లోకానాత్మప్రభాన్పశ్యన్ఫల్గునో విస్మయాన్వితః। పప్రచ్ఛ మాతలిం ప్రీత్యా స చాప్యేనమువాచ హ
ఆ లోకాలు తమ స్వంత తేజస్సుతో మెరిసిపోతున్నట్లు చూసి, అర్జునుడు ఆశ్చర్యంతో మాతలిని ప్రేమతో అడిగాడు. మాతలి కూడా అతనికి సమాధానం చెప్పాడు.
ఏతే సుకృతినః పార్థ స్వేషు ధిష్ణ్యేష్వవస్థితాః। తాన్దృష్టవానసి విభో తారారూపాణి భూతలే
పార్థా, వీరు సత్కర్మలు చేసినవారు, తమ తమ ఆసనాలలో స్థిరంగా ఉన్నారు; నీవు భూమిపై నక్షత్రాల్లా కనిపించే వారిని ఇక్కడ చూశావు.
తతోఽపశ్యత్స్థితం ద్వారి మత్తం విజయినం గజమ్। ఐరావతం చతుర్దన్తం కైలాసమివ శృఙ్గిణమ్
అతడు అక్కడ ద్వారంలో, విజయంతో మత్తులో ఉన్న, నాలుగు దంతాలున్న, కైలాస శిఖరంలా ఉన్న ఐరావతాన్ని చూశాడు.
స సిద్ధమార్గమాక్రమ్య కురుపాణ్డవసత్తమః। వ్యరోచత యథాపూర్వం మాన్ధాతా పార్థివోత్తమః
కురుపాండవులలో శ్రేష్ఠుడు, సిద్ధుల మార్గంలో ప్రవేశించి, మునుపటి మంధాతా మహారాజు లాగా ప్రకాశించాడు.
అభిచక్రామ లోకాన్స రాజ్ఞాం రాజీవలోచనః
ఆ పద్మనేత్రుడు రాజుల లోకాల్లో సంచరించాడు.
[ఏవం స సంక్రమంస్తత్ర స్వర్గలోకే మహాయశాః ।] తతో దదర్శ శక్రస్య పురీం తామమరావతీమ్
అలా ఆ స్వర్గలోకంలో ఆ మహాత్ముడు ప్రయాణిస్తూ, తరువాత శక్రుని నగరమైన అమరావతిని చూశాడు.
దదర్శ స పురీం రమ్యాం సిద్ధచారణసేవితామ్। సర్వర్తుకుసుమైః పుణ్యైః పాదపైరుపశోభితామ్
అతడు ఆ అందమైన నగరాన్ని చూశాడు; అక్కడ సిద్ధులు, చారణులు సంచరిస్తూ, అన్ని ఋతువుల్లో పుష్పించే పవిత్ర వృక్షాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
తత్ర సౌగన్ధికానాం చ పుష్పాణాం పుణ్యగన్ధినామ్। ఉపవీజ్యమానో మిశ్రేణ వాయునా పుణ్యగన్ధినా
అక్కడ, సౌగంధిక పుష్పాల పవిత్ర సువాసన కలిగిన గాలితో అతడు సాంత్వన పొందాడు.
నన్దనం చ వనం దివ్యమప్సరోగణసేవితమ్। దదర్శ దివ్యకుసుమైరాహ్వయద్భిరివ ద్రుమైః
అతడు అప్సరసల గుంపులు సంచరించే దివ్యమైన నందనవనాన్ని, దివ్యపుష్పాలతో ఆకర్షించే వృక్షాలతో కూడినదాన్ని చూశాడు.
నాతప్తతపసా శక్యో ద్రష్టుం నానాహితాగ్నినా। స లోకః పుణ్యకర్తౄణాం నాపి యుద్ధే పరాఙ్యుఖైః
ఆ లోకం పుణ్యకర్మలు చేసినవారికే; తపస్సు చేయని వారికి, యజ్ఞాగ్ని వేయని వారికి, యుద్ధంలో వెనక్కి తిరిగే వారికి అది కనిపించదు.
