అష్టావక్రః కోమలకః శ్వసనో మౌనవేపగః।' భైరవో ముణ్డవేదాఙ్గః పిశఙ్గశ్చోదపారకః। ఋషభో వేగవాన్నాగః పిణ్డారకమహాహనూ
అష్టావక్రుడు, కోమలకుడు, శ్వాసనుడు, మౌనవేపగుడు, భైరవుడు, ముండవేదాంగుడు, పిశంగుడు, ఉదపారకుడు, ఋషభుడు, వేగవంతుడు, పిండారకుడు, మహాహనుడు.
రక్తాఙ్గః సర్వసారఙ్గః సమృద్ధపటవాసకౌ। వరాహకో వీరణకః సుచిత్రశ్చిత్రవేగికః
రక్తాంగుడు, సర్వసారంగుడు, సమృద్ధిపటవాసుడు, వరాహకుడు, వీరణకుడు, సుచిత్రుడు, చిత్రవేగికుడు.
పరాశరస్తరుణకో మణిః స్కన్ధస్తథాఽఽరుణిః। ఇతి నాగా మయా బ్రహ్మన్కీర్తితాః కీర్తివర్ధనాః
పరాశరుడు, తరుణకుడు, మణి, స్కంధుడు, అరుణి—ఇలా పేరు ప్రతిష్ఠ పెంచే పాములను నేను చెప్పాను బ్రాహ్మణా.
ప్రాధాన్యేన బహుత్వాత్తు న సర్వే పరికీర్తితాః। ఏతేషాం ప్రసవో యశ్చ ప్రసవస్య చ సన్తతిః
వారి సంఖ్య ఎక్కువగా ఉండటంతో అందరినీ వివరంగా చెప్పలేకపోయాను. వీరే ప్రధానమైనవారు, వీరి సంతానమూ, వారి వంశమూ కూడా ఇక్కడ పేర్కొన్నాను.
న శక్యం పరిసంఖ్యాతుం యే దీప్తం పావకం గతాః। `ద్విశీర్షాః పఞ్చశీర్షాశ్చ సప్తశీర్షాస్తథాఽపరే। దశశీర్షాః శతశీర్షాస్తథాన్యే బహుశీర్షకాః
ఎంతమంది ఆ అగ్నిలో ప్రవేశించారో లెక్కించలేం. వారిలో కొందరికి రెండు తలలు, మరికొందరికి ఐదు, ఇంకొందరికి ఏడూ, పది, వంద తలలు, ఇంకా మరికొందరికి అనేక తలలు ఉండేవి.
కాలానలవిషా ఘోరా హుతాః శతసహస్రశః। మహాకాయా మహావేగాః శైలశృఙ్గసముచ్ఛ్రయాః
కాలాగ్ని, విషం లాంటి భయంకరమైన వారు వందలాది, వేలాది మంది ఆ హవిలో సమర్పించబడ్డారు. వారు మహా శరీరాలు, గొప్ప వేగం కలవారు, కొండ శిఖరాల్లా ఎత్తుగా ఉండేవారు.
యోజనాయామవిస్తారా ద్వియోజనసమాయతాః। కామరూపాః కామబలా దీప్తానలవిషోల్బణాః
వారి శరీరాలు ఒక యోజన పొడవు, రెండు యోజనాల వెడల్పు కలిగి ఉండేవి. వారు కోరినట్లు రూపాలు, బలాన్ని పొందగలిగేవారు. వారు అగ్ని, విషంతో మండిపోతూ కనిపించేవారు.
దగ్ధాస్తత్ర మహాసత్రే బ్రహ్మదణ్డనిపాడితాః
అందరూ ఆ మహా యజ్ఞంలో బ్రహ్మదండం వల్ల దహించబడ్డారు.
ఇదమత్యద్భుతం చాన్యదాస్తీకస్యానుశుశ్రుమ। తథా వరైశ్ఛన్ద్యమానే రాజ్ఞా పారిక్షితేన హి
మరొక అద్భుతమైన విషయం ఆస్తీకుని గురించి మేము విన్నాము. రాజు పరిక్షిత్ తన ఇష్టానుసారం వరాలు ఇస్తున్నప్పుడు ఇది జరిగింది.
ఇన్ద్రహస్తాచ్చ్యుతో నాగః ఖ ఏవ యదతిష్ఠత। తతశ్చిన్తాపరో రాజా బభూవ జనమేజయః
ఇంద్రుడి చేతిలోనుండి జారి ఆ పాము ఆకాశంలోనే నిలిచిపోయింది. అప్పుడు జనమేజయుడు ఆందోళనతో నిండిపోయాడు.
