పాదపైః పుష్పవికచైః ఫలభారావనామితైః। శోభితః పర్వతో రమ్యః పుంస్కోకిలకులాకులైః। స్నిగ్ధపత్రైరవిరలైః శీతచ్ఛాయైర్మనోరమైః
పుష్పాలతో విరబూసిన, ఫలభారంతో వంగిపోయిన చెట్లతో, నెమళ్లు, కోయిలలు సమూహాలతో, మృదువైన, దట్టమైన ఆకులతో, చల్లని నీడతో ఆ అందమైన కొండ అలంకరించబడి ఉంది.
సరాంసి చ విచిత్రాణి ప్రసన్నసలిలాని చ। కమలైః సోత్పలైస్తత్రభ్రాజమానాని సర్వశః। పశ్యన్తశ్చారురూపాణఇ రేమిరే తత్ర పాణ్డవాః
అక్కడ పాండవులు, అందమైన ఆకారమున్న కమలాలు, ఉట్పలాలతో మెరుస్తున్న, నిర్మలమైన నీళ్ళు కలిగిన సరస్సులను చూస్తూ ఆనందించారు.
పుణ్యగన్ధః సుఖస్పర్శో వవౌ తత్ర సమీరణః। హ్లాదయన్పాణ్డవాన్సర్బాన్సకృష్ణాన్సద్విజర్షభాన్
అక్కడ పవిత్రమైన సువాసనతో, మృదువైన, హర్షకరమైన గాలి వీచింది. ఆ గాలి పాండవులు, కృష్ణ, బ్రాహ్మణులను సంతోషపరిచింది.
తతః పూర్వోత్తరే వాయుః ప్లవమానో యదృచ్ఛయా। సహస్రపత్రమర్కాభం దివ్యం పద్మముపాహరత్
అప్పుడా ఈశాన్య దిశ నుండి, స్వేచ్ఛగా ప్రయాణించే గాలి, వెయ్యి రేకులున్న, సూర్యుడిలా ప్రకాశించే దివ్యమైన పద్మాన్ని తీసుకొచ్చింది.
తదవైక్షత పాఞ్చాలీ దివ్యగన్ధం మనోరమమ్। అనిలేనాహృతంభూమౌ పతితం జలజం శుచి
ఆ పవిత్రమైన, సువాసనతో కూడిన, అందమైన కమలాన్ని, గాలి తెచ్చి నేలపై పడేసినదాన్ని, పాంచాలి చూసింది.
తచ్ఛుభా శుభమాసాద్య సౌగన్ధికమనుత్తమమ్। అతీవ ముదితా రాజన్భీమసేనమథాబ్రవీత్
ఆ శుభ్రమైన, అతి ఉత్తమమైన, సుగంధమున్న కమలాన్ని పొందిన ద్రౌపది, ఎంతో ఆనందంతో భీమసేనుని చూచి ఇలా చెప్పింది.
పశ్య దివ్యం సురుచిరం భీమ పుష్పమనుత్తమమ్। గన్ధసంస్థానసంపన్నం మనసో మమ నన్దనమ్
భీమా! ఈ దివ్యమైన, అతి అందమైన, సువాసనతో, ఆకారంతో నిండిన పువ్వును చూడు. ఇది నా హృదయానికి ఎంతో ఆనందాన్ని ఇస్తోంది.
ఇదం చ ధర్మరాజాయ ప్రదాస్యామి పరంతప। `గృహ్యాపరాణి పుష్పాణి బహూని పురుషర్షభ'। హరేరిదం మే కామాయ కామ్యకే పునరాశ్రమే
పరంతపా! ఈ పువ్వును నేను ధర్మరాజుకు ఇస్తాను. పురుషశ్రేష్ఠా! ఇలాంటి మరెన్నో పువ్వులు తెచ్చి ఇవ్వు. నేను వాటిని కామ్యక అశ్రమానికి తీసుకెళ్లాలనుకుంటున్నాను.
యది తేఽహం ప్రియా పార్థ బహూనీమాన్యుపాహర। తాన్యహం నేతుమిచ్ఛామి కామ్యకం పునరాశ్రమమ్
పార్థా! నేను నీకు ప్రియమైనవాడినైతే, ఇలాంటి మరెన్నో పువ్వులు తీసుకురా. నేను వాటిని తిరిగి కామ్యక అశ్రమానికి తీసుకెళ్లాలనుకుంటున్నాను.
ఏవముక్త్వా తు పాఞ్చలీ భీమసేనమనిన్దితా। జగామ పుష్పమాదాయ ధర్మరాజాయ తత్తదా
అలా పాంచాలి భీమసేనునికి చెప్పిన తరువాత, భీముడు ఆ పువ్వును తీసుకుని, ధర్మరాజుని వద్దకు తీసుకెళ్లాడు.