నాయజ్వభిర్నావ్రతికైర్న వేదశ్రుతివర్జితైః। నానాప్లుతాఙ్గైస్తీర్థేషు యజ్ఞదానబహిష్కృతైః
యజ్ఞాలు చేయని వారు, వ్రతాలు ఆచరించని వారు, వేదాలు చదవని వారు, శరీరం శుభ్రంగా ఉంచని వారు, పవిత్రత లేని వారు, తీర్థాలలో యజ్ఞాలు, దానాలు చేయడంలో పాల్గొనకుండా వదిలివేయబడిన వారు—
నాపి యజ్ఞహనైః క్షుద్రైర్ద్రష్టుం శక్యః కథంచన। పానపైర్గురుతల్పైశ్చ మాంసాదైర్వా దురాత్మభిః
యజ్ఞాలను ధ్వంసం చేసే వారు, నీచులు, మద్యపానం చేసే వారు, గురుపత్నిని ఆశించే వారు, మాంసం తినేవారు, దుష్టులు—ఇలాంటి వారు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ నన్ను చూడలేరు.
స తద్దివ్యం వనం పశ్యన్దివ్యగీతనినాదితమ్। ప్రవివేశ మహాబాహుః శక్రస్య దయితాం పురీమ్
అప్పుడు ఆ మహాబలుడు ఆ దివ్యవనాన్ని చూశాడు; ఆ అడవి దివ్యగీతాల ధ్వనితో మారుమోగిపోతుండగా, ఇంద్రుని ప్రియమైన నగరంలోకి ప్రవేశించాడు.
తత్ర దేవవిమానాని కామగాని సహస్రశః। సంస్థితాన్యభియాతాని దదర్శాయుతశస్తదా
అక్కడ అతడు వేలాది వేల దివ్య విమానాలను, కావలసినట్లు సంచరించే వాటిని, స్థిరంగా నిలిచినవాటిని, కొత్తగా వచ్చినవాటిని చూశాడు.
సంస్తూయమానో గన్ధర్వైరప్సరోభిశ్చ పాణ్డవః। పుష్పగన్ధవహైః పుణ్యైర్వాయుభిశ్చానువీజితః
గంధర్వులు, అప్సరసలు పాండవుని స్తుతిస్తూ, పుష్పాల సువాసనతో కూడిన పవిత్రమైన గాలులతో అతడిని అలరించారు.
తతో దేవాః సగన్ధర్వాః సిద్ధాశ్చ పరమర్షయః। హృష్టాః సంపూజయామాసుః పార్థమక్లిష్టకారిణమ్
ఆ తరువాత దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, మహర్షులు—all పార్థుని, నిష్కళంకమైన కార్యాలు చేసిన వాడిని, ఆనందంతో సత్కరించారు.
ఆసీర్వాదైః స్తూయమానో దివ్యవాదిత్రనిఃస్వనైః। ప్రతిపేదే మహాబాహుః శఙ్ఖదున్దుభినాదితమ్
ఆశీర్వాదాలతో, దివ్య వాద్యాల నాదాలతో స్తుతించబడుతూ, శంఖాలు, డుండుభులు మోగుతుండగా ఆ మహాబాహువు ముందుకు సాగాడు.
నక్షత్రమార్గం విపులం సురవీథీతి విశ్రుతమ్। ఇన్ద్రాజ్ఞయా యయౌ పార్థః స్తూయమానః సమన్తతః
ఇంద్రుని ఆజ్ఞతో, దేవతల మార్గంగా ప్రసిద్ధమైన విశాలమైన నక్షత్ర మార్గంలో పార్థుడు చుట్టూ అందరూ స్తుతిస్తూ ప్రయాణించాడు.
తత్ర సాధ్యాస్తథా విశ్వే మరుతోఽథాశ్వినౌ తథా। ఆదిత్యా వసవో రుద్రాస్తథా బ్రహ్మర్షయోఽమలాః
అక్కడ సాధ్యులు, విశ్వదేవతలు, మరుతులు, అశ్వినీదేవతలు, ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, పవిత్రమైన బ్రహ్మర్షులు ఉన్నారు.
రాజర్షయశ్చ బహవో దిలీపప్రముఖా నృపాః। తమ్బురుర్నారదశ్చైవ గన్ధర్వౌ చ హాహా హూహూః
అలాగే అనేక రాజర్షులు, ముఖ్యంగా దిలీపుడు, ఇతర రాజులు, తుంబురు, నారదుడు, గంధర్వులు హాహా, హూహూ కూడా ఉన్నారు.
తాన్స సర్వాన్సమాగమ్య విధివత్కురునన్దనః। తతోఽపశ్యద్దేవరాజం శతక్రతుమరిందమః
కురువంశానికి ఆనందాన్ని ఇచ్చే వాడా! పార్థుడు వారందరిని విధిగా కలుసుకున్న తర్వాత, దేవేంద్రుడైన శతక్రతువును, శత్రువులను జయించిన వాడిని చూశాడు.