హూయమానే భృశం దీప్తే విధివద్వసురేతసి। న స్మ స ప్రాపతద్వహ్నౌ తక్షకో భయపీడితః
యజ్ఞం ఎంతో ఉత్సాహంగా, నియమంగా జరుగుతున్నా, భయంతో బాధపడుతున్న తక్షకుడు అగ్నిలో పడిపోలేదు.
కిం సూత తేషాం విప్రాణాం మన్త్రగ్రామో మనీషిణామ్। న ప్రత్యభాత్తదాఽగ్నౌ యత్స పపాత న తక్షకః
సూతా! ఆ బ్రాహ్మణులందరిలో, వారి మంత్రాల్లో ఏ కారణం వల్ల ఆ సమయంలో తక్షకుడు అగ్నిలో పడిపోలేకపోయాడో చెప్పు.
తమిన్ద్రహస్తాద్విత్రస్తం విసంజ్ఞం పన్నగోత్తమమ్। ఆస్తీకస్తిష్ఠ తిష్ఠేతి వాచస్తిస్రోఽభ్యుదైరయత్
ఇంద్రుడి చేతిలో భయంతో, స్పృహ కోల్పోయిన ఆ ఉత్తమ పామును ఆస్తీకుడు మూడు సార్లు 'ఆపు! ఆపు! ఆపు!' అని పిలిచాడు.
వితస్థే సోఽన్తరిక్షే చ హృదయేన విదూయతా। యథా తిష్ఠతి వై కశ్చిత్ఖం చ గాం చాన్తరా నరః
ఆ పాము గుండె బాధతో చీలిపోతూ, భూమి ఆకాశాల మధ్య మనిషి నిలబడినట్టు, మధ్యలోనే నిలిచిపోయింది.
తతో రాజాబ్రవీద్వాక్యం సదస్యైశ్చోదితో భృశమ్। కామమేతద్భవత్వేవం యథాస్తీకస్య భాషితమ్
అప్పుడు సభలోని వారందరూ ప్రోత్సహించగా, రాజు ఇలా అన్నాడు: 'ఆస్తీకుడు చెప్పినట్లే జరగాలి.'
సమాప్యతామిదం కర్మ పన్నగాః సన్త్వనామయాః। ప్రీయతామయమాస్తీకః సత్యం సూతవచోఽస్తు తత్
'ఈ యజ్ఞం ముగించాలి. పాములకు ఓదార్పు కలగాలి. ఆస్తీకుడు సంతోషించాలి. సూతుడు చెప్పిన మాటలు నెరవేరాలి.'
తతో హలహలాశబ్దః ప్రీతిజః సమజాయత। ఆస్తీకస్య వరే దత్తే తథైవోపరరామ చ
ఆస్తీకునికి వరం ఇచ్చినప్పుడు ఆనందంతో హల్లాహల్లా శబ్దం ఎగిసిపడింది. వెంటనే యజ్ఞం ఆగిపోయింది.
స యజ్ఞః పాణ్డవేయస్య రాజ్ఞః పారిక్షితస్య హ। ప్రీతిమాంశ్చాభవద్రాజా భారతో జనమేజయః
అలా పాండవ రాజు పరిక్షిత్ యజ్ఞం ముగిసింది. భరత వంశీయుడైన జనమేజయుడు ఆనందంతో నిండిపోయాడు.
ఋత్విగ్భ్యః ససదస్యేభ్యో యే తత్రాసన్సమాగతాః। తేభ్యశ్చ ప్రదదౌ విత్తం శతశోఽథ సహస్రశః
యజ్ఞంలో పాల్గొన్న ఋత్వికులు, సభ్యులకు, అక్కడ చేరిన అందరికీ వందల, వేల రూపాయల విలువైన ధనం ఇచ్చాడు.
లోహితాక్షాయ సూతాయ తథా స్థపతయే విభుః। యేనోక్తం తస్య తత్రాగ్రే సర్పసత్రనివర్తనే
ఎర్ర కళ్లున్న సూతునికి, స్థపతికి కూడా రాజు బహుమతులు ఇచ్చాడు. వారు యజ్ఞం ఆపాలని ముందుగా చెప్పినందుకే వారికి ఇచ్చాడు.
