సుపుత్రాద్యపృథా తాత త్వయా పుత్రేణ సత్తమ। ఋషయోపి హి ధైర్యేణ జితా వై తే మహాభుజ
నా కుమారా, నీలాంటి గొప్ప కుమారుడిని కలిగి కుంతీ నిజంగా ధన్యురాలు. మహాబాహువా, నీ ధైర్యంతో మునులు కూడా ఆశ్చర్యపోయారు.
యం చ దత్తవతీ శాపముర్వశీ తవ మానద। స చాపి తేఽర్థకృత్తాత సాధకశ్చ భవిష్యతి
మాన్యుడా, ఉర్వశి నీకు ఇచ్చిన ఆ శాపం కూడా నీకోసం ఉపయోగపడుతుంది, నా కుమారా, అది నిస్సందేహంగా ఫలిస్తుంది.
అజ్ఞాతవాసో వస్తవ్యో భవద్భిర్భూతలేఽనఘ। వర్పే త్రయోదశే వీర తత్ర త్వం గమయిష్యసి
నిష్పాపుడా, భూమిపై పదమూడవ సంవత్సరంలో మీరు గుర్తుపట్టకుండా ఉండాలి. ఓ వీరా, అప్పుడు నీవు ఆ కార్యాన్ని నెరవేర్చుతావు.
తేన నర్తకవేపేణ అపుంస్త్వేన తథైవ చ। వర్షమేకం విహృత్యైవ తతః పుంస్త్వమవాప్స్యసి
ఆ నర్తకుడి వేషంతో, పురుషత్వం కోల్పోయినట్టుగా, ఒక సంవత్సరం గడిపిన తర్వాత మళ్లీ నీ పురుషత్వాన్ని పొందుతావు.
ఏవముక్తస్తు శక్రేణ ఫల్గునః పరవీరహా। ముదం పరమికాం లేభే న చ శాపం వ్యచిన్తయత్
శక్రుడు ఇలా చెప్పినప్పుడు, శత్రు వీరులను సంహరించే ఫాల్గుణుడు పరమానందాన్ని పొందాడు, ఆ శాపాన్ని గురించి ఏమాత్రం ఆందోళన పడలేదు.
చిత్రసేనేన సహితో గన్ధర్వేణ యశస్వినా। రేమే స స్వర్గభవనే పాణ్డుపుత్రో ధనంజయః
పాండుపుత్రుడు ధనంజయుడు, ప్రతిష్టాత్మకుడైన గంధర్వుడు చిత్రసేనునితో కలిసి స్వర్గంలో ఆనందంగా కాలం గడిపాడు.
య ఇమాం శృణుయాన్నిత్యం ధృతిం పాణ్డుసుతస్య వై। న తస్య కామః కామేషు పాపకేషు ప్రవర్తతే
పాండుపుత్రుని ధైర్యాన్ని ఎవరైనా ఎప్పుడూ వినితే, వారి మనస్సు చెడు కోరికలవైపు తిరగదు.
ఇదమమరవరాత్మజస్య ఘోరం సుచి చరితం వినిశామ్య ఫల్గునస్య। వ్యపగతమదదమ్భరాగదోషా- స్త్రిదివగతాఽభిరమన్తి మానవేన్ద్రాః
దేవతలలో శ్రేష్ఠుని కుమారుడైన ఫాల్గుణుని పవిత్రమైన, భయంకరమైన ఆచరణను చూసిన స్వర్గానికి చేరిన రాజులు, అహంకారం, గర్వం, కోపం లేని వారు, ఆనందిస్తారు.
తతో దేవాః సగన్ధర్వాః సమాదాయార్ఘ్యముత్తమమ్। శక్రస్య మతమాజ్ఞాయ పార్థమానర్చుర్జసా
తర్వాత దేవతలు, గంధర్వులతో కలిసి, ఉత్తమమైన అర్ఘ్యాన్ని తీసుకుని, శక్రుని సంకల్పాన్ని తెలుసుకుని, ఉత్సాహంగా పార్థుని సత్కరించారు.
పాద్యమాచమనీయం చ ప్రతిగ్రాహ్య నృపాత్మజమ్। ప్రవేశయామాసురథో పురన్దరనివేశనమ్
వారు పాద్యాన్ని, ఆచమనీయం సమర్పించి, రాజకుమారుడిని ఆహ్వానించి, పురందరుని నివాసంలోకి తీసుకెళ్లారు.
