తేషు తేష్వవకాశేషు శోభితం సుమనోరమమ్। త్రివిష్టపసమప్రఖ్యం దధీచాశ్రమమాగమన్
ఆ అందమైన, హర్షభరితమైన ప్రదేశాల్లో, పరలోకానికి సమానంగా మెరిసిపోతూ, వారు దధీచి ఆశ్రమాన్ని చేరుకున్నారు.
తత్రాపశ్యన్దధీచం తే దివాకరసమద్యుతిమ్। జాజ్వల్యమానం వపుషా యథా సాక్షాత్పితామహమ్
అక్కడ వారు దధీచిని, సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, తన రూపంలో బ్రహ్మదేవుడిని తలపిస్తూ, వెలిగిపోతూ చూశారు.
తస్య పాదౌ సురా రాజన్నభివాద్య ప్రణమ్య చ। అయాచన్త వరం సర్వే యథోక్తం పరమేష్ఠినా
అప్పుడా దేవతలు, రాజా, దధీచి పాదాలకు నమస్కరించి, పరమేశ్వరుడు చెప్పినట్లు అందరూ కోరిన వరాన్ని అడిగారు.
తతో దధీచః పరమప్రతీతః సురోత్తమాంస్తానిదమభ్యువాచ। కరోమి యద్వో హితమద్య దేవాః స్వం చాపి దేహంస్వయముత్సృజామి
అప్పుడు దధీచి ఎంతో సంతోషంతో ఆ ఉత్తమ దేవతలతో ఇలా అన్నాడు: "దేవతలారా! మీకు మేలు కలిగే పని నేను ఈ రోజు చేస్తాను. నా శరీరాన్ని కూడా సంతోషంగా వదిలేస్తాను."
స ఏవముక్త్వా ద్విపదాంవరిష్ఠః ప్రాణాన్వశీ స్వాన్సహసోత్ససర్జ। తతః సురాస్తే జగృహుః పరాసో- రస్థీని తస్యాథ యథోపదేశమ్
అలా చెప్పి, ఆ మహోన్నతుడు తన ప్రాణాలను నియంత్రించి, వెంటనే విడిచిపెట్టాడు. ఆ తరువాత దేవతలు, ఆయన చెప్పినట్లు, ఆయన ఎముకలను తీసుకున్నారు.
ప్రహృష్టరూపాశ్చ జయాయ దేవా- స్త్వష్టారమాగమ్ తమర్థమూచుః। త్వష్టా తు తేషాం వచనం నిశమ్య ప్రహృష్టరూపః ప్రయతః ప్రయత్నాత్
దేవతలు ఆనందంతో, విజయానికి ఉత్సాహంగా, త్వష్టను దగ్గరికి వెళ్లి తమ ఉద్దేశాన్ని చెప్పారు. త్వష్టుడు వారి మాటలు విని, హర్షంతో, శ్రద్ధగా పని చేయడం ప్రారంభించాడు.
చకార వజ్రం భృశముగ్రరూపం కృత్వా చ శక్రం స ఉవాచ హృష్టః। అనేన వజ్రప్రవరేణ దేవ భస్మీకురుష్వాద్య సురారిముగ్రమ్
అతడు భయంకరమైన రూపంలో వజ్రాయుధాన్ని తయారు చేసి, శక్రుడిని చూసి ఆనందంతో ఇలా అన్నాడు: "దేవా! ఈ గొప్ప వజ్రంతో నీవు ఈ రోజు భయంకరమైన శత్రువును బూడిద చేయి."
తతో హతారిః సగణః సుఖం వై ప్రశాధికృత్స్నం త్రిదివం దివిష్ఠః। త్వష్ట్రా తథోక్తస్తు పురందరస్త- ద్వజ్రం ప్రహృష్టః ప్రయతో హ్యగృహ్నాత్
అప్పుడు శత్రువును, అతని సైన్యాన్ని సంహరించి, వజ్రాయుధాన్ని ధరించిన వాడు పరలోకాన్ని సుఖంగా పాలించాడు. త్వష్టుడు చెప్పినట్లు, పురందరుడు ఆ వజ్రాన్ని ఆనందంగా, భక్తితో స్వీకరించాడు.
తతః స వజ్రీ బలభిద్దైవతైరభిరక్షితః। ఆససాద తతో వృత్రం స్థితమావృత్య రోదసీ
అప్పుడు వజ్రాయుధాన్ని ధరించిన వాడు, దేవతలు రక్షణలో, భూమి-ఆకాశాలను ఆవరించి నిలిచిన వృత్రుడి దగ్గరకు వెళ్లాడు.
కాలకేయైర్మహాకాయై సమన్తాదభిరక్షితమ్। సముద్యతప్రహరణైః సశృఙ్గైరివ పర్వతైః
వృత్రుడు చుట్టూ, మహా దేహాలు కలిగిన కాలకేయులు, ఆయుధాలతో సిద్ధంగా, కొండలు కొమ్ములతో ఉన్నట్టు, రక్షణగా నిలిచారు.
