తస్మిన్దేశే యదా వృక్షాః సర్వ ఏవ నిపాతితాః। పుగీకృతాశ్చ శతశః పరస్పరవధేప్సయా
ఆ ప్రాంతంలో ఉన్న అన్ని చెట్లు కూలిపోయి, వందలాది చెట్లు ఒకరినొకరు చంపాలనే కోరికతో గుట్టలుగా పడిపోయాయి.
తతః శిలాః సమాదాయ ముహూర్తమివ భారత। మహాభ్రైరివ శైలేన్ద్రౌ యుయుధాతే మహాబలౌ
అప్పుడతడు, ఓ భారతా! ఆ ఇద్దరు మహాబలులు కొంతసేపు పెద్ద రాళ్లను తీసుకుని, పర్వతాధిపతులు మేఘాలతో యుద్ధం చేసినట్లు పోరాడారు.
శిలాభిరుగ్రరూపాభిర్బృహతీభిః పరస్పరమ్। వజ్రైరివ మహావేగైరాజఘ్నతురమర్షణౌ
భయంకరమైన పెద్ద రాళ్లతో ఇద్దరూ కోపంతో వజ్రాల వేగంతో ఒకరినొకరు కొట్టారు.
అభిద్రుత్య చ భూయస్తావన్యోన్యబలదర్పితౌ। భుజాభ్యాం పరిగృహ్యాథ చకర్షాతే గజావివ
తమ బలంపై గర్వంతో ఇద్దరూ మళ్లీ పరస్పరం మీదకు పరుగెత్తారు. చేతులతో ఒకరినొకరు పట్టుకుని, ఏనుగులు పోటీపడినట్లు పోరాడారు.
ముష్టిభిశ్ మహాఘోరైరన్యోన్యమభిపేతతుః। తతః కటకటాశబ్దో బభూవ శుమహాత్మనోః
భయంకరమైన ముష్టులతో ఒకరినొకరు కొట్టుకున్నారు. అప్పుడు ఆ ఇద్దరు మహాత్ముల నుండి గట్టిగా పగిలే శబ్దం వినిపించింది.
తతః సంహృత్యముష్టిం తు పఞ్చశీర్షమివోరగమ్। వేగేనాభ్యహనద్భీమో రాక్షసస్య శిరోధరామ్
ఆ తర్వాత భీముడు తన ముష్టిని అయిదు తలల పాము లా మడిచి, బలంగా ఆ రాక్షసుని మెడపై కొట్టాడు.
తతః శ్రాన్తం తు తద్రక్షో భీమసేనభుజాహతమ్। సుపరిభ్రాన్తమాలక్ష్య భీమసేనోఽభ్యవర్తత
ఆ రాక్షసుడు భీమసేనుని చేత బలంగా కొట్టబడి, అలసిపోయి తికమకపడుతూ కనిపించగా, భీమసేను మరింత దాడి చేశాడు.
తత ఏనం మహాబాహుర్బాహుభ్యామమరోపమః। సముత్క్షిప్య బలాద్భీమో నిష్పిపేష మహీతలే
అప్పుడు భీముడు తన బలమైన భుజాలతో ఆ రాక్షసుని పైకి ఎత్తి, భూమిపై బలంగా పడేశాడు.
తతః సంపీడ్య బలవద్భుజాభ్యాం క్రోధమూర్చ్ఛితః।' తస్య గాత్రాణి సర్వాణి చూర్ణయామాస పాణ్డవః। అరత్నినా చాభిహత్య శిరః కాయాదపాహరత్
ఆ తర్వాత పాండవుడు కోపంతో తన బలమైన చేతులతో అతన్ని బలంగా పీడించాడు. అతని శరీర భాగాలన్నీ నలిపేశాడు. తన మోకాలి దెబ్బతో అతని తలను శరీరం నుంచి వేరు చేశాడు.
సందష్టౌష్ఠం వివృత్తాక్షం ఫలం వృక్షాదివ చ్యుతమ్। జటాసురస్య తు శిరో భీమసేనబలాద్ధృతమ్। పపాత రుధిరాదిగ్ధం సందష్టదశనచ్ఛదమ్
రాక్షసుని పెదవులు కరుచుకుని, కళ్ళు పెద్దవిగా విప్పి, భీమసేనుని బలంతో చెట్టు నుండి పండు పడినట్లు తల వేరై, రక్తంతో తడిగా, పళ్ళు కరుచుకున్న దశలో నేలపై పడిపోయింది.
