అభిప్రాయం తు విజ్ఞాయ మహిష్యాః పురుషర్షభః। ప్రియాయాః ప్రియకామః స ప్రాయాద్భీమో మహాబలః
తన భార్య ఆకాంక్షను గ్రహించిన భీముడు, ప్రియమైనవారిని సంతోషపెట్టాలని తపనతో, మహాబలుడైన వాడు బయలుదేరాడు.
వాతం తమేవాభిముఖో యతస్తత్పుష్పమాగతమ్। ఆజిహీర్షుర్జగామాశు సపుష్పాణ్యపరాణ్యపి
ఆ పువ్వు వచ్చిన దిశగా ఎదురుగా చూసి, మరిన్ని పువ్వులు తెచ్చేందుకు భీముడు వేగంగా వెళ్లాడు.
రుక్మపృష్ఠం ధనుర్గృహ్య శరాంశ్చాశీవిషోపమాన్। మృగరాడివ సంక్రుద్ధః ప్రభిన్న ఇవ కుఞ్జరః। [దదృశుః సర్వభూతాని మహాబాణధనుర్ధరమ్
బంగారు పట్టు ఉన్న విల్లు, పాములవలె విషమున్న బాణాలు తీసుకుని, కోపంతో ఉన్న సింహంలా, ఉన్మత్తమైన ఏనుగులా భీముడు, తన మహా విల్లు పట్టుకుని, అన్ని జంతువులకూ కనిపించాడు.
న గ్లానిర్న చ వైక్లబ్యం న భయం న చ సంభ్రమః। కదాచిజ్జుషతే పార్థమాత్మజం మాతరిశ్వనః ।।]
వాయుపుత్రుడైన పార్థునికి ఎప్పుడూ అలసట, నిరాశ, భయం, గందరగోళం ఎప్పుడూ దగ్గరపడేవి కావు.
ద్రౌపద్యాః ప్రియమన్విచ్ఛన్స బాహుబలమాశ్రితః। వ్యపేతభయసమోహః శైలమభ్యపతద్బలీ
ద్రౌపదికి ఇష్టమైనది సాధించాలనే తపనతో, తన బాహుబలాన్ని నమ్ముకుని, భయమూ, అయోమయమూ లేకుండా, ఆ మహాబలుడు ఆ కొండపైకి ఎక్కాడు.
స తం ద్రుమలతాగుల్మచ్ఛన్నం నీలశిలాతలమ్। గిరిం చచారారిహరః కిన్నరాచరితం శుభమ్
వృక్షాలు, లతలు, పొదలతో కప్పబడి, నీలిరంగు రాళ్లతో అలంకరించబడిన ఆ పర్వతాన్ని, శత్రువులను సంహరించేవాడు, కిన్నరులు సంచరించే ఆ పవిత్రమైన ప్రదేశంలో సంచరించాడు.
నానావర్ణధరైశ్చిత్రం ధాతుద్రుమమృగాణ్డజైః। సర్వభూషణసంపూర్ణం భూమేర్భుజమివోచ్ఛ్రితమ్
వివిధ రంగుల ఖనిజాలు, చెట్లు, పక్షులు, గూళ్ళతో అలంకరించబడి, అన్ని రకాల అలంకారాలతో నిండిన ఆ పర్వతం, భూమి మీద నుండి పైకి లేచిన బలమైన భుజంలా కనిపించింది.
సర్వర్తురమణీయేషు గన్ధమాదనసానుషు। సక్తచక్షురభిప్రాయాన్హృదయేనానుచిన్తయన్
ప్రతి ఋతువులోనూ మధురంగా ఉండే గంధమాదన పర్వతపు వాలుళ్లో, తన చూపును, మనసును అక్కడే నిలిపి, హృదయపూర్వకంగా ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయాడు.
పుంస్కోకిలనినాదేషు షట్పదాచరితేషు చ। బద్ధశ్రోత్రమనశ్చక్షుర్జగామామితవిక్రమః
పుంసు కోకిలల గానంతో, తేనెటీగల గుంజులతో, తన చెవులు, కన్నులు, మనసు అంతా మక్కువగా పెట్టుకుని, అపారమైన శక్తిశాలి ముందుకు సాగాడు.
