అన్తర్హితాని భూతాని రక్షాంసి బలవన్తి చ। అగ్నినా తపసా చైవ శక్యం గన్తుం వృకోదర
దృశ్యమవని భూతాలు, బలమైన రాక్షసులు — వీటిని అగ్ని శక్తితో, తపస్సుతో జయించవచ్చు, వృకోదరా.
సన్నివర్తయ కౌన్తేయ క్షుత్పిపాసే బలాశ్రయాత్। తతో బలం చ దాక్ష్యం చ సంశ్రయస్వ వృకోదర
కౌంతేయా, ఆకలి దాహాలను నీవు అదుపులో పెట్టు. అప్పుడు నీ బలం, నైపుణ్యాన్ని ఆశ్రయించు, వృకోదరా.
ఋషేస్త్వయా శ్రుతం వాక్యం కైలాసం పర్వతం ప్రతి। బుద్ధ్యా ప్రపశ్య కౌన్తేయ కథం కృష్ణా గమిష్యతి
కైలాస పర్వతం గురించి మునివారి మాటలు నీవు వినావు కదా. కౌంతేయా, కృష్ణా ఎలా ప్రయాణిస్తుందో నీ బుద్ధితో ఆలోచించు.
అథవా సహదేవేన ధౌమ్యేన చ సమం విభో। సూతైః పౌరోగవైశ్చైవ సర్వైశ్చ పరిచారకైః
లేదా, సహదేవుడు, ధౌమ్యుడు, రథసారథులు, పురోహితులు, ఇతర సేవకులతో కలిసి నీవు ఉండవచ్చు, మహాబలుడా.
రథైరశ్వైశ్చ యే చాన్యే విప్రాః క్లేశాసహాః పథి। సర్వైస్త్వం సహితో భీమ నివర్తస్వాయతేక్షణ
రథాలు, గుర్రాలు, దారిలో కష్టాలను భరించగల బ్రాహ్మణులు — వీరందరితో పాటు నీవు కూడా, భీమా, తిరిగి వెళ్ళు.
త్రయో వయం గమిష్యామో లధ్వాహారా యతవ్రతాః। అహం చ నకులశ్చైవ లోమశశ్చ మహాతపాః
మేము ముగ్గురు — నేను, నకులుడు, గొప్ప తపస్సు గల లోమశుడు — తగిన ఆహారం సంపాదించుకుంటూ, వ్రతాలు పాటిస్తూ ముందుకు వెళ్తాము.
మమాగమనమాకాఙ్క్షన్గ్గాద్వారే సమాహితః। వసేహ ద్రౌపదీం రక్షన్యావదాగమనం మమ
నా రాక కోసం గడివద్ద మనస్సు స్థిరంగా ఉంచి, ఇక్కడే ఉండి, ద్రౌపదిని రక్షించు. నేను తిరిగి వచ్చే వరకు.
రాజపుత్రీ శ్రమేణార్తా దుఃఖార్తా చైవ భారత। వ్రజత్యేవ హి కల్యాణీ శ్వేతవాహదిదృక్షయా
రాజకుమార్తె దుఃఖంతో, అలసటతో బాధపడుతున్నా, శ్వేతవాహనిని చూడాలనే తపనతో ముందుకు సాగుతూనే ఉంది, భారతా.
తవచాప్యరతిస్తీవ్రా వర్తతే తమపశ్యతః। గుడాకేశం మహాత్మానం సంగ్రామేష్వపలాయినమ్। కిం పునః సహదేవం చ మాం చ కృష్ణాం చ భారత
నీకు గూడాకేశుడైన మహాత్ముడిని, యుద్ధంలో ఎప్పుడూ పారిపోని వాడిని చూడలేకపోతే ఎంత తపనగా ఉంటుందో తెలుసు. మరి సహదేవుడు, నేను, కృష్ణా — వీరిని చూడలేకపోతే నీకెంత తపన కలుగుతుంది, భారతా?
ద్విజాః కామం నివర్తన్తాం సర్వే చ పరిచారకాః। సూతాః పౌరోగవాశ్చైవ యం చ మన్యేత నో భవాన్
బ్రాహ్మణులు, సేవకులు, రథసారథులు, పురోహితులు — ఎవరు కావాలనుకుంటే వారు తిరిగి వెళ్ళవచ్చు. నువ్వు అనుకూలంగా భావించే వారిని కూడా.
