[బలం చాతిబలో మేనే న మేఽస్తి సదృశో మహాన్।] తతః పునరథోవాచ పర్యశ్రునయనో హరిః
భీముని బలాన్ని అతడు అపారంగా భావించాడు — 'నా సమానుడు లేడు' అని అనుకున్నాడు. ఆ తరువాత, కన్నీళ్లు కలిగిన కళ్లతో ఆ వానరుడు మళ్లీ మాట్లాడాడు.
భీమమాభాష్య సౌహార్దాద్బాష్పగద్గదయా గిరా। గచ్ఛ వీర స్వమావాసం స్మర్తవ్యోఽస్మి కథాన్తరే
భీమునితో మమకారంతో, కన్నీటి గొంతుతో ఆ వానరుడు ఇలా అన్నాడు — 'వీరా! నీవు నీ ఇంటికి వెళ్ళు. మరొక సందర్భంలో నన్ను గుర్తు పెట్టుకో.'
ఇహస్థశ్చ కురుశ్రేష్ఠ న నివేద్యోస్మి కస్యచిత్। ధనదస్యాలయాచ్చాపి విసృష్టానాం మహాబల
కురువంశంలో శ్రేష్ఠుడవైన భీమా, నేను ఇక్కడ ఉన్నంతవరకు ఎవరికి నా గురించి చెప్పకూడదు. నేను ధనదుని గృహం నుంచి విడుదలైన మహాబలశాలులలో ఒకడిని.
ఏష కాల ఇహాయాతుం దేవగన్ధర్వయోషితామ్। మమాపి సఫలం చ క్షుః స్మారితశ్చాస్మి రాఘవమ్
ఇప్పుడు దేవతా గంధర్వ స్త్రీలు ఇక్కడికి రావడానికి సమయం వచ్చింది. నాకు ఆకలి తీరింది. రాఘవుని గురించి కూడా నాకు గుర్తొచ్చింది.
[రామాభిధానం విష్ణుం హి జగద్ధృదయనన్దనమ్। సీతావక్రారవిన్దార్కం దశాస్యధ్వాన్తభాస్కరమ్ ।।]
రాముడు అంటే విష్ణువు తానే. ఆయన జగత్తు హృదయానికి ఆనందాన్ని ఇస్తాడు. సీతమ్మ ముఖం కమలంలా ప్రకాశించేటట్లు సూర్యుడిలా, దశముఖుడి చీకటిని తొలగించేవాడు.
మానుషం గాత్రసంస్పర్శం గత్వా భీమ త్వయా సహ। తదస్మద్దర్శనం వీర కౌన్తేయామాఘమస్తు తే
భీమా, నీతో కలిసి మానవదేహాన్ని తాకిన తర్వాత, నన్ను చూసినందుకు నీకు ఎలాంటి అపాయం కలగకూడదు అని కోరుకుంటున్నాను.
భ్రాతృత్వం త్వం పురస్కృత్య వరం వరయ భారత। యది తావన్మయా క్షుద్రా గత్వా వారణసాహ్వయమ్
మన మధ్య ఉన్న అన్నదమ్ముల బంధాన్ని గుర్తుపెట్టుకుని, నీవు కావాలనుకున్న వరాన్ని అడుగు. అవసరమైతే నేను వారణాసి వెళ్లి చిన్న పనైనా నీకోసం చేస్తాను.
ధార్తరాష్ట్రా నిహన్తవ్యా యావదేతత్కరోమ్యహమ్। శిలయా నగరం వా తన్మర్దితవ్యం మయా యది
ధృతరాష్ట్రుని కుమారులను సంహరించాలి. నీవు అనుకుంటే, నేను పర్వతంతో వారి నగరాన్ని కూడా నాశనం చేస్తాను.
[బద్ధ్వా దుర్యోధనం చాద్య ఆనయామి తవాన్తికమ్।] యావదేతత్కరోమ్యద్యకామం తవ మహాబల
ఈరోజే దుర్యోధనుడిని బంధించి నీ ముందుకు తీసుకొచ్చే శక్తి నాకు ఉంది. నీవు కోరినంతవరకు, నీకిష్టమైనది ఏదైనా నేను చేస్తాను, ఓ మహాబలుడా.