ఏవం సంపూజితో జిష్ణురువాస భవనే పితుః। ఉపశిక్షన్మహాస్త్రాణి ససంహారాణి పాణ్డవః
అలా గౌరవం పొందిన జిష్ణువు తన తండ్రి ఇంట్లో ఉండి, గొప్ప ఆయుధాలు, వాటి ఉపసంహరణలను నేర్చుకున్నాడు.
స శక్రహస్తాద్దయితం వజ్రమస్త్రం దురుత్సహమ్। అశనిం చ మహానాదాం మేఘబృంహితలక్షణామ్
అక్కడ శక్రుని చేతుల నుండి ప్రియమైన, ఎదుర్కోవడం కష్టం అయిన వజ్రాయుధాన్ని, మేఘాల గర్జనతో కూడిన అశనిని కూడా పొందాడు.
గృహీతాస్త్రస్తు కౌన్తేయో భ్రాతౄన్సస్మార పాణ్డవః। పురన్దరనియోగాచ్చ పఞ్చాబ్దమవసత్సుఖమ్
ఆ ఆయుధాలను పొందిన కౌంతేయుడు తన అన్నదమ్ములను స్మరించుకున్నాడు. పురందరుని ఆజ్ఞతో ఐదు సంవత్సరాలు సుఖంగా గడిపాడు.
తతః శక్రోఽబ్రవీత్పార్థం కృతాస్త్రం కాల ఆగతే। నృత్తం గీతం చ కౌన్తేయ చిత్రసేనాదవాప్నుహి
తర్వాత శక్రుడు ఆయుధ విద్యలో నిపుణుడైన పార్థునితో, 'కాలం వచ్చిందని, నీవు చిత్రసేనుని వద్ద నుండి నృత్యం, పాటలు నేర్చుకో' అని చెప్పాడు.
వాదిత్రం దైవవిహితం నృలకే యన్న విద్తే। మదాజ్ఞయా చ కౌన్తేయ శ్రేయో వై తే భవిష్తి
'మానవులు తెలియని, దేవతలు రూపొందించిన వాద్యాలను కూడా, నా ఆజ్ఞతో నేర్చుకో. కౌంతేయ, ఇవన్నీ నీకు మేలు చేస్తాయి.'
సఖాయం ప్రదదౌ చాస్య చిత్రసేనం పురన్దరః। స తేన సహ సంగమ్య రేమే పార్థో నిరామయః
పురందరుడు చిత్రసేనుని అతనికి స్నేహితుడిగా ఇచ్చాడు. అతనితో కలసి పార్థుడు బాధలేమిగా ఆనందంగా గడిపాడు.
కదాచిదటమానస్తు మహర్షిరథ లోమశః। జగామ శక్రభవనం పురందరదిదృక్షయా
ఒకసారి మహర్షి లోమశుడు సంచరిస్తూ, దేవేంద్రుని దర్శించాలనే కోరికతో శక్రుని నివాసానికి వెళ్లాడు.
స సమేత్య నమస్కృత్య దేవరాజం మహామునిః। దదర్శార్ధాసనగతం పాణ్డవం వాసవస్య హి
అక్కడికి చేరుకొని, దేవేంద్రునికి నమస్కరించిన ఆ మహాముని, వాసవుని పక్కన అర్ధాసనంలో కూర్చున్న అర్జునుడిని చూశాడు.
తతః శక్రాభ్యనుజ్ఞాత ఆసనే విష్టరోత్తరే। నిషసాద ద్విజశ్రేష్ఠః పూజ్యమానో మహర్షిభిః
తర్వాత, శక్రుని అనుమతితో, ఇతర మహర్షులందరి సత్కారాన్ని పొందుతూ, ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు విశాలమైన ఆసనంలో కూర్చున్నాడు.
తస్య దృష్ట్వాఽభవద్బుద్ధిః పార్థమిన్ద్రాసనే స్థితమ్। కథం ను క్షత్రియః పార్థః శక్రాసనమవాప్తవాన్
ఇలా అర్జునుడు ఇంద్రాసనంలో కూర్చున్నదాన్ని చూసి, లోమశునికి ఆశ్చర్యంగా, 'ఈ క్షత్రియుడు అర్జునుడు ఇంద్రుని ఆసనాన్ని ఎలా పొందాడో?' అని ఆలోచన వచ్చింది.
