ఆక్రీడోఽయం కుబేరస్య దయితః పురుషర్షభ। నేహ శక్యం మనుష్యేణ విహర్తుం మర్త్యధర్మణా
ఇది కుబేరుని ప్రియమైన ఆనందవనం, ఓ మహాపురుషుడా! మానవుడైన వాడెవ్వరూ ఇక్కడ స్వేచ్ఛగా విహరించలేరు.
దేవర్షయస్తథా యక్షా దేవాశ్చాత్ర వృకోదర। ఆమన్త్ర్య యక్షప్రవరం పిబన్తి చ హరన్తి చ
ఇక్కడ, ఓ వృకోదరా, దేవర్షులు, యక్షులు, దేవతలు యక్షాధిపతిని ముందుగా ఆహ్వానించి, ఇష్టమైనట్లు తాగుతారు, తీసుకుంటారు.
గన్ధర్వాప్సరసశ్చైవ విహరన్త్యత్ర పాణ్డవ। `యక్షాధిపస్యానుమతే కుబేరస్ మహాత్మనః
ఇక్కడే, ఓ పాండవా, గంధర్వులు, అప్సరసలు కూడా యక్షాధిపతి మహాత్ముడు కుబేరుని అనుమతితో ఆనందంగా విహరిస్తారు.
అన్యాయేనేహ యః కశ్చిదవమన్య ధనేశ్వరమ్। విహర్తుమిచ్ఛేద్దుర్వృత్తః స వినశ్యేన్న సంశయః
ఇక్కడ ఎవడు అన్యాయంగా ధనేశ్వరుడిని లెక్కచేయకుండా విహరించాలనుకుంటాడో, అలాంటి దుర్మార్గుడు నిశ్చయంగా నాశనం అవుతాడు—ఇందులో సందేహమే లేదు.
తమనాదృత్య పద్మాని జిహీర్షసి బలాదిహ। ధర్మరాజస్య చాత్మానం బ్రవీషి భ్రాతరం కథమ్
ఆయనను గౌరవించకుండా, నీవు బలవంతంగా ఇక్కడ కమలాలను తీసుకోవాలనుకుంటున్నావు. అలా చేస్తూ నువ్వు ఎలా ధర్మరాజు సోదరుడినని చెప్పగలవు?
[ఆమన్త్ర్య యక్షరాజం వై తతః పివ హరస్వ చ। నాతోఽన్యథా త్వయా శక్యం కించిత్పుష్కరమీక్షితుం
ముందుగా యక్షరాజును ఆహ్వానించు, ఆ తరువాత తాగు, తీసుకో. లేనిచో, ఇక్కడ ఒక్క కమలాన్ని కూడా చూడలేవు.
రాక్షసాస్తం న పశ్యామి ధనేశ్వరమిహాన్తికే। దృష్ట్వాఽపిచ మహారాజం నాహం యాచితుముత్సహే
ఈ రాక్షసుల మధ్య ధనేశ్వరుడు ఇక్కడ కనిపించడంలేదు. మహారాజును చూచినా, నేను ఆయనను ఏదైనా అడగలేను.
న హి యాచన్తి రాజాన ఏష ధర్మః సనాతనః। న చాహం హాతుమిచ్ఛామి క్షాత్రధర్మం కథంచన
రాజులను అడగడం సరికాదు — ఇదే శాశ్వత ధర్మం. నేను ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ క్షత్రియ ధర్మాన్ని వదిలిపెట్టాలని అనుకోను.
ఇయం చ నలినీ రమ్యా జాతా పర్వతనిర్ఝరే। నేయం భవనమాసాద్యకుబేరస్య మహాత్మనః
ఈ అందమైన కమలపు చెరువు కొండలోని వాగు నుంచి ఏర్పడింది. ఇది మహాత్ముడైన కుబేరుని నివాసం కాదు.
తుల్యా హి సర్వభూతానామియం వైశ్రవణస్య చ। ఏవం గతేషు ద్రవ్యేషు కః కం యాచితుమర్హతి
ఈ చెరువు అన్ని జీవులకు, వైశ్రవణునికీ సమానంగా చెందింది. ఇలాంటి ధనంలో ఎవరు ఎవరి దగ్గర ఏదైనా అడగాలి?
ఇత్యుక్త్వా రాక్షసాన్సర్వాన్భీమసేనో వ్యగాహత। తాం తు పుష్కరిణీం వీరః ప్రభిన్న ఇవ కుఞ్జరః
ఇలా చెప్పి, భీమసేనుడు ఆ రాక్షసుల మధ్యలోకి గజరాజు లాగా దూసుకెళ్లాడు.