అభిప్రాయం తు విజ్ఞాయ మహిష్యాః పురుషర్షభః। ప్రియాయాః ప్రియకామః స ప్రాయాద్భీమో మహాబలః
తన భార్య ఆకాంక్షను గ్రహించిన భీముడు, ప్రియమైనవారిని సంతోషపెట్టాలని తపనతో, మహాబలుడైన వాడు బయలుదేరాడు.
వాతం తమేవాభిముఖో యతస్తత్పుష్పమాగతమ్। ఆజిహీర్షుర్జగామాశు సపుష్పాణ్యపరాణ్యపి
ఆ పువ్వు వచ్చిన దిశగా ఎదురుగా చూసి, మరిన్ని పువ్వులు తెచ్చేందుకు భీముడు వేగంగా వెళ్లాడు.
రుక్మపృష్ఠం ధనుర్గృహ్య శరాంశ్చాశీవిషోపమాన్। మృగరాడివ సంక్రుద్ధః ప్రభిన్న ఇవ కుఞ్జరః। [దదృశుః సర్వభూతాని మహాబాణధనుర్ధరమ్
బంగారు పట్టు ఉన్న విల్లు, పాములవలె విషమున్న బాణాలు తీసుకుని, కోపంతో ఉన్న సింహంలా, ఉన్మత్తమైన ఏనుగులా భీముడు, తన మహా విల్లు పట్టుకుని, అన్ని జంతువులకూ కనిపించాడు.
న గ్లానిర్న చ వైక్లబ్యం న భయం న చ సంభ్రమః। కదాచిజ్జుషతే పార్థమాత్మజం మాతరిశ్వనః ।।]
వాయుపుత్రుడైన పార్థునికి ఎప్పుడూ అలసట, నిరాశ, భయం, గందరగోళం ఎప్పుడూ దగ్గరపడేవి కావు.
ద్రౌపద్యాః ప్రియమన్విచ్ఛన్స బాహుబలమాశ్రితః। వ్యపేతభయసమోహః శైలమభ్యపతద్బలీ
ద్రౌపదికి ఇష్టమైనది సాధించాలనే తపనతో, తన బాహుబలాన్ని నమ్ముకుని, భయమూ, అయోమయమూ లేకుండా, ఆ మహాబలుడు ఆ కొండపైకి ఎక్కాడు.
స తం ద్రుమలతాగుల్మచ్ఛన్నం నీలశిలాతలమ్। గిరిం చచారారిహరః కిన్నరాచరితం శుభమ్
వృక్షాలు, లతలు, పొదలతో కప్పబడి, నీలిరంగు రాళ్లతో అలంకరించబడిన ఆ పర్వతాన్ని, శత్రువులను సంహరించేవాడు, కిన్నరులు సంచరించే ఆ పవిత్రమైన ప్రదేశంలో సంచరించాడు.
నానావర్ణధరైశ్చిత్రం ధాతుద్రుమమృగాణ్డజైః। సర్వభూషణసంపూర్ణం భూమేర్భుజమివోచ్ఛ్రితమ్
వివిధ రంగుల ఖనిజాలు, చెట్లు, పక్షులు, గూళ్ళతో అలంకరించబడి, అన్ని రకాల అలంకారాలతో నిండిన ఆ పర్వతం, భూమి మీద నుండి పైకి లేచిన బలమైన భుజంలా కనిపించింది.
సర్వర్తురమణీయేషు గన్ధమాదనసానుషు। సక్తచక్షురభిప్రాయాన్హృదయేనానుచిన్తయన్
ప్రతి ఋతువులోనూ మధురంగా ఉండే గంధమాదన పర్వతపు వాలుళ్లో, తన చూపును, మనసును అక్కడే నిలిపి, హృదయపూర్వకంగా ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయాడు.
పుంస్కోకిలనినాదేషు షట్పదాచరితేషు చ। బద్ధశ్రోత్రమనశ్చక్షుర్జగామామితవిక్రమః
పుంసు కోకిలల గానంతో, తేనెటీగల గుంజులతో, తన చెవులు, కన్నులు, మనసు అంతా మక్కువగా పెట్టుకుని, అపారమైన శక్తిశాలి ముందుకు సాగాడు.