తతో యుద్ధం సమభవద్దేవానాం దానవైః సహ। ముహూర్తం భరతశ్రేష్ఠ లోకత్రాసకరం మహత్
అప్పుడు దేవతలు, దానవులతో కలసి, ఓ భరతశ్రేష్ఠా, ప్రపంచాలను భయపెట్టే గొప్ప యుద్ధం కొంతసేపు జరిగింది.
ఉద్యతప్రతివిద్ధానాం స్వఙ్గానాం వీరబాహుభిః। ఆసీత్సుతుముః శబ్దః శరీరేష్వభిపాత్యతామ్
వీరులు తమ చేతులు పైకెత్తి, పరస్పరం దెబ్బలు తింటూ పడిపోతూ, అక్కడ ఘోరమైన శబ్దం వినిపించింది.
శిరోభిః ప్రపతద్భిశ్చాప్యన్తరిక్షాన్మహీతలమ్। తాలైరివ మహారాజ వృన్తాద్భ్రష్టైరదృశ్యత
పెద్ద రాజా! ఆకాశం నుండి భూమిపై తలలు పడిపోతూ, తాటి పండ్లు కాయల నుండి ఊడిపడినట్టు కనిపించాయి.
తే హేమకవచా భూత్వా కాలేయాః పరిఘాయుధాః। త్రిదశానభ్యవర్తన్త దావదగ్ధా ఇవాద్రయః
ఆ కాలకేయులు బంగారు కవచాలు ధరించి, పెద్ద ఇనుప గదలు చేతబట్టి, అగ్నిలో కాలిన కొండల్లా దేవతలపై దాడి చేశారు.
తేషాం వేగవతాం వేగం సహితానాం ప్రధావతామ్। న శేకుస్త్రిదశాః సోఢుం తే భగ్నాః ప్రాద్రవన్భయాత్
ఆ వేగంగా, ఐక్యంగా దూసుకొచ్చిన వారిని దేవతలు తట్టుకోలేక, భయంతో చిత్తవతులై పారిపోయారు.
తాన్దృష్ట్వా ద్రవతో భీతాన్సహస్రాక్షః పురందరః। వృత్రే వివర్ధమానే చ కశ్మలం మహదావిశత్
తన తోడుదేవతలు భయంతో పారిపోతూ, వృత్రుడు బలపడుతున్నదాన్ని చూసి, సహస్రాక్షుడు అయిన ఇంద్రుడు గొప్ప విషాదంలో మునిగిపోయాడు.
తం శక్తం కశ్మలావిష్టం దృష్ట్వా విష్ణుః సనాతనః। జగామ శరణం శీఘ్రం తం తు నారాయణం ప్రభుమ్
శక్రుడు నిరాశతో నిండిపోయినవాడని చూసి, శాశ్వతుడు అయిన విష్ణువు వెంటనే ఆ ప్రభువైన నారాయణుని ఆశ్రయించాడు.
తం శక్రం కశ్మలావిష్టం దృష్ట్వా విష్ణుః సనాతనః। స్వతేజో వ్యదధచ్ఛక్రే బలమస్య వివర్ధయన్
శక్రుడు మిగుల మబ్బులో మునిగిపోయినవాడని గమనించిన విష్ణువు, తన తేజస్సును అతనిలో నింపి, అతని బలాన్ని పెంచాడు.
విష్ణునా గోపితం శక్రం దృష్ట్వాదేవగణాస్తతః। స్వం స్వంతేజః సమాదధ్యుస్తథా బ్రహ్మర్షయోఽమలాః
విష్ణువు శక్రుని కాపాడుతున్నాడని దేవతలు చూసి, వారందరూ తమ తమ తేజస్సును ఇచ్చారు; అలాగే పవిత్రమైన బ్రహ్మర్షులు కూడా తమ తేజస్సును సమర్పించారు.
స సమాప్యాయితః శక్రో విష్ణునా దైవతైః సహ। ఋషిభిశ్చ మహాభాగైర్బలవాన్సమపద్యత
విష్ణువు, దేవతలు, మహర్షులు అందరూ కలసి శక్రునికి బలాన్ని ప్రసాదించగా, అతడు మరింత శక్తివంతుడయ్యాడు.
జ్ఞాత్వా బలస్థం త్రిదశాధిపం తు ననాద వృత్రో మహతో నినాదాన్। తస్ ప్రణాదేన ధరా దిశశ్చ ఖం ద్యౌర్నగాశ్చాపి చచాల సర్వమ్
దేవతాధిపతి శక్రుడు ఇప్పుడు బలవంతుడని గ్రహించిన వృత్రుడు, గర్జనతో భయంకరంగా అరవగా, ఆ శబ్దంతో భూమి, దిక్కులు, ఆకాశం, స్వర్గం, పర్వతాలు అన్నీ కంపించాయి.
