లోమశః సిద్ధమార్గేణ జగామానుపమద్యుతిః। స్వేనైవ స ప్రభావేణ ద్వీతీయ ఇవ భాస్కరః
లోమశుడు తన అద్భుతమైన తేజంతో, సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, సిద్ధుల మార్గంలో ముందుకు సాగాడు.
బ్రాహ్మణాంశ్చాపి తాన్సర్వాన్సముపాదాయ రాక్షసాః। నియోగాద్రాక్షసేనద్రస్య జగ్ముర్భీమపరాక్రమాః
రాక్షస సేనాధిపతి ఆజ్ఞతో, భీముడి బలంతో సమానమైన రాక్షసులు, అందరు బ్రాహ్మణులను తీసుకెళ్లారు.
ఏవం సురమణీయాని వనాన్యుపవనాని చ। ఆలోకయన్తస్తే జగ్ముర్విశాలాం బదరీమను
అలా దేవతలకు ఆనందాన్ని ఇచ్చే అడవులు, తోటలు చూస్తూ వారు విశాలమైన బదరిలోకి ప్రయాణం కొనసాగించారు.
తే త్వాశుగతిభిర్వీరా రాక్షసైస్తైర్మహాజవైః। ఉహ్యమానా యయుః శీఘ్రం మహదధ్వానమల్పవత్
వేగంగా పరిగెత్తే రాక్షసులు వీరులను మోసుకుంటూ, పెద్ద దూరాన్ని చాలా తక్కువ సమయంలో దాటించారు.
దేశాన్మ్లేచ్ఛజనాకీర్ణాన్నానారత్నాకరాయుతాన్। దదృశుర్గిరిపాదాంశ్చ నానాధాతుసమాచితాన్
వారు మ్లేచ్ఛులతో నిండిన, ఎన్నో రకాల రత్నాలతో కూడిన ప్రాంతాలను, అనేక ఖనిజాలతో నిండిన పర్వత పాదాలను చూశారు.
విద్యాఘరమాకీర్ణఆన్యుతాన్వానరకిన్నరైః। తథా కింపురుషైశ్చైవ గన్ధర్వైశ్చసమన్తతః
వారు విద్యాలయాలను కోతులు, కిన్నరులు, కింపురుషులు, గంధర్వులు చుట్టుముట్టి ఉన్నదిగా చూశారు.
మయూరైశ్చభరైశ్చైవ హరిణై రురుభిస్తథా। వరాహైర్గవయైశ్చైవ మహిషైశ్చ సమావృతాన్
వారు నెమళ్లు, కోడిపుంజులు, జింకలు, కృష్ణమృగాలు, అడవి పందులు, అడవి ఎద్దులు, మేషాలు సమృద్ధిగా ఉన్న ప్రదేశాలను చూశారు.
నదీజాలసమాకీర్ణాన్నానాపక్షియుతాన్బహూన్। నానావిధమృగైర్జుష్టాంశ్చారణైశ్చోపశోభితాన్। సమదైశ్చ్యశి విహగైః ఉపైరన్వితాంస్తథా
వారు నదుల జాలాలతో నిండిన, ఎన్నో రకాల పక్షులతో, వివిధ జంతువులతో, చరణులతో అలంకరించబడిన, మత్తులో మునిగిపోయిన మధురమైన పక్షులతో కూడిన ప్రాంతాలను చూశారు.
తేఽవతీర్య బహూన్దేశానుత్తరాంశ్చ కురూనపి। దదృశుర్వివిధాశ్చర్యం కైలాసం పర్వతోత్తమమ్
వారు అనేక దేశాలను దాటి, ఉత్తర కురులను కూడా దిగి, అద్భుతమైన, శ్రేష్ఠమైన కైలాస పర్వతాన్ని చూశారు.
తస్యాభ్యాశే తు దదృశుర్నరనారాయణాశ్రమమ్। ఉపేతం పాదపైర్దివ్యైః సదాపుష్పఫలోపగైః
అక్కడ సమీపంలో నరనారాయణుల ఆశ్రమాన్ని, ఎప్పుడూ పువ్వులు, పండ్లు పండే దివ్య వృక్షాలతో చుట్టుముట్టి ఉన్నదిగా చూశారు.
దదృశుస్తాం చ బదరీం వృత్తస్కన్ధాం మనోరమామ్। స్నిగ్ధామవిరలచ్ఛాయాం శ్రియా పరమయా యుతామ్
వారు ఆ బదరి చెట్టును, గుండ్రంగా ఉన్న కాండంతో, ఆకర్షణీయంగా, మృదువైన, విరివిగా నీడనిచ్చే, అత్యుత్తమ కాంతితో నిండినదిగా చూశారు.
