శతం శతాస్తే హరయస్తస్మిన్యుక్తా మహారథే। తదా మాతలినా యథ్తా వ్యచరన్నల్పకా ఇవ
ఆ మహారథానికి యోకమైన వంద గుర్రాలు, మాతలి నడిపినప్పుడు, కొద్దిగా ఉన్నట్లు చురుకుగా తిరిగాయి.
తేషాం చరణపాతేన రథనేమిస్వనేన చ। మమ బాణనిపాతైశ్చ హతాస్తే శతశోఽసురాః
వాటి కాళ్లతో త్రొక్కడం, రథచక్రాల శబ్దం, నా బాణాల వర్షంతో, అశురులు వందల సంఖ్యలో అక్కడే పడిపోయారు.
గతాసవస్తథైవాన్యే దానవాః పాణ్డవర్షభ। హతసారథయస్తత్ర వ్యకృష్యన్త తురంగమైః
మరికొంత మంది దానవులు, ప్రాణం పోయి, వారి రథసారథులు చనిపోవడంతో, గుర్రాలు వారిని లాగుకుంటూ వెళ్లిపోయాయి, ఓ పాండవ శిరోమణీ.
తే దిశో విదిశః సర్వే ప్రతిరుధ్య ప్రహారిణః। అభ్యఘ్నన్వివిధైః శస్త్రైస్తతో మే వ్యథితం మనః
వారు అన్ని దిశలను, ప్రదిశలను మూసివేసి, రకరకాల ఆయుధాలతో నాపై దాడి చేశారు. అప్పుడు నా మనసు కలవరపడింది.
తతోఽహం మాతలేర్వీర్యమద్భుతం సమదర్శయమ్। అశ్వాంస్తథా వేగవతో యదయత్నాదధారయత్
అప్పుడు నేను మాతలికి నా ఆశ్చర్యకరమైన శక్తిని చూపించాను. ఆ వేగవంతమైన గుర్రాలను ఎలాంటి కష్టం లేకుండా అదుపులో పెట్టాను.
తతోఽహం లఘుభిశ్చిత్రైరస్త్రైస్తానసురాన్రణే। చిచ్ఛేద సాయుధాన్రాజఞ్ఛతశోఽథ సహస్రశః
తరువాత రాజా! నేను తేలికపాటి, వివిధ ఆయుధాలతో ఆ అసురులను వందల కొద్దీ, వేల కొద్దీ యుద్ధంలో కూల్చేశాను.
ఏవం మే చరతస్తత్ర సర్వయత్నేన శత్రుహన్। ప్రీతిమానభవద్వీరో మాతలిః శక్రసారథిః
అలా నేను అక్కడ శత్రువులను అంతా శక్తివంచన లేకుండా సంహరిస్తూ తిరిగినప్పుడు, వీరుడైన ఇంద్రుని రథసారథి మాతలి ఎంతో సంతోషపడ్డాడు.
వధ్యమానాస్తతస్తైస్తు హయైస్తేన రథేన చ। అగమన్ప్రక్షయం కేచిన్న్యవర్తన్త తథాఽపరే
ఆ గుర్రాలు, ఆ రథం వారిని కొట్టినప్పుడు, కొందరు అక్కడే నశించిపోయారు, ఇంకొందరు వెనక్కి తిరిగారు.
స్పర్ధమానా ఇవాస్మాభిర్నివాతకవచా రణే। శరవర్షైః శరార్తం మాం మహద్భిః ప్రత్యవారయన్
నివాతకవచులు యుద్ధంలో మనతో పోటీ పడుతున్నట్టు, గొప్ప బాణవర్షాలతో నన్ను అడ్డుకున్నారు.
శరవేగైర్నిహత్యాహమస్త్రైః శరవిఘాతిభిః। జ్వలద్భిః పరమైః శీఘ్రైస్తానవిధ్యం సహస్రశః
వారి బాణాలను ఎదుర్కొనే, మంటలతో మండుతున్న, అత్యుత్తమమైన, వేగవంతమైన బాణాలతో నేను వేలాది మందిని చంపాను.