తతః పార్థో మహాబాహురవతీర్య రథోత్తమాత్। దదర్శ సాక్షాద్దేవేశం పితరం పాకశాసనమ్
తర్వాత ఆ మహాబాహువు పార్థుడు తన ఉత్తమ రథం నుండి దిగిపోయి, ప్రత్యక్షంగా దేవతల అధిపతిని, తన తండ్రిని, వజ్రాయుధాన్ని ధరించిన వాడిని చూశాడు.
పాణ్డురేణాతపత్రేణ హేమదణ్డేన చారుణా। దివ్యగన్ధాధివాసేన వ్యజనేన విధూయతా
ఆయనకు తెల్లటి గొడుగు, బంగారు కడ్డితో, తలపై నీడనిచ్చింది. దివ్య సువాసనతో కూడిన అందమైన వాలితో ఆయనను అభివందించారు.
విశ్వావసుప్రభృతినిర్గన్ధర్వైః స్తుతివన్దిభిః। స్తూయమానం ద్విజాగ్ర్యైశ్చ ఋగ్యజుఃసామసంస్తవైః
విశ్వావసువు మొదలైన గంధర్వులు, గాయకులు, వందనకారులు, అలాగే ముఖ్యమైన బ్రాహ్మణులు ఋగ్వేద, యజుర్వేద, సామవేద మంత్రాలతో ఆయనను స్తుతించారు.
తతోఽభిగమ్య కౌన్తేయః శిరసాఽభ్యగమద్బలీ। స చైనం వృత్తపీనాభ్యాం బాహుభ్యాం ప్రత్యగృహ్ణత
తర్వాత కుంతీ కుమారుడు బలవంతుడు దగ్గరకు వెళ్లి తల వంచి నమస్కరించాడు. ఆయన తన బలమైన, విస్తారమైన చేతులతో పార్థుని ఆలింగనం చేశాడు.
తతః శక్రాసనే పుణ్యే దేవర్షిగణసేవితే। శక్రః పాణౌ గృహీత్వైనముపావేశయదన్తికే
తర్వాత, పుణ్యమైన ఇంద్రాసనంపై, దేవర్షుల సమక్షంలో, శక్రుడు అతని చేతిని పట్టుకుని తన పక్కన కూర్చోబెట్టాడు.
మూర్ధి చైనముపాఘ్రాయ దేవేన్ద్రః పరవీరహా। అఙ్కమారోపయామాస ప్రశ్రయావనతం తదా
పరవీరహా అయిన దేవేంద్రుడు, అతని తలని ముద్దుగా వాసించి, వినయంగా వంగిన పార్థుని తన ఒడిలో కూర్చోబెట్టాడు.
సహస్రాక్షనియోగాత్స పార్థః శక్రాసనం తదా। ఆరురుక్షురమేయాత్మా ద్వితీయ ఇవవాసవః
ఆ సహస్రాక్షుని ఆజ్ఞతో, అపారమైన మనస్సు కలిగిన పార్థుడు, రెండవ వాసవుడిలా, ఆ ఇంద్రాసనంపై కూర్చోవాలని ఆశించాడు.
తతః ప్రేమ్ణా వృత్రశత్రురర్జునస్య శుభం ముఖమ్। పస్పర్శ పుణ్యగన్ధేన కరేణ పరిసాన్త్వయన్
ఆ సమయంలో వృత్రాసురుడిని సంహరించిన ఇంద్రుడు, అర్జునుడిని ప్రేమతో చూసి, తన పవిత్రమైన పరిమళం ఉన్న చేతితో అర్జునుని ముద్దుగా తలపై తాకి, అతడిని సాంత్వన ఇచ్చాడు.
ప్రమార్జమానః శనకైర్బాహూ చాస్యాయతౌ శుభౌ। జ్యాశరక్షేపకినౌ స్తమ్భావివ హిరణ్మయౌ
ఆ తరువాత, అర్జునుని బలమైన, దీర్ఘమైన, అందమైన రెండు భుజాలను, నెమ్మదిగా తుడిచాడు. ఆ భుజాలు విల్లు ఎక్కించడంలో, బాణాలు వదిలే నైపుణ్యంలో, బంగారు స్తంభాల్లా మెరిసిపోతున్నాయి.