తతో హలహలాశబ్దః ప్రీతిజః సమజాయత। ఆస్తీకస్య వరే దత్తే తథైవోపరరామ చ
ఆస్తీకునికి వరం ఇచ్చినప్పుడు ఆనందంతో హల్లాహల్లా శబ్దం ఎగిసిపడింది. వెంటనే యజ్ఞం ఆగిపోయింది.
స యజ్ఞః పాణ్డవేయస్య రాజ్ఞః పారిక్షితస్య హ। ప్రీతిమాంశ్చాభవద్రాజా భారతో జనమేజయః
అలా పాండవ రాజు పరిక్షిత్ యజ్ఞం ముగిసింది. భరత వంశీయుడైన జనమేజయుడు ఆనందంతో నిండిపోయాడు.
ఋత్విగ్భ్యః ససదస్యేభ్యో యే తత్రాసన్సమాగతాః। తేభ్యశ్చ ప్రదదౌ విత్తం శతశోఽథ సహస్రశః
యజ్ఞంలో పాల్గొన్న ఋత్వికులు, సభ్యులకు, అక్కడ చేరిన అందరికీ వందల, వేల రూపాయల విలువైన ధనం ఇచ్చాడు.
లోహితాక్షాయ సూతాయ తథా స్థపతయే విభుః। యేనోక్తం తస్య తత్రాగ్రే సర్పసత్రనివర్తనే
ఎర్ర కళ్లున్న సూతునికి, స్థపతికి కూడా రాజు బహుమతులు ఇచ్చాడు. వారు యజ్ఞం ఆపాలని ముందుగా చెప్పినందుకే వారికి ఇచ్చాడు.
నిమిత్తం బ్రాహ్మణ ఇతి తస్మై విత్తం దదౌ బహు। దత్త్వా ద్రవ్యం యథాన్యాయం భోజనాచ్ఛాదనాన్వితమ్
కారణమైన బ్రాహ్మణుడికి కూడా రాజు విరివిగా ధనం ఇచ్చాడు. తగినట్టుగా భోజనం, వస్త్రాలు సహా దానం చేశాడు.
ప్రీతస్తస్మై నరపతిరప్రమేయపరాక్రమః। తతశ్చకారావభృథం విధిదృష్టేన కర్మణా
అనంత శక్తి కలిగిన రాజు అతనితో సంతోషంగా ఉండి, నియమం ప్రకారం అవభృథస్నానం చేసాడు.
ఆస్తీకం ప్రేషయామాస గృహానేవ సుసంస్కృతమ్। రాజా ప్రీతమనాః ప్రీతం కృతకృత్యం మనీషిణమ్
రాజు హర్షంతో, సంతోషంగా, ఆస్తీకుడిని మంచి గౌరవంతో అతని ఇంటికి పంపించాడు.
పునరాగమనం కార్యమితి చైనం వచోఽబ్రవీత్। భవిష్యసి సదస్యో మే వాజిమేధే మహాక్రతౌ
అతనితో ఇలా అన్నాడు: "మళ్లీ రావాలి. నా గొప్ప అశ్వమేధ యజ్ఞంలో నువ్వు పాల్గొనాలి."
తథేత్యుక్త్వా ప్రదుద్రావ తదాస్తీకో ముదా యుతః। కృత్వా స్వకార్యమతులం తోషయిత్వా చ పార్థివమ్
ఆస్తీకుడు "అలా జరుగుతుంది" అని చెప్పి, తన పని విజయవంతంగా పూర్తిచేసి, రాజును సంతోషపెట్టిన ఆనందంతో వెళ్ళిపోయాడు.
స గత్వా పరమప్రీతో మాతులం మాతరం చ తామ్। అభిగమ్యోపసంగృహ్య తథా వృత్తం న్యవేదయత్
ఆస్తీకుడు ఎంతో సంతోషంతో తన మామగారిని, తల్లిని కలిసాడు. వారిని దగ్గరగా తీసుకుని, జరిగిన సంగతులన్నీ వివరంగా చెప్పాడు.
ఏతచ్ఛ్రుత్వా ప్రీయమాణాః సమేతా యే తత్రాసన్పన్నగా వీతమోహాః। ఆస్తీకే వై ప్రీతిమన్తో బభూవు- రూచుశ్చైనం వరమిష్టం వృమీష్వ
ఇది విని అక్కడ ఉన్న పాములందరూ మోహం పోయి, ఆస్తీకుడిని చూసి ఆనందంతో, "నీకు కావలసిన వరాన్ని కోరుకో" అని అన్నారు.
భూయోభూయః సర్వశస్తేఽబ్రువంస్తం కిం తే ప్రియం కరవామాద్య విద్వన్। ప్రీతా వయం మోక్షితాశ్చైవ సర్వే కామం కిం తే కరవామాద్య వత్స
అందరూ పాములు మళ్లీ మళ్లీ, "పండితుడా, నేడు నీకు మనం ఏం చేయగలమో చెప్పు. మేమంతా సంతోషంతో విముక్తులమయ్యాం. ప్రియమైన వాడా, నీకు కావలసినది చెప్పు, మేము చేస్తాం" అని అన్నారు.