తం నిహత్యమహేష్వాసో యుధిష్ఠిరముపాగమత్। స్తూయమానో ద్విజాగ్ర్యైస్తు మరుద్భిరివ వాసవః
అతని సంహరించిన అనంతరం, మహాశక్తిశాలి ధనుర్దారి యుధిష్ఠిరుని దగ్గరకు వచ్చాడు. అప్పుడు ప్రముఖ బ్రాహ్మణులు అతన్ని స్తుతిస్తూ, మరుతులతో కూడిన ఇంద్రునిలా మహిమను చాటారు.
నిహతే రాక్షసే తస్మిన్పునర్నారాయణాశ్రమమ్। అభ్యేత్య రాజా కౌన్తేయో నివాసమకరోత్ప్రభుః
ఆ రాక్షసుడు సంహరించబడిన తరువాత, కుంతీ కుమారుడు రాజు మళ్లీ నారాయణాశ్రమానికి వెళ్లి అక్కడ నివాసముండాడు.
స సమానీయ తాన్సర్వాన్భ్రాతౄనిత్యబ్రవీద్వచః। ద్రౌపద్యా సహితః కాలే సంస్మరన్భ్రాతరం జయమ్
అతడు తన అన్నదమ్ములను అందరినీ కూడగట్టి, ద్రౌపదితో కలిసి, తగిన సమయంలో తన అన్నయ్య విజయాన్ని స్మరించుకుంటూ ఇలా మాటలాడాడు.
సమాశ్చతస్రోఽభిగతాః శివేన చరతాం వనే। కృతోద్దేశః స బీభత్సుఋ పఞ్చమీమభితః సమామ్
అతడు శివుని అనుగ్రహంతో అడవిలో సంచరిస్తూ నాలుగు ఋతువులు గడిపాడు. అంతటితో ఆగకుండా, అయిదవ ఋతువులో అర్జునుడు తన ప్రయాణాన్ని పూర్తి చేసి చేరాడు.
ప్రాప్య పర్వతరాజానం శ్వేతం శిఖరిణాంవరమ్। [పుష్పితైర్ద్రుమషణ్డైశ్చ మత్తకోకిలాషట్పదైః
అతడు పర్వతాల రాజు అయిన తెల్లని శిఖరాన్ని, పుష్పాలతో అలంకరించబడిన అడవులతో, మత్తయిన కోకిలలు, తేనెటీగలతో కూడిన శిఖరాన్ని చేరుకున్నాడు.
మయూరైశ్చాతకైశ్చాపి నిత్యోత్సవవిభూషితమ్। వ్యాఘ్రైర్వరహైర్మహిషైర్గవయైర్హరిణైస్తథా
ఆ పర్వతం నిత్యం ఉత్సవంగా, మయూరాలు, చాటక పక్షులు అలంకరించి, పులులు, జింకలు, అడవి ఎద్దులు, కాడెములు, అడవి పంది, మహిషులతో నిండి ఉంది.
శ్వాపదైర్వ్యాలరూపైశ్చ రురుభిశ్చ నిషేవితమ్। ఫుల్లైః సహస్రపత్రైశ్చ శతపత్రైస్తథోత్పలైః
ఆ ప్రాంతంలో క్రూరమృగాలు, సర్పాకార జంతువులు, జింకలు సంచరిస్తూ ఉండేవి. పుష్పించిన వేలదళార పద్మాలు, శతదళ పద్మాలు, నీలోత్పలాలతో ఆ ప్రాంతం అలంకరించబడి ఉంది.
ప్రఫుల్లైః కమలైశ్చైవ తథా నీలోత్పలైరపి। మహాపుణఅయం పవిత్రం చ సురాసురనిషేవితమ్।] తత్రాపి చ కృతోద్దేశః సమాగమదిదృక్షుభిః
పుష్పించిన పద్మాలు, నీలి ఉత్పలాలతో కూడిన ఆ ప్రదేశం మహాపుణ్యమైనది, పవిత్రమైనది, దేవతలు, అసురులు కూడా సందర్శించే స్థలం. అక్కడ కూడా వారు స్థలాన్ని గుర్తించి, చూసేందుకు ఉత్సాహంగా కూడగొన్నారు.
కృతశ్చ సమయస్తేన పార్థేనామితతేజసా। పఞ్చవర్షాణి వత్స్యాభి విద్యార్థీతి పురా మయి
అపారమైన తేజస్సుతో కూడిన అర్జునుడు, 'నేను ఇక్కడ ఐదు సంవత్సరాలు విద్యాభ్యాసం కోసం ఉండిపోతాను' అని నాతో ఒకప్పుడు ఒప్పందం చేసుకున్నాడు.
అత్రగాణ్డీవధన్వానమవాప్తాస్త్రమరిందమమ్। దేవలోకాదిమం లోకం ద్రక్ష్యామః పునరాగతమ్
ఇక్కడే గాండీవాన్ని ధరించిన అర్జునుడు దివ్యాస్త్రాన్ని సంపాదించాడు. దేవలోకానికి వెళ్లి తిరిగి వచ్చినప్పుడు మేము ఈ లోకాన్ని మళ్లీ చూస్తాము.
