మత్తవారణవిక్రన్తో మత్తవారణవేగవాన్। మత్తవారణతామ్రాక్షో మత్తవారణవారణః
మత్తులో ఉన్న ఏనుగు నడక, వేగం, కళ్ల కాంతి, బలంతో, మత్తులో ఉన్న ఏనుగులా అన్ని విధాలా అతను కనిపించాడు.
ప్రియపార్శ్వోపవిష్టాభిర్వాయవృత్తాభిర్విచేష్టితైః। యక్షగన్ధర్వయోషాభిరదృశ్యాభిర్నిరీక్షితః
వాయువులా కదిలే, తన పక్కన కూర్చున్న, కనబడని యక్ష, గంధర్వ స్త్రీలు అతన్ని ఆసక్తిగా చూశారు.
నవావతారం రూపస్ విక్రీడన్నివ పాణ్డవః। చచార రమణీయేషు గన్ధమాదనసానుషు
పాండవుడు కొత్త అవతారంలో ఆనందంగా ఉన్నట్టు, అందమైన గంధమాదన పర్వతశ్రేణుల్లో సంచరించాడు.
సంస్మరన్వివిధాన్క్లేశాన్దుర్యోధనకృతాన్బహూన్। ద్రౌపద్యా వనవాసిన్యాః ప్రియం కర్తుం సముద్యతః
దుర్యోధనుడు కలిగించిన అనేక కష్టాలను గుర్తు చేసుకుంటూ, అడవిలో ఉండే ద్రౌపదికి ఇష్టమైనదాన్ని చేయాలని భీముడు సంకల్పించాడు.
సోఽచిన్తయత్తథా పార్థే మయి త్వతివిలమ్బితే। పుష్పహేతోః కథం త్వార్యః కరిష్యతి యుధిష్ఠిరః
“నేను పుష్పాలు తెచ్చేలోపల ఎక్కువ ఆలస్యం అయితే, యుధిష్ఠిరుడు ఏమి చేస్తాడో?” అని భీముడు ఆలోచించాడు.
స్నేహాన్నరవరో నూనమవిశ్వాసాద్బలస్య చ। నకులం సహదేవం చ న మోక్ష్యతి యుధిష్ఠిరః
భీముని బలంపై కొంత అనుమానం, ప్రేమ వల్ల, యుధిష్ఠిరుడు నకులుడు, సహదేవుడిని విడిచిపెట్టడు అని భీముడు నిశ్చయంగా భావించాడు.
కథం ను కుసుమావాప్తిః స్యాచ్ఛీఘ్రమితి చిన్తయన్। ప్రతస్థే నరశార్దూలః పక్షిరాడివ వేగితః
“పుష్పాలు త్వరగా ఎలా తెచ్చుకోగలను?” అని ఆలోచిస్తూ, మృగరాజులలో శ్రేష్ఠుడైన భీముడు పక్షిరాజు వేగంతో ముందుకు నడిచాడు.
[సజ్జమానమనోదృష్టిః ఫుల్లేషు గిరిసానుషు। ద్రౌపదీవాక్యపాథేయో భీమః శీఘ్రతరం యయౌ ।।]
పుష్పాలతో నిండిన కొండపై దృష్టి పెట్టి, ద్రౌపదీ మాటలను మనసులో ఉంచుకుని, భీముడు మరింత వేగంగా వెళ్లాడు.
కమ్పయన్మేదినీం పద్భ్యాం నిర్ఘాత ఇవ పర్వసు। త్రాసయన్గజయూథాని వాతరంహా వృకోదరః
భూమిని పాదాలతో కంపింపజేస్తూ, మేఘగర్జన లాగా, ఏనుగుల గుంపులను భయపెట్టి, వేగంగా అడుగులు వేసాడు భీముడు.
సింహవ్యాఘ్రమృగాంశ్చైవ మర్దయానో మహాబలః। ఉన్మూలయన్మహావృక్షాన్పోథయంశ్చోరసా బలీ
సింహాలు, పులులు, జింకలను నలిపివేస్తూ, గొప్ప చెట్లను పీకి, తన ఛాతీతో వాటిని నేలకూల్చాడు భీముడు.
లతావల్లీశ్చ వేగేన వికర్షన్పాణ్డునన్దనః। ఉపర్యుపరి శైలాగ్రమారురుక్షురివ ద్విపః
బలంగా లతలు, వల్లి చెట్లు చీల్చుకుంటూ, పాండవుని కొండపై పైకి పైకి ఏనుగు లాగా ఎక్కాడు.
