తాన్దృష్ట్వా లోకపాలాంస్తు సమేతాన్గిరిమూర్ధని। జగామ విస్మయం ధీమాన్కున్తీపుత్రో ధనంజయః
ఆ పర్వత శిఖరంపై సమకూరిన లోకపాలులను చూసి, కుంతీ కుమారుడు ధనంజయుడు ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు.
తతోఽర్జునో మహాతేజా లోకపాలాన్సమాగతాన్। పూజయామాస విధివద్వాగ్భిరద్భిః ఫలైరపి
తర్వాత మహాతేజస్సుతో ఉన్న అర్జునుడు, అక్కడ కూడిన లోకపాలులను యథావిధిగా మంచి మాటలతో, నీళ్ళతో, ఫలాలతో సత్కరించాడు.
తతః ప్రతియయుర్దేవాః ప్రతిపూజ్య ధనంజయమ్। యథాగతేన విబుధాః సర్వే కామం మనోజవాః
అంతట ధనంజయుడిని గౌరవించి, దేవతలు వచ్చిన విధంగా తిరిగి వెళ్ళిపోయారు. అందరు దేవతలు తమ ఇష్టానుసారం కదిలారు.
తతో ఽర్జునో ముదం లేభే లబ్ధాస్త్రః పురుషర్పభః। కృతార్థమథ చాత్మానం స మేనే పూర్ణమానసమ్
ఆయుధాలు లభించిన తరువాత, అర్జునుడు ఎంతో ఆనందపడ్డాడు. తన కోరిక నెరవేరిందని, మనసు తృప్తిగా నిండిపోయిందని భావించాడు.
గతేషు లోకపాలేషు పార్థః శత్రునిబర్హణః। చిన్తయామాస రాజేన్ద్ర దేవరాజరథాగమమ్
లోకపాలులు వెళ్ళిపోయిన తరువాత, శత్రువులను జయించే అర్జునుడు, రాజా! దేవేంద్రుని రథం వచ్చినదాన్ని ఆలోచించసాగాడు.
తస్య చిన్తయమానస్య గుడాకేశస్య ధీమతః। రథో మాతలిసంయుక్త ఆజగామ మహాప్రభః
ఆ విధంగా ఆలోచిస్తున్న ధీమంతుడు గూడాకేశుడి వద్ద, మాతలి నడిపే ప్రకాశవంతమైన రథం వచ్చి చేరింది.
నభో వితిమిరం కుర్వఞ్జలదాన్పాటయన్నివ। దిశః సంపూరయన్నాదైర్మహామేఘరవోపమైః
ఆ రథం మేఘాలను చీల్చినట్లుగా ఆకాశాన్ని చీకటిగా చేసింది. మహా మేఘాల గర్జనల వలె శబ్దాలతో దిక్కులను నింపింది.
అసయః శక్తయో భీమా గదాశ్చోగ్రప్రదర్శనాః। దివ్యప్రభావాః ప్రాసాశ్చ విద్యుతశ్చ మహాప్రభాః
అక్కడ ఖడ్గాలు, భయంకరమైన శక్తులు, భయపెట్టే గదలు, దివ్యప్రభతో మెరిసే ప్రాసలు, మెరుపులాంటి మహా తేజస్సు ఉన్న ఆయుధాలు కనిపించాయి.
తథైవాశనయశ్చైవ చక్రయుక్తాస్తులాగుడాః। వాయుస్ఫోటాః సనిర్ఘాతాః శఙ్ఖమేఘస్వనాస్తథా
అలాగే చక్రాలతో కూడిన వజ్రాలు, తూలాలు, గాలి శబ్దాలతో కూడిన మోగులు, శంఖాలు, మేఘాల వానిలా గర్జించాయి.
తత్రనాగా మహాకాయా జ్వలితాస్యాః సుదారుణాః। సితాభ్రకూటప్రతిమాః సంహతాశ్చ యథోపలాః
అక్కడ పెద్ద శరీరాలు, అగ్ని మండుతున్న నోర్లు ఉన్న భయంకరమైన పాములు, తెల్ల మేఘాల గుంపుల్లా, ఉలకల వలె సముదాయంగా కనిపించాయి.
