ఉక్త్వా స పితరం శ్లక్ష్ణ యవక్రీరకుతోభయః। విప్రకుర్వన్నృషీనన్యానతుష్యత్పరయా ముదా
తన తండ్రితో మృదువుగా మాట్లాడిన యవక్రీ, ఏమాత్రం భయం లేకుండా, ఇతర ఋషులను విఘ్నపరిచేందుకు ఆనందంతో ముందుకు వెళ్లాడు.
చఙ్క్రమ్యమాణః స తదా యవక్రీరకుతోభయః। జగామ మాధవే మాసి రైభ్యాశ్రమపదం ప్రతి
ఆ సమయంలో యవక్రీ, అక్కడక్కడా తిరుగుతూ, వసంతకాలంలో రైభ్యుని ఆశ్రమం వైపు ప్రయాణమయ్యాడు.
స దదర్శాశ్రమే రమ్యే పుష్పతద్రుమభూషితే। విచరన్తీం స్నుషాం తస్య కిన్నరీమివ భారత
ఆ అందమైన, పుష్పాలతో అలంకరించబడిన ఆశ్రమంలో, రైభ్యుని కోడలిని, ఆకాశకన్యను పోలినవారిలా సంచరిస్తూ యవక్రీ చూశాడు.
యవక్రీస్తామువాచేదముపతిష్ఠస్వ మామిని। నిర్లజ్జో లజ్జయా యుక్తాం కామేన హృతచేతనః
యవక్రీ, తన మనస్సు కోరికతో తడిసి, సిగ్గు లేకుండా, సిగ్గుతో ఉన్న ఆమెను ఇలా అడిగాడు: 'ఓ సుందరివి, నా దగ్గరకు రా.'
సా తస్య శీలమాజ్ఞాయ తస్మాచ్ఛాపాచ్చ బిభ్యతీ। తేజస్వితాం చ రైభ్యస్ తథేత్యుక్త్వా జగామ హ
ఆమె, అతని స్వభావాన్ని గ్రహించి, అతని శాపాన్ని భయపడి, అలాగే రైభ్యుని తేజస్సును గుర్తు చేసుకుని, 'అలాగే' అని చెప్పి అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.
తత ఏకాన్తమానీయ లజ్జయామాస భారత। ఆజగామ తదా రైభ్యః స్వమాశ్రమమరిందమ
తరువాత, ఆమెను ఒంటరిగా తీసుకెళ్లి, ఆమెను సిగ్గుతో నిండిపోయేలా చేసింది. అదే సమయంలో, రైభ్యుడు తన ఆశ్రమానికి తిరిగి వచ్చాడు.
రుదతీం చ స్నుషాం దృష్ట్వా భార్యామార్తా పరావసోః। సాన్త్వయఞ్శ్లక్ష్ణయా వాచా పర్యపృచ్ఛద్యుధిష్ఠిర
రైభ్యుడు, పరావసువు భార్య అయిన తన కోడలిని బాధతో ఏడుస్తూ చూసి, మృదువుగా ఓదార్చి, ఆమెను అడిగాడు.
సా తస్మై సర్వమాచష్ట యవక్రీభాషితం శుభా। ప్రత్యుక్తం చ యవక్రీతం ప్రేక్షాపూర్వం తథాఽఽత్మనా
ఆమె, యవక్రీ ఏమి చెప్పాడో, తాను యవక్రీకి ఏమి సమాధానం చెప్పిందో, జరిగినదంతా రైభ్యునికి వివరంగా చెప్పింది.
శృణ్వానస్యైవ రైభ్యస్య యవక్రేస్తద్విచేష్టనమ్। దహన్నివ తదా చేతః క్రోధః సమభవన్మహాన్
ఆమె మాటలు విని, యవక్రీ చేసిన పనిని తెలుసుకుని, రైభ్యుని హృదయం అగ్నిలో కాలుతున్నట్లుగా మండిపోయింది; అతనిలో గొప్ప కోపం ఉప్పొంగింది.
స తదా మన్యునాఽఽవిష్టస్తపస్వీ కోపనో భృశమ్। అవలుప్య జటామేకాం జుహావాగ్నౌ సుసంస్కృతే
ఆ సమయంలో, ఆ తపస్వి రైభ్యుడు, కోపంతో ఉప్పొంగి, తన జటలో ఒకదాన్ని పీకి, బాగా సిద్ధం చేసిన అగ్నిలో వేసాడు.
