ఘృణీ కర్ణః ప్రమాదీ చ ఆచార్యః స్థవిరో గురుః। అమర్షీ బలవాన్పార్థః సంరమ్భీ దృఢవిక్రమః
కర్ణుడు గర్విష్ఠిగా, నిర్లక్ష్యంగా ఉంటాడు; గురువు వృద్ధుడు, మన పెద్దవాడు; పార్థుడు కోపంగా, బలంగా, ఉగ్రంగా, దృఢ సంకల్పంతో ఉంటాడు.
భవేత్సుతుములం యుద్ధం సర్వస్యాప్యపరాజితమ్। సర్వే హ్యస్త్రవిదః శూరాః సర్వే ప్రాప్తా మహద్యశః
ఈ యుద్ధం అందరికీ భయంకరంగా, జయించలేనిదిగా ఉంటుంది. ఎందుకంటే అందరూ ఆయుధాల్లో నిపుణులు, వీరులు, గొప్ప కీర్తిని సంపాదించారు.
అపి సర్వేశ్వరత్వం హి న వాఞ్ఛేరన్పరాజితాః। వధే నూనం భవేచ్ఛాన్తిరేతేషాం ఫల్గునస్య వా
వారు అందరికీ రాజ్యాధికారం కావాలనుకోకపోయినా, ఓడిపోయిన తర్వాత ఫల్గునుని మరణమే వారికి శాంతిని ఇస్తుంది.
న తు హన్తాఽర్జునస్యాస్తి జేతా వాఽస్య న విద్యతే। మన్యుస్తస్య కథం శామ్యేన్మన్దాన్ప్రతి సముత్థితః
అర్జునుని చంపగలవాడు లేడు, గెలవగలవాడు కూడా లేడు. మూర్ఖులపై అతని కోపం ఒక్కసారి రగిలితే, అది ఎలా శాంతిస్తుంది?
త్రిదశేశసమో వీరః ఖాణ్డవేఽగ్నిమతర్పయత్। జిగా పార్థివాన్సర్వాన్రాజసూయే మహాక్రతౌ
దేవతాధిపతులతో సమానమైన ఆ వీరుడు, ఖాండవ వనంలో అగ్నిని తృప్తిపర్చాడు. రాజసూయ యాగంలో అన్ని రాజులను జయించాడు.
శేషం కుర్యాద్గిరేర్వజ్రో నిపతన్మూర్ధ్ని సంజయ। న తు కుర్యుః శరాః శేషం క్షిప్తాస్తాత కిరీటినా
సంజయా, పర్వతంపై పడిన వజ్రాయుధం కొంత భాగాన్ని మిగిల్చవచ్చు. కానీ కిరీటధారి వదిలిన బాణాలు ఏమి మిగలవు.
యథా హి కిరణా భానోస్తపన్తీహ చరాచరమ్। తథా పార్థభుజోత్సృష్టాః శరాస్తప్స్యన్తి మత్సుతాన్
సూర్యుని కిరణాలు జగత్తులోని చలించేవాటినీ, నిలిచేవాటినీ కాల్చినట్లే, పార్థుని భుజం నుంచి వదిలిన బాణాలు నా కుమారులను కాల్చిపెడతాయి.
అపి తద్రథఘోషేణ భయార్థా సవ్యసాచినః। ప్రతిభాతి విదీర్ణేవ సర్వతో భారతీ చమూః
సవ్యసాచినుడి రథధ్వని వినగానే, భయంతో భారత సేన అంతా చుట్టూ చీలిపోయినట్లుగా కనిపిస్తుంది.
సముద్ధరన్ప్రవపంశ్చైవ బాణాన్ స్తాతాఽఽతతాయీ సమరే కిరీటి। సృష్టోఽన్తకః సర్వహరో విధాత్రా భవేద్యథా తద్వదవారణీయః
కిరీటధారి యుద్ధంలో బాణాలు ఎక్కించి, వదులుతుంటే, సృష్టికర్త అంతకుడిని సృష్టించినట్లుగా, అందరినీ సంహరించడానికి వచ్చిన మరణదేవుడిలా కనిపిస్తాడు. అతన్ని ఎవరూ ఆపలేరు.
యదతత్కథితం రాజంస్త్వయా దుర్యోధనం ప్రతి। సర్వమేతద్యథాతత్త్వం నతు మిథ్యా మహీపతే
ఓ రాజా, నువ్వు దుర్యోధనుని గురించి నాతో చెప్పింది అన్నీ నిజమే, ఏమాత్రం అబద్ధం కాదు, ఓ భూమిపతి.
