తతః కృష్ణాఽబ్రవీద్వాక్యం ప్రహసన్తీ మనోరమా। గమిష్యామి న సంతాప కార్యో మాం ప్రతి భారత
అప్పుడా కృష్ణ సంతోషంగా చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నది: 'నేను వెళ్తాను, నన్ను గురించి నీకు బాధ పడాల్సిన అవసరం లేదు, ఓ భారత వంశజా.'
తపసా శక్యతే గన్తుం పర్వతో గన్ధమాదనః। తపసా చైవ కౌన్తేయ సర్వే యోక్ష్యామహే వయమ్
తపస్సుతో గంధమాదన పర్వతానికీ చేరవచ్చు. తపస్సుతోనే మేమంతా మన లక్ష్యాన్ని చేరుకుంటాము, కుంతీ కుమారుడా.
నకులః సహదేవశ్చ భీమసేనశ్ పార్థివ। అహం చ త్వం చ కౌన్తేయ ద్రక్ష్యామః శ్వేతవాహనమ్
నకులుడు, సహదేవుడు, భీమసేనుడు, నేను, నీవు — మనందరం కలసి శ్వేతవాహనుడిని చూడబోతున్నాం, రాజా.
ఏవం సంభాషమాణాస్తే సుబాహువిషయం మహత్। దదృశుర్ముదితా రాజన్ప్రభూతగజవాజిమత్
ఇలా మాట్లాడుకుంటూ వారు ఆనందంగా సుబాహు రాజ్యాన్ని చూశారు. అక్కడ అనేక ఏనుగులు, కుదిరాలు విరివిగా ఉన్నాయి, రాజా.
కిరాతతఙ్గణాకీర్ణం పులిన్దశతసంకులమ్। హిమవత్యమరైర్జుష్టం బహ్వాశ్చర్యసమాకులమ్। సుబాహుశ్చాపి తాన్దృష్ట్వా పూజయాప్రత్యగృహ్ణత
కిరాతులు, తంగణులు, వందలాది పులిందులు అక్కడ గుంపులుగా ఉన్నారు. హిమవంతంలో దేవతలు ప్రసన్నంగా ఉన్నారు. ఎన్నో ఆశ్చర్యాలు నిండిన ఆ ప్రాంతంలో సుబాహు వారిని చూసి గౌరవంగా ఆహ్వానించాడు.
విషయాన్తే కులిన్దానామీశ్వరః ప్రీతిపూర్వకమ్। తత్ర తే పూజితాస్తేన సర్వ ఏవ సుఖోపితాః
కులిందుల సరిహద్దులో వారి అధిపతి ప్రేమతో వారిని స్వాగతించాడు. అక్కడ అందరినీ గౌరవించి సుఖంగా ఉంచాడు.
ప్రతస్థుర్విమలే సూర్యే హిమవన్తం గిరిం ప్రతి। ఇన్ద్రసేనముఖాంశ్చాపి భృత్యాన్పౌరోగవాంస్తథా
సూర్యుడు నిర్మలంగా ఉదయించినప్పుడు, వారు హిమవంత పర్వతాన్ని దిశగా ప్రయాణం ప్రారంభించారు. ఇంద్రసేనుడు ముందుగా ఉండగా, సేవకులు, పురోహితులతో కలిసి వెళ్లారు.
సూదాంశ్చ పారిబర్హాంశ్చ ద్రౌపద్యాః సర్వశో నృప। రాజ్ఞః కులిన్దాధిపతేః పరిదాయ మహారథాః
ద్రౌపదికి సంబంధించిన వంటవాళ్లు, సామాను అన్నీ కులింద రాజుకు అప్పగించి, ఆ మహారథులు ప్రయాణం కొనసాగించారు, రాజా.
పద్భిరేవ మహావీర్యా యయుః కౌరవనన్దనాః। తే శనైః ప్రాద్రవన్సర్వే కృష్ణయా సహ పాణ్డవాః। తస్మాద్దేశాత్సుసంహృష్టా ద్రష్టుకామా ధనంజయమ్
కౌరవ వంశజులు, ఆ వీరులు కాలినడకన వెళ్లారు. కృష్ణతో కలిసి పాండవులు ఆనందంగా, అర్జునుడిని చూడాలని ఆశతో, ఆ ప్రాంతం నుంచి నెమ్మదిగా ముందుకు సాగారు.
