తాం దృష్ట్వా దర్శనీయాఙ్గీం దేవరాజసుతామివ। ఊచతుః సమభిద్రుత్య నాసత్యావశ్వినావిదమ్
ఆమె అందమైన అవయవాలను చూసి, ఇంద్రుని కుమార్తె లా మెరిసిపోతున్న ఆమెను అశ్వినీదేవులు దగ్గరకు వచ్చి ఇలా అడిగారు.
కస్య త్వమసి వామోరు వనేఽస్మిన్కిం కరోషి చ। ఇచ్ఛావ భద్రే జ్ఞాతుం త్వాం తత్వమాఖ్యాహి శోభనే
'నీవెవరు, సన్నని తొడలవాలిని? ఈ అడవిలో ఏమి చేస్తున్నావు? మేము నీ గురించి నిజం తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాం. అందాలవతీ, దయచేసి చెప్పు.'
తతః సుకన్యా సంవీతా తావువాచ సురోత్తమౌ। శర్యాతితనయాం విత్తం భార్యాం మాం చ్యవనస్య చ
అప్పుడు సుకన్యా, మర్యాదగా ముఖాన్ని కప్పుకుని, ఆ ఇద్దరు దేవతలకు ఇలా చెప్పింది: 'నేను శర్యాతి కుమార్తెను, చ్యవనుని భార్యను.'
నామ్నా చాహం సుకన్యేతి నృలోకేఽస్మిన్ప్రతిష్ఠితా। సాఽహంసర్వాత్మనా నిత్యం భర్తారమనువర్తినీ
'నా పేరు సుకన్యా. ఈ మానవ లోకంలో నాకు మంచి పేరు ఉంది. నేను నా భర్తకు మనసారా ఎల్లప్పుడూ విధేయురాలిని.'
అథాశ్వినౌ ప్రహస్యైతామబ్రూతాం పునరేవ తు। కథం త్వమసి కల్యాణి పిత్రా దత్తాఽఽగతా వనే
అశ్వినీదేవులు చిరునవ్వుతో మళ్లీ అడిగారు: 'నీ తండ్రి ఇచ్చిన నీవు, కల్యాణిని, ఎలా అడవిలో నివసిస్తున్నావు?'
భ్రాజసేఽస్మిన్వనే భీరు విద్యుత్సౌదామనీ యథా। న దేవేష్వపి తుల్యాం హి త్వయా పశ్యావ భామిని
'ఈ అడవిలో నీవు మెరిసిపోతున్నావు, భయపడే వాడివి, మెరుపు లాంటి వెలుగుతో. దేవతల్లో కూడా నీకు సమానంగా ఎవ్వరూ లేరు, అందాలవతీ.'
అనాభరణసంపన్నా పరమామ్బరవర్జితా। శోభయస్యధికం భద్రే వనమప్యనలంకృతా
'నీవు ఆభరణాలు లేకుండా, సాధారణ వస్త్రాలు ధరించి ఉన్నా, అలంకారం లేకున్నా, ఈ అడవిని ఇంకా అందంగా చేస్తున్నావు, మృదువైనవాడివి.'
సర్వాభరణసంపననా పరమామ్వరధారిణీ। శోభేథాస్త్వనవద్యాఙ్గి న త్వేవం మలపఙ్కినీ
'అన్ని ఆభరణాలతో, ఉత్తమ వస్త్రాలు ధరించి ఉంటే, నీవు మరింత ప్రకాశించేవాడివి, నిందలేని అవయవాలవాలిని. కానీ ఇలా మురికి, ధూళితో ఉండగా కాదు.'
కస్మాదేవంవిధా భూత్వా జరాజర్జరితం పతిమ్। త్వముపాస్సే హ కల్యాణి కామభోగబహిష్కృతమ్
ఓ సౌభాగ్యవతీ! నువ్వు ఇంత అందమైనవాడివై, వృద్ధాప్యంతో బలహీనమైన, కామసుఖాలకు దూరమైన ఈ వృద్ధుడిని ఎందుకు భర్తగా సేవిస్తున్నావు?
అసమర్థం పరిత్రాణే పోషణే తు శుచిస్మితే। సా త్వం చ్యవనముత్సృజ్యవరయస్వైకమావయోః
ఓ స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వుతో ఉన్నవాడా! అతడు నిన్ను రక్షించడానికీ, పోషించడానికీ అసమర్థుడు. కాబట్టి నీవు చ్యవనుని వదిలి, మమ్మల్ని ఇద్దరిలో ఒకరిని భర్తగా ఎంచుకో.
