వ్యతిక్రమం మే భగవన్క్షన్తుమర్హసి శంకర। భగవన్దర్శనాకాఙ్క్షీ ప్రాప్తోస్మీమం మహాగిరిమ్
భగవంతుడా! శంకరా! నా తప్పును క్షమించాలి. నీ దర్శనం కోరికతోనే ఈ మహాగిరిని చేరాను.
దయితం తవ దేవేశ తాపసాలయముత్తమమ్। ప్రసాదయే త్వాం భగవన్సర్వలోకనమస్కృతమ్
దేవతాధిపతివా! నీకు ప్రియమైనది ఈ ఉత్తమమైన తపోవనం. భగవంతుడా! సమస్త లోకాలు నమస్కరించే నిన్ను ప్రసన్నం చేసుకోవాలని కోరుతున్నాను.
కృతో మయాఽయమజ్ఞానాద్విమర్దో యస్త్వయా సహ। శరణం ప్రతిపన్నాయ తత్క్షమస్వాద్య శంకర
అజ్ఞానంతోనే నీతో ఈ పోటీ చేశాను. ఇప్పుడు శరణు పొందాను. శంకరా! దయచేసి ఈ తప్పును క్షమించు.
తమువాచ మహాతేజాః ప్రహసన్వృషభధ్వజః। ప్రగృహ్య రుచిరం బాహుం క్షాన్తమిత్యేవ ఫల్గునమ్
అపార తేజస్సుతో ఉన్న వృషభధ్వజుడు చిరునవ్వుతో పలికాడు. అతని అందమైన భుజాన్ని పట్టుకుని, 'ఫల్గునా! నీ తప్పు క్షమించాను' అన్నాడు.
పరిష్వజ్య చ బాహుభ్యాం ప్రీతాత్మా భగవాన్హరః। పునః పార్థం సాన్త్వపూర్వమువాచ వృషభధ్వజః
ఆ పరమేశ్వరుడు హరుడు, హృదయం ప్రేమతో నిండినవాడు, అర్జునుని తన రెండు చేతులతో ఆలింగనం చేసి, మళ్లీ అతనిని సాంత్వనపూర్వకంగా పలికాడు.
గఙ్గాఙ్గితజటః శర్వః పార్థస్యామితతేజసః। ప్రగృహ్య రుచిరం బాహుం వృత్తం తామ్రతలాఙ్గులిమ్
గంగను జటలో ధరించిన శర్వుడు, అపారమైన తేజస్సుతో ఉన్న అర్జునుని వత్తుగా, మెరిసే, వత్తుగా, తామ్రవర్ణపు వేలులతో ఉన్న భుజాన్ని పట్టుకున్నాడు.
నరస్త్వం పూర్వదేహే వై నారాయణసహాయవాన్। బదర్యాం తప్తవానుగ్రం తపో వర్షాయుతాన్బహూన్
మునుపటి జన్మలో నీవు నరుడివి, నారాయణునితో కలిసి ఉండేవాడు. బదరీలో ఎన్నో వేల సంవత్సరాలు కఠినమైన తపస్సు చేసావు.
త్వయి వా పరమం తేజో విష్ణౌ వా పురుషోత్తమే। యువాభ్యాం పురుషాగ్ర్యాభ్యాం తేజసా ధార్యతే జగత్
నీలోనో లేక పరమపురుషుడైన విష్ణువులోనో ఆ పరమ తేజస్సు ఉంది. మీరు ఇద్దరూ ఉన్న తేజంతోనే ఈ లోకం నిలబడుతోంది.
శక్రాభిషేకే సుమహద్ధనుర్జలదనిఃస్వనమ్। ప్రగృహ్య దానవాః శస్తాస్త్వయా కృష్ణేన చ ప్రభో
ఇంద్రుని అభిషేక సమయంలో, మేఘగర్జనలాంటి గొప్ప ధ్వని చేసే ధనుస్సును పట్టుకుని, నీవు మరియు కృష్ణుడు కలిసి దానవులను సంహరించావు.
తదేతదేవ గాణ్డీవం తవ పార్థ కరోచితమ్। భాయామాస్థాయ తద్గ్రస్తం మయా పురుషసత్తమ
కాబట్టి, ఈ గాండీవం నీకు తగినదే, అర్జునా. భయంకరమైన రూపం ధరించి, నేనే దాన్ని ఒకప్పుడు ధరించాను, మానవులలో శ్రేష్ఠుడా.