ఆజిఘ్రన్స మహాతేజాః సర్వర్తుకుసుమోద్భవమ్। గన్ధముద్ధతముద్దామో వనే మత్త ఇవ ద్విపః
ప్రతి ఋతువులో పువ్వులు పూసే, అరణ్యంలో పరిమళాలు ఉప్పొంగిపోతుండగా, ఆ మహాతేజస్వి, మత్తులో ఉన్న ఏనుగులా ఆ సువాసనను లోతుగా పీల్చాడు.
వీజ్యమానః సుపుణ్యేన నానాకుసుమగన్ధినా। పితుః సంస్పర్శశీతేన గన్ధమాదనవాయునా
అనేక పువ్వుల పరిమళంతో కూడిన, పవిత్రమైన గంధమాదన పర్వతపు గాలి, తండ్రి స్పర్శలా చల్లదనాన్ని అందిస్తూ, అతన్ని తాకింది.
హ్రియమాణశ్రమః పిత్రా సంప్రహృష్టతనూరుహః
తండ్రి అనుగ్రహంతో అతని అలసట పోయింది, శరీరం ఆనందంతో మురిసిపోయింది.
స యక్షగన్ధర్వసురబ్రహ్మర్షిగణసేవితమ్। విలోకయామాస తదా పుష్పహేతోరరిందమః
పుష్పాల కోసం, యక్షులు, గంధర్వులు, దేవతలు, బ్రహ్మర్షులు సేవించే ఆ ప్రదేశాన్ని, శత్రువులను జయించినవాడు దర్శించాడు.
విషమచ్ఛదైరచితైరనులిప్త ఇవాఙ్గులైః। విమలైర్ధాతువిచ్ఛేదైః కాఞ్చనాఞ్జనరాజతైః
అసమానమైన పొదలతో, వేళ్లతో పూసినట్టు కనిపించే, స్వచ్ఛమైన బంగారం, కాజలు, వెండి ఖనిజ రేఖలతో ఆ పర్వతం అలంకరించబడి ఉంది.
సపక్షమివ నృత్యన్తం పార్శ్వలగ్నైః పయోధరైః। ముక్తాహారైరివ చితం చ్యుతైః ప్రస్రవణోదకైః
దిక్కుల ఏనుగుల దంతాలతో పర్వతపు రాళ్లు తాకబడుతూ, పక్కపక్కన మేఘాలు అలంకరించగా, ప్రవాహాల జలంతో ముత్యాల హారాల్లా మెరిసిపోతూ, ఆ పర్వతం రెక్కలు చాపి నాట్యం చేసేలా కనిపించింది.
అభిరామదరీకుఞ్జనిర్ఝరోదకకన్దరమ్। అప్సరోనూపురరవైః ప్రనృత్తవరబర్హిణమ్
ఆహ్లాదకరమైన గుహలు, వనప్రాంతాలు, జలపాతాలు, లోయలు, అప్సరసల నుపురాల ధ్వనులతో, అద్భుతమైన నాట్యం చేసే నెమళ్ళతో ఆ ప్రదేశం మురిసిపోయింది.
దిగ్వారణవిషాణాగ్రైర్ఘృష్టోపలశిలాతలమ్। స్రస్తాంశుకమివాశ్రోభ్యైర్నిమ్నగానిఃసృతైర్జలైః
దిక్కుల ఏనుగుల దంతాలతో రాళ్లు రుద్దబడుతూ, పై నుంచి ప్రవహించే నీటి ప్రవాహాలతో, పర్వతం మీద పడి ఉన్న వస్త్రంలా కనిపించింది.
సశష్పకబలైః స్వస్థైరదూరపరివర్తిభిః। భయానభిక్షజ్ఞైర్హరిణైః కౌతూహలనిరీక్షితః
తరచూ దగ్గరగా తిరుగుతూ, భయమూ లేకుండా, దానం అడగడం తెలియని, గడ్డి మేకలు మేసే జింకలు, ఆశ్చర్యంగా అతన్ని చూశాయి.
చాలయానః స్వవేగేన లతాజాలాన్యనేకశః। ఆక్రీడమానః కౌన్తేయః శ్రీమాన్వాయుసుతో యయౌ
తన వేగంతో ఎన్నో లతా జాలాలను ఊపుతూ, ఆ వైయసునందు కౌంతేయుడు, ఆనందంగా ఆడుకుంటూ ముందుకు సాగాడు.
ప్రియామనోరథం కర్తుముద్యతశ్చారులోచనః। ప్రాంశుః కనకవర్ణాభః సింహసంహననో యువా
తన ప్రియమైనవారి కోరికను నెరవేర్చాలని సంకల్పించి, అందమైన కళ్లతో, పొడవుగా, బంగారు వర్ణంతో, యువకుడిగా, సింహపు ఆకారంతో ఉన్నాడు.