నిమిత్తం బ్రాహ్మణ ఇతి తస్మై విత్తం దదౌ బహు। దత్త్వా ద్రవ్యం యథాన్యాయం భోజనాచ్ఛాదనాన్వితమ్
కారణమైన బ్రాహ్మణుడికి కూడా రాజు విరివిగా ధనం ఇచ్చాడు. తగినట్టుగా భోజనం, వస్త్రాలు సహా దానం చేశాడు.
ప్రీతస్తస్మై నరపతిరప్రమేయపరాక్రమః। తతశ్చకారావభృథం విధిదృష్టేన కర్మణా
అనంత శక్తి కలిగిన రాజు అతనితో సంతోషంగా ఉండి, నియమం ప్రకారం అవభృథస్నానం చేసాడు.
ఆస్తీకం ప్రేషయామాస గృహానేవ సుసంస్కృతమ్। రాజా ప్రీతమనాః ప్రీతం కృతకృత్యం మనీషిణమ్
రాజు హర్షంతో, సంతోషంగా, ఆస్తీకుడిని మంచి గౌరవంతో అతని ఇంటికి పంపించాడు.
పునరాగమనం కార్యమితి చైనం వచోఽబ్రవీత్। భవిష్యసి సదస్యో మే వాజిమేధే మహాక్రతౌ
అతనితో ఇలా అన్నాడు: "మళ్లీ రావాలి. నా గొప్ప అశ్వమేధ యజ్ఞంలో నువ్వు పాల్గొనాలి."
తథేత్యుక్త్వా ప్రదుద్రావ తదాస్తీకో ముదా యుతః। కృత్వా స్వకార్యమతులం తోషయిత్వా చ పార్థివమ్
ఆస్తీకుడు "అలా జరుగుతుంది" అని చెప్పి, తన పని విజయవంతంగా పూర్తిచేసి, రాజును సంతోషపెట్టిన ఆనందంతో వెళ్ళిపోయాడు.
స గత్వా పరమప్రీతో మాతులం మాతరం చ తామ్। అభిగమ్యోపసంగృహ్య తథా వృత్తం న్యవేదయత్
ఆస్తీకుడు ఎంతో సంతోషంతో తన మామగారిని, తల్లిని కలిసాడు. వారిని దగ్గరగా తీసుకుని, జరిగిన సంగతులన్నీ వివరంగా చెప్పాడు.
ఏతచ్ఛ్రుత్వా ప్రీయమాణాః సమేతా యే తత్రాసన్పన్నగా వీతమోహాః। ఆస్తీకే వై ప్రీతిమన్తో బభూవు- రూచుశ్చైనం వరమిష్టం వృమీష్వ
ఇది విని అక్కడ ఉన్న పాములందరూ మోహం పోయి, ఆస్తీకుడిని చూసి ఆనందంతో, "నీకు కావలసిన వరాన్ని కోరుకో" అని అన్నారు.
భూయోభూయః సర్వశస్తేఽబ్రువంస్తం కిం తే ప్రియం కరవామాద్య విద్వన్। ప్రీతా వయం మోక్షితాశ్చైవ సర్వే కామం కిం తే కరవామాద్య వత్స
అందరూ పాములు మళ్లీ మళ్లీ, "పండితుడా, నేడు నీకు మనం ఏం చేయగలమో చెప్పు. మేమంతా సంతోషంతో విముక్తులమయ్యాం. ప్రియమైన వాడా, నీకు కావలసినది చెప్పు, మేము చేస్తాం" అని అన్నారు.
సాయం ప్రాతర్యే ప్రసన్నాత్మరూపా లోకే విప్రా మానవా యే పరేఽపి। ధర్మాఖ్యానం యే పఠేయుర్మమేదం తేషాం యుష్మన్నైవ కించిద్భయం స్యాత్
సాయంత్రం, ఉదయం, శుభమనస్సు కలిగిన బ్రాహ్మణులు, ఇతర మానవులు, ఎవరు నా ధర్మకథను చదువుతారో, వారికీ మీ వల్ల ఎలాంటి భయం ఉండకూడదు.
తైశ్చాప్యుక్తో భాగినేయః ప్రసన్నై- రేతత్సత్యం కామమేవం వరం తే। ప్రీత్యా యుక్తాః కామితం సర్వశస్తే కర్తారః స్మ ప్రవణా భాగినేయ
ఆ పాములు సంతోషంతో ఆ మేనల్లుడికి ఇలా అన్నారు: "ఇది నిజంగా నీకు వరంగా మంజూరు. మేము ప్రేమతో నీకు కావలసినది చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాం, మేనల్లుడా."