నాయజ్వభిర్నావ్రతికైర్న వేదశ్రుతివర్జితైః। నానాప్లుతాఙ్గైస్తీర్థేషు యజ్ఞదానబహిష్కృతైః
యజ్ఞాలు చేయని వారు, వ్రతాలు ఆచరించని వారు, వేదాలు చదవని వారు, శరీరం శుభ్రంగా ఉంచని వారు, పవిత్రత లేని వారు, తీర్థాలలో యజ్ఞాలు, దానాలు చేయడంలో పాల్గొనకుండా వదిలివేయబడిన వారు—
నాపి యజ్ఞహనైః క్షుద్రైర్ద్రష్టుం శక్యః కథంచన। పానపైర్గురుతల్పైశ్చ మాంసాదైర్వా దురాత్మభిః
యజ్ఞాలను ధ్వంసం చేసే వారు, నీచులు, మద్యపానం చేసే వారు, గురుపత్నిని ఆశించే వారు, మాంసం తినేవారు, దుష్టులు—ఇలాంటి వారు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ నన్ను చూడలేరు.
స తద్దివ్యం వనం పశ్యన్దివ్యగీతనినాదితమ్। ప్రవివేశ మహాబాహుః శక్రస్య దయితాం పురీమ్
అప్పుడు ఆ మహాబలుడు ఆ దివ్యవనాన్ని చూశాడు; ఆ అడవి దివ్యగీతాల ధ్వనితో మారుమోగిపోతుండగా, ఇంద్రుని ప్రియమైన నగరంలోకి ప్రవేశించాడు.
తత్ర దేవవిమానాని కామగాని సహస్రశః। సంస్థితాన్యభియాతాని దదర్శాయుతశస్తదా
అక్కడ అతడు వేలాది వేల దివ్య విమానాలను, కావలసినట్లు సంచరించే వాటిని, స్థిరంగా నిలిచినవాటిని, కొత్తగా వచ్చినవాటిని చూశాడు.
సంస్తూయమానో గన్ధర్వైరప్సరోభిశ్చ పాణ్డవః। పుష్పగన్ధవహైః పుణ్యైర్వాయుభిశ్చానువీజితః
గంధర్వులు, అప్సరసలు పాండవుని స్తుతిస్తూ, పుష్పాల సువాసనతో కూడిన పవిత్రమైన గాలులతో అతడిని అలరించారు.
తతో దేవాః సగన్ధర్వాః సిద్ధాశ్చ పరమర్షయః। హృష్టాః సంపూజయామాసుః పార్థమక్లిష్టకారిణమ్
ఆ తరువాత దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, మహర్షులు—all పార్థుని, నిష్కళంకమైన కార్యాలు చేసిన వాడిని, ఆనందంతో సత్కరించారు.
ఆసీర్వాదైః స్తూయమానో దివ్యవాదిత్రనిఃస్వనైః। ప్రతిపేదే మహాబాహుః శఙ్ఖదున్దుభినాదితమ్
ఆశీర్వాదాలతో, దివ్య వాద్యాల నాదాలతో స్తుతించబడుతూ, శంఖాలు, డుండుభులు మోగుతుండగా ఆ మహాబాహువు ముందుకు సాగాడు.
నక్షత్రమార్గం విపులం సురవీథీతి విశ్రుతమ్। ఇన్ద్రాజ్ఞయా యయౌ పార్థః స్తూయమానః సమన్తతః
ఇంద్రుని ఆజ్ఞతో, దేవతల మార్గంగా ప్రసిద్ధమైన విశాలమైన నక్షత్ర మార్గంలో పార్థుడు చుట్టూ అందరూ స్తుతిస్తూ ప్రయాణించాడు.
తత్ర సాధ్యాస్తథా విశ్వే మరుతోఽథాశ్వినౌ తథా। ఆదిత్యా వసవో రుద్రాస్తథా బ్రహ్మర్షయోఽమలాః
అక్కడ సాధ్యులు, విశ్వదేవతలు, మరుతులు, అశ్వినీదేవతలు, ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, పవిత్రమైన బ్రహ్మర్షులు ఉన్నారు.
రాజర్షయశ్చ బహవో దిలీపప్రముఖా నృపాః। తమ్బురుర్నారదశ్చైవ గన్ధర్వౌ చ హాహా హూహూః
అలాగే అనేక రాజర్షులు, ముఖ్యంగా దిలీపుడు, ఇతర రాజులు, తుంబురు, నారదుడు, గంధర్వులు హాహా, హూహూ కూడా ఉన్నారు.