తతః సంపీడ్యమానాస్తే క్రోధావిష్టా మహాసురాః। అపీడయన్మాం సహితాః శక్తిశూలాసివృష్టిభిః
అప్పుడు ఆ మహాసురులు, కోపంతో ఊగిపోతూ, ఒకటిగా చేరి నన్ను కత్తులు, కటారాలు, భయంకరమైన ఆయుధాల వర్షంతో ముట్టడించారు.
తతోఽహమస్త్రం ప్రాయుఞ్జం గాన్ధర్వం నామ భారత। దయితం దేవరాజస్ మాధవం నామ భారత
తర్వాత భరత వంశజా! దేవేంద్రునికి ప్రియమైన గాంధర్వాస్త్రాన్ని నేను ప్రయోగించాను.
తతః ఖఙ్గాంస్త్రిశూలాంశ్చ తోమరాంశచ్ సహస్రశః। అస్త్రవీర్యేణ శతధా తైర్ముక్తానహమచ్ఛిదమ్
ఆ ఆయుధశక్తితో వారు వదిలిన వేలాది కత్తులు, త్రిశూలాలు, కటారాలను నేను వందల ముక్కలుగా చెదరగొట్టాను.
ఛిత్త్వా ప్రహరణాన్యేషాం తతస్తానపి సర్వశః। ప్రత్యవిధ్యమహం రోషాద్దశభిర్దశభిః శరైః
వారి ఆయుధాలు నాశనం చేసిన తర్వాత, కోపంతో వారందరినీ ఒక్కొక్కరిని పది బాణాలతో చొచ్చాను.
గాణ్డీవాద్ధి తదా సఙ్ఖ్యే యథా భ్రమరపఙ్క్తయః। నిష్పతన్తి మహాబాణాస్తన్మాతలిరపూజయత్
ఆ యుద్ధంలో గాండీవం నుండి పెద్ద పెద్ద బాణాలు తేనెటీగల వలె విరివిగా వచ్చాయి. మాతలి వాటిని greatly సత్కరించాడు.
తేషామపి తు బాణాస్తే బహుత్వాచ్ఛలభా ఇవ। అవాకిరన్మాం బలవత్తానహం వ్యధమం శరైః
కానీ వారి బాణాలు అతి ఎక్కువగా ఉండటంతో, పిడుగుల వలె నన్ను కప్పేశాయి. నేను నా బాణాలతో వారిని చంపాను.
వధ్యమానాస్తతస్తే తు నివాతకవచాః పునః। శరవర్షైర్మహద్భిర్మాం సమన్తాత్పర్యవారయన్
తిరిగి, నీవాతకవచులు చనిపోతున్నా కూడా, గొప్ప బాణవర్షాలతో నన్ను అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టారు.
శరవేగాన్నిహత్యాహమస్త్రైరస్త్రవిఘాతిభిః। జ్వలద్భిః పరమైః శీఘ్రైస్తానవిధ్యం సహస్రశః
వారి బాణాలను ఎదుర్కొనే, మండుతున్న, అత్యుత్తమమైన, వేగవంతమైన బాణాలతో నేను వేలాది మందిని చంపాను.
తేషాం ఛిన్నాని గాత్రాణి విసృజన్తిస్మ శోణితమ్। ప్రావృషీవాభివృష్టాని శృఙ్గాణ్యథ ధరాభృతామ్
వారి శరీరాలు ముక్కలై, రక్తం పొంగిపొర్లింది. అది వర్షాకాలంలో కొండ శిఖరాలు తడిసినట్టు కనిపించింది.
ఇన్ద్రాశనిసమస్పర్శైర్వేగవద్భిరజిహ్మగైః। మద్వాణైర్వధ్యమానాస్తే సముద్విగ్రాః స్మ దానవాః
ఇంద్రుని వజ్రాయుధానికి సమానమైన, నేరుగా, వేగంగా దూసుకొచ్చిన నా బాణాలతో దానవులు భయంతో ఉలిక్కిపడ్డారు.
