నాతప్తతపసా శక్య ఏష దివ్యో మహారథః। ద్రష్టుం వాఽప్యథవా స్ప్రష్టుమారోఢుం కుత ఏవ చ
తపస్సు చేయని వారికి ఈ దివ్య మహారథాన్ని చూడడం, తాకడం, ఎక్కడం అసాధ్యం.
త్వయి మతిష్ఠితే సాధో రథస్థే స్థిరవాజిని। పశ్చాదహమథారోక్ష్యే ముకృతీ సత్పథం యథా
ధైర్యంగా, స్థిరమైన మనస్సుతో నీవు ముందుగా రథంలో ఎక్కిన తరువాత, నేను కూడా నీ వెనుక సత్పథంలో ఎక్కుతాను.
తస్యతద్వచనం శ్రుత్వా మాతలిః శక్రసారథిః। ఆరురోహ రథం శీఘ్రం హయాఞ్జగ్రాహ రశ్మిభిః
ఆ మాటలు విని, శక్రుని సారథి మాతలి వెంటనే రథంపై ఎక్కి, గుర్రాల పగ్గాలు పట్టుకున్నాడు.
తతోఽర్జునో హృష్టమనా గఙ్గాయామాప్లుతః శుచిః। జజాప జప్యం కౌన్తేయో విధివత్కురునన్దనః
అప్పుడు అర్జునుడు ఆనందంతో, గంగానదిలో స్నానం చేసి పవిత్రుడై, కురువంశానందుడా, విధిగా జపాలు చేశాడు.
తతః పితృన్యథాన్యాయం తర్పయిత్వా యథావిధి। మన్దరం శైలరాజం తమాప్రష్టుముపచక్రమే
తర్వాత పితృదేవతలకు నియమంగా తర్పణం చేసి, ఆ మందర పర్వతరాజును వీడిపోవడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
సాధూనాం పుణ్యశీలానాం మునీనాం పుణ్యకర్మణామ్। త్వం సదా సంశ్రయః శైల స్వర్గమార్గాభికాఙ్క్షిణామ్
ఓ పర్వతా, నీతిమంతులు, పవిత్ర హృదయులు, పుణ్యకార్యాలు చేసే మునులు, స్వర్గమార్గాన్ని కోరేవారు ఎప్పుడూ నిన్ను ఆశ్రయిస్తారు.
త్వత్ప్రసాదాత్సదా శైల బ్రాహ్మణాః క్షత్రియా విశః। స్వర్గం ప్రాప్తాశ్చరన్తి స్మ దేవైః సహ గతవ్యథాః
నీ అనుగ్రహంతో, ఓ పర్వతా, బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు స్వర్గాన్ని చేరి, దేవతలతో కలిసి దుఃఖం లేకుండా సంచరిస్తారు.
అద్రిరాజ మహాశైల మునిసంశ్రయ తీర్థవన్। గచ్ఛామ్యామన్త్రయిత్వా త్వాం సుఖమస్మ్యుషితస్త్వయి
ఓ పర్వతరాజా, మహాశైలా, మునుల ఆశ్రయస్థానమా, తీర్థాలతో నిండినవాడా, నేను నిన్ను వీడిపోతున్నాను. నీ వద్ద సుఖంగా ఉన్నాను.
తవ సానూని కుఞ్జాశ్చ నద్యః ప్రస్రవణాని చ। తీర్థాని చ సుపుణ్యాని మయా దృష్టాన్యనేకశః
నీ పైభాగాలు, అడవులు, నదులు, ప్రవాహాలు, పవిత్రమైన తీర్థాలు నేను ఎన్నోసార్లు చూశాను.
సుసుగన్ధాశ్చ వైర్యోఘాస్త్వచ్ఛరీరవినిఃసృతాః। అమృతాస్వాదసృశాః పీతాః ప్రస్రవణోదకాః
నీ దేహం నుండి వచ్చే సువాసన గల గాలులు నేను పీల్చాను. నీ ప్రవాహాల నీళ్లు అమృత రుచి కలిగి ఉండి నేను త్రాగాను.
