యన్మాం ప్రార్థయసే హన్తుమనాగసమిహాగతమ్। తస్మాత్త్వాం పూర్వమేవాహం నేష్యామి యమసాదనమ్
నిష్కారణంగా ఇక్కడికి వచ్చిన నన్ను చంపాలని నువ్వు యత్నిస్తున్నావు. అందుకే, నీకు అవకాశం రాకముందే నిన్ను యమలోకానికి పంపిస్తాను.
దృష్ట్వా తం ప్రహరిష్యన్తం ఫల్గునం దృఢధన్వినమ్। కిరాతరూపీ సహసా వారయామాస శంకరః
దృఢమైన ధనుర్ధారి అయిన ఫల్గునుడు దాడి చేయబోతున్నాడని చూసి, కైరాతుని రూపంలో ఉన్న శంకరుడు అకస్మాత్తుగా అతడిని ఆపాడు.
మయైష ప్రార్థితః పూర్వం నీలమేఘసమప్రభః। అనాదృత్యైవ తద్వాక్యం ప్రజహారాథ ఫల్గునః
ఈ నీలమేఘంలా ప్రకాశించే వాడిని నేను ముందే కోరుకున్నాను. నా మాటలను పట్టించుకోకుండా అర్జునుడు తన బాణాన్ని వదిలాడు.
కిరాతశ్చ సమం తస్మిన్నేకలక్ష్యే మహాద్యుతిః। ప్రముమోచాశనిప్రఖ్యం శరమగ్నిశిఖోపమమ్
అదే లక్ష్యాన్ని చూసి, మహాతేజస్వి కిరాతుడు మెరుపువంటి, అగ్ని జ్వాలలా మండే బాణాన్ని వదిలాడు.
తౌ ముక్తౌ సాయకౌ తాభ్యాం సమం తత్ర నిపేతతుః। మూకస్య గాత్రే విస్తీర్ణే శైలపృష్ఠనిభే తదా
ఆ ఇద్దరి బాణాలు ఒకేసారి వదిలి, పర్వతపు పైభాగంలా విస్తారంగా ఉన్న మౌనవంతుని శరీరాన్ని తాకాయి.
యథాఽశనైర్వినిష్పేషో వజ్రస్యేవ చ పర్వతే। తథా తయోః సన్నిపాతః శరయోరభవత్తదా
ఎలా మెరుపు పర్వతాన్ని పగలగొడుతుందో, వజ్రాయుధం పర్వతాన్ని తాకినట్టు, ఆ ఇద్దరి బాణాల ఢీకొనడం కూడా అలా జరిగింది.
స విద్ధో బహుభిర్బాణైర్దీప్తాస్యైః పన్నగైరివ। మమార రాక్షసం రూపం భూయః కృత్వా సుదారుణమ్
అనేక బాణాలతో, అగ్నిలా మండే నోళ్ళు ఉన్న పాములవలె పొడవబడి, ఆ రాక్షసుడు భయంకరమైన రూపం ధరించి అక్కడే చనిపోయాడు.
స దదర్శ తతో జిష్ణుః పురుషం కాఞ్చనప్రభమ్। కిరాతవేషసంఛన్నం స్త్రీసహాయమమిత్రహా
తర్వాత అర్జునుడు, కిరాత వేషంలో, ఒక స్త్రీతో కలిసి ఉన్న, శత్రువులను సంహరించే, బంగారు వర్ణంతో మెరిసే పురుషుడిని చూశాడు.
తమబ్రవీత్ప్రీతమనా కౌన్తేయః ప్రహసన్నివ। కో భవానటతే శూన్యే వనే రస్త్రీగణసంవృతః
ఆపైన ఆనందంగా, చిరునవ్వుతో కౌంతేయుడు అతనిని అడిగాడు: "ఈ పాడుబడిన అడవిలో, స్త్రీలతో కలిసి తిరుగుతున్న నీవెవరు?"
న త్వమస్మిన్వనే ఘోరే బిభేషి కనకప్రభ। కిమర్థం చ త్వయా విద్ధో మృగోఽయం మత్పరిగ్రహః
"ఓ బంగారు వర్ణమున్నవాడా! ఈ భయంకరమైన అడవిలో నీవు భయపడటం లేదు. నా వేటగా ఉన్న ఈ జంతువును నీవెందుకు గాయపరిచావు?"
మయాఽభిపన్నః పూర్వం హి రాక్షసోఽయమిహాగతః। కామాత్పరిభవాద్వాఽపి న మే జీవన్విమోక్ష్యసే
"ఈ రాక్షసుని నేను ముందే వెంబడించాను. నీవు కోరికతోనా, లేక అవమానంతోనా చేసినా, నీవు నా చేతిలో ప్రాణాలతో తప్పించుకోలేవు."
న హ్యేష మృగయాధర్మో యస్త్వయాఽద్య కృతో మయి। తేన త్వాం భ్రంశయిష్యామి జీవితాత్పర్వతాశ్రయమ్
"నీవు నేడు నా మీద చేసిన పని వేట నియమాలకు విరుద్ధం. అందువల్ల, ఓ పర్వతవాసా! నిన్ను ప్రాణాల నుంచి విడిపిస్తాను."
