అథాభిజగ్ముర్మునిమాశ్రమస్థం తపస్వినం ధర్మభృతాం వరిష్ఠమ్। అగస్త్యమత్యద్భుతవీర్యదీప్తం తం చార్థమూచుః సహితాః సురాస్తే
తర్వాత దేవతలు, తపస్సులో ఉన్న, ధర్మాన్ని పాటించడంలో అగ్రగణ్యుడైన, అద్భుతమైన శక్తి కలిగిన అగస్త్య మహర్షి ఆశ్రమానికి వెళ్లి, తమ అవసరాన్ని ఆయనకు వివరించారు.
సూర్యాచన్దర్మసోర్మార్గం నక్షత్రాణాం గతిం తథా। శైలరాజో వృణోత్యేప విన్ధ్యః క్రోధవశానుగః
కోపానికి లోనైన వింధ్య పర్వతరాజు, సూర్యుడు, చంద్రుడు, నక్షత్రాలు వెళ్ళే దారిని అడ్డుకుంటున్నాడు.
తం నివారయితుం శక్తో నాన్యః కశ్చిద్ద్విజోత్తమ। ఋతే త్వాం హి మహాభాగ తస్మాదేనం నివారయ
ఓ మహాభాగుడా! నీ తప్ప మరెవ్వరూ అతన్ని ఆపలేరు. అందుకే, దయచేసి నీవు అతన్ని ఆపు.
తచ్ఛ్రుత్వా వచనం విప్రః సురాణాం శైలమభ్యగాత్। సోభిగమ్యాబ్రవీద్విన్ధ్యం సదారః సముపస్థితః
దేవతల మాటలు విన్న అగస్త్యుడు, తన భార్యతో కలిసి వింధ్య పర్వతాన్ని దగ్గరగా వెళ్లి, అతనితో మాట్లాడాడు.
మార్గమిచ్ఛామ్యహం దత్తం భవతా పర్వతోత్తమ। దక్షిణామభిగన్తాస్మి దిశే కార్యేణ కేనచిత్
ఓ పర్వతశ్రేష్ఠా! నీవు నాకు దారి ఇవ్వాలని కోరుతున్నాను. నేను ఒక పనిమీద దక్షిణ దిశకు వెళ్లాలి.
యావదాగమనం మహ్యం తావత్త్వం ప్రతిపాలయ। నివృత్తే మయి శైలేన్ద్ర తతో వర్ధస్వ కామతః
నాకు తిరిగి వచ్చే వరకు నీవు ఇలానే ఉండాలి. నేను తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, ఓ పర్వతాధిపతీ! నీ ఇష్టానుసారం పెరగవచ్చు.
ఏవం స సమయం కృత్వావిన్ధ్యేనామిత్రకర్శన। అద్యాపి దక్షిణాద్దేశాద్వారుణిర్న నివర్తతే
ఇలా వింధ్యునితో ఒప్పందం చేసి, ఓ శత్రు సంహారకా! వరుుణ వంశానికి చెందిన ఆ మహర్షి ఇప్పటికీ దక్షిణ దిశ నుండి తిరిగి రాలేదు.
విన్ధ్యోఽపితద్భయాద్రాజన్కుఞ్చితాఙ్గో న వర్ధతే। అగస్త్యస్య ప్రభావేణ యన్మాం త్వం పరిపృచ్ఛసి
వింధ్యుడు కూడా భయంతో, అగస్త్యుని ప్రభావానికి లోనై, తన రూపాన్ని వంగి, పెరగకుండా ఉన్నాడు. నీవు అడిగింది ఇదే.
కాలేయాస్తు యథా రాజన్సురైః సర్వైర్నిషూదితాః। అగస్త్యాద్వరమాసాద్య తన్మే నిగదతః శృణు
రాజా! కాలేయులను దేవతలు అంతా కలసి నాశనం చేసినట్టు, వారు అగస్త్యుని నుండి వరం పొంది ఎలా సంహరించబడ్డారో నేను చెబుతున్నాను, విను.
త్రిదశానాం వచః శ్రుత్వా మైత్రావరుణిరబ్రవీత్। కిమర్థమభియాతా స్థ వరం మత్తః కమిచ్ఛథ
దేవతల మాటలు విన్న మైత్రావరుణుడు ఇలా అన్నాడు: 'మీరు ఎందుకు వచ్చారు? నా దగ్గర ఏ వరం కోరుకుంటున్నారు?'