పత్యర్థం దేవగర్భాభే మా వృథా యౌవనం కృథాః। ఏవముక్తా సుకన్యాఽపి సురౌ తావిదమబ్రవీత్
దేవతలవంటి నీ యౌవనాన్ని భర్త కోసం వృథా చేయకు. ఇలా వారు చెప్పినప్పుడు, సుకన్య కూడా ఆ ఇద్దరు దేవతలకు ఇలా సమాధానం చెప్పింది.
రతాఽహం చ్యవనే పత్యౌ మైవం మాం పర్యశఙ్కతమ్। తావబ్రూతాం పునస్త్వేనామావాం దేవభిషగ్వరౌ
నేను నా భర్త అయిన చ్యవనునికి అంకితమై ఉన్నాను. దయచేసి నన్ను ఇలా అనుమానించకండి. అప్పుడు ఆ ఇద్దరు మళ్లీ ఆమెతో, 'మేమే దేవత వైద్యులు' అని చెప్పారు.
యువానం రూపసంపన్నం కరిష్యావః పతిం తవ। తతస్తస్యావయోశ్చైవ వృణీష్వాన్యతమం పతిమ్। ఏతేన సమయేనైనమామన్త్రయ పతిం శుభే
మేము నీ భర్తను యువకుడిగా, అందమైనవాడిగా మార్చుతాము. ఆ తర్వాత మమ్మల్ని ముగ్గురిలో ఎవ్వరినైనా నువ్వు భర్తగా ఎంచుకో. ఈ ఒప్పందంతో నీ భర్తతో మాట్లాడి, ఓ మంగళకరమైనవాడా!
సా తయోర్వచనాద్రాజన్నుపసంగమ్య భార్గవమ్। ఉవాచ వాక్యం యత్తాభ్యాముక్తం భృగుసుతం ప్రతి
రాజా! వారి మాటలు విని, ఆమె భార్గవుని దగ్గరకు వెళ్లి, ఆ ఇద్దరు తన భర్త అయిన భృగుపుత్రునికి చెప్పినదాన్ని వివరంగా చెప్పింది.
తచ్ఛ్రుత్వా చ్యవనో భార్యామువాచ క్రియతామితి। `సా భర్త్రా సమనుజ్ఞాతా క్రియతామిత్యథాబ్రవీత్
అది విని, చ్యవనుడు తన భార్యతో 'అలా చేయు' అని చెప్పాడు. భర్త అనుమతి ఇచ్చిన తర్వాత, ఆమె కూడా 'అలా చేయండి' అని అంగీకరించింది.
శ్రుత్వా తదశ్వినౌ వాక్యం తస్యాస్తత్క్రియతామితి'। ఊచతూ రాజపుత్రీం తాం పతిస్తవ విశత్వపః
ఆమె మాటలు విని, అశ్వినీదేవతలు 'అలా జరగాలి' అని అన్నారు. వారు ఆ రాజకుమారిని చూచి, 'నీ భర్త నీటిలో ప్రవేశించాలి' అని చెప్పారు.
తతోఽమ్భశ్చ్యవనః శీఘ్రం రూపార్థీ ప్రవివేశ హ। అశ్వినావపి తద్రాజన్సరః ప్రావిశతాం తదా
అందుకే, అందాన్ని కోరుకుంటూ చ్యవనుడు వేగంగా ఆ నీటిలోకి ప్రవేశించాడు. ఆ సమయంలో, రాజా! అశ్వినీదేవతలు కూడా ఆ సరస్సులోకి ప్రవేశించారు.
తతో ముహూర్తాదుత్తీర్ణాః సర్వే తే సరసస్త్రయః। దివ్యరూపధరాః సర్వే యువానో మృష్టకుణ్డలాః। తుల్యవేషధరాశ్చైవ మనసః ప్రీతివర్ధనాః
కొంతసేపటి తర్వాత, ముగ్గురూ ఆ సరస్సు నుండి బయటకు వచ్చారు. అందరూ దివ్యమైన రూపంతో, యువకులుగా, మెరిసే కుండలాలు ధరించి, ఒకేలా వస్త్రాలు వేసుకుని, హృదయానికి ఆనందాన్ని కలిగించేలా కనిపించారు.
తేఽబ్రువన్సహితాః సర్వే వృణీష్వాన్యతమం శుభే। అస్మాకమీప్సితం భద్రే పతిత్వే వరవర్ణిని
అందరూ కలసి, 'ఓ మంగళకరమైనవాడా! మమ్మల్ని ముగ్గురిలో నీవు ఎవ్వరినైనా ఇష్టపడితే భర్తగా ఎంచుకో. మేము నిన్ను కోరుతున్నాము, ఓ సుందరీ!' అని అన్నారు.
త్వమశ్వినోరన్యతరం చ్యవనం వా యశస్విని'। యత్ర వాఽప్యభికామాఽసి తం వృణీష్వ సుశోభనే
ఓ కీర్తిశాలి! నీవు అశ్వినీదేవతల్లో ఒకరిని లేదా చ్యవనుని, లేదా నీవు ఎవరిని కోరుకుంటే వారినే ఎంచుకో, ఓ సుందరీ!