శిశుర్యథా పితుశ్చాఙ్కే సుఖం శేతే తటే తథా। మయా తవాఙ్కే లలితం శైలరాజ మహాప్రభో
బిడ్డ తండ్రి ఒడిలో సుఖంగా నిద్రపోయినట్లే, ఓ మహాప్రభా పర్వతరాజా, నీ ఒడిలో నేను ఆనందంగా ఉన్నాను.
అప్సరోగణసంకీర్ణఏ బ్రహ్మఘోషానునాదితే। సుఖమస్మ్యుషితః శైల తవ సానుషు నిత్యదా
అప్సరసల సమూహాలు, బ్రహ్మఘోషాలు నినాదించే నీ పైభాగాల్లో నేను ఎప్పుడూ సుఖంగా నివసించాను, ఓ పర్వతా.
ఏవముక్త్వార్జునః శైలమామన్త్ర్య పరవీరహా। ఆరురోహ రథం దివ్యం ద్యోతయన్నివ భాస్కరః
అర్జునుడు ఇలా చెప్పి, ఆ పర్వతాన్ని వీడుతూ, సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ ఆ దివ్య రథంపై ఎక్కాడు.
స తేనాదిత్యరూపేణ దివ్యేనాద్భుతకర్మణా। ఊర్ధ్వమాచక్రమే ధీమాన్ప్రహృష్టః కురునన్దనః
ఆ సమయంలో, ఆ దివ్యమైన, ఆశ్చర్యకరమైన సూర్యుని రూపంతో, ఆనందంతో ఉన్న కురువంశజుడు పైకి ఎగిరిపోయాడు.
సోఽదర్శనపథం యాతో మర్త్యానాం ధర్మచారిణామ్। దదర్శాద్భుతరూపాణి విమానాని సహస్రశః
అతడు మానవులు, ధర్మాన్ని అనుసరించే వారు చూడలేని మార్గంలోకి ప్రవేశించి, వేలాది అద్భుతమైన ఆకారాల విమానాలను చూశాడు.
న తత్ర సూర్యః సోమో వా ద్యోతతే న చ పావకః। స్వయైవ ప్రభయా తత్ర ద్యోతన్తే పుణ్యలబ్ధయా
అక్కడ సూర్యుడు కాని, చంద్రుడు కాని, అగ్ని కాని ప్రకాశించవు; అక్కడ వారు తమ స్వంత పుణ్యంతో వచ్చిన తేజస్సుతో మెరిసిపోతారు.
తారారూపాణి యానీహ దృశ్యన్తే ద్యుతిమన్తి వై। ఆకాశే విప్రకృష్టత్వాత్తనూని సుమహాన్త్యపి
ఇక్కడ మనం ఆకాశంలో దూరంగా మెరిసే నక్షత్రాల్లా కనిపించే అవి, అక్కడ నిజంగా ఎంతో పెద్దగా, ప్రకాశవంతంగా కనిపించాయి.
తాని తత్ర ప్రభాస్వన్తి రూపవన్తి చ పాణ్డవః। దదర్శ స్వేషు ధిష్ణ్యేషు దీప్తిమన్తి స్వయాఽర్చిషా
పాండవుడా, అక్కడ ఆ ప్రకాశవంతమైన, అందమైన రూపాలు తమ తమ ఆసనాలలో స్వంత తేజస్సుతో మెరిసిపోతూ అర్జునుడు చూశాడు.
తత్ర రాజర్షయః సిద్ధా వీరాశ్చ నిహతా యుధి। తపసా చ జితం స్వర్గం సంపేతుః శతసఙ్ఘశః
అక్కడ రాజర్షులు, సిద్ధులు, యుద్ధంలో మృతి చెందిన వీరులు, తపస్సుతో స్వర్గాన్ని పొందినవారు వందలకొద్దీ గుంపులుగా కూడి ఉన్నారు.
గన్ధర్వాణాం సహస్రాణి మూర్యజ్వలితతేజసామ్। గుహ్యకారనామృషీణాం చ తథైవాప్సరసాం గణాన్
అక్కడ వెయ్యలాది గంధర్వులు, అగ్ని తేజస్సుతో మెరిసేవారు, గుహ్యకులు, కిన్నరులు, అప్సరసల గుంపులు కూడా ఉన్నారు.