ఆజిఘ్రన్స మహాతేజాః సర్వర్తుకుసుమోద్భవమ్। గన్ధముద్ధతముద్దామో వనే మత్త ఇవ ద్విపః
ప్రతి ఋతువులో పువ్వులు పూసే, అరణ్యంలో పరిమళాలు ఉప్పొంగిపోతుండగా, ఆ మహాతేజస్వి, మత్తులో ఉన్న ఏనుగులా ఆ సువాసనను లోతుగా పీల్చాడు.
వీజ్యమానః సుపుణ్యేన నానాకుసుమగన్ధినా। పితుః సంస్పర్శశీతేన గన్ధమాదనవాయునా
అనేక పువ్వుల పరిమళంతో కూడిన, పవిత్రమైన గంధమాదన పర్వతపు గాలి, తండ్రి స్పర్శలా చల్లదనాన్ని అందిస్తూ, అతన్ని తాకింది.
హ్రియమాణశ్రమః పిత్రా సంప్రహృష్టతనూరుహః
తండ్రి అనుగ్రహంతో అతని అలసట పోయింది, శరీరం ఆనందంతో మురిసిపోయింది.
స యక్షగన్ధర్వసురబ్రహ్మర్షిగణసేవితమ్। విలోకయామాస తదా పుష్పహేతోరరిందమః
పుష్పాల కోసం, యక్షులు, గంధర్వులు, దేవతలు, బ్రహ్మర్షులు సేవించే ఆ ప్రదేశాన్ని, శత్రువులను జయించినవాడు దర్శించాడు.
విషమచ్ఛదైరచితైరనులిప్త ఇవాఙ్గులైః। విమలైర్ధాతువిచ్ఛేదైః కాఞ్చనాఞ్జనరాజతైః
అసమానమైన పొదలతో, వేళ్లతో పూసినట్టు కనిపించే, స్వచ్ఛమైన బంగారం, కాజలు, వెండి ఖనిజ రేఖలతో ఆ పర్వతం అలంకరించబడి ఉంది.
సపక్షమివ నృత్యన్తం పార్శ్వలగ్నైః పయోధరైః। ముక్తాహారైరివ చితం చ్యుతైః ప్రస్రవణోదకైః
దిక్కుల ఏనుగుల దంతాలతో పర్వతపు రాళ్లు తాకబడుతూ, పక్కపక్కన మేఘాలు అలంకరించగా, ప్రవాహాల జలంతో ముత్యాల హారాల్లా మెరిసిపోతూ, ఆ పర్వతం రెక్కలు చాపి నాట్యం చేసేలా కనిపించింది.
అభిరామదరీకుఞ్జనిర్ఝరోదకకన్దరమ్। అప్సరోనూపురరవైః ప్రనృత్తవరబర్హిణమ్
ఆహ్లాదకరమైన గుహలు, వనప్రాంతాలు, జలపాతాలు, లోయలు, అప్సరసల నుపురాల ధ్వనులతో, అద్భుతమైన నాట్యం చేసే నెమళ్ళతో ఆ ప్రదేశం మురిసిపోయింది.
దిగ్వారణవిషాణాగ్రైర్ఘృష్టోపలశిలాతలమ్। స్రస్తాంశుకమివాశ్రోభ్యైర్నిమ్నగానిఃసృతైర్జలైః
దిక్కుల ఏనుగుల దంతాలతో రాళ్లు రుద్దబడుతూ, పై నుంచి ప్రవహించే నీటి ప్రవాహాలతో, పర్వతం మీద పడి ఉన్న వస్త్రంలా కనిపించింది.
సశష్పకబలైః స్వస్థైరదూరపరివర్తిభిః। భయానభిక్షజ్ఞైర్హరిణైః కౌతూహలనిరీక్షితః
తరచూ దగ్గరగా తిరుగుతూ, భయమూ లేకుండా, దానం అడగడం తెలియని, గడ్డి మేకలు మేసే జింకలు, ఆశ్చర్యంగా అతన్ని చూశాయి.
చాలయానః స్వవేగేన లతాజాలాన్యనేకశః। ఆక్రీడమానః కౌన్తేయః శ్రీమాన్వాయుసుతో యయౌ
తన వేగంతో ఎన్నో లతా జాలాలను ఊపుతూ, ఆ వైయసునందు కౌంతేయుడు, ఆనందంగా ఆడుకుంటూ ముందుకు సాగాడు.