న హ్యహం హాతుమిచ్ఛామి భవన్తమిహ కర్హిచిత్। శైలేఽస్మిన్రాక్షసాకీర్ణే దుర్గేషు విపమేషు చ
ఈ రాక్షసులతో నిండిన పర్వతంలో, ఇంత కఠినమైన ప్రదేశాల్లో, నిన్ను ఇక్కడ వదిలిపెట్టాలని నేను ఎప్పుడూ కోరను.
ఇయం చాపి మహాభాగా రాజపుత్రీ పతివ్రతా। త్వామృతే పురుషవ్యాఘ్ర నోత్సహేద్వినివర్తితుమ్
ఈ మహాభాగురాలైన రాజకుమార్తె, భర్తపట్ల నిబద్ధత కలదానె, నువ్వు లేకుండా వెళ్ళడం ఆమెకు అసాధ్యం, పురుషశార్దూలా.
తథైవసహదేవోఽయం సతతం త్వామనువ్రతః। న జాతు వినివర్తేత మతజ్ఞో హ్యహమస్య వై
ఇదే విధంగా సహదేవుడు కూడా ఎప్పుడూ నీ వెంటే ఉంటాడు. అతడు తిరిగి వెళ్ళడు — అతని మనసు నాకు బాగా తెలుసు.
అపిచాత్ర మహారాజ సవ్యసాచిదిదృక్షయా। సర్వే లాలసభూతాః స్మ తస్మాద్యాస్యామహే సహ
మరియు, మహారాజా, సవ్యసాచిని చూడాలనే కోరికతో మేమంతా ఆసక్తిగా ఉన్నాము. అందుకే మేమంతా కలసి వెళ్తాము.
యద్యశక్యో రథైర్గన్తుం శైలోఽయం బహుకన్దరః। పద్భిరేవ గమిష్యామో మా రాజన్విమనా భవ
ఈ పర్వతం ఎన్నో గుహలతో రథాలతో దాటి వెళ్ళలేకపోయినా, మేము నడకతో వెళ్తాము. రాజా, మనసు దిగులుగా పెట్టుకోకూ.
అహం వహిష్యే పాఞ్చాలీం యత్రయత్ర న శక్ష్యతి। ఇతి మే వర్తతే బుద్ధిర్మా రాజన్విమనా భవ
పాంచాలీ ఎక్కడ నడవలేకపోతే, నేను ఆమెను మోస్తాను — ఇదే నా సంకల్పం. రాజా, మనసు దిగులుగా పెట్టుకోకూ.
సుకుమారౌ తథా వీరౌ మాద్రీనన్దికరావుభౌ। దుర్గే సంతారయిష్యామి యత్రాశక్తౌ భవిష్యతః
మాద్రి కుమారులు ఇద్దరూ సున్నితులు, ధైర్యవంతులు. వారు ఎక్కడ నడవలేకపోతే, ఆ కష్టమైన ప్రదేశాల్లో నేను వారిని దాటించుతాను.
ఏవం తే భాషమాణస్య బలం భీమాభివర్ధతామ్। యత్త్వముత్సహసే వోఢుం పాఞ్చాలీం విపులేఽధ్వని
నీవు ఇలా మాట్లాడుతుంటే, భీముని బలం మరింత పెరుగుతుంది. ఈ విస్తారమైన ప్రయాణంలో పాంచాలిని మోసేందుకు నీవు సిద్ధంగా ఉన్నావు.
యమజౌ చాపి భద్రం తే నైతదన్యత్ర విద్యతే। బలం తవ యశశ్చైవధర్మః కీర్తిశ్చ వర్ధతామ్
యముని ఇద్దరు కుమారులు నీకు శుభం కలిగించాలి. నీకు ఉన్న బలం, కీర్తి, ధర్మం, మహిమ మరెక్కడా లేదు. ఇవన్నీ ఎప్పుడూ పెరుగుతూ ఉండాలి.
యత్త్వముత్సహసే నేతుం భ్రాతరౌ సహ కృష్ణయా। మా తే గ్లానిర్మహాబాహో మా చ తేఽస్తు పరాభవః
నీవు నీ అన్నదమ్ములతో పాటు కృష్ణను కూడా తీసుకెళ్లాలని ధైర్యంగా నిర్ణయించుకున్నావు. మహాబాహువా, నీకు అలసట రాకూడదు, ఓడిపోవడం ఎప్పుడూ కలగకూడదు.
తతః కృష్ణాఽబ్రవీద్వాక్యం ప్రహసన్తీ మనోరమా। గమిష్యామి న సంతాప కార్యో మాం ప్రతి భారత
అప్పుడా కృష్ణ సంతోషంగా చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నది: 'నేను వెళ్తాను, నన్ను గురించి నీకు బాధ పడాల్సిన అవసరం లేదు, ఓ భారత వంశజా.'