పత్రైః స్నిగ్ధైరవిరలైరుపేతాం మృదుభిః శుభామ్। విశాలశాఖాం విస్తీర్ణామతిద్యుతిసమన్వితామ్
ఆ చెట్టు మెత్తని, మృదువైన, మెరిసే ఆకులతో, విస్తృతమైన శాఖలతో, విశాలంగా, ప్రకాశవంతంగా ఉంది.
ఫలైరుపచితైర్దివ్యైరాచితాం స్వాదుభిర్భృశమ్। మధుస్రవైః సదా దివ్యాం మహర్షిగణసేవితామ్। మదప్రముదితైర్నిత్యం నానాద్విజగణైర్యుతామ్
దివ్యమైన, తీపి పండ్లతో నిండిన, ఎప్పుడూ తేనె చిందించే, మహర్షులు సేవించే, మత్తులో ఆనందంగా ఉన్న ఎన్నో పక్షులతో కూడినదిగా ఉంది.
అదంశమశకే దేశే బహుమూలఫలోదకే। నీలశాద్వలసంఛన్నే దేవగన్ధర్వసేవితే
ఆ ప్రాంతం కాటుకీటలు లేని, అనేక మూలికలు, పండ్లు, నీరు సమృద్ధిగా ఉన్న, నీలి పచ్చికతో కప్పబడిన, దేవతలు, గంధర్వులు సందర్శించే స్థలం.
సుభూమిభాగవిశదే స్వభావవిదితే శుభే। జాతాం హిమమృదుస్పర్శే దేశేఽపహతకణ్టకే
ఆ ప్రదేశం స్వచ్ఛమైన నేలతో, సహజంగా మంగళకరంగా పేరుగాంచిన, మంచు మృదువుగా తాకే, ముల్లు లేని ప్రాంతంగా ఉంది.
తాముపేత్య మహాత్మానః సహ తైర్బ్రాహ్మణర్షభైః। అవతేరుస్తతః సర్వే రాక్షసస్కన్ధతః శనైః
ఆ మహాత్ములు, అగ్రగణ్య బ్రాహ్మణులతో కలిసి, రాక్షసుల భుజాలపై నుంచి అందరూ మెల్లగా దిగారు.
తతస్తమాశ్రమం పుణ్యం నరనారాయణాశ్రితమ్। దదృశుః పాణ్డవా రాజన్సహితా ద్విజపుఙ్గవైః
అప్పుడే పాండవులు, ప్రముఖ ద్విజులతో కలిసి, నరనారాయణుల పవిత్ర ఆశ్రమాన్ని చూశారు.
తమసా రహితం పుణ్యమనామృష్టం రవేః కరైః। క్షుత్తృట్శీతోష్ణదోషైశ్చ వర్జితం శోకనాశనమ్
ఆ పవిత్ర స్థలం చీకటి లేకుండా, సూర్యకిరణాలు తాకని, ఆకలి, దాహం, వేడి, చలిని దూరం చేసే, శోకాన్ని తొలగించే స్థలంగా ఉంది.
మహర్షిగణసంబాధం బ్రాహ్మ్యా లక్ష్మ్యా సమన్వితమ్। దుష్ప్రవేశం మహారాజ నరైర్ధర్మబహిష్కృతైః
అయ్యా మహారాజా! ఆ ప్రదేశం మహర్షుల సమూహాలతో నిండిపోయి, బ్రహ్మసంపదతో, ఐశ్వర్యంతో ప్రకాశిస్తూ ఉండేది. ధర్మాన్ని వదిలేసిన మనుషులకు అక్కడ ప్రవేశం అసాధ్యం.
బలిహోమార్చితం దివ్యం సుసంమృష్టానులేపనమ్। దివ్యపుష్పోపహారైశ్చ సర్వతోఽభివిరాజితమ్
ఆ ప్రదేశం దైవికమైనది, బలి హోమాలతో, పూజలతో ఘనత పొందింది. చక్కగా శుభ్రపరిచి, సుగంధ ద్రవ్యాలతో అలంకరించబడింది. అన్ని వైపులా దివ్యపుష్పాలతో అలంకరించబడింది.
విశాలైరగ్నిశరణైః స్రుగ్భాణ్డైరాచితం శుభైః। మహద్భిస్తోయకలశైః కఠినైశ్చోపశోభితమ్
అక్కడ విశాలమైన అగ్నికుండాలు, శుభ్రమైన హోమపాత్రలు, మంత్రపూర్వకంగా ఉపయోగించే చెంబులు, బలమైన నీళ్ళ కలశాలతో ఆ ప్రదేశం మరింత అందంగా కనిపించేది.
