సా సమీక్ష్య తు తాన్సర్వాంస్తుల్యరూపధరాన్స్థితాన్। నిశ్చిత్య మనసా బుద్ధ్యా దేవీ వవ్రే స్వకం పతిమ్
ఆమె వారందరినీ ఒకేలా ఉన్నవారిగా చూసి, తన మనసుతో, బుద్ధితో ఆలోచించి, తాను తన భర్తనైనవాడినే ఎంచుకుంది.
లబ్ధ్వా తు చ్యవనో భార్యాంవయోరూపం చ వాఞ్ఛితమ్। హృష్టోఽబ్రవీన్మహాతేజాస్తౌ నాసత్యావిదం వచః
తన భార్యను తిరిగి పొందిన చ్యవనుడు, తాను కోరుకున్న రూపాన్ని కూడా పొందగా, మహాతేజస్సుతో ఆనందంతో ఆ ఇద్దరు నాసత్యులకు ఇలా అన్నాడు.
యథాఽహం రూపసంపన్నో వయసా చ సమన్వితః। కృతో భవద్భ్యాం వృద్ధః సన్భార్యాం చ ప్రాప్తవానిమామ్
మీరు ఇద్దరూ నన్ను వృద్ధుడిని అయినా అందంతో, యౌవనంతో కట్టిపడేసారు. నా భార్యను కూడా నాకు తిరిగి ఇచ్చారు.
తస్మాద్యువాం కరిష్యామి ప్రీత్యాఽహం సోమపీథినౌ। మిషతో దేవరాజస్య సత్యమేతద్బ్రవీమి వామ్
అందుకే, ప్రేమతో నేను మిమ్మల్ని ఇద్దరినీ సోమపానం చేసే హక్కు కలిగినవారిగా చేస్తాను. దేవేంద్రుడు చూస్తుండగానే ఇది నిజమని చెబుతున్నాను.
తచ్ఛ్రుత్వా హృష్టమనసౌ దివం తౌ ప్రతిజగ్మతుః। చ్యవనశ్చ సుకన్యా చ సురావివ విజహ్రతుః
అది విని, ఆ ఇద్దరి హృదయాలు ఆనందంతో నిండిపోయాయి. వారు ఆకాశానికి వెళ్లిపోయారు. చ్యవనుడు, సుకన్య ఇద్దరూ దేవతలవలె సంతోషంగా జీవించారు.
తతః శ్రుత్వా తు శర్యాతిర్వయస్థం చ్యవనం కృతమ్। సుహృష్టః సేనయా సార్ధముపాయాద్భార్గవాశ్రమమ్
ఆ తర్వాత, చ్యవనుడు మళ్లీ యువకుడిగా మారాడని విని, శర్యాతి రాజు ఎంతో ఆనందంతో తన సైన్యంతో కలిసి భార్గవుని ఆశ్రమానికి వచ్చాడు.
చ్యవనం చ సుకన్యాం చ దృష్ట్వా దేవసుతావివ। రేమే సభార్యః శర్యాతిః కృత్స్నాం ప్రాప్య మహీమివ
చ్యవనుడు, సుకన్య ఇద్దరినీ దేవతల సంతానంలా చూసి, శర్యాతి తన భార్యతో కలిసి, మొత్తం భూమిని పొందినట్లు ఆనందించాడు.
ఋషిణా సత్కృతస్తేన సభార్యః పృథివీపతిః। ఉపోపవిష్టః కల్యాణీః కథాశ్చక్రే మనోరమాః
ఆ ఋషి శర్యాతి రాజును, అతని భార్యను గౌరవంగా ఆహ్వానించి, వారు అక్కడ కూర్చొని, మధురమైన, మంగళకరమైన కథలు చెప్పుకుంటూ ఆనందంగా గడిపారు.
అథైనం భార్గవో రాజన్నువాచ పరిసాన్త్వయన్। యాజయిష్యామి రాజంస్త్వాం సంభారానుపకల్పయ
ఆ సమయంలో భృగువంశజుడు, రాజా! నిన్ను యజ్ఞం చేయించబోతున్నాను, కావలసిన సామగ్రి సిద్ధం చేయమని మృదువుగా చెప్పాడు.
తతః పరమసంహృష్టః శర్యాతిరవనీపతిః। చ్యవనస్య మహారాజ తద్వాక్యం ప్రత్యపూజయత్
ఆ మాటలు విని, శర్యాతి మహారాజు ఎంతో సంతోషంతో, చ్యవనుని మాటలను గౌరవంగా అంగీకరించాడు.