తూణౌ చాప్యక్షయౌ భూయస్తవ పార్థ కరోచితౌ। భవిష్యతి శరీరం చ నీరుజం కురునన్దన
ఇంకా, నీకు inexhaustible quivers కూడా తగినవే, అర్జునా. కురువంశానికి ఆనందకరుడా, నీ శరీరం ఇకపై బాధలు లేకుండా ఉంటుంది.
ప్రీతిమానస్మి వై పార్థ భవాన్సత్యపరాక్రమః। గృహాణ వరమస్మత్తః కాఙ్క్షితం యన్నరర్షభ
నీవు నిజమైన పరాక్రమవంతుడవు, అర్జునా, అందుకే నేను సంతోషించాను. నీవు కోరుకున్న వరాన్ని నన్ను అడుగు, మానవులలో శ్రేష్ఠుడా.
న త్వయా సదృశః కశ్చిత్పుమాన్మర్త్యేషు భారత। దివి వా వర్తతే త్రం త్వత్ప్రధానమరిందమ
భారతా, మానవుల్లో నీకు సమానుడు ఎవ్వరూ లేరు. దేవతల్లో కూడా నీవే ప్రధానుడు, శత్రువులను జయించే వాడా.
వరం దదాసి చేన్మహ్యం కామం ప్రీత్యా వృషధ్వజ। కామయే దివ్యామస్త్రం తద్ధోరం పాశుపతం ప్రభో
వృషధ్వజుడా, నీవు నాకు ప్రేమతో వరం ఇస్తే, ప్రభూ, నేను ఆ దివ్యమైన, భయంకరమైన పాశుపతాస్త్రాన్ని కోరుతున్నాను.
యత్తద్బ్రహ్మశిరో నామ రౌద్రం భీమపరాక్రమమ్। యుగాన్తే దారుణే ప్రాప్తే కృత్స్నం సంహరతే జగత్
బ్రహ్మశిరస్సు అనే ఆస్త్రం, భయంకరమైన పరాక్రమంతో, యుగాంతంలో వచ్చినప్పుడు మొత్తం లోకాన్ని నాశనం చేస్తుంది.
[కర్ణభీష్మకృపద్రోణైర్భవితా తు మహాహవః। త్వత్ప్రసాదాన్మహాదేవ జయేయం తాన్యథా యుధి ।।]
[కర్ణుడు, భీష్ముడు, కృపుడు, ద్రోణుడు ఉన్న గొప్ప యుద్ధం జరుగుతుంది; మహాదేవా, నీ అనుగ్రహంతో యుద్ధంలో వారిని నేను జయించగలుగుతాను.]
జయేయం యేన సంగ్రామే దానవాన్రాక్షసాంస్తథా। రాజ్ఞశ్చైవ పిశాచాంశ్చ గన్ధర్వానథపన్నగాన్
దానవులు, రాక్షసులు, రాజులు, పిశాచులు, గంధర్వులు, ఇంకా పన్నగులను యుద్ధంలో నేను జయించగలిగేలా కావాలి.
యస్మిఞ్శూలసహస్రాణి గదాశ్చోగ్రప్రదర్శనాః। శరాశ్చాశీవిషాకారాః సంభవన్త్యనుమన్త్రితాః
ఆస్త్రములో వేలాది శూలాలు, భయంకరమైన గదలు, విషసర్పాలవంటి బాణాలు పిలిచినప్పుడు ప్రकटిస్తాయి.
యుధ్యేయం యేన భీష్మేణ ద్రోణేన చ కృపేణ చ। సూతపుత్రేణ చ రణే నిత్యం కటుకభాషిణా
ఆస్త్రముతోనే నేను భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కృపుడు, ఎప్పుడూ కఠినంగా మాట్లాడే సూతపుత్రుడు వీరితో యుద్ధం చేయగలను.
ఏష మే ప్రథమః కామో భగవన్భగనేత్రహన్। త్వత్ప్రసాదాద్వినిర్బృత్తః సమర్థః స్యామహం యథా ।। x భవ ఉవాచ
భగవంతుడా, భగనేత్రహంతా, ఇదే నా మొదటి కోరిక. నీ అనుగ్రహంతో నీవు చెప్పినట్లుగా నేను సమర్థుడవ్వాలి.