దశవాజిసహస్రాణి హరీణాం వాతరంహసామ్। వహన్తి యం నేత్రముషం దివ్యం మాయామయం రథమ్
పది వేల గాలివేగంతో పరిగెత్తే హరిణాలు, ఆ దివ్య మాయామయ రథాన్ని, గొప్ప ధ్వజంతో కూడినదాన్ని మోశాయి.
తత్రాపశ్యన్మహానీలం వైజయన్తం మహాప్రభమ్। ధ్వజమిన్దీవరశ్యామం వంశం కనకభూషణమ్
అక్కడ అర్జునుడు, నీలవర్ణంలో మెరిసే, వైజయంతి అనే గొప్ప పతాకాన్ని, నీలకమలంలా నలుపుగా, బంగారు అలంకరణలతో ఉన్న దండాన్ని చూశాడు.
తస్మిన్రథే స్థితం సూతం తప్తహేమవిభూషితమ్। దృష్ట్వా పార్థో మహాబాహుర్దేవరాజమతర్కయత్
ఆ రథంలో తప్త బంగారు అలంకరణలతో ఉన్న సారథిని చూసి, బలవంతుడైన అర్జునుడు దేవేంద్రుని గురించి ఆలోచించాడు.
తథా తర్కయతస్తస్య ఫల్గునస్యాథ మాతలిః। సన్నతః ప్రస్థితో భూత్వా వాక్యమర్జునమబ్రవీత్
అలా ఫల్గుణుడు ఆలోచిస్తున్నప్పుడు, మాతలి వినయంగా నమస్కరించి, ప్రయాణానికి సిద్ధమై, అర్జునునికి ఇలా చెప్పాడు.
భోభో శక్రాత్మజ శ్రీమఞ్శక్రస్త్వాం ద్రష్టుమిచ్ఛతి। ఆరోహతు భవాఞ్శీఘ్రం రథమిన్ద్రస్య సంభతమ్
ఓ శక్రుని కుమారుడా, మహిమాన్వితుడా, శక్రుడు నిన్ను చూడాలని కోరుకుంటున్నాడు. ఇంద్రుడు సిద్ధం చేసిన రథంపై నీవు త్వరగా ఎక్కు.
ఆహ మామమరశ్రేష్ఠః పితా తవ శతక్రతుః। కున్తీసుతమిహ ప్రాప్తం పశ్యన్తు త్రిదశాలయాః
అమరులలో శ్రేష్ఠుడైన నీ తండ్రి శతక్రతువు నన్ను ఇలా అన్నాడు: 'కుంతీ కుమారుడు ఇక్కడికి వచ్చినాడు, ఈ దివ్య లోకాధిపతులు అతన్ని చూడాలి.'
ఏష శక్రః పరివృతో దేవైర్ఋషిగణైస్తథా। గన్ధర్వైరప్సరోభిశ్చ త్వాం దిదృక్షుః ప్రతీక్షతే
ఇక్కడ శక్రుడు దేవతలతో, మునుల సమూహాలతో, గంధర్వులు, అప్సరసలతో కూడి, నిన్ను చూడాలని ఎదురుచూస్తున్నాడు.
అస్మాల్లోకాద్దేవలోకం పాకశాసనశాసనాత్। మారోహ త్వం మయా సార్ధం లబ్ధాస్త్రః పునరేష్యసి
వజ్రాయుధాన్ని ధరించిన దేవేంద్రుని ఆజ్ఞతో, నీవు నాతో కలిసి ఈ లోకంనుండి దేవతల లోకానికి వెళ్ళు. ఆయుధ విద్యలు సంపాదించి మళ్ళీ తిరిగి వస్తావు.
మాతలే గచ్ఛ శీఘ్రం త్వమారోహస్వ రథోత్తమమ్। రాజసూయాశ్వమేధానాం శతైరపి సుదుర్లభమ్
మాతలి, నువ్వు త్వరగా వెళ్లి, ఆ అత్యుత్తమ రథంపై ఎక్కు. రాజసూయ, అశ్వమేధ యాగాలు వందలు చేసినా దొరకని రథమది.
పార్థివైః సుమహాభాగైర్యజ్వభిర్భూరిదక్షిణైః। దైవతైర్వా దురారోహం దానవైర్వా రథోత్తమమ్
ఈ గొప్ప రథాన్ని, మహాభాగ్యశాలి రాజులు, గొప్ప యజ్ఞకర్తలు, విరాళాలు ఇచ్చేవారు, దేవతలు, దానవులు కూడా ఎక్కడం చాలా కష్టం.
