భక్తానుకమ్పీ కాన్తశ్చ ప్రియశ్చ స్థిరసంగరః। ప్రార్థనీయైర్గుణగణైర్మహేన్ద్రవరుణోపమః
భక్తులపై దయతో, ఆకర్షణీయుడిగా, ప్రియుడిగా, దృఢ సంకల్పంతో, కోరదగిన గుణాలతో మహేంద్రుడు, వరుణుడితో సమానమైనవాడు.
విదితస్తేఽర్జునో వీరః స స్వర్గఫలమాప్తవాన్। తవ శక్రాభ్యనుజ్ఞాతః పాదావద్యప్రపద్యతామ్
నీకు తెలిసిన అర్జునుడు, పరాక్రమశాలి, స్వర్గఫలాన్ని పొందిన వాడు; శక్రుని ఆజ్ఞతో, ఇప్పుడు నీ పాదాలకు రానున్నాడు.
ఏవముక్తా స్మితం కృత్వా స్వాత్మానం బహుమాన్య చ। ప్రత్యువాచోర్వశీ ప్రీతా చిత్రసేనమనిన్దితా
ఇలా వినిపించి, స్వయంగా గౌరవించబడినట్టు భావించి, నిర్దోషురాలైన ఊర్వశి సంతోషంతో చిరునవ్వుతో చిత్రసేనునికి సమాధానం చెప్పింది.
యత్త్వస్య కథితః సత్యో గుణోద్దేశస్త్వయాఽనఘ। తం శ్రుత్వాఽన్యం ప్రియం నారీ వృణుయాత్కిమతోఽర్జునం
నిర్దోషుడా! నువ్వు చెప్పిన అతని గుణాల వివరాలన్నీ నిజమే. ఇవి విని, ఇంకెవరైనా స్త్రీ అర్జునుని కంటే మరొకరిని ఎంచుకుంటుందా?
తస్య చాహం గుణౌఘేన ఫల్గునే జాతమన్మథా। గచ్ఛత్వం హి యాథాకామమాగమిష్యామ్యహం సుఖమ్
పార్థ, అతనిలో ఉన్న ఎన్నో మంచితనాల వల్ల నేను అతనిపట్ల ప్రేమతో ఆకర్షితురాలినాను. అతను తన ఇష్టానుసారం వెళ్లిపోవచ్చు. నేను ఆనందంగా అతని వద్దకు వస్తాను.
తతో విసృజ్యగన్ధర్వం కృతకృత్యా శుచిస్మితా। ఉర్వశీ చాకరోత్స్నానం పార్థప్రార్థనలాలసా
తర్వాత, గంధర్వుడిని పంపివేసి, తన కోరిక నెరవేర్చుకున్న ఆనంద హాస్యముతో ఉన్న ఉర్వశి, అర్జునుని అభిలాషతో స్నానం చేసింది.
స్నానాలఙ్కారనేపథ్యైర్గన్ధమాల్యైశ్చ శౌభనైః। ధనంజయస్య రూపేణ శరైర్మన్మథచోదితైః
శుభ్రమైన స్నానాలు, అలంకారాలు, వస్త్రాలు, సుగంధ ద్రవ్యాలు, పుష్పమాలలతో, ధనంజయుని రూపంలో, మన్మథుని బాణాలతో ఉర్వశి అలంకరించబడింది.
అతివిద్ధేన మనసా మన్మథేన ప్రదీపితా। దివ్యాస్తరణసంస్తీర్ణే విస్తీర్ణే శయనోత్తమే
ప్రేమతో గాఢంగా తగిలిన మనసుతో, ఉర్వశి దివ్యమైన, విశాలమైన, ఉత్తమమైన మంచంపై విశ్రాంతిగా పడుకుంది.
చిత్తసంకల్పభావేన సుచిత్తాఽనన్యమానసా। మనోరథేన సంప్రాప్తం రమయన్తీవ ఫల్గునమ్
తన మనసు పూర్తిగా ఏకాగ్రతతో, కోరికతో నిండిన ఉర్వశి, తన మనస్సులో ఊహించినట్లే ఫల్గునుని పొందిన ఆనందంతో హర్షించింది.
నిశామ్య చన్ద్రోదయనం విగాఢే రజనీముఖే। ప్రస్థితా సా పృథుశ్రోణీ పార్థస్య భవనం మహత్
రాత్రి మొదట్లో చంద్రోదయం చూసి, విశాల నడుము గల ఆ స్త్రీ, అర్జునుని గొప్ప భవనానికి బయలుదేరింది.