భీమసేనయమౌ చోభౌ పాఞ్చాలి చ నిబోధత। నాస్తి భూతస్య నాశో వై పశ్యతాస్మాన్వనేచరాన్
భీమసేనా, అశ్వినీ కుమారులు, పాంచాలి — వినండి. ఉన్నది ఎప్పటికీ నశించదు. మేము అడవిలో జీవిస్తున్నాం, చూడండి.
దుర్బలాః క్లేశితాః స్మేతి యద్బ్రువామేతరేతరమ్। అశక్యేఽపి వ్రజామో యద్నంజయదిదృక్షయా
మనమంతా 'మన బలహీనంగా, బాధపడుతున్నాం' అని చెప్పుకుంటూ ఉన్నా, అర్జునుడిని చూడాలనే తపనతో అసాధ్యమైనా ముందుకు వెళ్తున్నాం.
తన్మే దహతి గాత్రాణి తూలరాశిమివానలః। యచ్చ వీరం న పశ్యామి ధనంజయముపాన్తికే
ధనంజయుడిని దగ్గరగా చూడలేకపోవడం నా శరీరాన్ని మంటపట్టించినట్లు బాధిస్తుంది. అది పత్తి రాశిని కాల్చే అగ్నిలా మండుతోంది.
తస్యాదర్శనతప్తం మాం సానుజం వనమాస్థితమ్। యాజ్ఞసేన్యాః పరామర్శః స చ వీర దహత్యుత
అతడిని చూడలేక బాధతో, అన్నదమ్ములతో కలిసి అడవిలో ఉంటున్నాను. యజ్ఞసేనీ బాధను గుర్తుచేసుకుంటే అది కూడా నన్ను మండిస్తోంది, వీరా.
నకులాత్పూర్వజం పార్థం న పశ్యామ్యమితౌజసమ్। అజేయముగ్రధన్వానం తేన తప్యే వృకోదర
నకులుని కన్నా పెద్దవాడైన, అపార శక్తి గల అర్జునుడిని చూడలేకపోవడం వల్ల నాకు బాధగా ఉంది, వృకోదరా.
తీర్థాని చైవ రమ్యాణి వనాని చ సరాంసి చ। చరామి సహ యుష్మాభిస్తస్య దర్శనకాఙ్క్షయా
తీర్థాలు, అందమైన అడవులు, సరస్సులు — ఇవన్నీ మీతో కలిసి తిరుగుతున్నాను. అతడిని చూడాలనే ఆకాంక్షతోనే.
పఞ్చవర్షాణ్యహం వీరం సత్యసన్ధం ధనంజయమ్। యన్న పశ్యామి బీభత్సుం తేన తప్యే వృకోదర
ఐదు సంవత్సరాలుగా సత్యవంతుడైన ధనంజయుడిని, భయంకరుడైన బీభత్సుని చూడలేదు. అందుకే నన్ను బాధ వేస్తోంది, వృకోదరా.
తం వై శ్యామం గుడాకేశం సింహవిక్రాన్తగామినమ్। న పశ్యామి మహాబాహుం తేన తప్యే వృకోదర
భీమా, నేను ఆ నల్లని వర్ణం గల, పద్మప్రముఖుడైన, సింహంలా నడిచే, బలమైన భుజాలు కలిగిన గుడాకేశుని చూడలేక బాధపడుతున్నాను.
కృతాస్త్రం నిపుణం యుద్దేఽవ్రతిమానం ధనుష్మతామ్। న పశ్యామి కురుశ్రేష్ఠ తేన తప్యే వృకోదర
భీమా, యుద్ధంలో నిపుణుడైన, అస్త్రవిద్యలో ప్రావీణ్యం ఉన్న, విలువాళ్లలో ఎవరికీ తలపడని ఆ కురువంశశ్రేష్ఠుడిని చూడలేక నేను బాధపడుతున్నాను.
చరన్తమరిసఙ్ఘేషు క్రుద్ధం కాలమివానఘ। ప్రభిన్నమివ మాతఙ్గం సింహస్కన్ధం ధనంజయమ్
శత్రువుల మధ్య సంచరిస్తూ, కోపంతో కాలమంతటి భయంకరుడిగా, సింహపు భుజాలతో, ఉక్కిరిబిక్కిరి అయిన ఏనుగులా దూసుకెళ్లే ధనంజయుడిని నేను చూడలేకున్నాను.