జలావలమ్బోఽతిభృశం సవిద్యుదివ తోయదః। `వ్యనదత్స మహానాదం భీమసేనో మహాబలః
విద్యుత్తుతో నిండిన మేఘం నీటిని పట్టుకున్నట్టు, మహాబలుడు భీమసేనుడు గొప్ప గర్జన చేశాడు.
తేన శబ్దేన మహతా భీమస్య ప్రతిబోధితాః। గుహాం సంతత్యజుర్వ్యాఘ్రా నిలిల్యుర్వనవాసినః
భీముని ఆ గర్జన విని, పులులు తమ గుహలను వదిలి పారిపోయాయి, అడవి జంతువులు దాక్కున్నాయి.
సముత్పేతుః ఖగాస్త్రస్తా మృగయూథాని దుద్రువుః। ఋక్షాశ్చోత్ససృజర్వృక్షాంస్తత్యజుర్హరయో గుహామ్। వ్యజృమ్భన్త మహాసింహా మహిషాశ్చ వనేచరాః
పక్షులు భయంతో ఎగిరిపోయాయి, జంతువుల గుంపులు పరుగెత్తాయి, ఎలుగుబంట్లు చెట్లను ఊపాయి, కోతులు గుహలను వదిలాయి, గొప్ప సింహాలు నిద్రలేచాయి, అడవిలో మహిషాలు కదిలాయి.
తేన విత్రాసితా నాగాః కరేణుపరివారితాః। తద్వనం సంపరిత్యజ్య జగ్మురన్యన్మహావనమ్
ఆ భయంతో, ఆడఏనుగులతో ఉన్న ఏనుగులు ఆ అడవిని వదిలి, మరో పెద్ద అడవిలోకి వెళ్లిపోయాయి.
వరాహమృగసఙ్ఘాశ్చ మహిషాశ్చ వనేచరాః। వ్యాఘ్రగోమాయుసఙ్ఘాశ్చ ప్రణేదుర్గవయైః సహ
పంది, జింకల గుంపులు, అడవి మహిషాలు, పులులు, నక్కలు, అడవి గేదెలు — ఇవన్నీ కలిసి అక్కడి నుంచి పారిపోయాయి.
రథాఙ్గసాహ్వదాత్యూహా హంసకారణ్డవప్లవాః। శుకాః పారావతాః కౌఞ్చా విసంజ్ఞా భేజిరే దిశః
హంసలు, బకులు, నెమళ్ళు, గరుత్మంతులు, పావురాలు, కొంగలు — ఇవన్నీ భయంతో అన్ని దిశలకూ చెదరిపోయాయి.
తథాఽన్యే దర్పితా నాగాః కరేణుశరపీడితాః। సింహవ్యాఘ్రాశ్చ సంక్రుద్ధా భీమసేనమథాద్రవన్
తర్వాత, ఇంకొన్ని గర్వితమైన ఏనుగులు, ఆడఏనుగుల దంతాల గాయాలతో, కోపంతో ఉన్న సింహాలు, పులులు—all భీమసేనునిపై దూకాయి.
శకృన్మూత్రం చ ముఞ్చానా భయవిభ్రాన్తమానసాః। వ్యాదితాస్యా మహారౌద్ర వ్యనదన్భీషణాన్రవాన్
భయంతో మనసు కలవరపడి, మూత్రం, విసర్జన చేస్తూ, నోరు విప్పి, భయంకరమైన అరుపులు వేస్తూ ఆ క్రూర జంతువులు భీమునిపై దూశాయి.
తతో వాయుసుతః క్రోధాత్స్వబాహుబలమాశ్రితః। గజేనాన్యాన్గజాన్శ్రీమాన్సింహం సింహేన వా విభుః। తలప్రహారైరన్యాంశ్చ వ్యహనత్పాణ్డవో బలీ
అప్పుడు వాయుపుత్రుడు భీముడు కోపంతో తన బలాన్ని నమ్ముకుని, ఏనుగుతో ఏనుగును, సింహంతో సింహాన్ని కొట్టి, తన చేయి తాడుతో మిగిలిన జంతువులను సంహరించాడు.
