మృదుకుఞ్చితదీర్ఘేణ కుసుమోత్తమధారిణా। కేశపాశేన లలనా గచ్ఛమానా వ్యరాజత
మృదువుగా, కొంత వంకరగా, పొడవుగా ఉన్న జుట్టును ఉత్తమ పుష్పాలతో అలంకరించుకొని, ఆ స్త్రీ నడుస్తూ ప్రకాశించింది.
భ్రూక్షేపాలాపమాధుర్యైః కాన్త్యా సౌమ్యతయాఽపి చ। శశినం వక్రచన్ద్రేణ సాఽఽహ్వయన్తీవ గచ్ఛతీ
తన మధురమైన చూపులతో, మృదువైన మాటలతో, అందంతో, సౌమ్యత్వంతో, వంకర చంద్రాకార ముఖంతో నడుస్తూ, ఆమె చంద్రునికి పిలిచినట్లుగా అనిపించింది.
దివ్యాఙ్గరాగౌ సుముఖౌ దివ్యచన్దనరూషితౌ। గచ్ఛన్త్యా హారరుచిరౌ స్తనౌ తస్యా వవల్గతుః
దివ్యమైన, అందమైన, హారాలతో అలంకరించబడిన, పరిమళభరితమైన గంధంతో పూసిన ఆమె వక్షోజాలు నడుస్తూ ఊగిపోతున్నాయి.
స్తనోద్వహనసంక్షోభాత్తామ్యమానా పదేపదే। త్రివలీదామచిత్రేణ మధ్యేనాతీవ శేభినా
ప్రతి అడుగులో వక్షోజాల భారంతో అలసిపోయి, మూడు మడతలతో, రత్నాల కడియంతో అలంకరించబడిన ఆమె నడుము ఎంతో ఆకర్షణీయంగా మెరిసింది.
రథకూబరవిస్తీర్ణం నితమ్బోన్నతపీవరమ్। మన్మథాయతనం శుభ్రం రశనాదామభూషితమ్
రథపు అక్షంలా విస్తారంగా, ఎత్తుగా, ఘనంగా ఉన్న ఆమె నితంబాలు, ప్రేమకు నిలయంగా, రత్నాల బెల్టుతో అలంకరించబడి మెరిసాయి.
ఋషీణామపి దివ్యానాం మనోవ్యాఘాతకారణమ్। సూక్ష్మవస్త్రధరం భాతి జఘనం నిరవద్యవత్
దివ్య ఋషులకైనా మనస్సు కలవరపెట్టేలా, సున్నితమైన వస్త్రాన్ని ధరించిన ఆమె నితంబాలు నిష్కళంకంగా మెరిసాయి.
గూడగుల్ఫధరౌ పాదౌ తామ్రాయతతలాఙ్గులీ। కూర్మపృష్ఠోన్తౌ చాస్యాః శోభేతే కిఙ్కిణీకిణౌ
దాగిన మడమలతో, రాగి వర్ణపు పొడవైన పాదతలతో, తాబేలు వెనుక భాగంలా ముగిసే వేళ్లతో, కింకిణి అలంకారాలతో ఆమె పాదాలు మెరిసాయి.
శీధుపానేన చాల్పేన తుష్టా చ మదనేన చ। విలాసితైశ్చ వివిధైః ప్రేక్షణీయతరాఽభవత్
కొంత మద్యం తాగి, ప్రేమతో ఉల్లాసంగా, వివిధ వినోదాలతో, ఆమె మరింత ఆకర్షణీయంగా మారింది.
సిద్ధచారణగన్ధర్వైః సాధ్యైర్యాతి విలాసినీ। బబ్వాశ్చర్యేఽపి వై స్వర్గే దర్శనీయతమాకృతిః
సిద్ధులు, చారణులు, గంధర్వులు, సాధ్యులు చూస్తుండగా, ఆ వినోదభరితురాలు, స్వర్గంలో కూడా అద్భుతంగా, అందంగా కనిపించింది.
సుమూక్ష్మేణోత్తరీయేణ మేఘవర్ణేన రాజతా। తన్వభ్రప్రావృతా వ్యోమ్ని చన్ద్రలేఖేన గచ్ఛతి
చాలా సన్నని, వెండిపొడవు, మేఘవర్ణపు ఉత్తరీయం ధరించి, ఆ స్త్రీ ఆకాశంలో చంద్రరేఖతో కూడిన సన్నని మేఘంలా నడిచింది.
