తతః ప్రాప్తాతిదుష్ప్రాపా మనసాఽపి వికర్మభిః। భవనం పాణ్డుపుత్రస్య ఫల్గునస్య శుచిస్మితా
మనస్సులోనైనా, కార్యంలోనైనా అందరికీ దుర్లభమైన, మధురమైన చిరునవ్వుతో ఉన్న ఉర్వశి, పాండు కుమారుడు ఫల్గునుని భవనానికి చేరుకుంది.
తత్ర ద్వారమనుప్రాప్తా ద్వారస్థైశ్చ నివేదితా। అర్జునస్య నరశ్రేష్ఠ ఉర్వశీ శుభలోచనా
అక్కడ, ద్వారం వద్దకు చేరి, ద్వారపాలకులు తెలియజేయగా, మధుర దృష్టి గల ఉర్వశిని నరశ్రేష్ఠుడు అర్జునునికి పరిచయం చేశారు.
ఉపాతిష్ఠత తద్వేశ్మ నిర్మలం సుమనోహరమ్। స శఙ్కితమనా రాజన్ప్రత్యగచ్ఛత తాం నిశి
ఆ నిర్మలమైన, మధురమైన గృహానికి అతడు చేరుకున్నాడు. అయినా రాజా, సందేహంతో నిండిన మనసుతో ఆ రాత్రి తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు.
దృష్ట్వైవ చోర్వశీం పార్థో లజ్జాసంవృలోచనః। తదాఽభివాదనం కృత్వా గురుపూజాం ప్రయుక్తవాన్
ఉర్వశిని చూసిన వెంటనే అర్జునుడు సిగ్గుతో తలవంచి, నమస్కారం చేసి గురువులకు చేయవలసిన గౌరవాన్ని సమర్పించాడు.
అభివాదయే త్వాం శిరసా ప్రవరాప్సరసాంవరే। కిం చాగమనకృత్యం తే బ్రూహి సర్వం యథాతథమ్। కిమాజ్ఞాపయసే దేవి ప్రేష్యస్తేఽహముపస్థితః
తలవంచి, 'అప్సరాసులందరిలోనూ ఉత్తమురాలైన ఉర్వశీ దేవీ, నేను మీకు నమస్కరిస్తున్నాను. మీరు ఎందుకు వచ్చారో నాకు నిజంగా చెప్పండి. మీరు ఏం ఆజ్ఞాపిస్తే నేను చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను,' అని అర్జునుడు వినయంగా అడిగాడు.
అకామం ఫల్గునం జ్ఞాత్వా ఇఙ్గితజ్ఞా తదోర్వశీ। గన్ధర్వవచనం సర్వం శ్రావయామాస ఫల్గునమ్
అర్జునుడు ఆసక్తి లేకుండా ఉన్నాడని అతని ప్రవర్తన చూసి అర్థం చేసుకున్న ఉర్వశీ, గంధర్వుడు చెప్పిన మాటలను అన్నీ అర్జునుడికి వివరంగా చెప్పింది.
యథా మే చిత్రసేనేన కథితం మనుజోత్తమ। నత్తేఽహం సంప్రవక్ష్యామి యథా చాహమిహాగతా
'మానవులలో శ్రేష్ఠుడవైన అర్జునా, చిత్రసేనుడు నాకు చెప్పినట్లుగానే నేను నీకు వివరంగా చెబుతాను. అలాగే నేను ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చానో కూడా తెలియజేస్తాను.'
ఉపస్తానే మహేన్ద్రస్ వర్తమానే మనోరమే। తవాగమనతుష్ట్యా చ స్వర్గస్య పరమోత్సవే
ఇంద్రుని సభలో అందరూ ఆనందంగా ఉండగా, నీవు అక్కడికి వచ్చి అందరినీ సంతోషపెట్టినందుకు స్వర్గంలో గొప్ప ఉత్సవం జరుగుతోంది.
రుద్రాణాం చైవ సాన్నిధ్యమాదిత్యానాం చ సర్వశః। సమాగమేఽశ్వినోశ్చైవ వసూనాం చ నరోత్తమ
అక్కడ రుద్రులు, ఆదిత్యులు, అశ్వినీదేవతలు, వసువులు అందరూ హాజరై ఉన్నారు, మానవులలో శ్రేష్ఠుడవా.