శతధా భిన్నదేహాస్తే క్షీణప్రహరణౌజసః। తతో నివాతకవచా మామయుధ్యన్త మాయయా
వారి శరీరాలు వంద ముక్కలుగా చీలిపోయి, ఆయుధాలు, బలము తగ్గిపోయిన తరువాత, నివాతకవచులు మాయలు ఉపయోగించి నాతో యుద్ధం చేశారు.
తతోఽశ్మవర్షం సుమహత్ప్రాదురాసీత్సమన్తతః। నగమాత్రైః శిలాఖణ్డైస్తన్మాం దృఢమపీడయత్
అప్పుడు చుట్టూ పెద్ద రాళ్ల వర్షం కురిసింది. కొండంత పెద్ద రాయిముక్కలతో వారు నన్ను గట్టిగా నొప్పించారు.
తదహం వజ్రసంకాశైః శరైరినద్రాస్త్రచోదితైః। అచూర్ణయం వేగవద్భిః శతధైకైకమాహవే
ఆ సమయంలో, ఇంద్రాస్త్ర శక్తితో కూడిన, వజ్రంలా గట్టి బాణాలతో నేను ఒక్కో రాయిని యుద్ధంలో వేగంగా నూరి వంద ముక్కలుగా చేసాను.
చూర్ణ్యమానేఽశ్మవర్షే తు యావకః సమజాయత। తత్రాశ్మచూర్ణా న్యపతన్పావకప్రకరా ఇవ
ఆ రాయిల వర్షం నూరబడినప్పుడు, పిండి లాంటి పొడి ఏర్పడింది; ఆ రాయి ముక్కలు అగ్నికణాల్లా నేలపై పడ్డాయి.
తతోఽశ్మవర్షే విహతే జలవర్షం మహత్తరమ్। ధారాభిరక్షమాత్రాభిః ప్రాదురాసీనమమాన్తికే
ఆ రాయివర్షాన్ని నేను ఆపిన తర్వాత, ఏనుగు దంతాలంత మందంగా ఉన్న నీటి ధారలు నా దగ్గరికి భారీగా వర్షంగా వచ్చాయి.
నభస ప్రచ్యుతా ధారాస్తిగ్మవీర్యాః సహస్రశః। ఆవృణ్వన్సర్వతో వ్యోమ దిశశ్చోపదిశస్తథా
ఆకాశం నుంచి వేలాది ఉగ్రమైన నీటి ధారలు పడుతూ, ఆకాశాన్ని, దిక్కులను పూర్తిగా కప్పేశాయి.
ధారాణాం చ నిపాతేన వాయోర్విష్ఫూర్జితేన చ। గర్జితేన చ మేఘానాం న ప్రాజ్ఞాయత కించన
ఆ నీటి ధారలు పడటం, గాలి గర్జన, మేఘాల మోత వల్ల ఏదీ కనబడలేదు, ఏమీ తెలియలేదు.
ధారా దివి చ సంబద్ధా వసుధాయాం చ సర్వశః। వ్యామోహయన్త మాం తత్రనిపతన్త్యోఽనిశం భువి
ఆ నీటి ధారలు ఆకాశంలోను, భూమంతటా కూడా కలిసిపోయి, ఎడతెరిపిలేకుండా నేలపై పడుతూ నన్ను మబ్బులో ముంచేశాయి.
తత్రోపదిష్టమిన్ద్రేణ దివ్యమస్త్రం విశోషణమ్। దీప్తం ప్రాహిణవం ఘోరమశుప్యత్తేన తజ్జలమ్
అప్పుడు ఇంద్రుడు చెప్పినట్లు, నేను ఒక దివ్యమైన, ప్రకాశవంతమైన, భయంకరమైన ఆస్త్రాన్ని ప్రయోగించి, ఆ నీటిని పూర్తిగా ఆరబెట్టాను.
హతేఽశ్మవర్షే చ మయా జలవర్షే చ శోషితే। ముముచుర్దానవా మాయామగ్నిం వాయుం చ భారత
రాయివర్షాన్ని నేనూ, నీటివర్షాన్ని ఆరబెట్టిన తర్వాత, దానవులు మాయతో అగ్ని, గాలిని విడుదల చేశారు, ఓ భారత.