దదామి తేఽస్త్రం దయితమహం పాశుపతం విభో। సమర్థో ధారణే మోక్షే సంహారేఽపి చ పాణ్డవ
పాండవా, నేను నీకు ప్రియమైన పాశుపతాస్త్రాన్ని ఇస్తున్నాను. దాన్ని ధరించడంలో, ప్రయోగించడంలో, ఉపసంహరించడంలో నీవు సమర్థుడవు.
న తద్వేద మహేన్ద్రోపి న యమో న చ యక్షరాట్। వరుణోప్యథవా వాయుః కుతో వేత్స్యన్తి మానవాః
ఆస్త్రాన్ని మహేంద్రుడు కూడా, యముడు కూడా, యక్షరాజు కూడా, వరుణుడు లేదా వాయువు కూడా తెలియరు. మరి మానవులు ఎలా తెలుసుకోగలరు?
న త్వయా సహసా పార్థ మోక్తవ్యం పురుషే క్వచిత్। జగద్వినిర్దహేత్సర్వమల్పతేజసి పాతితమ్
పార్థా, నీవు ఆ ఆయుధాన్ని ఎవరి మీదైనా తొందరగా వదలకూడదు. అది తక్కువ శక్తి ఉన్నవారిని తాకితే, ఈ లోకం అంతా నాశనం అయిపోతుంది.
అబధ్యో నామ నాస్త్యస్య త్రైలోక్యే సచరాచరే। మనసా చక్షుషా వాచా ధనుషా చ నిపాత్యతే
ఈ మూడు లోకాలలో, చలించే వారు గానీ, నిలువ ఉన్న వారు గానీ, దాన్ని ఎదుర్కొనలేరు. అది మనసుతో, చూపుతో, మాటతో, విల్లుతో కూడా అదుపు చేయవచ్చు.
తచ్ఛ్రుత్వా త్వరితః పార్థః శుచిర్భూత్వా సమాహితః। ఉపసంగృహ్య విశ్వేశమధీష్వేత్యథ సోఽబ్రవీత్
అది విని, పార్థుడు త్వరగా పవిత్రుడై, ఏకాగ్రతతో విశ్వేశ్వరుడి దగ్గరకు వెళ్లి, 'నన్ను బోధించండి' అని అర్థించాడు.
తతస్త్వధ్యాపయామాస సరహస్యనివర్తనమ్। తదస్త్రం పాణ్డవశ్రేష్ఠం మూర్తిమన్తమివాన్తకమ్
ఆ తరువాత, పాండవులలో శ్రేష్ఠుడైన అతనికి, ఆ ఆయుధాన్ని దాని రహస్య ఉపసంహరణ విధానాలతో కూడి, మూర్తిరూపంగా భయంకరంగా కనిపించే మృత్యువులాంటిదాన్ని బోధించాడు.
ఉపతస్థే మహాత్మానం యథా త్ర్యక్షముమాపతిమ్। ప్రతిజగ్రాహ తచ్చాపి ప్రీతిమానర్జునస్తదా
అతడు, మహాత్ముడైన ఆ ప్రభువు ఎదుట, మూడు కన్నులున్న ఉమాపతిని దర్శించే విధంగా నిలబడి, ఆనందంతో, గౌరవంతో ఆ ఆయుధాన్ని స్వీకరించాడు.
తతశ్చచాల పృథివీ సపర్వతవనద్రుమా। ససాగరవనోద్దేశా సగ్రామనగరాకరా
అప్పుడు భూమి, పర్వతాలు, అడవులు, చెట్లు, సముద్రాలు, అరణ్య ప్రాంతాలు, గ్రామాలు, నగరాలు అన్నీ కంపించాయి.
శఙ్ఖదున్దుభిఘోషాశ్చ భేరీణాం చ సహస్రశః। తస్మినముహూర్తే సంప్రాప్తే నిర్ఘాతశ్చ మహానభూత్
ఆ సమయంలో శంఖాలు, డుండుభులు, వేలాది భేరీలు మోగాయి. అదే సమయంలో గొప్ప మేఘగర్జన వినిపించింది.
అథాస్త్రం జాజ్వలద్ధోరం పాణ్డవస్యామితౌజసః। మూర్తిమద్విష్ఠితం పార్శ్వే దదృశుర్దేవదానవాః
అప్పుడు పాండవుని అగ్నిలాంటి భయంకరమైన, అపారమైన శక్తిగల ఆయుధం, దేవతలు, దానవులు చూస్తుండగా, అతని పక్కన మూర్తిరూపంగా ప్రత్యక్షమైంది.