యః స శక్రాదనవరో వీర్యేణ చ బలేన చ। యమయోః పూర్వజః పార్థః శ్వేతాశ్వోఽమితవిక్రమః
ఇంద్రుడికంటే తక్కువ కాని శక్తి, పరాక్రమాలు కలిగి, పాండవులలో పెద్దవాడైన, తెల్లగుర్రాలు ఉన్న, అపారవీర్యుడైన ఆ పార్థుడు—
నారాయణసమో యుద్ధే సత్యసన్ధో దృఢవ్రతః। తం మమాపశ్యతో భీమ న శాన్తిర్హృదయస్య వై
యుద్ధంలో నారాయణునితో సమానుడు, సత్యనిష్ఠుడు, దృఢవ్రతుడు అయిన వానిని నేను చూడలేకపోతే, భీమా, నా హృదయానికి శాంతి ఉండదు.
దుఃఖేన మహతాఽఽవిష్టశ్చిన్తయామి దివానిశమ్। అజేయముగ్రధన్వానం తేన తప్యే వృకోదర
భారీ దుఃఖంతో నిండిపోయి, రాత్రింబవళ్ళూ ఆ అజేయుడైన, ఉగ్రధనుస్సు ధరించిన వాడినే నేను ఆలోచిస్తూ బాధపడుతున్నాను, భీమా.
సతతం యః క్షమాశీలః క్షిప్యమాణోఽప్యణీయసా। ఋజుమార్గప్రపన్నస్య శర్మదాతా భయస్య చ
ఎప్పుడూ సహనంతో ఉండే, చిన్నచిన్న అపహాస్యాలు చేసినా సహించే, నేరుగా నడిచే, భయాన్ని తొలగించి ఆనందాన్ని ఇచ్చే వాడే—
స తు జిహ్మప్రవృత్తస్య మాయయాఽభిజిఘాంసతః। అపి వజ్రధరస్యాపి భవేత్కాలవిషోపమః
కానీ, ఎవరైనా వంచనతో, మోసంతో ఎదురు వస్తే, వజ్రాయుధాన్ని పట్టినవాడికైనా కాలమంతటి విషంలా మారిపోతాడు.
శత్రోరపి ప్రపన్నస్య సోఽనృశంసః ప్రతాపవాన్। దాతాఽభయస్ బీభత్సురమితాత్మా మహాహలః
శత్రువు కూడా శరణు కోరితే, అతడికి దయ చూపే, ప్రతాపశాలి, అపారాత్ముడైన బీభత్సుడు, మహాబలుడు, భద్రతను ప్రసాదిస్తాడు.
సర్వేషామాశ్రయోఽస్మాకం రణేఽరీణాం ప్రమర్దితా। ఆహర్తా సర్వరత్నానాం సర్వేషాం నః సుఖావహః
మనందరికీ ఆధారంగా ఉండే వాడు, యుద్ధంలో శత్రువులను నాశనం చేసే వాడు, అన్ని రత్నాలను సమకూర్చే వాడు, మనందరికీ సుఖాన్ని కలిగించే వాడు.
రత్నాని యస్య వీర్యేణ దివ్యాన్యాసత్పురా మమ। బహూని బహుజాతీని యాని ప్రాప్తః సుయోధనః
ఆయన పరాక్రమంతో, సుయోధనుడు ఒకప్పుడు నాకు చెందిన ఎన్నో రకాల దివ్యరత్నాలను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు.
యస్య బాహుబలాద్వీర సభా చాసీత్పురా మమ। సర్వరత్నమయీ ఖ్యాతా త్రిషు లోకేషు పాణ్డవ
ఆయన బాహుబలంతో, పాండవా, నా సభ ఒకప్పుడు మూడు లోకాల్లోనూ అన్ని రత్నాలతో అలంకరించబడినదిగా ప్రసిద్ధి చెందింది.
వాసుదేవసమం వీర్యే కార్తవీర్యసమం యుధి। అజేయమమితం యుద్ధే తం న పశ్యామి ఫల్గునమ్
వాసుదేవునితో సమానమైన పరాక్రమం, కార్తవీర్యునితో సమానమైన యుద్ధవైభవం, యుద్ధంలో ఎవరికీ దక్కని అపారశక్తి కలిగిన ఫల్గుణుడిని నేను చూడలేకున్నాను.
సంకర్షణం మహావీర్యం త్వాం చ భీమాపరాజితమ్। అనుయాతః స్వవీర్యేణ వాసుదేవం చ శత్రుహా
మహాశక్తిశాలి అయిన సంకర్షణుడు, నీవు భీమా, అపరాజితుడవు, శత్రువులను సంహరించే వాసుదేవుడు—ఇద్దరూ తమ తమ శక్తితో ఆయనతో ఉన్నారు.