మహర్షీణాం చ సఙ్ఘేషు రాజర్షిప్రవరేషు చ। సిద్ధచారణయక్షేషు మహోరగగణేషు చ
అక్కడ మహర్షులు, రాజర్షులు, సిద్ధులు, చారణులు, యక్షులు, మహాబలమైన నాగులు కూడా సమూహాలుగా ఉన్నారు.
ఉపవిష్టేషు సర్వేషు స్థానమానప్రభావతః। ఋద్ధ్యా ప్రజ్వలమానేషు అగ్నిసోమార్కవర్ష్మసు
అందరూ తమ స్థానం, గౌరవం, మహిమతో కూర్చున్నారు. వారు అగ్ని, సోముడు, సూర్యుడు లాంటి కాంతితో ప్రకాశిస్తున్నారు.
వీణాసు వాద్యమానాసు గన్ధర్వైః శక్రనన్దన। దివ్యే మనోరమే గీతే ప్రవృత్తే పృథులోచన
అప్పుడు గంధర్వులు వీణలు వాయిస్తూ, ఆకాశవాణి లాంటి మధురమైన పాటలు ఆలపించసాగారు, కురువంశానికి ఆనందాన్ని ఇచ్చేవాడా.
సర్వాప్సరఃసు ముఖ్యాసు ప్రనృత్తాసు కురూద్వహ। త్వం కిలానిమిషః పార్థ మామేకాం తత్ర దృష్టవాన్
అప్సరాసులందరిలో ముఖ్యురాలు అయిన నేను నాట్యం చేస్తుండగా, కురువంశ శిరోమణీ, నీవు అక్కడ ఉన్నవారిలో ఒక్క నన్నే చూశావని అందరూ అన్నారు.
తత్ర చావభృథే తస్మిన్నుపస్థానే దివౌకసామ్। తవ పిత్రాఽభ్యనుజ్ఞాతా గతాః స్వనిలయాన్సురాః
ఆ దేవతల మహాస్నాన సమయాన, నీ తండ్రి అనుమతితో దేవతలు తమ తమ లోకాలకు తిరిగి వెళ్లిపోయారు.
తథైవాప్సరసః సర్వావిశిష్టాః స్వగృహం గతాః। అపి చాన్యాశ్చ శత్రుఘ్న తవ పిత్రా విసర్జితాః
అలాగే, అప్సరాసులందరూ తమ ఇళ్లకు వెళ్ళిపోయారు. మరికొంతమందిని కూడా నీ తండ్రి పంపించాడు, శత్రువులను జయించేవాడా.
తతః శక్రేణ సందిష్టశ్చిత్రసేనో మమాన్తికమ్। ప్రాప్తః కమలపత్రాక్ష స చ మామబ్రవీత్స్వయమ్
అప్పుడు ఇంద్రుని ఆజ్ఞతో చిత్రసేనుడు నా దగ్గరకు వచ్చాడు, కమలదళ నేత్రుడా. అతడే నన్ను ఇలా అన్నాడు.
త్వత్కృతేఽహం సురేశేన ప్రేషితో వరవర్ణిని। ప్రియం కురు మహేన్ద్రస్య మమ చైవాత్మనశ్చ హ
'నీ కోసం, మృదులమైన వర్ణమున్నవాడా, దేవేంద్రుడు నన్ను పంపాడు. మహేంద్రుడికి, నాకు, నీకూ ఇష్టమైనది చేయుము,' అని అన్నాడు.
శక్రతుల్యం రణే శూరం రూపౌదార్యగుణాన్వితమ్। పార్థం ప్రార్థయ సుశ్రోణి త్వమిత్యేవం తదాఽబ్రవీత్
'యుద్ధంలో ఇంద్రునితో సమానమైన, అందం, ఉదారత, మంచితనంతో నిండిన అర్జునుని కోరుము, సుందర నడుము కలదానివా,' అని అప్పుడతడు చెప్పాడు.
తతోఽహం సమనుజ్ఞాతా తేన పిత్రా చ తేఽనఘ। తవాన్తికమనుప్రాప్తా శుశ్రూషితుమరిందమ
అలా నీ తండ్రి, చిత్రసేనుడు ఇద్దరూ అనుమతిచ్చి, పాపరహితుడా, నిన్ను సేవించేందుకు నేను నీ వద్దకు వచ్చాను, శత్రువులను జయించేవాడా.