తతః సమభవన్నారీ తస్యా రూపేణ సంమితా। అవలుప్యాపరాం చాపి జుహావాగ్నౌ జటాం పునః
దానివల్ల, ఆ కోడలిని పోలిన ఒక స్త్రీ అవతరించింది. తరువాత మరో జటను పీకి, మళ్లీ అగ్నిలో వేసాడు.
తతః సమభవద్రక్షో దీప్తాస్యం ఘోరదర్శనమ్। అబ్రూతాం తౌ తదా రైభ్యం కిం కార్యం కరవామహే
దానివల్ల, అగ్ని వంటి నోరు, భయంకరమైన రూపంతో ఒక రాక్షసుడు పుట్టాడు. ఆ ఇద్దరూ రైభ్యుని వద్దకు వచ్చి, 'మేమేమి చేయాలి?' అని అడిగారు.
తావబ్రవీదృషిః క్రుద్ధో యవక్రీర్వధ్యతామితి। జగ్మతృస్తౌ తథేత్యుక్త్వా యవక్రీతజిఘాంసయా
ఆ సమయంలో, కోపంతో ఉన్న ఋషి, 'యవక్రీని సంహరించండి' అని చెప్పాడు. వారు 'అలాగే' అని చెప్పి, యవక్రీని చంపేందుకు బయలుదేరారు.
తతస్తం సముపాస్థాయ కృత్యా సృష్టా మహాత్మనా। కమణ్డలుం జహారాస్య మోహయిత్వా తు భారత
తర్వాత, ఆ మహాత్ముడిచేత సృష్టించబడిన ఆ శక్తి, యవక్రీను మాయచేసి, అతని కమండలాన్ని తీసేసింది.
ఉచ్ఛిష్టం తు యవక్రీతమపకృష్టకమణ్డలుమ్। తత ఉద్యతశూలః స రాక్షసః సముపాద్రవత్
కమండలం లేకుండా, అపవిత్రుడైన యవక్రీను, చేతిలో శూలంతో ఉన్న రాక్షసుడు వెంటాడాడు.
తమాద్రవన్తం సంప్రేక్ష్య శూలహస్తం జిఘాంసయా। యవక్రీః సహసోత్థాయ ప్రాద్రవద్యత్రవై సరః
శూలాన్ని ఎత్తుకుని, చంపాలని ఉద్దేశంతో తనవైపు పరుగెత్తుతున్న రాక్షసుడిని చూసి, యవక్రీ ఒక్కసారిగా లేచి, ఒక సరస్సు వైపు పరుగెత్తాడు.
జలహీనం సరో దృష్ట్వా యవక్రీస్త్వరితః పునః। జగామ సరితః సర్వాస్తాశ్చాప్యాసన్విశోషితాః
ఆ సరస్సు నీరు లేకుండా ఉన్నదని చూసి, యవక్రీ త్వరగా అన్ని నదులవైపు వెళ్లాడు. కానీ అవన్నీ కూడా ఎండిపోయి ఉన్నాయి.
స కాల్యమానో ఘోరేణ శూలహస్తేన రక్షసా। అగ్నిహోత్రే పితుర్భీతః సహసా ప్రవివేశ హ
శూలంతో ఉన్న ఆ భయంకరమైన రాక్షసుడు వెంటాడుతుండగా, భయంతో యవక్రీ ఒక్కసారిగా తన తండ్రి అగ్నిహోత్రంలోకి ప్రవేశించాడు.
స వై ప్రవిశమానస్తు శుద్రేణాన్ధేన రక్షిణా। నిగృహీతో బలాద్ద్వారి సోఽవాతిష్ఠత పార్థివ
అప్పుడు యవక్రీతుడు లోపలికి వెళ్లబోతుండగా, ఓ రాజా, ఒక అంధుడైన శూద్ర రక్షకుడు అతన్ని బలవంతంగా ద్వారంలో అడ్డగించాడు.
నిగృహీతం తు శూద్రేణ యవక్రీతం స రాక్షసః। తాడయామాస శూలేన స భిన్నహృదయోఽపతత్
ఆ శూద్రుడు యవక్రీతుని పట్టుకున్నట్టు చూసిన రాక్షసుడు, కటారితో అతన్ని గాయపరిచాడు. హృదయం చీలిపోయి, యవక్రీతుడు అక్కడే పడిపోయాడు.
యవక్రీతం స హత్వా తు రాక్షసో రైభ్యమాగమత్। అనుజ్ఞాతస్తు రైభ్యేణ తయా నార్యా సహావసత్
యవక్రీతుని చంపిన తర్వాత ఆ రాక్షసుడు రైభ్యుని దగ్గరకు వెళ్లాడు. రైభ్యుడు అనుమతించడంతో, ఆ రాక్షసుడు ఆ మహిళతో కలిసి అక్కడే ఉండిపోయాడు.
