[అన్యే చ బహవో భీమా ఉత్పాతాస్తత్ర జజ్ఞిరే ।।] తదద్భుతమభిప్రేక్ష్య ధర్మపుత్రో యుధిష్ఠిరః। ఉవాచ వదతాం శ్రేష్ఠః కోఽస్మానభిభవిష్యతి
ఇంకా అక్కడ మరెన్నో భయంకరమైన అపశకునాలు పుట్టుకొచ్చాయి. ఆ అద్భుత దృశ్యాన్ని చూసి, ధర్మపుత్రుడు యుదిష్ఠిరుడు, మంచి మాటలు చెప్పేవాడు, ఇలా అన్నాడు: 'మనందరినీ ఎవరు జయిస్తారు?'
సజ్జీభవత భద్రం వః పాణ్డవా యుద్ధదుర్మదాః। యథా రూపాణి పశ్యామి సువ్యక్తో నః పరాక్రమః
'పాండవులారా, యుద్ధంలో ధైర్యంగా ఉండండి, ఆయుధాలు సిద్ధం చేసుకోండి. మీకు శుభం కలగాలి. నేను చూస్తున్న ఈ సంకేతాల ప్రకారం మన పరాక్రమం స్పష్టంగా చూపించాల్సిన అవసరం ఉంది.'
ఏవముక్త్వా తతో రాజా వీక్షాంచక్రే సమన్తతః। అపశ్యమానో భీమం తు ధర్మపుత్రో యుధిష్ఠిరః
ఇలా చెప్పి రాజు చుట్టూ ఎక్కడా చూసాడు. కానీ ధర్మపుత్రుడు యుదిష్ఠిరుడు, అక్కడ భీముడిని చూడలేకపోయాడు.
తతః కృష్ణాం యమౌ చాపి సమీపస్థానరిందమః। పప్రచ్ఛ భ్రాతరం భీమం భీమకర్మాణమాహవే
అప్పుడు శత్రువులను జయించే యుదిష్ఠిరుడు, దగ్గరలో ఉన్న కృష్ణను, యమజములను అడిగి, యుద్ధంలో మహాకార్యాలు చేసే భీముడి గురించి విచారించాడు.
కచ్చిన్న భీమః పాఞ్చాలి కించ కృత్యం చికీర్షతి। కృతవానపి వా వీర సాహసం సాహసప్రియః
'భీముడు పాంచాలితో ఉన్నాడా? అతను ఏదైనా చేయాలనుకుంటున్నాడా? లేక ఆ సాహసికుడు, ధైర్యాన్ని ఇష్టపడే వాడు, ఏదైనా సాహసం ఇప్పటికే చేశాడా?'
ఇమే హ్యకస్మాదుత్పాతా మహాసమరశంసినః। దర్శయన్తో భయం తీవ్రం ప్రాదుర్భూతాః సమన్తతః
'ఈ అకస్మాత్తుగా చుట్టూ కనిపిస్తున్న అపశకునాలు, మహాయుద్ధానికి సంకేతంగా, తీవ్రమైన భయాన్ని చూపిస్తున్నాయి.'
తం తథావాదినం కృష్ణా ప్రత్యువాచ మనస్వినీ। ప్రియా ప్రియం చికీర్షన్తీ మహిషీ చారుహాసినీ
అలా మాట్లాడుతున్న యుదిష్ఠిరునికి, మేధావి, అందమైన ముఖం కలిగిన, ప్రియమైన భార్య అయిన కృష్ణ, తన ప్రియుడికి సంతోషం కలిగించాలనే మనసుతో ఇలా సమాధానం చెప్పింది.
యత్తత్సౌగన్ధికం రాజన్నాహృతం మాతరిశ్వనా। తన్మయా భీమసేనస్య ప్రీతయాఽద్యోపపాదితమ్
'రాజా! ఆ సుగంధభరితమైన కమలం, వాయుదేవుడు తెచ్చినదాన్ని, నేడు భీమసేనుని ప్రేమ వల్ల నేను పొందాను.'
అపి చోక్తో మయా వీరో యదిపశ్యేర్బహూన్యపి। తాని సర్వాణఅయుపాదాయ శీఘ్రమాగమ్యతామితి
'అలాగే, నేను ఆ వీరుడిని ఇలా కూడా చెప్పాను: నీవు ఇంకెన్నో కమలాలు చూస్తే, వాటన్నింటినీ త్వరగా తీసుకొచ్చి ఇవ్వు అని.'