కిం త్వస్య సుకృతం కర్మ కే లోకా వై వినిర్జితాః। స ఏవమనుసంప్రాప్తః స్థానం దేవనమస్కృతమ్
ఇతడు ఏ పుణ్యకార్యాలు చేశాడు? ఏ లోకాలను జయించాడు? ఇలా దేవతలందరూ పూజించే స్థానానికి ఎలా చేరుకున్నాడు?
తస్య విజ్ఞాయ సంకల్పం శక్రో వృత్రవిమర్దనః। లోమశం ప్రహసన్వాక్యమిదమాహ శచీపతిః
అతని మనసులోని ఆలోచనను గ్రహించిన వృత్రాసురుని సంహారకుడు శక్రుడు, చిరునవ్వుతో లోమశునితో ఇలా అన్నాడు.
దేవర్షే శ్రూయతాం యత్తే మనసైతద్వివక్షితమ్। నాయం కేవలమర్త్యోఽభూత్క్షత్రియత్వముపాగతః
దేవర్షీ, నీ మనసులో ఉన్నదాన్ని విను. ఇతడు కేవలం మానవుడు కాదు, క్షత్రియునిగా జన్మించినవాడు మాత్రమే కాదు.
మహర్షే మమ పుత్రోఽయం కున్త్యాం జాతో మహాభుజః। అస్త్రహేతోరిహ ప్రాప్తః కస్మాచ్చిత్కారణాన్తరాత్
మహర్షీ, ఇతడు నా కుమారుడు, కుంతిలో జన్మించిన మహాబాహువు. ఆయుధాల కోసం, ఇంకొక ముఖ్యమైన కారణంతో ఇక్కడికి వచ్చాడు.
అహో నైనం భవాన్వేత్తి పురాణమృషిసత్తమమ్। శృణు మే వదతో బ్రహ్మన్యోఽయం యచ్చాస్య కారణమ్
నీవు ఇతడిని, పురాతన మహర్షులలో శ్రేష్ఠుడైనవాడిని, ఇంకా గుర్తించలేదు. నేను చెప్పేది విను, ఇతడు బ్రహ్మనిష్ఠుడు, ఇతడి రాకకు ఇదే కారణం.
నరనారాయణౌ యౌ తౌ పురాణావృషిసత్తమౌ। తావిమావభిజానీహి హృషీకేశధనంజయౌ
నరుడు, నారాయణుడు అనే ఆ ఇద్దరు పురాతన మహర్షులు, వీరే హృషీకేశుడు, ధనంజయుడు అని తెలుసుకో.
విఖ్యాతౌ త్రిషు లోకేషు నరనారాయణావృషీ। కార్యార్థమవతీర్ణౌ తౌ పృథ్వీం పుణ్యప్రతిశ్రయామ్
మూడు లోకాలందరికి ప్రసిద్ధులైన నరుడు, నారాయణుడు, ఒక ముఖ్యమైన కార్యానికి ఈ పవిత్ర భూమిపై అవతరించారు.
యన్న శక్యం శురైర్ద్రష్టుమృషిభిర్వా మహాత్మభిః। తదాశ్రమపదం పుణ్యం బదరీనామ విశ్రుతమ్
ధీరులకైనా, మహాత్ములైన ఋషులకైనా అందని, బదరీ అని ప్రసిద్ధమైన ఆ పవిత్ర ఆశ్రమమే వారి నివాసం.
స నివాసోఽభవద్విప్ర విష్ణోర్జిష్ణోస్తథైవ చ। యతః ప్రవవృతే గఙ్గా సిద్ధచారణసేవితా
బ్రాహ్మణా, ఆ స్థలం విష్ణువు, జిష్ణువు నివాసంగా ఉండేది. అక్కడినుండే సిద్ధులు, చారణులు సేవించే గంగా ప్రవహించడం మొదలైంది.
తౌ మన్నియోగాద్బ్రహ్మర్షే క్షితౌ జాతౌ మహాద్యుతీ। భూమేర్భారావతరణం మహావీర్యౌ కరిష్యతః
బ్రహ్మర్షీ, నా ఆజ్ఞతో ఆ మహోత్కృష్టులు భూమిపై జన్మించి, తమ గొప్ప శక్తితో భూమి భారాన్ని తగ్గించటానికి వచ్చారు.