శరణ్యం సర్వభూతానాం బ్రహ్మఘోపనినాదితమ్। దివ్యమాశ్రయణీయం తమాశ్రమం శ్రమనాశనమ్। శ్రియా యుతమనిర్దేశ్యం దేవవర్యోపశోభితమ్
ఆ ఆశ్రమం అన్ని జీవులకు ఆశ్రయం, బ్రాహ్మణుల వేదఘోషతో మారుమోగేది. అది దివ్యమైనది, విశ్రాంతి కలిగించేది, అలసటను పోగొట్టేది, ఐశ్వర్యంతో నిండినది, దేవతలతో ప్రకాశించే స్థలం.
ఫలమూలాశనైర్దాన్తైశ్చారుకృష్ణాజినామ్బరైః। సూర్యవైశ్వానరసమైస్తపసా భావితాత్మభిః
అక్కడ దంతులు, ఫలమూలాలు మాత్రమే భోజనం చేసే వారు, అందమైన కృష్ణాజినాలతో కప్పుకున్న వారు, సూర్యుడు, అగ్ని లా కఠినమైన తపస్సుతో తమ మనస్సును పవిత్రం చేసుకున్న వారు నివసించేవారు.
మహర్షిభిర్మోక్షపరైర్యతిభిర్నియతేన్ద్రియైః। బ్రహ్మభూతైర్మహాభాగైరుపేతం బ్రహ్మవాదిభిః
ఆ ప్రదేశంలో మోక్షాన్ని కోరే మహర్షులు, ఇంద్రియాలను నియంత్రించుకున్న యతులు, బ్రహ్మత్వాన్ని పొందిన మహాభాగులు, బ్రహ్మవిద్యలో నిష్ణాతులు నివసించేవారు.
సోఽభ్యగచ్ఛన్మహాతేజాస్తానృషీన్నియతః శుచిః। భ్రాతృభిః సహితో ధీమాన్ధర్మపుత్రో యుధిష్ఠిరః
ఆ సమయంలో ధర్మపుత్రుడు, మహాతేజస్వి, పవిత్రుడైన యుదిష్ఠిరుడు తన అన్నదమ్ములతో కలిసి ఆ మహర్షులను దర్శించేందుకు వెళ్లాడు.
దివ్యజ్ఞానోపపన్నాస్తే దృష్ట్వా ప్రాప్తం యుధిష్ఠిరమ్। అభ్యగచ్ఛన్త సుప్రీతా దివ్యా దేవమహర్షయః
దివ్యజ్ఞానం కలిగిన ఆ దేవమహర్షులు యుదిష్ఠిరుడు వచ్చినదాన్ని చూసి, హర్షంతో ముందుకు వచ్చి అతన్ని ఆహ్వానించారు.
ప్రీతాస్తే తస్య సత్కారం విధినా పావకాపమాః। ఉపాజహ్రుశ్చ సలిలం పుష్పమూలఫలం శుచి
ఆ పవిత్రులు, తేజోమయులు, ఆనందంతో యుదిష్ఠిరుని ఆచారప్రకారం ఆతిథ్యం చేసి, నీళ్ళు, పుష్పాలు, మూలాలు, ఫలాలు సమర్పించారు.
స తైః ప్రీత్యాఽథ సత్కారముపనీతం మహర్షిభిః। ప్రయతః ప్రతిగృహ్యాథ ధర్మరాజో యుధిష్ఠిరః
ఆ మహర్షులు ప్రేమతో ఇచ్చిన ఆతిథ్యాన్ని ధర్మరాజు యుదిష్ఠిరుడు భక్తితో స్వీకరించాడు.
తం శక్రసదనప్రఖ్యం దివ్యగన్ధం మనోరమమ్। ప్రీతః స్వర్గోపమం పుణ్యం పాణ్డవః సహ కృష్ణయా
పాండవుడు యుదిష్ఠిరుడు ద్రౌపదితో కలిసి, ఇంద్రసదనాన్ని పోలిన, పరమ పవిత్రమైన, సుగంధమయమైన, అందమైన ఆ ప్రదేశంలో ఆనందంగా ప్రవేశించాడు.
రవివేశ శోభయా యుక్తం భ్రాతృభిశ్చ సహానఘ। బ్రాహ్మణైర్వేదవేదాఙ్గపారగైశ్చ సహార్చితః
అప్రతిహతుడైన యుదిష్ఠిరుడు తన అన్నదమ్ములతో కలిసి, వేదాలు, వేదాంగాలు నేర్చుకున్న బ్రాహ్మణుల ఆహ్వానంతో, మహోత్సాహంగా ఆ ప్రదేశంలో ప్రవేశించాడు.