భీమసేనస్తు తద్వాక్యం శ్రుత్వా తస్ మహాత్మనః। ప్రత్యువాచ హనూన్తం ప్రహృష్టేనాన్తరాత్మనా
ఆ మహాత్ముడి మాటలు విని, భీమసేనుడు హనుమంతునితో హృదయపూర్వకంగా ఆనందంతో ఇలా అన్నాడు.
కృతమేవ త్వయా సర్వం మమ వానరపుఙ్గవ। స్వస్తి తేఽస్తు మహాబాహో కామయే త్వాం ప్రసీదమే
వానరులలో శ్రేష్ఠుడవైనవాడా, నువ్వు నా కోసం అన్నీ చేసేశావు. నీకు మంగళం కలగాలి. నాకు నీ అనుగ్రహమే కావాలి.
సనాథాః పాణ్డవాః సర్వే త్వయా నాథేన వీర్యవన్। తవైవ తేజసా సర్వాన్విజేష్యామో వయం పరాన్
నీ వంటి శక్తివంతుడైన రక్షకుడు ఉన్నందున పాండవులందరం సురక్షితంగా ఉన్నాం. నీ తేజస్సుతో మేము శత్రువులందరినీ జయిస్తాము.
ఏవముక్తస్తు హనుమాన్భీమసేనమభాషత। భ్రాతృత్వాత్సౌహృదాచ్చైవ కరిష్యామి ప్రియం తవ
అలా అన్న భీమసేనునికి హనుమంతుడు ఇలా చెప్పాడు: 'మన మధ్య ఉన్న అన్నదమ్ముల బంధం, స్నేహం వల్ల నీకు ఇష్టమైనది నేను చేస్తాను.'
చమూం విగాహ్య శత్రూణాం పరశక్తిసమాకులామ్। యదా సింహరవం వీర కరిష్యసి మహాబల
శత్రువుల సైన్యంలో బలమైన యోధులతో నిండినప్పుడు, ఓ మహాబలుడా, నీవు సింహంలా గర్జిస్తే,
తదాహం బృంహయిష్యామి స్వరవేణ రవం తవ। `యం శ్రుత్వైవ భవిష్యన్తి వ్యసవస్తేఽరయో రణే
అప్పుడు నీ గర్జనను నా స్వరంతో మరింత పెంచుతాను. దాన్ని విన్న వెంటనే నీ శత్రువులు యుద్ధంలో ప్రాణాలు కోల్పోతారు.
విజయస్య ధ్వజస్థశ్చ నాదాన్మోక్ష్పామి దారుణాన్। శత్రూణాం యే ప్రాణహరాః సుఖం యేన హనిష్యథ
విజయధ్వజంపై నిలబడి, నీ శత్రువుల ప్రాణాలను తీసే భయంకరమైన ధ్వనులను నేను విడుదల చేస్తాను. అలా చేసి నువ్వు వారిని సులభంగా సంహరించగలవు.
ఏవమాభాష్య హనుమాంస్తదా పాణ్డవనన్దనమ్। మార్గమాఖ్యాయ భీమాయ తత్రైవాన్తరధీయత
అలా పాండవుని ఆనందపరిచిన హనుమంతుడు, భీమునికి మార్గాన్ని చూపించి అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.
గతే తస్మిన్హరివరే భీమోపి బలినాంవరః। తేన మార్గేణ విపులం వ్యచరద్గన్ధమాదనమ్
ఆ హనుమంతుడు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయిన తర్వాత, బలవంతులలో శ్రేష్ఠుడైన భీముడు, అతను చూపించిన దారిలో విస్తారమైన గంధమాదనాన్ని సంచరించాడు.
అనుస్మరన్వపుస్తస్య శ్రియం చాప్రతిమాం భువి। మాహాత్మ్యమనుభావం చ స్మరన్దాశరథేర్యయౌ
ఆ మహాత్ముడి అపూర్వమైన రూపాన్ని, భూమిపై అతని మహిమను, దశరథుని కుమారుని గొప్పతనాన్ని గుర్తుచేసుకుంటూ భీముడు ముందుకు సాగాడు.
స తాని రమణీయాని వనాన్యుపవనాని చ। విలోలయామాస తదా సౌగన్ధికవనేప్సయా
అతడు ఆ అందమైన అడవులు, ఉద్యానవనాల్లో సౌగంధికపుష్పాల కోసం తిరిగాడు.