తతః స రాక్షసైర్వాచా ప్రతిషిద్ధః ప్రతాపవాన్। మా మైవమితి సక్రోధైర్భర్త్సయద్భిః సమన్తతః
అప్పుడు ఆ రాక్షసులు అన్ని వైపులా కోపంతో 'ఇలా చేయవద్దు!' అని అరుస్తూ, భీముని ఆపాలని ప్రయత్నించారు.
కదర్థీకృత్యతు స తాన్రాక్షసాన్భీమవిక్రమః। వ్యగాహత మహాతేజాస్తే తం సర్వే న్యవారయన్
భయంకరమైన శక్తిగల భీముడు వారి మాటలు పట్టించుకోకుండా చెరువులోకి దూకాడు. అందరూ కలిసి అతన్ని అడ్డుకోవడానికి యత్నించారు.
గృహ్ణీత బధ్నీత వికర్తతేమం పచామ ఖాదామ చ భీమసేనమ్। క్రుద్ధా బ్రువన్తోఽభియయుర్ద్రతం తే శస్త్రాణి చోద్యమ్య వివృత్తనేత్రాః
'అతన్ని పట్టుకోండి, కట్టేయండి, తుక్కుచేయండి — భీమసేనుని వండిపెట్టుకుందాం!' అని వారు కోపంతో అరుస్తూ, ఆయుధాలు ఎత్తుకొని, పెద్ద పెద్ద కళ్లతో అతని మీద దాడి చేశారు.
ప్రగృహ్యతానభ్యపతత్తరస్వీ తతోఽబ్రవీత్తిష్ఠత తిష్ఠతేతి ।। తే తం తదా తోమరపట్టసాద్యై- ర్వ్యావిద్ధశస్త్రైః సహసా నిపేతుః
ఒకడు గొడ్డలి పట్టుకుని వేగంగా భీముని మీదకు వచ్చి, 'ఆపు! ఆపు!' అని అరచాడు. వెంటనే వారు ఆయుధాలతో అతనిపై దాడి చేశారు.
జిఘాంసవః క్రోధవశాః సుభీమా భీమం సమన్తాత్పరివవ్రురుగ్రాః। జిఘాంసవః క్రోధవశాః సుభీమా భీమం సమన్తాత్పరివబ్రురుగ్రాః
భయంకరమైన ఆ రాక్షసులు కోపంతో భీముని చుట్టూ ముట్టడి చేసి, అతన్ని చంపాలని ప్రయత్నించారు.
వాతేన కున్త్యాం బలవాన్సుజాతః శూరస్తరస్వీ ద్విషతాం నిహన్తా। సత్యే చ ధర్మే చ రతః సదైవ పరాక్రమే శత్రుభిరప్రధృష్యః
కుంతీదేవి వాయుదేవుని ద్వారా పొందిన భీముడు, బలవంతుడు, వీరుడు, శత్రువులను సంహరించేవాడు, సత్యధర్మాలలో నిత్యం నిష్టగలవాడు, యుద్ధంలో శత్రువులకు అప్రాప్యుడు.
తేషాం స మార్గాన్వివిధాన్మహాత్మా నిహత్య శస్త్రాణి చ శాస్త్రవాణామ్। యథా ప్రవీరాన్నిజఘాన భీమః పరశ్శతాన్పుష్కరిణీసమీపే
ఆ మహాత్ముడు వారి వివిధ దాడులను, ఆయుధాలను ఎదుర్కొని, కమలపు చెరువు దగ్గర శత్రువులను వందల సంఖ్యలో వీరుడు ఎలా సంహరిస్తాడో అలా భీముడు వారిని జయించాడు.
తే తస్య వీర్యం చ బలం చ దృష్ట్వా విద్యాబలంబాహుబలం తథైవ। అశక్నువన్తః సహితం సమన్తా- ద్ద్రుతం ప్రవీరా సహసా నివృత్తాః
భీముని బలం, వీరత్వం, ఆయుధపాటవాన్ని చూసి, ఆ యోధులు అందరూ కలిసికూడా అతనిని ఎదుర్కోలేక, ఒక్కసారిగా అన్ని వైపులా పారిపోయారు.
విదీర్యమాణాస్తత ఏవ తూర్ణ- మాకాశమాస్థాయ విమూఢసంజ్ఞాః। కైలాసశృఙ్గాణ్యభిదుద్రువుస్తే భీమార్దితాః క్రోధవశాః ప్రభగ్నాః
వారు భీముని చేతిలో ఓడిపోయి, మూర్ఛితమైనట్లు అయి, వేగంగా ఆకాశంలోకి ఎగిరి, కైలాస శిఖరాల వైపు పరుగు తీశారు.