మృదుకుఞ్చితదీర్ఘేణ కుసుమోత్తమధారిణా। కేశపాశేన లలనా గచ్ఛమానా వ్యరాజత
మృదువుగా, కొంత వంకరగా, పొడవుగా ఉన్న జుట్టును ఉత్తమ పుష్పాలతో అలంకరించుకొని, ఆ స్త్రీ నడుస్తూ ప్రకాశించింది.
భ్రూక్షేపాలాపమాధుర్యైః కాన్త్యా సౌమ్యతయాఽపి చ। శశినం వక్రచన్ద్రేణ సాఽఽహ్వయన్తీవ గచ్ఛతీ
తన మధురమైన చూపులతో, మృదువైన మాటలతో, అందంతో, సౌమ్యత్వంతో, వంకర చంద్రాకార ముఖంతో నడుస్తూ, ఆమె చంద్రునికి పిలిచినట్లుగా అనిపించింది.
దివ్యాఙ్గరాగౌ సుముఖౌ దివ్యచన్దనరూషితౌ। గచ్ఛన్త్యా హారరుచిరౌ స్తనౌ తస్యా వవల్గతుః
దివ్యమైన, అందమైన, హారాలతో అలంకరించబడిన, పరిమళభరితమైన గంధంతో పూసిన ఆమె వక్షోజాలు నడుస్తూ ఊగిపోతున్నాయి.
స్తనోద్వహనసంక్షోభాత్తామ్యమానా పదేపదే। త్రివలీదామచిత్రేణ మధ్యేనాతీవ శేభినా
ప్రతి అడుగులో వక్షోజాల భారంతో అలసిపోయి, మూడు మడతలతో, రత్నాల కడియంతో అలంకరించబడిన ఆమె నడుము ఎంతో ఆకర్షణీయంగా మెరిసింది.
రథకూబరవిస్తీర్ణం నితమ్బోన్నతపీవరమ్। మన్మథాయతనం శుభ్రం రశనాదామభూషితమ్
రథపు అక్షంలా విస్తారంగా, ఎత్తుగా, ఘనంగా ఉన్న ఆమె నితంబాలు, ప్రేమకు నిలయంగా, రత్నాల బెల్టుతో అలంకరించబడి మెరిసాయి.
ఋషీణామపి దివ్యానాం మనోవ్యాఘాతకారణమ్। సూక్ష్మవస్త్రధరం భాతి జఘనం నిరవద్యవత్
దివ్య ఋషులకైనా మనస్సు కలవరపెట్టేలా, సున్నితమైన వస్త్రాన్ని ధరించిన ఆమె నితంబాలు నిష్కళంకంగా మెరిసాయి.
గూడగుల్ఫధరౌ పాదౌ తామ్రాయతతలాఙ్గులీ। కూర్మపృష్ఠోన్తౌ చాస్యాః శోభేతే కిఙ్కిణీకిణౌ
దాగిన మడమలతో, రాగి వర్ణపు పొడవైన పాదతలతో, తాబేలు వెనుక భాగంలా ముగిసే వేళ్లతో, కింకిణి అలంకారాలతో ఆమె పాదాలు మెరిసాయి.
శీధుపానేన చాల్పేన తుష్టా చ మదనేన చ। విలాసితైశ్చ వివిధైః ప్రేక్షణీయతరాఽభవత్
కొంత మద్యం తాగి, ప్రేమతో ఉల్లాసంగా, వివిధ వినోదాలతో, ఆమె మరింత ఆకర్షణీయంగా మారింది.
సిద్ధచారణగన్ధర్వైః సాధ్యైర్యాతి విలాసినీ। బబ్వాశ్చర్యేఽపి వై స్వర్గే దర్శనీయతమాకృతిః
సిద్ధులు, చారణులు, గంధర్వులు, సాధ్యులు చూస్తుండగా, ఆ వినోదభరితురాలు, స్వర్గంలో కూడా అద్భుతంగా, అందంగా కనిపించింది.
సుమూక్ష్మేణోత్తరీయేణ మేఘవర్ణేన రాజతా। తన్వభ్రప్రావృతా వ్యోమ్ని చన్ద్రలేఖేన గచ్ఛతి
చాలా సన్నని, వెండిపొడవు, మేఘవర్ణపు ఉత్తరీయం ధరించి, ఆ స్త్రీ ఆకాశంలో చంద్రరేఖతో కూడిన సన్నని మేఘంలా నడిచింది.
