వీజ్యమానః సుపుణ్యేన నానాకుసుమగన్ధినా। పితుః సంస్పర్శశీతేన గన్ధమాదనవాయునా
అనేక పువ్వుల పరిమళంతో కూడిన, పవిత్రమైన గంధమాదన పర్వతపు గాలి, తండ్రి స్పర్శలా చల్లదనాన్ని అందిస్తూ, అతన్ని తాకింది.
హ్రియమాణశ్రమః పిత్రా సంప్రహృష్టతనూరుహః
తండ్రి అనుగ్రహంతో అతని అలసట పోయింది, శరీరం ఆనందంతో మురిసిపోయింది.
స యక్షగన్ధర్వసురబ్రహ్మర్షిగణసేవితమ్। విలోకయామాస తదా పుష్పహేతోరరిందమః
పుష్పాల కోసం, యక్షులు, గంధర్వులు, దేవతలు, బ్రహ్మర్షులు సేవించే ఆ ప్రదేశాన్ని, శత్రువులను జయించినవాడు దర్శించాడు.
విషమచ్ఛదైరచితైరనులిప్త ఇవాఙ్గులైః। విమలైర్ధాతువిచ్ఛేదైః కాఞ్చనాఞ్జనరాజతైః
అసమానమైన పొదలతో, వేళ్లతో పూసినట్టు కనిపించే, స్వచ్ఛమైన బంగారం, కాజలు, వెండి ఖనిజ రేఖలతో ఆ పర్వతం అలంకరించబడి ఉంది.
సపక్షమివ నృత్యన్తం పార్శ్వలగ్నైః పయోధరైః। ముక్తాహారైరివ చితం చ్యుతైః ప్రస్రవణోదకైః
దిక్కుల ఏనుగుల దంతాలతో పర్వతపు రాళ్లు తాకబడుతూ, పక్కపక్కన మేఘాలు అలంకరించగా, ప్రవాహాల జలంతో ముత్యాల హారాల్లా మెరిసిపోతూ, ఆ పర్వతం రెక్కలు చాపి నాట్యం చేసేలా కనిపించింది.
అభిరామదరీకుఞ్జనిర్ఝరోదకకన్దరమ్। అప్సరోనూపురరవైః ప్రనృత్తవరబర్హిణమ్
ఆహ్లాదకరమైన గుహలు, వనప్రాంతాలు, జలపాతాలు, లోయలు, అప్సరసల నుపురాల ధ్వనులతో, అద్భుతమైన నాట్యం చేసే నెమళ్ళతో ఆ ప్రదేశం మురిసిపోయింది.
దిగ్వారణవిషాణాగ్రైర్ఘృష్టోపలశిలాతలమ్। స్రస్తాంశుకమివాశ్రోభ్యైర్నిమ్నగానిఃసృతైర్జలైః
దిక్కుల ఏనుగుల దంతాలతో రాళ్లు రుద్దబడుతూ, పై నుంచి ప్రవహించే నీటి ప్రవాహాలతో, పర్వతం మీద పడి ఉన్న వస్త్రంలా కనిపించింది.
సశష్పకబలైః స్వస్థైరదూరపరివర్తిభిః। భయానభిక్షజ్ఞైర్హరిణైః కౌతూహలనిరీక్షితః
తరచూ దగ్గరగా తిరుగుతూ, భయమూ లేకుండా, దానం అడగడం తెలియని, గడ్డి మేకలు మేసే జింకలు, ఆశ్చర్యంగా అతన్ని చూశాయి.
చాలయానః స్వవేగేన లతాజాలాన్యనేకశః। ఆక్రీడమానః కౌన్తేయః శ్రీమాన్వాయుసుతో యయౌ
తన వేగంతో ఎన్నో లతా జాలాలను ఊపుతూ, ఆ వైయసునందు కౌంతేయుడు, ఆనందంగా ఆడుకుంటూ ముందుకు సాగాడు.
ప్రియామనోరథం కర్తుముద్యతశ్చారులోచనః। ప్రాంశుః కనకవర్ణాభః సింహసంహననో యువా
తన ప్రియమైనవారి కోరికను నెరవేర్చాలని సంకల్పించి, అందమైన కళ్లతో, పొడవుగా, బంగారు వర్ణంతో, యువకుడిగా, సింహపు ఆకారంతో ఉన్నాడు.