స శక్రవద్దానవదైత్యసఙ్ఘాన్ విక్రమ్య జిత్వా చ రణేఽరిసఙ్ఘాన్। విగాహ్యతాం పుష్కరీణీం జితారిః కామం స జగ్రాహ తతోఽమ్బుజాని
ఇంద్రుడు దానవ, దైత్య సమూహాలను ఎలా జయిస్తాడో, అలాగే భీముడు శత్రు సమూహాలను యుద్ధంలో ఓడించి, కమలపు చెరువులోకి వెళ్లి, తన ఇష్టానుసారం కమలాలను తెచ్చుకున్నాడు.
తతః స పీత్వాఽమృతకల్పమమ్భో భూయో బభూవోత్తమవీర్యతేజాః। ఉత్పాట్య జగ్రాహ తతోఽమ్బుజాని సౌగన్ధికాన్యుత్తమగన్ధవన్తి
తర్వాత, అమృతంతో సమానమైన నీరు తాగి, భీముడు మరింత శక్తివంతుడై, ఉత్తమమైన సుగంధభరితమైన సౌగంధిక కమలాలను పీకి తెచ్చుకున్నాడు.
తతస్తు తే క్రోధవశాః సమేత్య ధనేశ్వరం భీమబలప్రణున్నాః। భీమస్య వీర్యం చ బలం చ సంఖ్యే యథావదాచఖ్యురతీవ దీనాః
ఆ రాక్షసులు భీముని బలానికి భయపడి, కోపంతో కూడి, అందరూ కలిసి ధనేశ్వరుని వద్దకు వెళ్లి, యుద్ధంలో భీముడు చూపిన శౌర్యాన్ని, బలాన్ని బాధతో వివరించారు.
తేషాం వచస్తత్తు నిశామ్య దేవః ప్రహస్య రక్షాంసి తతోఽభ్యువాచ। గృహ్ణాతు భీమో జలజాని కామం కృష్ణానిమిత్తం విదితం మమైతత్
వారి మాటలు విని, ఆ దేవుడు నవ్వుతూ రాక్షసులతో ఇలా అన్నాడు: 'భీముడు తన ఇష్టానుసారం కమలాలను తీసుకుపోవచ్చు. ఇది కృష్ణా కోసం అని నాకు తెలుసు.'
తతోఽభ్యనుజ్ఞాయ ధనేశ్వరం తే జగ్ముః కురూణాం ప్రవరం విరోషాః। భీమం చ తస్యాం దదృశుర్నలిన్యాం యథోపజోషం విహరన్తమేకమ్
అంతట ధనసంపదకు అధిపతిని వీరు వీడ్కోలు చెప్పి, కురువంశంలో గొప్పవారైన వీరులు బయలుదేరారు. ఆ కమలపూల చెరువులో, భీముడు ఒంటరిగా తన ఇష్టానుసారం విహరిస్తూ ఉండడాన్ని వారు చూశారు.
తతస్తాని మహార్హాణి దివ్యాని భరతర్షభ। బహూని బహురూపాణి విరజాంసి సమాదదే
అప్పుడా భారతవంశశ్రేష్ఠా, భీముడు అక్కడ ఎన్నో విలువైన, దివ్యమైన, వివిధ ఆకారాల ముద్దెత్తిన కమలాలను సేకరించాడు.
తతో వాయుర్మహాఞ్శీఘ్రో నీచైః శర్కరకర్షణః। ప్రాదురాసీద్వరస్పర్శః సంగ్రామమభిచోదయన్
తర్వాత అద్భుతమైన స్పర్శ కలిగిన, బలమైన, వేగంగా పయనించే గాలి, తక్కువగా ఊదుతూ, రాళ్లను లాగుతూ, యుద్ధాన్ని ప్రేరేపించేలా అక్కడ ఉద్భవించింది.
పపాత మహతీ చోల్కా సనిర్ఘాతా మహాభయా। నిష్ప్రభశ్చాభవత్సూర్యంశ్ఛన్నరశ్మిస్తమోవృతః
ఒక పెద్ద భయంకరమైన ఉల్క, గర్జనతో కూడి, భయాన్ని కలిగిస్తూ పడిపోయింది. సూర్యుడు కాంతిని కోల్పోయి, అతని కిరణాలు చీకటిలో మరుగునపడ్డాయి.
నిర్ఘాతశ్చాభవద్భీమో భీమే విక్రమమాస్థితే। చచాల పృథివీ చాపి పాంసువర్షం పపాత చ
భయంకరమైన గర్జన వినిపించింది, భీముడు తన పరాక్రమంతో నిలబడగా భూమి కంపించింది, మట్టిపొడి వర్షంలా కురిసింది.
సలోహితా దిశశ్చాసన్ఖరవాచో మృగద్విజాః। తమోవృతమభూత్సర్వం న ప్రాజ్ఞాయత కించన
దిక్కులు ఎర్రగా మారాయి, జంతువులు, పక్షులు భయంకరంగా అరవడం మొదలుపెట్టాయి. చుట్టూ అంతా చీకటితో కప్పబడింది, ఏదీ కనిపించలేదు.