సా సమీక్ష్య తు తాన్సర్వాంస్తుల్యరూపధరాన్స్థితాన్। నిశ్చిత్య మనసా బుద్ధ్యా దేవీ వవ్రే స్వకం పతిమ్
ఆమె వారందరినీ ఒకేలా ఉన్నవారిగా చూసి, తన మనసుతో, బుద్ధితో ఆలోచించి, తాను తన భర్తనైనవాడినే ఎంచుకుంది.
లబ్ధ్వా తు చ్యవనో భార్యాంవయోరూపం చ వాఞ్ఛితమ్। హృష్టోఽబ్రవీన్మహాతేజాస్తౌ నాసత్యావిదం వచః
తన భార్యను తిరిగి పొందిన చ్యవనుడు, తాను కోరుకున్న రూపాన్ని కూడా పొందగా, మహాతేజస్సుతో ఆనందంతో ఆ ఇద్దరు నాసత్యులకు ఇలా అన్నాడు.
యథాఽహం రూపసంపన్నో వయసా చ సమన్వితః। కృతో భవద్భ్యాం వృద్ధః సన్భార్యాం చ ప్రాప్తవానిమామ్
మీరు ఇద్దరూ నన్ను వృద్ధుడిని అయినా అందంతో, యౌవనంతో కట్టిపడేసారు. నా భార్యను కూడా నాకు తిరిగి ఇచ్చారు.
తస్మాద్యువాం కరిష్యామి ప్రీత్యాఽహం సోమపీథినౌ। మిషతో దేవరాజస్య సత్యమేతద్బ్రవీమి వామ్
అందుకే, ప్రేమతో నేను మిమ్మల్ని ఇద్దరినీ సోమపానం చేసే హక్కు కలిగినవారిగా చేస్తాను. దేవేంద్రుడు చూస్తుండగానే ఇది నిజమని చెబుతున్నాను.
తచ్ఛ్రుత్వా హృష్టమనసౌ దివం తౌ ప్రతిజగ్మతుః। చ్యవనశ్చ సుకన్యా చ సురావివ విజహ్రతుః
అది విని, ఆ ఇద్దరి హృదయాలు ఆనందంతో నిండిపోయాయి. వారు ఆకాశానికి వెళ్లిపోయారు. చ్యవనుడు, సుకన్య ఇద్దరూ దేవతలవలె సంతోషంగా జీవించారు.
తతః శ్రుత్వా తు శర్యాతిర్వయస్థం చ్యవనం కృతమ్। సుహృష్టః సేనయా సార్ధముపాయాద్భార్గవాశ్రమమ్
ఆ తర్వాత, చ్యవనుడు మళ్లీ యువకుడిగా మారాడని విని, శర్యాతి రాజు ఎంతో ఆనందంతో తన సైన్యంతో కలిసి భార్గవుని ఆశ్రమానికి వచ్చాడు.
చ్యవనం చ సుకన్యాం చ దృష్ట్వా దేవసుతావివ। రేమే సభార్యః శర్యాతిః కృత్స్నాం ప్రాప్య మహీమివ
చ్యవనుడు, సుకన్య ఇద్దరినీ దేవతల సంతానంలా చూసి, శర్యాతి తన భార్యతో కలిసి, మొత్తం భూమిని పొందినట్లు ఆనందించాడు.
ఋషిణా సత్కృతస్తేన సభార్యః పృథివీపతిః। ఉపోపవిష్టః కల్యాణీః కథాశ్చక్రే మనోరమాః
ఆ ఋషి శర్యాతి రాజును, అతని భార్యను గౌరవంగా ఆహ్వానించి, వారు అక్కడ కూర్చొని, మధురమైన, మంగళకరమైన కథలు చెప్పుకుంటూ ఆనందంగా గడిపారు.
అథైనం భార్గవో రాజన్నువాచ పరిసాన్త్వయన్। యాజయిష్యామి రాజంస్త్వాం సంభారానుపకల్పయ
ఆ సమయంలో భృగువంశజుడు, రాజా! నిన్ను యజ్ఞం చేయించబోతున్నాను, కావలసిన సామగ్రి సిద్ధం చేయమని మృదువుగా చెప్పాడు.
తతః పరమసంహృష్టః శర్యాతిరవనీపతిః। చ్యవనస్య మహారాజ తద్వాక్యం ప్రత్యపూజయత్
ఆ మాటలు విని, శర్యాతి మహారాజు ఎంతో సంతోషంతో, చ్యవనుని మాటలను గౌరవంగా అంగీకరించాడు.