మత్తవారణవిక్రన్తో మత్తవారణవేగవాన్। మత్తవారణతామ్రాక్షో మత్తవారణవారణః
మత్తులో ఉన్న ఏనుగు నడక, వేగం, కళ్ల కాంతి, బలంతో, మత్తులో ఉన్న ఏనుగులా అన్ని విధాలా అతను కనిపించాడు.
ప్రియపార్శ్వోపవిష్టాభిర్వాయవృత్తాభిర్విచేష్టితైః। యక్షగన్ధర్వయోషాభిరదృశ్యాభిర్నిరీక్షితః
వాయువులా కదిలే, తన పక్కన కూర్చున్న, కనబడని యక్ష, గంధర్వ స్త్రీలు అతన్ని ఆసక్తిగా చూశారు.
నవావతారం రూపస్ విక్రీడన్నివ పాణ్డవః। చచార రమణీయేషు గన్ధమాదనసానుషు
పాండవుడు కొత్త అవతారంలో ఆనందంగా ఉన్నట్టు, అందమైన గంధమాదన పర్వతశ్రేణుల్లో సంచరించాడు.
సంస్మరన్వివిధాన్క్లేశాన్దుర్యోధనకృతాన్బహూన్। ద్రౌపద్యా వనవాసిన్యాః ప్రియం కర్తుం సముద్యతః
దుర్యోధనుడు కలిగించిన అనేక కష్టాలను గుర్తు చేసుకుంటూ, అడవిలో ఉండే ద్రౌపదికి ఇష్టమైనదాన్ని చేయాలని భీముడు సంకల్పించాడు.
సోఽచిన్తయత్తథా పార్థే మయి త్వతివిలమ్బితే। పుష్పహేతోః కథం త్వార్యః కరిష్యతి యుధిష్ఠిరః
“నేను పుష్పాలు తెచ్చేలోపల ఎక్కువ ఆలస్యం అయితే, యుధిష్ఠిరుడు ఏమి చేస్తాడో?” అని భీముడు ఆలోచించాడు.
స్నేహాన్నరవరో నూనమవిశ్వాసాద్బలస్య చ। నకులం సహదేవం చ న మోక్ష్యతి యుధిష్ఠిరః
భీముని బలంపై కొంత అనుమానం, ప్రేమ వల్ల, యుధిష్ఠిరుడు నకులుడు, సహదేవుడిని విడిచిపెట్టడు అని భీముడు నిశ్చయంగా భావించాడు.
కథం ను కుసుమావాప్తిః స్యాచ్ఛీఘ్రమితి చిన్తయన్। ప్రతస్థే నరశార్దూలః పక్షిరాడివ వేగితః
“పుష్పాలు త్వరగా ఎలా తెచ్చుకోగలను?” అని ఆలోచిస్తూ, మృగరాజులలో శ్రేష్ఠుడైన భీముడు పక్షిరాజు వేగంతో ముందుకు నడిచాడు.
[సజ్జమానమనోదృష్టిః ఫుల్లేషు గిరిసానుషు। ద్రౌపదీవాక్యపాథేయో భీమః శీఘ్రతరం యయౌ ।।]
పుష్పాలతో నిండిన కొండపై దృష్టి పెట్టి, ద్రౌపదీ మాటలను మనసులో ఉంచుకుని, భీముడు మరింత వేగంగా వెళ్లాడు.
కమ్పయన్మేదినీం పద్భ్యాం నిర్ఘాత ఇవ పర్వసు। త్రాసయన్గజయూథాని వాతరంహా వృకోదరః
భూమిని పాదాలతో కంపింపజేస్తూ, మేఘగర్జన లాగా, ఏనుగుల గుంపులను భయపెట్టి, వేగంగా అడుగులు వేసాడు భీముడు.
సింహవ్యాఘ్రమృగాంశ్చైవ మర్దయానో మహాబలః। ఉన్మూలయన్మహావృక్షాన్పోథయంశ్చోరసా బలీ
సింహాలు, పులులు, జింకలను నలిపివేస్తూ, గొప్ప చెట్లను పీకి, తన ఛాతీతో వాటిని నేలకూల్చాడు భీముడు.