న కేవలం హి చక్రేణ ప్రేషితా చాహమాగతా। చిరాభిలషితో వీర మమాప్యేష మనోరథః
ఇంద్రుడు పంపించాడని మాత్రమే కాదు, వీరుడా, నిన్ను కోరుకోవడం నా మనసులో ఎన్నాళ్ల నుంచో ఉన్న కోరిక కూడా.
తాం తథా బ్రువతీం శ్రుత్వా భృశం లజ్జాన్వితోఽర్జునః। ఉవాచ కర్ణౌ హస్తాభ్యాం పిధాయ త్రిదశోపమః
ఆమె అలా మాట్లాడుతుండగా, అర్జునుడు చాలా సిగ్గుపడి, దేవతలతో సమానంగా తన చెవులను చేతులతో మూసుకున్నాడు.
దుఃశ్రుతం మేఽస్తు సుభగే యన్మాం వదసి భామిని। గురుదారైః సమానా మే నిశ్చయేన వరాననే
సుభగే! నీవు నాతో చెప్పిన మాటలు నేను విననట్టే ఉండిపోవాలి. భామినీ! నా మనసులో నీవు గురువుల భార్యలతో సమానంగా ఉన్నావు.
[యథా కున్తీమహాభాగా యథేన్రాణీ శచీ మమ। తథా త్వమపి కల్యాణీనాత్ర కార్యా విచారణా]
ఎలా కుంటీ దేవి, శచీ దేవి నాకు ఉన్నారో, అలాగే నీవు కూడా నాకు ఉన్నావు. ఇక్కడ ఇంకెలాంటి ఆలోచన అవసరం లేదు.
యచ్చేక్షితాఽసి విస్పష్టం విశేషేణ మయా శుభే। తచ్చ మే కారణం సర్వం శృణు సత్యేన సుస్మితే
శుభే! నిన్ను నేను స్పష్టంగా చూశాను. దాని కారణాన్ని నేను నిజాయితీగా చెబుతాను, నవ్వుతూ ఉన్నవాడివి విను.
ఇయం పౌరవవంశస్ జననీ సుదతీతి హ। త్వామహం దృష్టవాంస్తత్ర విస్మయోత్ఫుల్లలోచనః
ఈ సుదతి, పౌరవ వంశానికి తల్లి, నిన్ను నేను అక్కడ ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవిగా చేసుకుని చూశాను.
న మామర్హసి కల్యాణి అన్యథా ధ్యాత్రమప్సరః। గురోర్గరుతరా మే త్వం మమ త్వం వంశవర్ధినీ
కళ్యాణి! నీవు నన్ను వేరే విధంగా ఆలోచించకూడదు. అప్సరసా! నీవు నాకు గురువుకంటే గొప్పవాడివి, నా వంశాన్ని పెంచేవాడివి.
అనావృతాశ్చ సర్వాః స్మ దేవరాజాభినన్దన। గురుస్థానే న మాం వీర నియోక్తుం త్వమిహార్హసి
దేవతలకు ఆనందాన్ని ఇచ్చేవాడా! మేమంతా నీ ముందు బహిరంగంగానే ఉన్నాం. వీరా! నీవు నన్ను గురువు స్థానంలో ఆజ్ఞాపించకూడదు.
పితరః సోదరాః పుత్రా నప్తారో వా త్విహాగతాః। తపసా రమయన్త్యస్మాన్న చ తేషాం వ్యతిక్రమః
ఇక్కడికి వచ్చిన తండ్రులు, సోదరులు, కుమారులు, మనవళ్లు తమ తపస్సుతో మమ్మల్ని సంతోషపరుస్తారు. వాళ్లలో ఎవరూ కూడా ధర్మానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించరు.
తత్ప్రసీద న మామార్తాం విసర్జయితుమర్హసి। హృచ్ఛయేన చ సంతప్తాం భక్తాం చ భజ మానద
కాబట్టి దయచేసి, బాధతో ఉన్న నన్ను వదిలిపెట్టకూడదు. ప్రేమతో తపిస్తున్న, భక్తితో ఉన్న నన్ను అంగీకరించు, మాన్యుడా!
శృణు సత్యంవరారోహే యత్త్వాం వక్ష్యామ్యనిన్దితే। శృణ్వన్తు మే దిశశ్చైవ విదిశశ్చ సదేవతాః
సత్యవంతురాలివి, అందమైన నడుము కలదానివి, నీవు విను. నేను చెప్పబోయే నిజాన్ని దిక్కులు, ఉపదిక్కులు, వాటి దేవతలు కూడా వినాలి.