ఏవముక్తాస్తతస్తేన దేవతా మునిమబ్రువన్। `సర్వే ప్రాఞ్జలయో భూత్వా పురన్దరపురోగమాః
అలా అతను అడిగినప్పుడు, అందరు దేవతలు, పురందరుడు ముందుండి, చేతులు జోడించి ఆ మునికి ఇలా చెప్పారు.
ఏవం త్వయోచ్ఛామ కృతం హి కార్యం మహార్ణవం పీయమానం మహాత్మన్। తతో వధిష్యామ సహానుబన్ధా- న్కాలోపసృష్టాన్సురవిద్విషస్తాన్
ఓ మహాత్మా! నీ వల్ల మా పని పూర్తైంది. ఎందుకంటే నువ్వు ఆ మహాసముద్రాన్ని త్రాగుతున్నావు. ఆ తరువాత, కాలం పంపిన దేవతలకు శత్రువులను, వారి అనుచరులతో కలిసి మేము సంహరిస్తాము.
త్రిదశానాం వచః శ్రుత్వా తథేతి మునిరబ్రవీత్। కరిష్యే భవతాం కామం లోకానాం చ మహత్సుఖమ్
దేవతల మాటలు విన్న ఆ ముని, 'అలా జరుగుతుంది. మీ కోరికను తీరుస్తాను. లోకాలకు గొప్ప ఆనందం కలిగిస్తాను' అని సమాధానం ఇచ్చాడు.
ఏవముక్త్వా తతోఽగచ్ఛత్సముద్రం సరితాంపతిమ్। ఋషిభిశ్చ తపఃసిద్ధై సార్ధం దేవైశ్చ సువ్రత
అలా చెప్పి, ముని తపస్సులో సిద్ధులైన ఋషులు, దేవతలతో కలిసి నదుల అధిపతియైన సముద్రాన్ని దర్శించేందుకు వెళ్లాడు.
మనుష్యోరగగన్ధర్వయక్షకింపురుషాస్తథా। అనుజగ్ముర్మహాత్మానం ద్రష్టుకానాస్తదద్భుతమ్
మనుషులు, పాములు, గంధర్వులు, యక్షులు, కింపురుషులు కూడా ఆ మహాత్ముడి వెంట, ఆ అద్భుతమైన సంఘటనను చూడాలని వెళ్లారు.
తతోఽభ్యగచ్ఛన్సహితాః సముద్రం భీమనిఃఖనమ్। నృత్యన్తమివ చోర్మీభిర్వల్గన్తమివ వాయునా
అంతటా వారు కలిసి, భయంకరమైన లోతులు గల, అలలు నాట్యం చేసేలా, గాలికి ఎగిసిపడేలా ఉన్న సముద్రాన్ని చేరుకున్నారు.
హసన్తమివ ఫేనౌఘైః స్ఖలన్తం కన్దరేషు చ। తానాగ్రాహసమాకీర్ణం నానాద్విజగణాన్వితమ్
నవ్వుతున్నట్లుగా నురుగు అలలు, లోయల్లో ఉప్పొంగుతూ, భయంకరమైన జలచరాలు నిండినదిగా,色色 పక్షుల గుంపులతో కళకళలాడుతూ ఉన్నదాన్ని చూశారు.
అగస్త్యసహితా దేవాః సగన్ధర్వమహారగాః। ఋషయశ్చ మహాభాగాః సమాసేదుర్మహోదధిమ్
అగస్త్యునితో పాటు దేవతలు, గంధర్వులు, మహా సర్పాలు, మహాభాగ్యులు అయిన ఋషులు అందరూ ఆ మహాసముద్రం వద్ద చేరారు.
సముద్రం స సమాసాద్య వారుణిర్భగవానృషిః। ఉవాచ సహితాన్దేవానృషీంశ్చైవ సమాగతాన్
ఆ సముద్రాన్ని చేరుకున్న వారుణుడు, భగవంతుడు అయిన ఋషి, అక్కడ చేరిన దేవతలు, ఋషులతో ఇలా అన్నాడు.
ఏష లోకహితార్థం వై పిబామి వరుణాలయమ్। భవద్భిర్యదనుష్ఠేయం తచ్ఛీఘ్రం సంవిధీయతామ్
లోకాల మేలుకోసం నేను ఈ వారుణుని నివాసమైన సముద్రాన్ని త్రాగిపోతాను. మీరు చేయవలసినది ఏదైనా ఉంటే, దయచేసి త్వరగా సిద్ధం చేయండి.