భరద్వాజస్తు కౌన్తేయ కృత్వా స్వాధ్యాయమాహ్నికమ్। సమిత్కలాపమాదాయ ప్రవివేశ స్వమాశ్రమమ్
కౌంతేయా, భరద్వాజుడు తన నిత్యపూజలు, స్వాధ్యాయాలు ముగించుకుని, సమిత్తుల కట్టె తీసుకుని తన ఆశ్రమంలోకి ప్రవేశించాడు.
తం స్మ దృష్ట్వా పురా సర్వే ప్రత్యుత్తిష్ఠిన్తి పావకాః। న త్వేనముపతిష్ఠన్తి హతపుత్రం తదాఽగ్నయః
అంతకు ముందు కాలంలో, భరద్వాజుడిని చూసిన వెంటనే అగ్నులు అందరూ లేచి అతన్ని ఆహ్వానించేవారు. కానీ ఇప్పుడు, కుమారుడు చనిపోయిన తరువాత, ఆ అగ్నులు అతన్ని పలకరించలేదు.
వైకృతంత్వగ్నిహోత్రే స లక్షయిత్వా మహాతపాః। తమన్ధం శూద్రమాసీనం గృహపాలమథాబ్రవీత్
అగ్నిహోత్రంలో ఏదో లోపం కనిపించడంతో, మహాతపస్వి భరద్వాజుడు, ఇంటి వద్ద కూర్చున్న అంధుడైన శూద్రుడిని గమనించి, అతనితో మాట్లాడాడు.
కింను మే నాగ్నయః శూద్ర ప్రతినన్దన్తి దర్శనమ్। త్వం చాపి న యథాపూర్వం కచ్చిత్క్షేమమిహాశ్రమే
"శూద్రా, నా దర్శనానికి అగ్నులు ఎందుకు స్వాగతం పలకడం లేదు? నీవు కూడా మునుపటిలా లేవు. ఆశ్రమంలో అన్నీ క్షేమంగా ఉన్నాయా?" అని అడిగాడు.
కచ్చిన్న రైభ్యం పుత్రో మే గతవానల్పచేతనః। ఏతదాచక్ష్వ మే శీఘ్రం న హి శుద్ధ్యతి మే మనః
"నా కొడుకు, మూర్ఖుడు అయిన వాడు, రైభ్యుని దగ్గరకు వెళ్ళాడా? ఇది నాకు త్వరగా చెప్పు. నా మనస్సు ప్రశాంతంగా లేదు."
రైభ్యం యాతో నూనమయం పుత్రస్తే మన్దచేతనః। తథాహి నిహతః శేతే రాక్షసేన మహాత్మనా
"నిశ్చయంగా నీ కొడుకు, జ్ఞానం లేని వాడు, రైభ్యుని దగ్గరకు వెళ్ళాడు. ఇప్పుడు అతను మహాబలశాలి అయిన రాక్షసుని చేతిలో చనిపోయాడు."
ప్రకాల్యమానస్తేనాయం శూలహస్తేన రక్షసా। అగ్న్యగారం ప్రతిద్వారి మయా దోర్భ్యాం నివారితః
"ఆ రాక్షసుడు కటారి చేత పట్టుకుని అతన్ని లాక్కెళ్తున్నప్పుడు, నేను నా చేతులతో అగ్నిగృహ ద్వారంలో అతన్ని అడ్డుకున్నాను."
తతః స విహతాశోఽత్రజలకామోశుచిర్ధ్రువమ్। నిహతః సోఽతివేగేన శూలహస్తేన రక్షసా
"అప్పుడతడు ఆశ కోల్పోయి, నీళ్ళు కావాలని తపిస్తూ, అపవిత్రంగా ఉండగా, ఆ కటారి పట్టిన రాక్షసుడు అతన్ని బలంగా హత్య చేశాడు."
భరద్వాజస్తు తచ్ఛ్రుత్వా శూద్రస్య విప్రియం మహత్। గతాసుం పుత్రమాదాయ విలలాప సుదుఃఖితః
ఆ శూద్రుడు చెప్పిన దుఃఖకరమైన మాటలు విని, భరద్వాజుడు తీవ్రంగా బాధపడి, ప్రాణం లేని తన కుమారుడిని ఎత్తుకుని విలపించాడు.