లతావల్లీశ్చ వేగేన వికర్షన్పాణ్డునన్దనః। ఉపర్యుపరి శైలాగ్రమారురుక్షురివ ద్విపః
బలంగా లతలు, వల్లి చెట్లు చీల్చుకుంటూ, పాండవుని కొండపై పైకి పైకి ఏనుగు లాగా ఎక్కాడు.
జలావలమ్బోఽతిభృశం సవిద్యుదివ తోయదః। `వ్యనదత్స మహానాదం భీమసేనో మహాబలః
విద్యుత్తుతో నిండిన మేఘం నీటిని పట్టుకున్నట్టు, మహాబలుడు భీమసేనుడు గొప్ప గర్జన చేశాడు.
తేన శబ్దేన మహతా భీమస్య ప్రతిబోధితాః। గుహాం సంతత్యజుర్వ్యాఘ్రా నిలిల్యుర్వనవాసినః
భీముని ఆ గర్జన విని, పులులు తమ గుహలను వదిలి పారిపోయాయి, అడవి జంతువులు దాక్కున్నాయి.
సముత్పేతుః ఖగాస్త్రస్తా మృగయూథాని దుద్రువుః। ఋక్షాశ్చోత్ససృజర్వృక్షాంస్తత్యజుర్హరయో గుహామ్। వ్యజృమ్భన్త మహాసింహా మహిషాశ్చ వనేచరాః
పక్షులు భయంతో ఎగిరిపోయాయి, జంతువుల గుంపులు పరుగెత్తాయి, ఎలుగుబంట్లు చెట్లను ఊపాయి, కోతులు గుహలను వదిలాయి, గొప్ప సింహాలు నిద్రలేచాయి, అడవిలో మహిషాలు కదిలాయి.
తేన విత్రాసితా నాగాః కరేణుపరివారితాః। తద్వనం సంపరిత్యజ్య జగ్మురన్యన్మహావనమ్
ఆ భయంతో, ఆడఏనుగులతో ఉన్న ఏనుగులు ఆ అడవిని వదిలి, మరో పెద్ద అడవిలోకి వెళ్లిపోయాయి.
వరాహమృగసఙ్ఘాశ్చ మహిషాశ్చ వనేచరాః। వ్యాఘ్రగోమాయుసఙ్ఘాశ్చ ప్రణేదుర్గవయైః సహ
పంది, జింకల గుంపులు, అడవి మహిషాలు, పులులు, నక్కలు, అడవి గేదెలు — ఇవన్నీ కలిసి అక్కడి నుంచి పారిపోయాయి.
రథాఙ్గసాహ్వదాత్యూహా హంసకారణ్డవప్లవాః। శుకాః పారావతాః కౌఞ్చా విసంజ్ఞా భేజిరే దిశః
హంసలు, బకులు, నెమళ్ళు, గరుత్మంతులు, పావురాలు, కొంగలు — ఇవన్నీ భయంతో అన్ని దిశలకూ చెదరిపోయాయి.
తథాఽన్యే దర్పితా నాగాః కరేణుశరపీడితాః। సింహవ్యాఘ్రాశ్చ సంక్రుద్ధా భీమసేనమథాద్రవన్
తర్వాత, ఇంకొన్ని గర్వితమైన ఏనుగులు, ఆడఏనుగుల దంతాల గాయాలతో, కోపంతో ఉన్న సింహాలు, పులులు—all భీమసేనునిపై దూకాయి.
శకృన్మూత్రం చ ముఞ్చానా భయవిభ్రాన్తమానసాః। వ్యాదితాస్యా మహారౌద్ర వ్యనదన్భీషణాన్రవాన్
భయంతో మనసు కలవరపడి, మూత్రం, విసర్జన చేస్తూ, నోరు విప్పి, భయంకరమైన అరుపులు వేస్తూ ఆ క్రూర జంతువులు భీమునిపై దూశాయి.
తతో వాయుసుతః క్రోధాత్స్వబాహుబలమాశ్రితః। గజేనాన్యాన్గజాన్శ్రీమాన్సింహం సింహేన వా విభుః। తలప్రహారైరన్యాంశ్చ వ్యహనత్పాణ్డవో బలీ
అప్పుడు వాయుపుత్రుడు భీముడు కోపంతో తన బలాన్ని నమ్ముకుని, ఏనుగుతో ఏనుగును, సింహంతో సింహాన్ని కొట్టి, తన చేయి తాడుతో మిగిలిన జంతువులను సంహరించాడు.