తతః ప్రాప్తాతిదుష్ప్రాపా మనసాఽపి వికర్మభిః। భవనం పాణ్డుపుత్రస్య ఫల్గునస్య శుచిస్మితా
మనస్సులోనైనా, కార్యంలోనైనా అందరికీ దుర్లభమైన, మధురమైన చిరునవ్వుతో ఉన్న ఉర్వశి, పాండు కుమారుడు ఫల్గునుని భవనానికి చేరుకుంది.
తత్ర ద్వారమనుప్రాప్తా ద్వారస్థైశ్చ నివేదితా। అర్జునస్య నరశ్రేష్ఠ ఉర్వశీ శుభలోచనా
అక్కడ, ద్వారం వద్దకు చేరి, ద్వారపాలకులు తెలియజేయగా, మధుర దృష్టి గల ఉర్వశిని నరశ్రేష్ఠుడు అర్జునునికి పరిచయం చేశారు.
ఉపాతిష్ఠత తద్వేశ్మ నిర్మలం సుమనోహరమ్। స శఙ్కితమనా రాజన్ప్రత్యగచ్ఛత తాం నిశి
ఆ నిర్మలమైన, మధురమైన గృహానికి అతడు చేరుకున్నాడు. అయినా రాజా, సందేహంతో నిండిన మనసుతో ఆ రాత్రి తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు.
దృష్ట్వైవ చోర్వశీం పార్థో లజ్జాసంవృలోచనః। తదాఽభివాదనం కృత్వా గురుపూజాం ప్రయుక్తవాన్
ఉర్వశిని చూసిన వెంటనే అర్జునుడు సిగ్గుతో తలవంచి, నమస్కారం చేసి గురువులకు చేయవలసిన గౌరవాన్ని సమర్పించాడు.
అభివాదయే త్వాం శిరసా ప్రవరాప్సరసాంవరే। కిం చాగమనకృత్యం తే బ్రూహి సర్వం యథాతథమ్। కిమాజ్ఞాపయసే దేవి ప్రేష్యస్తేఽహముపస్థితః
తలవంచి, 'అప్సరాసులందరిలోనూ ఉత్తమురాలైన ఉర్వశీ దేవీ, నేను మీకు నమస్కరిస్తున్నాను. మీరు ఎందుకు వచ్చారో నాకు నిజంగా చెప్పండి. మీరు ఏం ఆజ్ఞాపిస్తే నేను చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను,' అని అర్జునుడు వినయంగా అడిగాడు.
అకామం ఫల్గునం జ్ఞాత్వా ఇఙ్గితజ్ఞా తదోర్వశీ। గన్ధర్వవచనం సర్వం శ్రావయామాస ఫల్గునమ్
అర్జునుడు ఆసక్తి లేకుండా ఉన్నాడని అతని ప్రవర్తన చూసి అర్థం చేసుకున్న ఉర్వశీ, గంధర్వుడు చెప్పిన మాటలను అన్నీ అర్జునుడికి వివరంగా చెప్పింది.
యథా మే చిత్రసేనేన కథితం మనుజోత్తమ। నత్తేఽహం సంప్రవక్ష్యామి యథా చాహమిహాగతా
'మానవులలో శ్రేష్ఠుడవైన అర్జునా, చిత్రసేనుడు నాకు చెప్పినట్లుగానే నేను నీకు వివరంగా చెబుతాను. అలాగే నేను ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చానో కూడా తెలియజేస్తాను.'
ఉపస్తానే మహేన్ద్రస్ వర్తమానే మనోరమే। తవాగమనతుష్ట్యా చ స్వర్గస్య పరమోత్సవే
ఇంద్రుని సభలో అందరూ ఆనందంగా ఉండగా, నీవు అక్కడికి వచ్చి అందరినీ సంతోషపెట్టినందుకు స్వర్గంలో గొప్ప ఉత్సవం జరుగుతోంది.
రుద్రాణాం చైవ సాన్నిధ్యమాదిత్యానాం చ సర్వశః। సమాగమేఽశ్వినోశ్చైవ వసూనాం చ నరోత్తమ
అక్కడ రుద్రులు, ఆదిత్యులు, అశ్వినీదేవతలు, వసువులు అందరూ హాజరై ఉన్నారు, మానవులలో శ్రేష్ఠుడవా.
మహర్షీణాం చ సఙ్ఘేషు రాజర్షిప్రవరేషు చ। సిద్ధచారణయక్షేషు మహోరగగణేషు చ
అక్కడ మహర్షులు, రాజర్షులు, సిద్ధులు, చారణులు, యక్షులు, మహాబలమైన నాగులు కూడా సమూహాలుగా ఉన్నారు.