తాన్స సర్వాన్సమాగమ్య విధివత్కురునన్దనః। తతోఽపశ్యద్దేవరాజం శతక్రతుమరిందమః
కురువంశానికి ఆనందాన్ని ఇచ్చే వాడా! పార్థుడు వారందరిని విధిగా కలుసుకున్న తర్వాత, దేవేంద్రుడైన శతక్రతువును, శత్రువులను జయించిన వాడిని చూశాడు.
తతః పార్థో మహాబాహురవతీర్య రథోత్తమాత్। దదర్శ సాక్షాద్దేవేశం పితరం పాకశాసనమ్
తర్వాత ఆ మహాబాహువు పార్థుడు తన ఉత్తమ రథం నుండి దిగిపోయి, ప్రత్యక్షంగా దేవతల అధిపతిని, తన తండ్రిని, వజ్రాయుధాన్ని ధరించిన వాడిని చూశాడు.
పాణ్డురేణాతపత్రేణ హేమదణ్డేన చారుణా। దివ్యగన్ధాధివాసేన వ్యజనేన విధూయతా
ఆయనకు తెల్లటి గొడుగు, బంగారు కడ్డితో, తలపై నీడనిచ్చింది. దివ్య సువాసనతో కూడిన అందమైన వాలితో ఆయనను అభివందించారు.
విశ్వావసుప్రభృతినిర్గన్ధర్వైః స్తుతివన్దిభిః। స్తూయమానం ద్విజాగ్ర్యైశ్చ ఋగ్యజుఃసామసంస్తవైః
విశ్వావసువు మొదలైన గంధర్వులు, గాయకులు, వందనకారులు, అలాగే ముఖ్యమైన బ్రాహ్మణులు ఋగ్వేద, యజుర్వేద, సామవేద మంత్రాలతో ఆయనను స్తుతించారు.
తతోఽభిగమ్య కౌన్తేయః శిరసాఽభ్యగమద్బలీ। స చైనం వృత్తపీనాభ్యాం బాహుభ్యాం ప్రత్యగృహ్ణత
తర్వాత కుంతీ కుమారుడు బలవంతుడు దగ్గరకు వెళ్లి తల వంచి నమస్కరించాడు. ఆయన తన బలమైన, విస్తారమైన చేతులతో పార్థుని ఆలింగనం చేశాడు.
తతః శక్రాసనే పుణ్యే దేవర్షిగణసేవితే। శక్రః పాణౌ గృహీత్వైనముపావేశయదన్తికే
తర్వాత, పుణ్యమైన ఇంద్రాసనంపై, దేవర్షుల సమక్షంలో, శక్రుడు అతని చేతిని పట్టుకుని తన పక్కన కూర్చోబెట్టాడు.
మూర్ధి చైనముపాఘ్రాయ దేవేన్ద్రః పరవీరహా। అఙ్కమారోపయామాస ప్రశ్రయావనతం తదా
పరవీరహా అయిన దేవేంద్రుడు, అతని తలని ముద్దుగా వాసించి, వినయంగా వంగిన పార్థుని తన ఒడిలో కూర్చోబెట్టాడు.
సహస్రాక్షనియోగాత్స పార్థః శక్రాసనం తదా। ఆరురుక్షురమేయాత్మా ద్వితీయ ఇవవాసవః
ఆ సహస్రాక్షుని ఆజ్ఞతో, అపారమైన మనస్సు కలిగిన పార్థుడు, రెండవ వాసవుడిలా, ఆ ఇంద్రాసనంపై కూర్చోవాలని ఆశించాడు.
తతః ప్రేమ్ణా వృత్రశత్రురర్జునస్య శుభం ముఖమ్। పస్పర్శ పుణ్యగన్ధేన కరేణ పరిసాన్త్వయన్
ఆ సమయంలో వృత్రాసురుడిని సంహరించిన ఇంద్రుడు, అర్జునుడిని ప్రేమతో చూసి, తన పవిత్రమైన పరిమళం ఉన్న చేతితో అర్జునుని ముద్దుగా తలపై తాకి, అతడిని సాంత్వన ఇచ్చాడు.
ప్రమార్జమానః శనకైర్బాహూ చాస్యాయతౌ శుభౌ। జ్యాశరక్షేపకినౌ స్తమ్భావివ హిరణ్మయౌ
ఆ తరువాత, అర్జునుని బలమైన, దీర్ఘమైన, అందమైన రెండు భుజాలను, నెమ్మదిగా తుడిచాడు. ఆ భుజాలు విల్లు ఎక్కించడంలో, బాణాలు వదిలే నైపుణ్యంలో, బంగారు స్తంభాల్లా మెరిసిపోతున్నాయి.