స తు నూనం మహాబాహుః ప్రియార్థం మమ పాణ్డవః। ప్రాగుదీచీం దిశం రాజంస్తాన్యాహర్తుమితో గతః
'అందుకే, ఆ బలమైన భుజాలు కలిగిన పాండవుడు, నా కోసం ఆ కమలాలను తెచ్చేందుకు, రాజా! ఈ దిక్కునుంచి తూర్పు-ఉత్తర దిశగా వెళ్లాడు.'
ఉక్తస్త్వేవం తయా రాజా యమావిదమథాబ్రవీత్। గచ్ఛామ సహితాస్తూర్ణం యేన యాతో వృకోదరః
అలా ఆమె చెప్పిన తర్వాత, రాజు యమజములను ఇలా అన్నాడు: 'మనం అందరం కలిసి త్వరగా భీముడు వెళ్లిన దిశగా పోదాం.'
వహన్తు రాక్షసా విప్రాన్యథాశ్రాన్తాన్యథాకృశాన్। త్వమప్యమరసంకాశ వహ కృష్ణాం ఘటోత్కచ
'రాక్షసులు, బ్రాహ్మణులు అలసిపోయినా, బలహీనంగా ఉన్నా వారిని మోపాలి. అమరులవలె ఉన్న ఘటోత్కచా! నీవు కూడా కృష్ణను మోపు.'
వ్యక్తం దూరమితో భీమః ప్రవిష్ట ఇతిమే మతిః। చిరం చతస్య కాలోఽయం స చ వాయుసమో జవే
భీముడు ఇక్కడి నుంచి చాలా దూరం వెళ్లిపోయాడని నాకు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. చాలా సమయం గడిచిపోయింది, అతను గాలి వేగంతో పరుగెత్తగలడు.
తరస్వీ వైనతేయస్య సదృశో భువి లఙ్ఘనే। ఉత్పతేదపిచాకాశం నిపతేచ్చయథేచ్ఛకమ్
భూమిపై ఎగిరిపడటంలో భీముడు గరుడుని తుల్యుడు. అతను కావాలంటే ఆకాశంలోకి ఎగిరి, తన ఇష్టమైన చోట దిగగలడు.
తమన్వియామ భవతాం ప్రభావాద్రజనీచరాః। పురా స నాపరాధ్నోతి సిద్ధానాం బ్రహ్మవాదినామ్
మీ శక్తితో, రాత్రివేళ సంచరించే దేవతలారా, భీముడు సిద్ధులు, బ్రహ్మవేత్తలకు హాని చేయకుండా ఉండేలా మనం అతన్ని వెంబడిద్దాం.
తథేత్యుక్త్వా తు తే సర్వేహైడిమ్బప్రముఖాస్తదా। ఉద్దేశజ్ఞాః కుబేరస్య నలిన్యా భరతర్షభ
అప్పుడు హిడింబుడు ముందుండగా, కుబేరుని ప్రాంతాలు తెలిసిన వారు అందరూ 'అలాగే' అని సమ్మతించారు, ఓ భారత వంశశ్రేష్ఠ.
ఆదాయ పాణ్డవాంశ్చైవ తాంశ్చ విప్రాననేకశః। లోమశేనైవ సహితాః ప్రయయుః ప్రీతమానసాః
పాండవులను, అనేక మంది బ్రాహ్మణులను, లోమశునితో కలిసి వారు ఆనందంతో బయలుదేరారు.
తే సర్వే త్వరితా గత్వా దదృశుస్తత్ర కాననే। పద్మసౌగన్ధికవతీంనలినీం సుమనోరమామ్
వారు అందరూ వేగంగా వెళ్లి, ఆ అరణ్యంలో సుగంధమైన పద్మపుష్పాలతో నిండిన అందమైన సరస్సును చూశారు.
తం చ భీమం మహాత్మానం తస్యాస్తీరే వ్యవస్థితమ్। దదృశుర్నిహతాంశ్చైవ యక్షాంశ్చ విపులేక్షణాన్
అక్కడ వారు మహాత్ముడైన భీముడు ఆ సరస్సు ఒడ్డున నిలబడి ఉండడాన్ని చూశారు. అలాగే, విస్తారమైన కళ్లతో ఉన్న చనిపోయిన యక్షులను కూడా చూశారు.
భిన్నకాయాక్షిబాహూరున్సంచూర్ణితశిరోధరాన్। తం చ భీమం మహాత్మానం తస్యాస్తీరే వ్యవస్థితమ్
వారి శరీరాలు, కళ్ళు, చేతులు, తొడలు విరిగిపోయి, తలనెత్తులు నుజ్జునుజ్జయ్యాయి. ఆ సరస్సు ఒడ్డున మహాత్ముడైన భీముడు నిలబడి ఉన్నాడు.