తతః ప్రాప్తాతిదుష్ప్రాపా మనసాఽపి వికర్మభిః। భవనం పాణ్డుపుత్రస్య ఫల్గునస్య శుచిస్మితా
మనస్సులోనైనా, కార్యంలోనైనా అందరికీ దుర్లభమైన, మధురమైన చిరునవ్వుతో ఉన్న ఉర్వశి, పాండు కుమారుడు ఫల్గునుని భవనానికి చేరుకుంది.
తత్ర ద్వారమనుప్రాప్తా ద్వారస్థైశ్చ నివేదితా। అర్జునస్య నరశ్రేష్ఠ ఉర్వశీ శుభలోచనా
అక్కడ, ద్వారం వద్దకు చేరి, ద్వారపాలకులు తెలియజేయగా, మధుర దృష్టి గల ఉర్వశిని నరశ్రేష్ఠుడు అర్జునునికి పరిచయం చేశారు.
ఉపాతిష్ఠత తద్వేశ్మ నిర్మలం సుమనోహరమ్। స శఙ్కితమనా రాజన్ప్రత్యగచ్ఛత తాం నిశి
ఆ నిర్మలమైన, మధురమైన గృహానికి అతడు చేరుకున్నాడు. అయినా రాజా, సందేహంతో నిండిన మనసుతో ఆ రాత్రి తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు.
దృష్ట్వైవ చోర్వశీం పార్థో లజ్జాసంవృలోచనః। తదాఽభివాదనం కృత్వా గురుపూజాం ప్రయుక్తవాన్
ఉర్వశిని చూసిన వెంటనే అర్జునుడు సిగ్గుతో తలవంచి, నమస్కారం చేసి గురువులకు చేయవలసిన గౌరవాన్ని సమర్పించాడు.
అభివాదయే త్వాం శిరసా ప్రవరాప్సరసాంవరే। కిం చాగమనకృత్యం తే బ్రూహి సర్వం యథాతథమ్। కిమాజ్ఞాపయసే దేవి ప్రేష్యస్తేఽహముపస్థితః
తలవంచి, 'అప్సరాసులందరిలోనూ ఉత్తమురాలైన ఉర్వశీ దేవీ, నేను మీకు నమస్కరిస్తున్నాను. మీరు ఎందుకు వచ్చారో నాకు నిజంగా చెప్పండి. మీరు ఏం ఆజ్ఞాపిస్తే నేను చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను,' అని అర్జునుడు వినయంగా అడిగాడు.
అకామం ఫల్గునం జ్ఞాత్వా ఇఙ్గితజ్ఞా తదోర్వశీ। గన్ధర్వవచనం సర్వం శ్రావయామాస ఫల్గునమ్
అర్జునుడు ఆసక్తి లేకుండా ఉన్నాడని అతని ప్రవర్తన చూసి అర్థం చేసుకున్న ఉర్వశీ, గంధర్వుడు చెప్పిన మాటలను అన్నీ అర్జునుడికి వివరంగా చెప్పింది.
యథా మే చిత్రసేనేన కథితం మనుజోత్తమ। నత్తేఽహం సంప్రవక్ష్యామి యథా చాహమిహాగతా
'మానవులలో శ్రేష్ఠుడవైన అర్జునా, చిత్రసేనుడు నాకు చెప్పినట్లుగానే నేను నీకు వివరంగా చెబుతాను. అలాగే నేను ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చానో కూడా తెలియజేస్తాను.'
ఉపస్తానే మహేన్ద్రస్ వర్తమానే మనోరమే। తవాగమనతుష్ట్యా చ స్వర్గస్య పరమోత్సవే
ఇంద్రుని సభలో అందరూ ఆనందంగా ఉండగా, నీవు అక్కడికి వచ్చి అందరినీ సంతోషపెట్టినందుకు స్వర్గంలో గొప్ప ఉత్సవం జరుగుతోంది.
రుద్రాణాం చైవ సాన్నిధ్యమాదిత్యానాం చ సర్వశః। సమాగమేఽశ్వినోశ్చైవ వసూనాం చ నరోత్తమ
అక్కడ రుద్రులు, ఆదిత్యులు, అశ్వినీదేవతలు, వసువులు అందరూ హాజరై ఉన్నారు, మానవులలో శ్రేష్ఠుడవా.
మహర్షీణాం చ సఙ్ఘేషు రాజర్షిప్రవరేషు చ। సిద్ధచారణయక్షేషు మహోరగగణేషు చ
అక్కడ మహర్షులు, రాజర్షులు, సిద్ధులు, చారణులు, యక్షులు, మహాబలమైన నాగులు కూడా సమూహాలుగా ఉన్నారు.