తపసా శక్యతే గన్తుం పర్వతో గన్ధమాదనః। తపసా చైవ కౌన్తేయ సర్వే యోక్ష్యామహే వయమ్
తపస్సుతో గంధమాదన పర్వతానికీ చేరవచ్చు. తపస్సుతోనే మేమంతా మన లక్ష్యాన్ని చేరుకుంటాము, కుంతీ కుమారుడా.
నకులః సహదేవశ్చ భీమసేనశ్ పార్థివ। అహం చ త్వం చ కౌన్తేయ ద్రక్ష్యామః శ్వేతవాహనమ్
నకులుడు, సహదేవుడు, భీమసేనుడు, నేను, నీవు — మనందరం కలసి శ్వేతవాహనుడిని చూడబోతున్నాం, రాజా.
ఏవం సంభాషమాణాస్తే సుబాహువిషయం మహత్। దదృశుర్ముదితా రాజన్ప్రభూతగజవాజిమత్
ఇలా మాట్లాడుకుంటూ వారు ఆనందంగా సుబాహు రాజ్యాన్ని చూశారు. అక్కడ అనేక ఏనుగులు, కుదిరాలు విరివిగా ఉన్నాయి, రాజా.
కిరాతతఙ్గణాకీర్ణం పులిన్దశతసంకులమ్। హిమవత్యమరైర్జుష్టం బహ్వాశ్చర్యసమాకులమ్। సుబాహుశ్చాపి తాన్దృష్ట్వా పూజయాప్రత్యగృహ్ణత
కిరాతులు, తంగణులు, వందలాది పులిందులు అక్కడ గుంపులుగా ఉన్నారు. హిమవంతంలో దేవతలు ప్రసన్నంగా ఉన్నారు. ఎన్నో ఆశ్చర్యాలు నిండిన ఆ ప్రాంతంలో సుబాహు వారిని చూసి గౌరవంగా ఆహ్వానించాడు.
విషయాన్తే కులిన్దానామీశ్వరః ప్రీతిపూర్వకమ్। తత్ర తే పూజితాస్తేన సర్వ ఏవ సుఖోపితాః
కులిందుల సరిహద్దులో వారి అధిపతి ప్రేమతో వారిని స్వాగతించాడు. అక్కడ అందరినీ గౌరవించి సుఖంగా ఉంచాడు.
ప్రతస్థుర్విమలే సూర్యే హిమవన్తం గిరిం ప్రతి। ఇన్ద్రసేనముఖాంశ్చాపి భృత్యాన్పౌరోగవాంస్తథా
సూర్యుడు నిర్మలంగా ఉదయించినప్పుడు, వారు హిమవంత పర్వతాన్ని దిశగా ప్రయాణం ప్రారంభించారు. ఇంద్రసేనుడు ముందుగా ఉండగా, సేవకులు, పురోహితులతో కలిసి వెళ్లారు.
సూదాంశ్చ పారిబర్హాంశ్చ ద్రౌపద్యాః సర్వశో నృప। రాజ్ఞః కులిన్దాధిపతేః పరిదాయ మహారథాః
ద్రౌపదికి సంబంధించిన వంటవాళ్లు, సామాను అన్నీ కులింద రాజుకు అప్పగించి, ఆ మహారథులు ప్రయాణం కొనసాగించారు, రాజా.
పద్భిరేవ మహావీర్యా యయుః కౌరవనన్దనాః। తే శనైః ప్రాద్రవన్సర్వే కృష్ణయా సహ పాణ్డవాః। తస్మాద్దేశాత్సుసంహృష్టా ద్రష్టుకామా ధనంజయమ్
కౌరవ వంశజులు, ఆ వీరులు కాలినడకన వెళ్లారు. కృష్ణతో కలిసి పాండవులు ఆనందంగా, అర్జునుడిని చూడాలని ఆశతో, ఆ ప్రాంతం నుంచి నెమ్మదిగా ముందుకు సాగారు.
భీమసేనయమౌ చోభౌ పాఞ్చాలి చ నిబోధత। నాస్తి భూతస్య నాశో వై పశ్యతాస్మాన్వనేచరాన్
భీమసేనా, అశ్వినీ కుమారులు, పాంచాలి — వినండి. ఉన్నది ఎప్పటికీ నశించదు. మేము అడవిలో జీవిస్తున్నాం, చూడండి.