సాయం ప్రాతర్యే ప్రసన్నాత్మరూపా లోకే విప్రా మానవా యే పరేఽపి। ధర్మాఖ్యానం యే పఠేయుర్మమేదం తేషాం యుష్మన్నైవ కించిద్భయం స్యాత్
సాయంత్రం, ఉదయం, శుభమనస్సు కలిగిన బ్రాహ్మణులు, ఇతర మానవులు, ఎవరు నా ధర్మకథను చదువుతారో, వారికీ మీ వల్ల ఎలాంటి భయం ఉండకూడదు.
తైశ్చాప్యుక్తో భాగినేయః ప్రసన్నై- రేతత్సత్యం కామమేవం వరం తే। ప్రీత్యా యుక్తాః కామితం సర్వశస్తే కర్తారః స్మ ప్రవణా భాగినేయ
ఆ పాములు సంతోషంతో ఆ మేనల్లుడికి ఇలా అన్నారు: "ఇది నిజంగా నీకు వరంగా మంజూరు. మేము ప్రేమతో నీకు కావలసినది చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాం, మేనల్లుడా."
అసితం చార్తిమన్తం చ సునీథం చాపి యః స్మరేత్। దివా వా యది వా రాత్రౌ నాస్య సర్పభయం భవేత్
ఎవరైనా ఆసితుడు, ఆర్తిమంతుడు, సునీతుడు అనే పేర్లను పగలు లేదా రాత్రి జ్ఞాపకం చేసుకుంటే, వారికి పాముల భయం ఉండదు.
యో జరత్కారుణా జాతో జరత్కారౌ మహావశాః। ఆస్తీకః సర్పసత్రే వః పన్నగాన్యోఽభ్యరక్షత। తం స్మరన్తం మహాభాగా న మాం హింసితుమర్హథ
పాములారా! జరత్కారువు, మహాశక్తి కలిగిన జరత్కారువు నుండి పుట్టిన ఆస్తీకుడు, పాములయాగంలో మిమ్మల్ని రక్షించాడు. అతన్ని జ్ఞాపకం చేసేవారిని మీరు హానిచేయకూడదు, మహాభాగులారా!
సర్పాపసర్ప భద్రం తే గచ్ఛ సర్ప మహావిష। జనేమేజయస్య యజ్ఞాన్తే ఆస్తీకవచనం స్మర
పామా, వెనక్కు పో, నీకు మంగళం కలగాలి. ఓ మహావిషపామా, వెళ్ళిపో. జనమేజయుడి యజ్ఞాంతంలో ఆస్తీకుని మాటలు జ్ఞాపకం పెట్టుకో.
ఆస్తీకస్య వచః శ్రుత్వా యః సర్పో న నివర్తతే। శతధా భిద్యతే మూర్ధా శింశవృక్షఫలం యథా
ఆస్తీకుని మాటలు విన్న తర్వాత కూడా ఏ పాము వెనక్కు పోకపోతే, దాని తల శింశపా చెట్టు ఫలం లాగ విభజించబడుతుంది.
స ఏవముక్తస్తు తదా ద్విజేన్ద్రః సమాగతైస్తైర్భుజగేన్ద్రముఖ్యైః। సంప్రాప్య ప్రీతిం విపులాం మహాత్మా తతో మనో గమనాయాథ దధ్రే
అంతటా కూడిన ప్రధాన పాములు ఇలా అన్నాక, ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు ఎంతో సంతృప్తితో, తన మనసును వెళ్ళిపోవడానికి సిద్ధం చేసుకున్నాడు.
ఇత్యేవం నాగరాజోఽథ నాగానాం మధ్యగస్తదా। ఉక్త్వా సహైవ తైః సర్పైః స్వమేవ భవనం యయౌ
అప్పుడు నాగరాజు, పాముల మధ్యలో ఇలా చెప్పి, ఆ పాములతో కలిసి తన ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు.
మోక్షయిత్వా తు భుజగాన్సర్పసత్రాద్ద్విజోత్తమః। జగామ కాలే ధర్మాత్మా దిష్టాన్తం పుత్రపౌత్రవాన్
పాములను పాములయాగం నుండి విముక్తి చేసి, ఆ ధర్మాత్ముడు, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు, తన కుమారులు, మనవళ్ళతో కలిసి కాలక్రమంలో పరమపదాన్ని చేరాడు.
ఇత్యాఖ్యానం మయాస్తీకం యథావత్తవ కీర్తితమ్। యత్కీర్తయిత్వా సర్పేభ్యో న భయం విద్యతే క్వచిత్
ఇలా ఆస్తీకుని కథను నీకు యథావిధిగా వివరించాను. దీన్ని చదువుతే ఎక్కడా పాముల భయం ఉండదు.
యథా కథితవాన్బ్రహ్మన్ప్రమతిః పూర్వజస్తవ। పుత్రాయ రురవే ప్రీతః పృచ్ఛతే భార్గవోత్తమ
భార్గవశ్రేష్ఠుడా! నీ పూర్వజుడు ప్రమతి తన కుమారుడు రురువుకు అడిగినప్పుడు సంతోషంగా చెప్పినట్లే, నేను నీకు ఇదే కథను వివరించాను.
యద్వాక్యం శ్రుతవాంశ్చాహం తథా చ కథితం మయా। ఆస్తీకస్య కవేర్విప్ర శ్రీమచ్చరితమాదితః
బ్రాహ్మణా! నేను విన్నదాన్ని యథాతథంగా చెప్పాను. ఆస్తీకుడు మహర్షి యొక్క మహిమాన్వితమైన కథను మొదటి నుండి వివరించాను.