ప్రశస్తేఽహని యజ్ఞీయే సర్వకామసమృద్ధిమత్। కారయామాస శర్యాతిర్యజ్ఞాయతనముత్తమమ్
యజ్ఞానికి అనుకూలమైన శుభదినంలో, శర్యాతి రాజు అన్ని కావలసిన వస్తువులతో, అద్భుతమైన యజ్ఞ వేదికను నిర్మింపజేశాడు.
తత్రైనం చ్యవనో రాజన్యాజయామాస భార్గవః। అద్భుతాని చ తత్రాసన్యాని తాని నిబోధ మే
ఆ యజ్ఞవేదిక వద్ద, భృగువంశానికి చెందిన చ్యవనుడు రాజుకు యజ్ఞం నిర్వహించాడు. అక్కడ అద్భుతమైన సంఘటనలు జరిగాయి, వాటిని నా నుండి విను.
అగృహ్ణాచ్చ్యవనః సోమమశ్వినోర్దేవయోస్తదా। తమిన్ద్రో వారయామాస గృహ్ణానం స తయోర్గ్రహమ్
ఆ సమయంలో, చ్యవనుడు అశ్వినీదేవులకు సోమాన్ని సమర్పించబోతుండగా, ఇంద్రుడు ఆ సోమాన్ని వారికి ఇవ్వకుండా అడ్డుకున్నాడు.
ఉభావేతౌ న సోమార్హౌ నాసత్యావితి మే మతిః। భిషజౌ దివి దేవానాం కర్మణా తేన నార్హతః
ఈ ఇద్దరు నాసత్యులు సోమపానం చేయదగినవారు కారు అని నా అభిప్రాయం. వారు దేవతలకు వైద్యులు, అందువల్ల తమ కర్మ వల్ల దీనికి అర్హులు కారు.
మావమంస్థా మహాత్మానౌ రూపద్రవిణవత్తరౌ। యౌ చక్రతుర్మాం మధవన్వృన్దారకమివాజరమ్
ఈ మహాత్ములు అందం, ఐశ్వర్యంతో కూడినవారు. వారు నన్ను మధుతో కలిసి వృద్ధాప్యములేని బాలుడిలా మార్చారు. కాబట్టి వీరిని తక్కువగా అంచనా వేయవద్దు.
ఋతే త్వాం విబుధాంశ్చాన్యాన్కథం వై నార్హతః సవమ్। అశ్వినావపి దేవేన్ద్ర దేవౌ విద్ధి పురందర
నీ తప్ప ఇతర దేవతలు సోమపానానికి ఎలా అర్హులు అవుతారు? అశ్వినీదేవులు కూడా దేవతలే అని తెలుసుకో, పురందరా!
చికిత్సకౌ కర్మకరౌ కామరూపసమన్వితౌ। లోకే చరన్తౌ మర్త్యానాం కథం సోమమిహార్హతః
వారు వైద్యులు, పనులు చేసే వారు, కావలసిన రూపం ధరించగలవారు, మానవ లోకంలో సంచరిస్తారు. అలాంటివారు ఇక్కడ సోమాన్ని పొందటానికి ఎలా అర్హులు?
ఏతదేవ తదా వాక్యమామ్రేడయతి వాసవే। అనాదృత్యతతః శక్రం గ్రహం జగ్రాహ భార్గవః
ఇదే మాటలను అప్పట్లో వాసవుడు మళ్లీ మళ్లీ చెప్పాడు. కానీ శక్రుని మాటలను పట్టించుకోకుండా, భృగువంశజుడు సోమాన్ని సమర్పించాడు.
గ్రహీష్యన్తం తు తం సోమమశ్వినోరుత్తమం తదా। సమీక్ష్య బలభిద్దేవ ఇదం వచనమబ్రవీత్
ఆ సమయంలో, భృగువంశుడు అశ్వినీదేవులకు ఉత్తమమైన సోమాన్ని సమర్పించబోతున్నాడని చూసి, బలవంతుడు అయిన ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు.
ఆభ్యామర్తాయ సోమం త్వం గ్రహీష్యసి యది స్వయమ్। వజ్రం తే ప్రహరిష్యామి ఘోరరూపమనుత్తమమ్
నీవు స్వయంగా ఈ ఇద్దరికి, మానవునికి సోమాన్ని ఇస్తే, నేను నీపై భయంకరమైన, అపూర్వమైన వజ్రాయుధంతో దాడి చేస్తాను.