తే వధ్యమానా భీమేన సింహవ్యాఘ్రతరక్షవః। భయాద్విససృజుర్భీమం శకృన్మూత్రం చ సుస్రువుః
భీముడు వారిని తాడిస్తూ, ఆ సింహాలు, పులులు, చిరుతలు భయంతో అక్కడే మూత్రం, విసర్జన వదిలేస్తూ పారిపోయాయి.
ప్రవివేశ తతః క్షిప్రం తానపాస్య మహాబలః। వనం పాణ్డుసుతః శ్రీమాఞ్శబ్దేనాపూరయన్దిశః
ఆ తర్వాత మహాబలుడు, పాండు కుమారుడు, వారిని తిప్పికొట్టి, తన గంభీరమైన స్వరంతో దిక్కులను నిండజేస్తూ, వేగంగా అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.
అథాపశ్యన్మహాబాహుర్గనధమాదనసానుషు। సురమ్యం కదలీషణఅడం బహుయోజనవిస్తృతమ్
అప్పుడా మహాబాహుడు గంధమాదన పర్వతపు దిగువ భాగంలో, చాలా యోజనల పొడవున విస్తరించిన, అద్భుతంగా కనిపించే అరటి తోటను చూశాడు.
తమభ్యగచ్ఛద్వేగేన క్షోభయిష్యన్మహాబలః। మహాగజ ఇవాస్రావీ ప్రభఞ్జన్వివిధాన్ద్రుమాన్
ఆ మహాబలుడు, ఆ తోటను బలంగా కదిలించాలనే ఉద్దేశంతో, ఒక పెద్ద మత్తయిన ఏనుగు లాగే, అక్కడి చెట్లను విరగదీస్తూ వేగంగా దానివైపు వెళ్లాడు.
ఉత్పాట్య కదలీస్తమ్భాన్బహుతాలసముచ్ఛ్రయాన్। చిక్షేప తరసా భీమః సమన్తాద్బలినాం వరః। విమర్దన్సుమహాతేజా నృసింహ ఇవ దర్పితః
బలవంతులలో శ్రేష్ఠుడైన భీముడు, తాళపండు చెట్లంత ఎత్తైన అరటి కాండాలను పీక్కి, చుట్టూ చుట్టూ బలంగా విసిరేశాడు. అతని మహాశక్తితో వాటిని నలిపేశాడు, గర్వంతో ఉన్న నరసింహుడిలా కనిపించాడు.
తతః సంన్యపతంస్తత్రసుబహూని మహాన్తి చ। రురువారణయూథాని మహిషాశ్చ జలాశ్రయాః
అక్కడ ఆ సమయంలో, గర్జించే ఏనుగుల గుంపులు, నీటిలో నివసించే మహిషాలు, పెద్ద పెద్ద జంతువుల గుంపులు అక్కడే పడిపోయాయి.
ప్రవివేశ తతః క్షిప్రం తానపాస్య మహాబలః। వనం పాణ్డుసుతః శ్రీమాన్నాదేనాపూరయన్దిశః
ఆ తర్వాత మహాబలుడు, పాండు కుమారుడు, వాటిని తిప్పికొట్టి, తన గంభీరమైన అరుపుతో దిక్కులను నిండజేస్తూ, వేగంగా అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.
తేన శబ్దేన చైవాథ భీమసేనరవేణ చ। వనాన్తరగతాశ్చాపి విత్రేసుర్మృహపక్షిః
ఆ శబ్దానికి, భీమసేనుని గర్జనకూ, అడవిలో దాగున్న అడవి జంతువులు, పక్షులు కూడా భయంతో వణికిపోయాయి.
తస్మిననథ ప్రవృత్తే తు సంక్షోభే మృగపక్షిణామ్। జలార్ద్రపక్షా విహగాః సముత్పేతుః సహస్రశః
ఆ జంతువులు, పక్షుల్లో కలిగిన కలకలంలో, నీటిలో తడిసిన రెక్కలతో వేలాది పక్షులు ఒక్కసారిగా ఎగిరిపోయాయి.
తానౌదకాన్పక్షిగణాన్నిరీక్ష్య భరతర్షభః। తానేవానుసరన్రమ్యం దదర్శ సుమహత్సరః
ఆ నీటి పక్షుల గుంపులను గమనించిన భారతవంశశ్రేష్ఠుడు, వాటిని వెంబడిస్తూ, ఒక అద్భుతమైన, విస్తారమైన సరస్సును చూశాడు.