ఫుల్లపద్మవిచిత్రాణి సరాంసి సరితస్తథా। నానాకుసుమచిత్రాణి పుష్పితాని వనాని చ
పుష్పించిన తామరలతో అలంకరించబడిన సరస్సులు, అలాగే నదులు,色色 పువ్వులతో ముస్తాబైన అడవులు ఎంతో అందంగా కనిపించాయి.
మత్తవారణయుథాని పఙ్కక్లిన్నాని భారత। వర్షతామివ మేఘానాం వృన్దాని దదృశే తదా
భారతా! అక్కడ మట్టి లోతుగా అంటుకున్న, మత్తులో ఉన్న ఏనుగుల గుంపులు, వర్షం కురిపించే మేఘాల వలె గుంపులుగా కనిపించాయి.
హరిణైశ్చపలాపాఙ్గైర్హరిణీసహితైర్వనమ్। సశష్పకవలైః శ్రీమాన్పథి దృష్ట్వా ద్రుతం యయౌ
అడవిలో చంచలమైన చూపులతో, జంటగా ఉన్న జింకలు, తాజా గడ్డి మేకుతూ కనిపించగా, భీముడు వాటిని చూసి తన మార్గంలో వేగంగా ముందుకు సాగాడు.
మహిషైశ్చ వరాహైశ్చ శార్దూలైశ్చ నిషేవితమ్। వ్యపేతభీర్గిరిం శౌర్యాద్భీమసేనో వ్యగాహత
మహిషులు, పంది, పులులు తిరిగే ఆ కొండలో, తన ధైర్యంతో భయాన్ని దూరం చేసుకుని భీమసేనుడు లోపలికి ప్రవేశించాడు.
కుసుమానతశాఖైశ్చ తామ్రపల్లవకోమలైః। యాచ్యమాన ఇవారణ్యే ద్రుమైర్మారుతకమ్పితైః
పువ్వులతో వంగిన కొమ్మలు, తామ్రవర్ణపు మృదువైన కొత్త రెమ్మలు, గాలిలో ఊగిపోతూ, అడవి మొత్తం భీముని వేడుకుంటున్నట్లు అనిపించింది.
కృతపద్మాఞ్జలిపుటా మత్తషట్పదసేవితాః। ప్రియతీర్థవనా మార్గే పద్మినీః సమతిక్రమన్
మార్గమధ్యంలో పవిత్రమైన నీళ్లతో ప్రియమైన తామరపూదళ్ల చెరువులను, వాటి రేకులు చేతులు జోడించినట్లు, మత్తులో ఉన్న తేనెటీగలు చుట్టుముట్టిన వాటిని దాటి భీముడు ముందుకు వెళ్లాడు.
సజ్జమానమనోదృష్టిః ఫుల్లేషు గిరిసానుషు। ద్రౌపదీవాక్యపాథేయో భీమో భీమపరాక్రమః
పుష్పించిన కొండకనుమల్లో దృష్టిని నిలిపి, మనసు నిశ్చయంగా ఉంచుకుని, ద్రౌపదీ మాటలు ధైర్యంగా నిలబెట్టగా, భయంకర పరాక్రమం గల భీముడు ముందుకు సాగాడు.
పరివృత్తేఽహని తతః ప్రకీర్ణహరిణే వనే। కాఞ్చనైర్విలైః పద్మైర్దదర్శ విపులాం నదీమ్
ఆ తరువాత, రోజు తిరుగుతున్న వేళ, చుట్టూ జింకలు తిరిగే అడవిలో, బంగారు తామరలతో అలంకరించబడిన విస్తారమైన నదిని భీముడు చూశాడు.
హంసకారణ్డవయుతాం చక్రవాకోపశోభితామ్। రచితామివ తస్యాద్రేర్భాలాం విమలపఙ్కజామ్
హంసలు, నెమళ్ళు, చక్రవాక పక్షులతో నిండిన ఆ నది, ఆ కొండకు మెరిసే నుదుటి వలె, నిర్మలమైన తామరపువ్వులతో అలంకరించబడింది.
తస్యాం నద్యాం మహాసత్వః సౌగన్ధికవనం మహత్। అపశ్యత్ప్రీతిజననం బాలార్కసదృశద్యుతి
ఆ నదిలో, మహాబలుడు ఒక గొప్ప సౌగంధిక వనం చూశాడు. అది చూడటానికి ఎంతో ఆనందదాయకంగా, ఉదయించే సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, హృదయాన్ని హర్షపరిచేలా ఉంది.