నాతప్తతపసా శక్య ఏష దివ్యో మహారథః। ద్రష్టుం వాఽప్యథవా స్ప్రష్టుమారోఢుం కుత ఏవ చ
తపస్సు చేయని వారికి ఈ దివ్య మహారథాన్ని చూడడం, తాకడం, ఎక్కడం అసాధ్యం.
త్వయి మతిష్ఠితే సాధో రథస్థే స్థిరవాజిని। పశ్చాదహమథారోక్ష్యే ముకృతీ సత్పథం యథా
ధైర్యంగా, స్థిరమైన మనస్సుతో నీవు ముందుగా రథంలో ఎక్కిన తరువాత, నేను కూడా నీ వెనుక సత్పథంలో ఎక్కుతాను.
తస్యతద్వచనం శ్రుత్వా మాతలిః శక్రసారథిః। ఆరురోహ రథం శీఘ్రం హయాఞ్జగ్రాహ రశ్మిభిః
ఆ మాటలు విని, శక్రుని సారథి మాతలి వెంటనే రథంపై ఎక్కి, గుర్రాల పగ్గాలు పట్టుకున్నాడు.
తతోఽర్జునో హృష్టమనా గఙ్గాయామాప్లుతః శుచిః। జజాప జప్యం కౌన్తేయో విధివత్కురునన్దనః
అప్పుడు అర్జునుడు ఆనందంతో, గంగానదిలో స్నానం చేసి పవిత్రుడై, కురువంశానందుడా, విధిగా జపాలు చేశాడు.
తతః పితృన్యథాన్యాయం తర్పయిత్వా యథావిధి। మన్దరం శైలరాజం తమాప్రష్టుముపచక్రమే
తర్వాత పితృదేవతలకు నియమంగా తర్పణం చేసి, ఆ మందర పర్వతరాజును వీడిపోవడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
సాధూనాం పుణ్యశీలానాం మునీనాం పుణ్యకర్మణామ్। త్వం సదా సంశ్రయః శైల స్వర్గమార్గాభికాఙ్క్షిణామ్
ఓ పర్వతా, నీతిమంతులు, పవిత్ర హృదయులు, పుణ్యకార్యాలు చేసే మునులు, స్వర్గమార్గాన్ని కోరేవారు ఎప్పుడూ నిన్ను ఆశ్రయిస్తారు.
త్వత్ప్రసాదాత్సదా శైల బ్రాహ్మణాః క్షత్రియా విశః। స్వర్గం ప్రాప్తాశ్చరన్తి స్మ దేవైః సహ గతవ్యథాః
నీ అనుగ్రహంతో, ఓ పర్వతా, బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు స్వర్గాన్ని చేరి, దేవతలతో కలిసి దుఃఖం లేకుండా సంచరిస్తారు.
అద్రిరాజ మహాశైల మునిసంశ్రయ తీర్థవన్। గచ్ఛామ్యామన్త్రయిత్వా త్వాం సుఖమస్మ్యుషితస్త్వయి
ఓ పర్వతరాజా, మహాశైలా, మునుల ఆశ్రయస్థానమా, తీర్థాలతో నిండినవాడా, నేను నిన్ను వీడిపోతున్నాను. నీ వద్ద సుఖంగా ఉన్నాను.
తవ సానూని కుఞ్జాశ్చ నద్యః ప్రస్రవణాని చ। తీర్థాని చ సుపుణ్యాని మయా దృష్టాన్యనేకశః
నీ పైభాగాలు, అడవులు, నదులు, ప్రవాహాలు, పవిత్రమైన తీర్థాలు నేను ఎన్నోసార్లు చూశాను.
సుసుగన్ధాశ్చ వైర్యోఘాస్త్వచ్ఛరీరవినిఃసృతాః। అమృతాస్వాదసృశాః పీతాః ప్రస్రవణోదకాః
నీ దేహం నుండి వచ్చే సువాసన గల గాలులు నేను పీల్చాను. నీ ప్రవాహాల నీళ్లు అమృత రుచి కలిగి ఉండి నేను త్రాగాను.