ఇత్యుక్త్వా బ్రాహ్మణాన్సర్వానామన్త్రయత పాణ్డవః। కారణం చైవ తత్తేవామాచచక్షే తపస్వినామ్
ఇలా చెప్పి, పాండవుడు అందరు బ్రాహ్మణులను సంబోధించి, అదే విధంగా తపస్సు చేసే వారికి ఆ కారణాన్ని వివరించాడు.
తముగ్రతపసః ప్రీతాః కుత్వాపార్థం ప్రదక్షిణమ్। బ్రాహ్మణాస్తేఽన్వమోదన్త శివేన కుశలేన చ
ఆ బ్రాహ్మణులు అతని ఘోర తపస్సుతో సంతృప్తి చెంది, అర్జునుని చుట్టూ ప్రదక్షిణగా తిరిగి, శివుని అనుగ్రహంతో శుభాకాంక్షలు తెలిపారు.
సుఖోదర్కమిమం క్లేశమచిరాద్భరతర్షభ। క్షత్రధర్మేణ ధర్మజ్ఞ తీర్త్వా గాం పాలయిష్యసి
భరత వంశశ్రేష్ఠా! త్వరలోనే ఈ కష్టాన్ని, దాని ఫలితాన్ని క్షత్రియ ధర్మంతో అధిగమించి, ధర్మాన్ని తెలిసినవాడవుగా భూమిని పాలిస్తావు.
తత్తు రాజా వచస్తేషాం ప్రతిగృహ్య తపస్వినామ్। ప్రతస్థే సహ విప్రైస్తైర్భ్రాతృభిశ్చ పరంతపః
ఆ తపస్సు చేసినవారి మాటలను రాజు వినయంగా స్వీకరించి, బ్రాహ్మణులతో పాటు తన అన్నదమ్ములతో కలిసి ప్రయాణం ప్రారంభించాడు.
ద్రౌపద్యా సహితః శ్రీమాన్హైడిమ్బేయాదిభిస్తదా'। రాక్షసైరనుయాతో వై లోమశేనాభిరక్షితః
ద్రౌపదితో పాటు, శ్రీవంతుడు హిడింబ కుమారుడు మరియు ఇతర రాక్షసులతో కూడి, లోమశుడు రక్షణగా ఉండగా, ముందుకు సాగాడు.
క్వచిత్పద్భ్యాం తతోఽగచ్ఛద్రాక్షసైరుదహ్యతే క్వచిత్। తత్రతత్ర మహాతేజా భ్రాతృభిః సహ సువ్రతః
కొన్ని చోట్ల కాలినడకన, మరికొన్ని చోట్ల రాక్షసులు మోసుకుంటూ, అలా అలా, మహాత్ముడు తన అన్నదమ్ములతో కలిసి ప్రయాణం కొనసాగించాడు.
తతో యుధిష్ఠిరో రాజా బహున్క్లేశాన్విచిన్తయన్। సింహవ్యాఘ్రగజాకీర్ణాముదీచీం ప్రయయౌ దిశమ్
అనేక కష్టాలను ఆలోచిస్తూ, యుధిష్ఠిరుడు ఉత్తర దిశగా, సింహాలు, పులులు, ఏనుగులు నిండిన ప్రాంతం వైపు ప్రయాణించాడు.
అవేమాణ కైలాసం మైనాకం చైవ పర్వతమ్। గన్ధమాదనపాదాంశ్చ మేరుం చాపి శిలోచ్చయమ్
అతడు కైలాసాన్ని, మైనాక పర్వతాన్ని, గంధమాదన పర్వతపు అడివులను, మెరు పర్వతపు శిలాశిఖరాలను దర్శించాడు.
ఉపర్యుపరి శైలస్య బహీశ్చ సరితః శివాః। పృష్ఠం హిమవతః పుణ్యం యయౌ సప్తదశేఽహని
ఆ పర్వతాన్ని చుట్టూ, పైన పవిత్రమైన నదులు ప్రవహించాయి. పదిహేడవ రోజున వారు హిమవంతుని పవిత్రమైన ఎడారిని చేరుకున్నారు.
దదృశుః పాణ్డవా రాజన్గన్ధమాదనమన్తికమ్। పృష్ఠే హిమవతః పుణ్యే నానాద్రుమలతావృతే
ఓ రాజా! పాండవులు హిమవంతుని పవిత్రమైన ఎడారిలో, అనేక రకాల చెట్లు, వల్లులతో అలంకరించబడిన గంధమాదన పర్వతాన్ని సమీపంలో చూశారు.