ప్రియామనోరథం కర్తుముద్యతశ్చారులోచనః। ప్రాంశుః కనకవర్ణాభః సింహసంహననో యువా
తన ప్రియమైనవారి కోరికను నెరవేర్చాలని సంకల్పించి, అందమైన కళ్లతో, పొడవుగా, బంగారు వర్ణంతో, యువకుడిగా, సింహపు ఆకారంతో ఉన్నాడు.
మత్తవారణవిక్రన్తో మత్తవారణవేగవాన్। మత్తవారణతామ్రాక్షో మత్తవారణవారణః
మత్తులో ఉన్న ఏనుగు నడక, వేగం, కళ్ల కాంతి, బలంతో, మత్తులో ఉన్న ఏనుగులా అన్ని విధాలా అతను కనిపించాడు.
ప్రియపార్శ్వోపవిష్టాభిర్వాయవృత్తాభిర్విచేష్టితైః। యక్షగన్ధర్వయోషాభిరదృశ్యాభిర్నిరీక్షితః
వాయువులా కదిలే, తన పక్కన కూర్చున్న, కనబడని యక్ష, గంధర్వ స్త్రీలు అతన్ని ఆసక్తిగా చూశారు.
నవావతారం రూపస్ విక్రీడన్నివ పాణ్డవః। చచార రమణీయేషు గన్ధమాదనసానుషు
పాండవుడు కొత్త అవతారంలో ఆనందంగా ఉన్నట్టు, అందమైన గంధమాదన పర్వతశ్రేణుల్లో సంచరించాడు.
సంస్మరన్వివిధాన్క్లేశాన్దుర్యోధనకృతాన్బహూన్। ద్రౌపద్యా వనవాసిన్యాః ప్రియం కర్తుం సముద్యతః
దుర్యోధనుడు కలిగించిన అనేక కష్టాలను గుర్తు చేసుకుంటూ, అడవిలో ఉండే ద్రౌపదికి ఇష్టమైనదాన్ని చేయాలని భీముడు సంకల్పించాడు.
సోఽచిన్తయత్తథా పార్థే మయి త్వతివిలమ్బితే। పుష్పహేతోః కథం త్వార్యః కరిష్యతి యుధిష్ఠిరః
“నేను పుష్పాలు తెచ్చేలోపల ఎక్కువ ఆలస్యం అయితే, యుధిష్ఠిరుడు ఏమి చేస్తాడో?” అని భీముడు ఆలోచించాడు.
స్నేహాన్నరవరో నూనమవిశ్వాసాద్బలస్య చ। నకులం సహదేవం చ న మోక్ష్యతి యుధిష్ఠిరః
భీముని బలంపై కొంత అనుమానం, ప్రేమ వల్ల, యుధిష్ఠిరుడు నకులుడు, సహదేవుడిని విడిచిపెట్టడు అని భీముడు నిశ్చయంగా భావించాడు.
కథం ను కుసుమావాప్తిః స్యాచ్ఛీఘ్రమితి చిన్తయన్। ప్రతస్థే నరశార్దూలః పక్షిరాడివ వేగితః
“పుష్పాలు త్వరగా ఎలా తెచ్చుకోగలను?” అని ఆలోచిస్తూ, మృగరాజులలో శ్రేష్ఠుడైన భీముడు పక్షిరాజు వేగంతో ముందుకు నడిచాడు.
[సజ్జమానమనోదృష్టిః ఫుల్లేషు గిరిసానుషు। ద్రౌపదీవాక్యపాథేయో భీమః శీఘ్రతరం యయౌ ।।]
పుష్పాలతో నిండిన కొండపై దృష్టి పెట్టి, ద్రౌపదీ మాటలను మనసులో ఉంచుకుని, భీముడు మరింత వేగంగా వెళ్లాడు.
కమ్పయన్మేదినీం పద్భ్యాం నిర్ఘాత ఇవ పర్వసు। త్రాసయన్గజయూథాని వాతరంహా వృకోదరః
భూమిని పాదాలతో కంపింపజేస్తూ, మేఘగర్జన లాగా, ఏనుగుల గుంపులను భయపెట్టి, వేగంగా అడుగులు వేసాడు భీముడు.
సింహవ్యాఘ్రమృగాంశ్చైవ మర్దయానో మహాబలః। ఉన్మూలయన్మహావృక్షాన్పోథయంశ్చోరసా బలీ
సింహాలు, పులులు, జింకలను నలిపివేస్తూ, గొప్ప చెట్లను పీకి, తన ఛాతీతో వాటిని నేలకూల్చాడు భీముడు.