ఏతావదుక్త్వా వచనం మైత్రావరుణిరచ్యుతః। సముద్రమపిబత్క్రుద్ధః సర్వలోకస్య పశ్యతః
ఇలా చెప్పిన అనంతరం, మిత్రవారుణుని కుమారుడు అయిన అతడు, కోపంతో సముద్రాన్ని సమస్త లోకజనుల ముందే త్రాగేశాడు.
పీయమానం సముద్రం తం దృష్ట్వా సేన్ద్రాస్తదాఽమరాః। విస్మయం పరమం జగ్ముః స్తుతిభిశ్చాప్యపూజయన్
ఆ సముద్రాన్ని త్రాగుతున్నదాన్ని చూసి, ఇంద్రునితో కూడిన దేవతలు అత్యంత ఆశ్చర్యపడి, స్తోత్రాలతో అతన్ని సత్కరించారు.
త్వం నస్త్రాతా విధాతా చ లోకానాం లోకభావన। త్వత్ప్రసాదాత్సముచ్ఛేదం న గచ్ఛేత్సామరం జగత్
లోకాల సంరక్షకుడవు, సృష్టికర్తవు నీవే. నీ అనుగ్రహంతో ఈ జగత్తు, అమరులతో కలసి ఎప్పటికీ నాశనమవకుండా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాం.
స పూజ్యమానస్త్రిదశైర్మహాత్మా గన్ధర్వతూర్యేషు నదత్సు సర్వశః। దివ్యైశ్చ పుష్పైరవకీర్యమాణో మహార్ణవం నిఃసలిలం చకార
దేవతలు పూజిస్తున్నప్పుడు, చుట్టూ గంధర్వులు వాద్యాలు వాయిస్తూ, ఆకాశంలో దివ్యమయమైన పుష్పాలు వర్షించగా, ఆ మహాత్ముడు సముద్రాన్ని పూర్తిగా ఎండిపోయేలా చేశాడు.
దృష్ట్వా కృతంనిఃసలిలం మహార్ణవం సురాః సమస్తాః పరమప్రహృష్టాః। ్రగృహ్య దివ్యానివరాయుధాని తాన్దానవాఞ్జఘ్రురదీనసత్వాః
మహాసముద్రం నీరు లేకుండా అయినదాన్ని చూసి, దేవతలు ఎంతో ఆనందపడి, తమ దివ్యాయుధాలను పట్టుకుని, ధైర్యంగా దానవులపై దాడికి దిగారు.
తే వధ్యమానాస్త్రిదశైర్మహాత్మభి- ర్మహాబలైర్వేగిభిరున్నదద్భిః। న సేహిరేవేగవతాం మహాత్మనాం వేగం తదా ధారయితుం దివౌకసామ్
మహాశక్తి, వేగవంతమైన, గర్జించే దేవతలు దాడి చేయగా, దానవులు వారి బలాన్ని తట్టుకోలేక పోయారు.
తే వధ్యమానాస్త్రిదశైర్దానవా భీమనిఃస్వనాః। రచక్రు సుతుములం యుద్ధం ముహూర్తమివ భారత
దేవతలు దాడి చేయగా, దానవులు భయంకరమైన అరుపులతో కొంతసేపు ఘోరమైన యుద్ధం చేశారు, ఓ భారతా.
తే పూర్వం తపసా దగ్ధా మునిభిర్భావితాత్మభిః। యతమానాః పరం శక్త్యా త్రిదశైర్వినిషూదితాః
మునులు చేసిన తపస్సుతో ముందే కాలిపోయిన వారు, ఎంత శక్తితో ప్రయత్నించినా, దేవతల చేతిలో నాశనం అయ్యారు.
తేహేమనిష్కాభరణాః కుణ్డలాఙ్గదధారిణః। నిహతా బహ్వశోభన్త పుష్పితా ఇవ కింశుకాః
బంగారు ఆభరణాలు, కుండలాలు, అంగదాలు ధరించిన ఆ హతమైన దానవులు, పుష్పించిన కింశుక వృక్షాల్లా మెరిసిపోయారు.
హతశేషాస్తతః కేచిత్కాలేయా మనుజోత్తమ। విదార్య వసుధాం దేవీం పాతాలతలమాస్థితాః
హతమైన వారిలో కొందరు కలేయులు, ఓ మానవశ్రేష్ఠా, భూమిని చీల్చి, పాతాళంలోకి దూరిపోయారు.