ఏవముక్తః స్మయన్నిన్ద్రమభివీక్ష్యస భార్గవః। జగ్రాహ విధివత్సోమమశ్విభ్యాముత్తమం గ్రహమ్
ఇలా అన్నప్పుడు, భృగువంశుడు చిరునవ్వుతో ఇంద్రుని చూసి, నియమానుసారం అశ్వినీదేవులకు ఉత్తమమైన సోమాన్ని సమర్పించాడు.
తతోఽస్మై ప్రాహరద్వజ్రం ఘోరరూపం శచీపతిః। తస్య ప్రహరతో బాహుం స్తమ్భయామాస భార్గవః
అప్పుడే శచీపతి భయంకరమైన వజ్రాయుధాన్ని అతనిపై విసిరాడు. కానీ భృగువంశుడు ఆ దెబ్బను ఎదుర్కొని, ఇంద్రుని చేయిని స్థంభింపజేశాడు.
తం స్తమ్భయిత్వా చ్యవనో జుహువే మన్త్రతోఽనలమ్। కృత్యార్థీ సుమహాతేజా దేవం హింసితుముద్యతః
ఇంద్రుని చేయిని స్థంభింపజేసిన తర్వాత, అమిత తేజస్సుతో ఉన్న చ్యవనుడు, తాను చేపట్టిన కార్యాన్ని పూర్తి చేయాలని, మంత్రబలంతో అగ్నిని ఆహ్వానించాడు, దేవుడిని హానిచేయాలని సంకల్పించాడు.
తతః కృత్యాఽథ సంజజ్ఞే మునేస్తస్య తపోబలాత్। మదో నామ మహావీర్యో బృహత్కాయో మహాసురః
అప్పుడు ఆ మునివరి తపస్సు బలంతో, కృత్య అనే ఒక మహాశక్తివంతుడైన అసురుడు, మద అనే పేరుతో, విస్తారమైన శరీరంతో జన్మించాడు.
శరీరం యస్ నిర్దేష్టుమశక్యం తు సురాసురైః। తస్యాస్యమభవద్ధోరం తీక్ష్ణాగ్రదశనం మహత్
దేవతలు, అసురులు కూడా వివరించలేని ఆ శరీరానికి, భయంకరమైన ముఖం, పెద్దగా, పదునైన పళ్లతో కనిపించింది.
హనురేకా స్థితా త్వస్య భూమావేకా దివం గతా। చతస్రశ్చాయతా దంష్ట్రా యోజనానాం శతంశతమ్
ఆ యక్షుని ఒక దవడ భూమిపై ఉండగా, ఇంకొకటి ఆకాశాన్ని తాకింది. నాలుగు పొడవైన పళ్లూ వంద యోజనాల పొడవుగా వెలిగిపోయాయి.
ఇతరే తస్య దశనా బభూవుర్దశయోజనాః। ప్రాసాదశిఖరాకారాః శూలాగ్రసమదర్శనాః
ఇతర పళ్ళు ఒక్కోటి పది యోజనాల పొడవుండి, కోట గోపురాల్లా, కత్తిపొడవుల్లా కనిపించాయి.
బాహూ పరిఘసంకాశావాయతావయుతం సమౌ। నేత్రే రవిశశిప్రఖ్యే వక్రం కాలాగ్నిసంనిభమ్
ఆయన రెండు చేతులు ఇరునీళ్ల కట్టెల్లా, పొడవుగా, బలంగా ఉన్నాయి. కళ్ళు సూర్య చంద్రుల్లా ప్రకాశించాయి. అవి వంకరగా, కాలాగ్ని మంటలా మెరిపించాయి.
లేలిహఞ్జిహ్వయా వక్రం విద్యుచ్చపలలోలయా। వ్యాత్తాననో ఘోరదృష్టిర్గ్రసన్నివ జగద్బలాత్
ఆయన నాలుక మెరుపులా వంగి ఊగుతూ, నోరు విప్పి, భయంకరంగా చూశాడు. అతడు బలవంతంగా లోకాన్ని మింగుతున్నట్టు కనిపించాడు.
స భక్షయిష్యన్సంక్రుద్ధః శతక్రతుముపాద్రవత్। మహతా ఘోరరూపేణ లోకాఞ్శబ్దేన నాదయత్
కోపంతో ముక్కు ముడుచుకుని, లోకాలను గర్జనతో దడిపిస్తూ, శతక్రతువును తినేందుకు పరుగెత్తాడు.