వజ్రగ్రహణచిహ్నేన కరేణ పరిసాన్త్వయన్। ముహుర్ముహుర్వజ్రధరో బాహూ చాస్ఫోటయఞ్శనైః
వజ్రాయుధం ధరించిన ఇంద్రుడు, తన చేతిలో వజ్రం గుర్తు ఉన్న చేతితో, మళ్లీ మళ్లీ నెమ్మదిగా అర్జునుని భుజాలను తడిమి, ప్రేమగా తాకుతూ సాంత్వన ఇచ్చాడు.
స్మయన్నివ గుడాకేశం ప్రేక్షమాణః సహస్రదృక్। హర్షేణోత్ఫుల్లనయనో న చాతృప్యత వృత్రహా
ఇంద్రుడు చిరునవ్వుతో గుడాకేశుడైన అర్జునుని చూస్తూ, ఆనందంతో కళ్లు వికసించి, అతడిని చూస్తూ తృప్తి చెందలేదు.
ఏకాసనోపవిష్టౌ తౌ శోభయాంసచక్రతుః సభామ్। సూర్యాచన్ద్రమసౌ వ్యోమ చతుర్దశ్యామివోదితౌ
ఇంద్రుడు, అర్జునుడు ఇద్దరూ ఒకే ఆసనంపై కూర్చొని, ఆ సభను సూర్యుడు, చంద్రుడు ఆకాశంలో వెలుగుతున్నట్లుగా అలంకరించారు.
తత్ర స్మ గాథా గాయన్తి సామ్నా పరమవల్గునా। గన్ధర్వాస్తుమ్బురుశ్రేష్ఠాః కుశలా గీతసామసు
అక్కడ తుంబురు నాయకత్వంలో ఉన్న గంధర్వులు, సంగీతంలో నైపుణ్యం కలవారు, మధురమైన స్వరాలతో గీతాలు పాడుతూ ఆ సభను మధురంగా తీర్చిదిద్దారు.
ఘృతాచీ మేనకా రమ్భా పూర్వచిత్తిః స్వయంప్రభా। ఉర్వశీ మిశ్రకేశీ చ దణ్డగౌరీ వరూథీని
ఘృతాచీ, మేనకా, రంభా, పూర్వచిత్తి, స్వయంప్రభ, ఉర్వశి, మిశ్రకేశి, దండగౌరీ, వరూతిని—
గోపాలీ సహజన్యా చ కుమ్భయోనిః ప్రజాగరా। చిత్రసేనా చిత్రలేఖా సహా చ మధురస్వరా
గోపాలి, సహజన్య, కుంభయోని, ప్రజాగరా, చిత్రసేనా, చిత్రలేఖ, సహా, మధురస్వరా—
ఏతాశ్చాన్యాశ్చ ననృతుస్తత్రతత్ర శుచిస్మితాః। చత్తప్రమథనే యుక్తాః సిద్ధానాం పద్మలోచనాః
ఈ అందమైన నవ్వుతో ఉన్న పద్మాక్షి సిద్ధ స్త్రీలు, ఇంకా మరికొందరు, అక్కడక్కడా నాట్యం చేస్తూ, ఆనందాన్ని పంచుతూ, సభను అలరించారు.
మహాకటితటశ్రోణ్యః కమ్పమానైః పయోధరైః। కటాక్షహావమాధుర్యైశ్చేతోబుద్ధిమనోహరైః
విశాల నడుము, సన్నని నడుం, కంపించే వక్షోజాలు, మధురమైన చూపులు, ఆకర్షణీయమైన హావభావాలతో, వారు అందరి మనసును ఆకట్టుకున్నారు.
[తతో దేవాః సగన్ధర్వాః సమాదాయార్ఘ్యముత్తమమ్। శక్రస్య మతమాజ్ఞాయ పార్థమానర్చురఞ్జసా
ఆ తరువాత దేవతలు, గంధర్వులతో కలిసి, ఇంద్రుని ఆజ్ఞ ప్రకారం, అర్జునునికి ఉత్తమమైన అర్ఘ్యం సమర్పించి గౌరవించారు.
పాద్యమాచమనీయం చ ప్రతిగ్రాహ్య నృపాత్మజమ్। ప్రవేశయామాసురథో పురందరనివేశనమ్
పాద్యము, ఆచమనం కోసం నీరు సమర్పించి, రాజకుమారుడైన అర్జునుని పురందరుని నివాసంలోకి ఆహ్వానించారు.