ఉపవిష్టేషు సర్వేషు స్థానమానప్రభావతః। ఋద్ధ్యా ప్రజ్వలమానేషు అగ్నిసోమార్కవర్ష్మసు
అందరూ తమ స్థానం, గౌరవం, మహిమతో కూర్చున్నారు. వారు అగ్ని, సోముడు, సూర్యుడు లాంటి కాంతితో ప్రకాశిస్తున్నారు.
వీణాసు వాద్యమానాసు గన్ధర్వైః శక్రనన్దన। దివ్యే మనోరమే గీతే ప్రవృత్తే పృథులోచన
అప్పుడు గంధర్వులు వీణలు వాయిస్తూ, ఆకాశవాణి లాంటి మధురమైన పాటలు ఆలపించసాగారు, కురువంశానికి ఆనందాన్ని ఇచ్చేవాడా.
సర్వాప్సరఃసు ముఖ్యాసు ప్రనృత్తాసు కురూద్వహ। త్వం కిలానిమిషః పార్థ మామేకాం తత్ర దృష్టవాన్
అప్సరాసులందరిలో ముఖ్యురాలు అయిన నేను నాట్యం చేస్తుండగా, కురువంశ శిరోమణీ, నీవు అక్కడ ఉన్నవారిలో ఒక్క నన్నే చూశావని అందరూ అన్నారు.
తత్ర చావభృథే తస్మిన్నుపస్థానే దివౌకసామ్। తవ పిత్రాఽభ్యనుజ్ఞాతా గతాః స్వనిలయాన్సురాః
ఆ దేవతల మహాస్నాన సమయాన, నీ తండ్రి అనుమతితో దేవతలు తమ తమ లోకాలకు తిరిగి వెళ్లిపోయారు.
తథైవాప్సరసః సర్వావిశిష్టాః స్వగృహం గతాః। అపి చాన్యాశ్చ శత్రుఘ్న తవ పిత్రా విసర్జితాః
అలాగే, అప్సరాసులందరూ తమ ఇళ్లకు వెళ్ళిపోయారు. మరికొంతమందిని కూడా నీ తండ్రి పంపించాడు, శత్రువులను జయించేవాడా.
తతః శక్రేణ సందిష్టశ్చిత్రసేనో మమాన్తికమ్। ప్రాప్తః కమలపత్రాక్ష స చ మామబ్రవీత్స్వయమ్
అప్పుడు ఇంద్రుని ఆజ్ఞతో చిత్రసేనుడు నా దగ్గరకు వచ్చాడు, కమలదళ నేత్రుడా. అతడే నన్ను ఇలా అన్నాడు.
త్వత్కృతేఽహం సురేశేన ప్రేషితో వరవర్ణిని। ప్రియం కురు మహేన్ద్రస్య మమ చైవాత్మనశ్చ హ
'నీ కోసం, మృదులమైన వర్ణమున్నవాడా, దేవేంద్రుడు నన్ను పంపాడు. మహేంద్రుడికి, నాకు, నీకూ ఇష్టమైనది చేయుము,' అని అన్నాడు.
శక్రతుల్యం రణే శూరం రూపౌదార్యగుణాన్వితమ్। పార్థం ప్రార్థయ సుశ్రోణి త్వమిత్యేవం తదాఽబ్రవీత్
'యుద్ధంలో ఇంద్రునితో సమానమైన, అందం, ఉదారత, మంచితనంతో నిండిన అర్జునుని కోరుము, సుందర నడుము కలదానివా,' అని అప్పుడతడు చెప్పాడు.
తతోఽహం సమనుజ్ఞాతా తేన పిత్రా చ తేఽనఘ। తవాన్తికమనుప్రాప్తా శుశ్రూషితుమరిందమ
అలా నీ తండ్రి, చిత్రసేనుడు ఇద్దరూ అనుమతిచ్చి, పాపరహితుడా, నిన్ను సేవించేందుకు నేను నీ వద్దకు వచ్చాను, శత్రువులను జయించేవాడా.
న కేవలం హి చక్రేణ ప్రేషితా చాహమాగతా। చిరాభిలషితో వీర మమాప్యేష మనోరథః
ఇంద్రుడు పంపించాడని మాత్రమే కాదు, వీరుడా, నిన్ను కోరుకోవడం నా మనసులో ఎన్నాళ్ల నుంచో ఉన్న కోరిక కూడా.