లోకానాత్మప్రభాన్పశ్యన్ఫల్గునో విస్మయాన్వితః। పప్రచ్ఛ మాతలిం ప్రీత్యా స చాప్యేనమువాచ హ
ఆ లోకాలు తమ స్వంత తేజస్సుతో మెరిసిపోతున్నట్లు చూసి, అర్జునుడు ఆశ్చర్యంతో మాతలిని ప్రేమతో అడిగాడు. మాతలి కూడా అతనికి సమాధానం చెప్పాడు.
ఏతే సుకృతినః పార్థ స్వేషు ధిష్ణ్యేష్వవస్థితాః। తాన్దృష్టవానసి విభో తారారూపాణి భూతలే
పార్థా, వీరు సత్కర్మలు చేసినవారు, తమ తమ ఆసనాలలో స్థిరంగా ఉన్నారు; నీవు భూమిపై నక్షత్రాల్లా కనిపించే వారిని ఇక్కడ చూశావు.
తతోఽపశ్యత్స్థితం ద్వారి మత్తం విజయినం గజమ్। ఐరావతం చతుర్దన్తం కైలాసమివ శృఙ్గిణమ్
అతడు అక్కడ ద్వారంలో, విజయంతో మత్తులో ఉన్న, నాలుగు దంతాలున్న, కైలాస శిఖరంలా ఉన్న ఐరావతాన్ని చూశాడు.
స సిద్ధమార్గమాక్రమ్య కురుపాణ్డవసత్తమః। వ్యరోచత యథాపూర్వం మాన్ధాతా పార్థివోత్తమః
కురుపాండవులలో శ్రేష్ఠుడు, సిద్ధుల మార్గంలో ప్రవేశించి, మునుపటి మంధాతా మహారాజు లాగా ప్రకాశించాడు.
అభిచక్రామ లోకాన్స రాజ్ఞాం రాజీవలోచనః
ఆ పద్మనేత్రుడు రాజుల లోకాల్లో సంచరించాడు.
[ఏవం స సంక్రమంస్తత్ర స్వర్గలోకే మహాయశాః ।] తతో దదర్శ శక్రస్య పురీం తామమరావతీమ్
అలా ఆ స్వర్గలోకంలో ఆ మహాత్ముడు ప్రయాణిస్తూ, తరువాత శక్రుని నగరమైన అమరావతిని చూశాడు.
దదర్శ స పురీం రమ్యాం సిద్ధచారణసేవితామ్। సర్వర్తుకుసుమైః పుణ్యైః పాదపైరుపశోభితామ్
అతడు ఆ అందమైన నగరాన్ని చూశాడు; అక్కడ సిద్ధులు, చారణులు సంచరిస్తూ, అన్ని ఋతువుల్లో పుష్పించే పవిత్ర వృక్షాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
తత్ర సౌగన్ధికానాం చ పుష్పాణాం పుణ్యగన్ధినామ్। ఉపవీజ్యమానో మిశ్రేణ వాయునా పుణ్యగన్ధినా
అక్కడ, సౌగంధిక పుష్పాల పవిత్ర సువాసన కలిగిన గాలితో అతడు సాంత్వన పొందాడు.
నన్దనం చ వనం దివ్యమప్సరోగణసేవితమ్। దదర్శ దివ్యకుసుమైరాహ్వయద్భిరివ ద్రుమైః
అతడు అప్సరసల గుంపులు సంచరించే దివ్యమైన నందనవనాన్ని, దివ్యపుష్పాలతో ఆకర్షించే వృక్షాలతో కూడినదాన్ని చూశాడు.
నాతప్తతపసా శక్యో ద్రష్టుం నానాహితాగ్నినా। స లోకః పుణ్యకర్తౄణాం నాపి యుద్ధే పరాఙ్యుఖైః
ఆ లోకం పుణ్యకర్మలు చేసినవారికే; తపస్సు చేయని వారికి, యజ్ఞాగ్ని వేయని వారికి, యుద్ధంలో వెనక్కి తిరిగే వారికి అది కనిపించదు.