తతో మహేన్ద్రః పరమాభితప్తః శ్రుత్వా రవం ఘోరరూపం మహాన్తమ్। భయే నిమగ్నస్త్వరితో ముమోచ వజ్రం మహత్తస్య వధాయ రాజన్
అప్పుడు మహేంద్రుడు, ఆ భయంకరమైన గొప్ప గర్జన విని, భయంతో మునిగిపోయి, అతన్ని సంహరించేందుకు తన గొప్ప వజ్రాయుధాన్ని వేగంగా విసిరాడు, ఓ రాజా!
స చక్రవజ్రాభిహతః పపాత మహాసురః కాఞ్చనమాల్యధారీ। యథా మహాశైలవరః పురస్తా- త్స మన్దరో విష్ణుకరాద్విముక్తః
చక్రం, వజ్రాయుధం తాకడంతో, బంగారు హారాలు ధరించిన గొప్ప అసురుడు కూలిపోయాడు. అది ఇంతకు ముందు విష్ణువు చేతుల నుండి విడిచిపెట్టిన మందర పర్వతం పడిపోవడం లాంటిది.
తస్మిన్హతే దైత్యవరే భయార్తః శక్రః ప్రదుద్రావ సరః ప్రవేష్టుమ్। వజ్రం న మేనే స్వకరాద్విముక్తం వృత్రం భయాచ్చాపి హతం న మేనే
ఆ గొప్ప దైత్యుడు చనిపోవడంతో, శక్రుడు భయంతో ఒక సరస్సులోకి పారిపోయాడు. తన చేతిలో నుండి వజ్రం పోయిందని, వృత్రుడు నిజంగా చనిపోయాడని అతడు నమ్మలేకపోయాడు.
సర్వే చ దేవా ముదితాః ప్రహృష్టా మహర్షయశ్చన్ద్రమభిష్టువన్తః। `వృత్రం హతం సందదృశుః పృథివ్యాం వజ్రాహతం శైలమివావదీర్ణమ్
అందరు దేవతలు ఆనందంతో ఉల్లాసంగా, మహర్షులు చంద్రుని స్తుతిస్తూ, భూమిపై వజ్రాయుధంతో చీలిపోయిన పర్వతంలా పడిపోయిన వృత్రుని చూశారు.
సర్వాంశ్చ దైత్యాంస్త్వరితాః సమేత్య జఘ్నుః సురా వృత్రవధాభితప్తాన్। తే వధ్యమానాస్త్రిదశైః సమేతైః సముద్రమేవావివిశుర్భయార్తాః
వృత్రుని మరణంతో బాధపడుతూ, దేవతలు వెంటనే చేరి, అందరు దైత్యులను సంహరించారు. దేవతలు కలసి వారిని చంపుతుండగా, ఆ దైత్యులు భయంతో సముద్రంలోకి పారిపోయారు.
ప్రవిశ్య చైవోదధిమప్రమేయం ఝషాకులం నక్రసమాకులం చ। తదా స్మ మన్త్రం సహితాః ప్రచక్రు- స్త్రైలోక్యనాశార్థమభిప్రయత్నాత్
అపారమైన, చేపలు మొసళ్ళతో నిండిన సముద్రంలోకి ప్రవేశించిన ఆ దైత్యులు, అక్కడ ఒక్కటై, మూడు లోకాలను నాశనం చేయాలని సంకల్పించి యజ్ఞాన్ని నిర్వహించారు.
తత్రస్మ కేచిన్మతినిశ్చయజ్ఞా- స్తాంస్తానుపయానుపవర్ణయన్తి। తేషాం తు తత్రక్రమకాలయోగా- ద్ధోరా మతిశ్చిన్తయతాం బభూవ
అక్కడ, బలమైన సంకల్పం, జ్ఞానం ఉన్న కొందరు, అనేక మార్గాలు, విధానాలు వివరించారు. కాలక్రమానుసారం, పరిస్థితుల వల్ల, వారిలో భయంకరమైన ఆలోచన పుట్టింది.
యే సన్తి విద్యాతపసోపపన్నా- స్తేషాం వినాశః ప్రథమం తు కార్యః। లోకా హి సర్వే తపసా ధ్రియన్తే తస్మాత్త్వరధ్వం తపసః క్షయాయ
విద్య, తపస్సుతో ఉన్నవాళ్లను ముందుగా సంహరించాలి. ఎందుకంటే ఈ లోకాలు అన్నీ తపస్సుతో నిలబడుతున్నాయి. అందుకే తపస్సు నశించేందుకు త్వరగా చర్య తీసుకోండి.
యేసన్తి కేచిచ్చ వసుంధరాయాం తపస్వినో ధర్మవిదశ్ తజ్జ్ఞాః। తేషాం వధః క్రియతాం క్షిప్రమేవ తేషు ప్రనష్టేషు జగత్ప్రనష్టమ్
భూమిపై ఉన్న తపస్సు, ధర్మాన్ని తెలిసిన తపస్వులను వెంటనే సంహరించాలి. వారు నశిస్తే, ఈ లోకం కూడా నశిస్తుంది.