సక్రోధం స్తవ్ధనయనం సందష్టదశనచ్ఛదమ్। ఉద్యమ్య చ గదాం దోర్భ్యాం నదీతీరే వ్యవస్థితమ్
కోపంతో, కళ్ళు గట్టిగా చూస్తూ, పళ్లను బిగించి, రెండు చేతులతో గదను ఎత్తుకుని, నది ఒడ్డున భీముడు నిలబడి ఉన్నాడు.
ప్రజాసంక్షేపసమయే దణ్డహస్తమివాన్తకమ్। తం దృష్ట్వా ధర్మరాజస్తు పరిష్వజ్యాథ భారత
ప్రాణులు నశించే సమయానికి, దండం పట్టుకున్న యమధర్మరాజును పోలి ఉన్న భీముడిని చూసి, యుధిష్ఠిరుడు అతన్ని ఆలింగనం చేసుకున్నాడు, ఓ భారత.
ఉవాచ శ్లక్ష్ణయా వాచా కౌన్తేయ కిమిదం కృతమ్। సాహసం వత భద్రం తే దేవానామపి చాప్రియమ్। పునరేవం న కర్తవ్యం మమ చేదిచ్ఛసి ప్రియమ్
యుధిష్ఠిరుడు మృదువుగా ఇలా అన్నాడు: 'కుంతీ కుమారా, నీవేమి చేసావు? ఇది చాలా అవివేకమైన పని. దేవతలకు కూడా ఇష్టం లేని పని ఇది. నన్ను సంతోషపెట్టాలంటే ఇకపై ఇలాంటి పని చేయవద్దు.'
అనుశిష్య తు కౌన్తేయం పద్మాని పరిగృహ్య చ। తస్యామేవ నలిన్యాం తు విజహ్రరమరోపమాః
అనంతరం భీమునికి ఉపదేశం చేసి, పద్మాలను తీసుకుని, వారు అందరూ ఆ సరస్సులో దేవతలకు సమానంగా సంతోషంగా విహరించారు.
ఏతస్మిన్నైవ కాలే తు ప్రగృహీతశిలాయుధాః। ప్రాదురాసన్మహాకాయాస్తస్యోద్యానస్య రక్షిణః
అదే సమయంలో, ఆ ఉద్యానవనాన్ని కాపాడే, పెద్దదేహాలు కలిగి, రాళ్లను ఆయుధాలుగా పట్టుకున్న వారు ప్రత్యక్షమయ్యారు.
తే దృష్ట్వాధర్మరాజానం మహర్షిం చాపి లోమశమ్। నకులం సహదేవం చ తథాఽన్యాన్బ్రాహ్మణర్షభాన్
వారు యుధిష్ఠిర మహారాజును, మహర్షి లోమశుని, నకులుడు, సహదేవుడు, ఇంకా ఇతర ప్రముఖ బ్రాహ్మణులను చూశారు.
వినయేన నతాః సర్వేప్రణిపత్య చ భారత। సాన్త్వితా ధర్మరాజేన ప్రసేదుః క్షణదాచరాః
వారు అందరూ వినయంతో నమస్కరించి, భూమిపై పడి ప్రణామం చేశారు, ఓ భారత. యుధిష్ఠిరుడు వారిని ఓదార్చగా, ఆ రాత్రి సంచారులు సంతోషించారు.
విదితాశ్చకుబేరస్య తత్రతే కురుపుఙ్గవాః। ఊషుర్నాతిచిరం కాలం రమమాణాః కురూద్వహాః। ప్రతీక్షమాణఆ బీభత్సుం గన్ధమాదనసానుషు
అక్కడ కుబేరుని సేవకులు కురువంశస్థులను గుర్తించారు. కురువంశశ్రేష్ఠులు అక్కడ ఎక్కువ కాలం ఉండకుండా, గంధమాదన పర్వతశ్రేణిలో అర్జునుడిని ఎదురు చూస్తూ ఆనందంగా గడిపారు.
తస్మిన్నివసమానోఽథ ధర్మరాజో యుధిష్ఠిరః। ఆమన్త్ర్య సహితాన్భ్రాతృనిత్యువాచ సహద్విజాన్
అక్కడ నివసిస్తున్న యుధిష్ఠిర మహారాజు తన అన్నదమ్ములతో పాటు బ్రాహ్మణులను పిలిపించి ఇలా అన్నాడు.
దృష్టాని తీర్థాన్యస్మాభిః పుణ్యాని చ శివాని చ। మనసో హ్లాదనీయాని వనాని చ పృథక్పృథక్
మనమంతా పవిత్రమైన, మంగళకరమైన తీర్థాలను, మనసుకు ఆనందాన్ని ఇచ్చే వనాలను ఒక్కొక్కటిగా చూశాము.