మన్యునా హి సమావిష్టాః పాణ్డవాస్త్వమితౌజసః। దృష్ట్వా కృష్ణాం సభాం నీతాం ధర్మపత్నీం యశస్వినీం
పాండవులు అపారమైన శక్తితో ఉన్న వారు. ధర్మపత్నిగా, ప్రతిష్టతో ఉన్న కృష్ణను సభలోకి లాక్కెళ్లిన దృశ్యం చూసి, వారు కోపంతో నిండిపోయారు.
దుఃశాసనస్య తా వాచః శ్రుత్వా వై కటుకోదయాః। కర్ణస్య చ మహారాజ న స్వప్స్యన్తీతి మే మతిః
దుఃశాసనుడు, కర్ణుడు చెప్పిన కఠినమైన మాటలు విని, రాజా, వారు నిద్రపోరని నాకు అనిపిస్తోంది.
శ్రుతం హి తే మహారాజ యథా పార్థేన సంయుగే। ఏకాదశతనుః స్థాణుర్ధేనుషా పరితోషితః
రాజా, యుద్ధంలో పార్థుడు పదకొండు రూపాలున్న స్థాణువును ఒక ఆవుతో సంతుష్టిపరిచాడని నీవు వినివుంటావు.
కైరాతం వేషమాస్థాయ యోధయామాస ఫల్గునమ్। జిజ్ఞాసుః సర్వదేవేశః కపర్దీ భగవాన్స్వయమ్
అన్ని దేవతలకు అధిపతిగా ఉన్న జటాధారి భగవంతుడు, కైరాతుని వేషం ధరించి, ఫల్గునుడిని పరీక్షించాలనే ఉద్దేశంతో స్వయంగా అతనితో యుద్ధం చేశాడు.
లేభే పాశుపతం చాపి పరమాస్త్రం మహాద్యుతిః।' తత్రైనం లోకపాలాస్తే దర్శయామాసురర్జునమ్। అస్త్రహేతోః పరాక్రాన్తం తపసా కౌరవర్షభమ్
అతడు మహా తేజస్సుతో పరమమైన పాశుపతాస్త్రాన్ని పొందాడు. అప్పుడు లోకపాలులు, తపస్సుతో ముందుకు సాగుతున్న కురువంశశిఖరుడైన అర్జునుడిని దేవతలకు చూపించారు.
నైతదుత్సహతే చాన్యో లబ్ధుమన్యత్ర ఫల్గునాత్। సాక్షాద్దర్శనమేతేషామీశ్వరాణాం నరో భువి
ఈ లోకంలో ఫల్గునుడిని తప్ప మరెవ్వరూ ఈ దేవతాధిపతులను ప్రత్యక్షంగా చూడగలగరు.
మహేశ్వరేణ యో రాజన్న జీర్ణో గ్రస్తమూర్తిమాన్। కస్తముత్సహతే వీరో యుద్ధే జరయితుం పుమాన్
రాజా, మహేశ్వరుడితో యుద్ధం చేసి, ఇంకా శరీరంతో ఉన్నవాడిని యుద్ధంలో ఓడించడానికి ఎవరు ధైర్యం చేస్తారు?
ఆసాదితమిదం ఘోరం తుములం రోమహర్షణమ్। ద్రౌపదీం పరికర్షద్భిః కోపయద్భిశ్చ పాణ్డవాన్
ద్రౌపదిని లాక్కెళ్లి, పాండవులను కోపపెట్టిన ఈ భయంకరమైన, గందరగోళమైన, రోమాలు నిక్కబొడిచే సంఘటన జరిగింది.
యత్ర విస్ఫురమాణౌష్ఠో భీమః ప్రాహ వచోఽర్థవత్। దృష్ట్వా దుర్యోధనేనోరూ ద్రౌపద్యా దర్శితావుభౌ
అక్కడ కోపంతో పెదవులు వణికిస్తూ భీముడు, దుర్యోధనుడు ద్రౌపదికి రెండు తొడలు చూపించిన దృశ్యం చూసి, అర్థవంతమైన మాటలు అన్నాడు.
ఊరుం భేత్స్యామి తే పాప గదయా వజ్రకల్పయా। త్రయోదశానాం వర్షాణామన్తే దుర్ద్యూతదేవినః
పాపమయిన దుర్యోధనా! పదమూడు సంవత్సరాల అనంతరం, వజ్రంలా గట్టి నా గదతో నీ తొడను విరుస్తాను.
సర్వే ప్రహరతాం శ్రేష్ఠాః సర్వేచామితతేజసః। సర్వేసర్వాస్త్రవిద్వాంసో దేవైరపి సుదుర్జయాః
వారు అందరూ యుద్ధంలో అగ్రగణ్యులు, అపారమైన శక్తితో ఉన్నవారు, అన్ని ఆయుధాల్లో నిపుణులు. దేవతలు కూడా వారిని ఓడించలేరు.
మన్యే మన్యుసముద్భూతాః పుత్రాణాం తవ సంయుగే। అన్తం పార్థాః కరిష్యన్తి వీర్యామర్షసమన్వితాః
రాజా, పాండవులు కోపంతో, పరాక్రమంతో, గర్వంతో నిండినవారు. యుద్ధంలో నీ కుమారులకు అంతం తెచ్చే వారు అని నేను భావిస్తున్నాను.
కిం కృతం సూత కర్ణేన వదతా పరుషం వచః। పర్యాప్తం వైరమేతావద్యత్కృష్ణా సా సభాం గతా
సూతపుత్రుడు కర్ణుడు ఇంత కఠినంగా మాట్లాడటం వల్ల ఏమి సాధించాడు? కృష్ణను సభలోకి లాక్కెళ్లినప్పుడే శత్రుత్వం చాలిపోయింది.
అపీదానీం మమ సుతాస్తిష్ఠేరన్మన్దచేతసః। యేషాం భ్రాతా గురుర్జ్యేష్ఠో వినయే నావతిష్ఠతే
ఇప్పుడు అయినా నా కుమారులు, వారి మనస్సు మందంగా ఉన్నా, పెద్ద అన్నయ్య, గురువు వారిని నియంత్రించకపోయినా, నిలబడతారేమో.
మమాపి వచనం సూత న శుశ్రూషతి మన్దభాక్। దృష్ట్వా మాం చక్షుషా హీనం నిర్విచేష్టమచేతసమ్
సూతా, నేను చూపు కోల్పోయి, ఏమీ చేయలేని స్థితిలో ఉన్నానని చూసి, ఆ దురదృష్టవంతుడు నా మాటలను కూడా వినడం లేదు.
యే చాస్య సచివా మన్దాః కర్ణసౌబలకాదయః। తే తస్య భూయసో దోషాన్వర్ధయన్తి విచేతసః
కర్ణుడు, శకుని వంటి అతని మూర్ఖమయిన మంత్రులు, ఆ జ్ఞానం లేని వాడి లోపాలను ఇంకా పెంచుతున్నారు.
స్వైరం ముక్తా హ్యపి శరాః పార్థేనామితతేజసా। నిర్దహేయుర్మమ సుతాన్కింపునర్మన్యునేరితాః
అపారమైన శక్తిగల పార్థుడు తన ఇష్టానుసారం వదిలిన బాణాలు కూడా నా కుమారులను కాల్చేస్తాయి. కోపంతో వదిలితే ఇంకెంత ఎక్కువగా కాల్చిపెడతాయో!
పార్థబాహుబలోత్సృష్టా మహాచాపవినిఃసృతాః। దివ్యాస్త్రమన్త్రముదితాః సాదయేయుః సురానపి
పార్థుని బలమైన భుజాల నుంచి, గొప్ప విల్లు ద్వారా, దివ్య మంత్రాలతో పంపిన ఆయుధాలు దేవతలను కూడా కూలదీసే శక్తి కలవి.
యస్య మన్త్రీ చ గోప్తా చ సుహృచ్చైవ జనార్దనః। హనిస్త్రైలోక్యనాథః స కింను తస్ న నిర్జితమ్
యారికి మంత్రిగా, రక్షకుడిగా, స్నేహితుడిగా జనార్దనుడు, మూడు లోకాల పాలకుడు, శత్రువులను సంహరించేవాడు ఉన్నాడో, అలాంటి వాడిని ఎవరూ ఓడించలేరు కదా?
ఇదం హి సుమహచ్చిత్రమర్జునస్యేహ సంజయ। మహాదేవేన బాహుభ్యాం యత్సమేత ఇతి శ్రుతిః
సంజయా! అర్జునుని గురించి ఒక గొప్ప ఆశ్చర్యం ఉంది. మహాదేవుడు తన చేతులతో యుద్ధంలో అతనితో కలిసాడని పూర్వకాలపు కథనం ఉంది.