ఇత్యుక్తః పాణ్డవేయేన కిరాతః ప్రహసన్నివ। ఉవాచ శ్లక్ష్ణయా వాచా పాణ్డవం సవ్యసాచినం
పాండవుని మాటలు విన్న కిరాతుడు చిరునవ్వుతో, మృదువుగా, సవ్యసాచిని అర్జునుడితో ఇలా అన్నాడు.
న మత్కృతే త్వయా వీరః భీః కార్యా వనమన్తికాత్। ఇయం భూమిః సదాఽస్మాకముచితా వసతాం వనే
"ఓ వీరా! నా వల్ల నీవు ఈ అడవిని వదిలిపెట్టాల్సిన అవసరం లేదు. ఈ భూమి ఎప్పుడూ మాకు నివాసానికి అనుకూలంగా ఉంటుంది."
త్వయా తు దుష్కరః కస్మాదిహ వాసః ప్రరోచితః। వయం తు బహుసత్త్వేఽస్మిన్నివసామస్తపోధన
"ఇంత కష్టమైన ఈ చోటును నివాసానికి నీవెందుకు ఎంచుకున్నావు? మేము మాత్రం, ఓ తపస్వీ, ఈ ప్రాణులతో నిండిన అడవిలో నివసిస్తున్నాము."
భవాంస్తు కృష్ణవత్మార్భః సుకుమారః సుఖోచితః। కథం శూన్యమిమం దేశమేకాకీ విచరిష్యతి
"నీవు కృష్ణాత్ముడవు, బాలుడవు, మృదువైనవాడవు, సుఖజీవితానికి అలవాటైనవాడవు. ఇలాంటి పాడుబడిన ప్రాంతంలో ఒంటరిగా ఎలా తిరుగుతావు?"
గాణ్డీవమాశ్రయం కృత్వా నారాజాంశ్చాగ్నిసన్నిభాన్। నివసామి మహారణ్యే ద్వితీయ ఇవ పావకః
"గాండీవాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని, అగ్నిలా భయంకరమైన రాజులను కూడా భయపడకుండా, నేను ఈ విస్తారమైన అడవిలో, రెండవ అగ్నిలా నివసిస్తున్నాను."
ఏష చాపి మయా జన్తుర్మృగరూపం సమాశ్రితః। రాక్షసో నిహతో ఘోరో హన్తుం మామిహ చాగతః
"ఈ జంతువు, మృగరూపంలో వచ్చిన భయంకరమైన రాక్షసుడు, నన్ను చంపేందుకు వచ్చినవాడిని నేను సంహరించాను."
మయైష ధన్వనిర్ముక్తైస్తాడితః పూర్వమేవ హి। బాణైరభిహతః శేతే నీతశ్చ యమసాదనమ్
"నా విల్లు నుండి వదిలిన బాణాలతో అతన్ని ముందే గాయపరిచాను. నా బాణాల వల్ల అతను చనిపోయి, యమలోకానికి వెళ్లిపోయాడు."
మమైవాయం లక్ష్యభూతః పూర్వమేవ పరిగ్రహః। మమైవ చ ప్రహారేణ జీవితాద్వ్యపరిపితః
"అతను మొదటి నుంచే నా లక్ష్యంగా ఉన్నాడు, నా వేటగా నాకు చెందాడు. నా దాడితో అతను ప్రాణాలు కోల్పోయాడు."
దోషాన్స్వాన్నార్హసేఽన్యస్మై వక్తుం స్వబలదర్పితః। అభిషక్తోస్మి మన్దాత్మన్న మే జీవన్విమోక్ష్యసే
నీ బలంపై గర్వంతో, నీవు ఇతరుల తప్పులు చెప్పడం తగదు. మూర్ఖుడా! నన్ను దాడి చేశావు, ఇక నీకు ప్రాణాలతో బయటపడటం సాధ్యం కాదు.
స్థిరో భవ విమోక్ష్యామి సాయకానశనీనివ। ఘటస్వ పరయా శక్త్యా ముఞ్చ త్వమపి సాయకాన్
ధైర్యంగా నిలబడు. నేను బాణాలను వర్షంలా వదిలేస్తాను. నువ్వూ నీ శక్తిని చూపించి బాణాలు వదిలి చూడు.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా కిరాతస్యార్జునస్తదా। రోషమాహారయామాస తాడయామాస చేషుభిః
ఆ వేటగాడి మాటలు విన్న అర్జునుడు కోపంతో ఊగిపోతూ బాణాలతో అతనిపై దాడి చేశాడు.
తతో హృష్టేన మనసా ప్రతిజగ్రాహ సాయకాన్। భూయోభూయ ఇతి ప్రాహ మన్దమన్దేత్యువాచ హ
ఆ తర్వాత ఆనందంతో ఆ బాణాలను స్వీకరించి, 'మెల్లగా, మెల్లగా' అని పలుమార్లు మృదువుగా చెప్పాడు.
ప్రహరస్వ శరానేతాన్నారాచాన్మర్మభేదినః। ఇత్యుక్తో బాణవర్షం స ముమోచ సహసాఽర్జునః
'బాణాలతో, ప్రాణస్థానాలను ఛేదించే నారాచాలతో దాడి చేయి' అని ప్రేరేపించగా, అర్జునుడు అకస్మాత్తుగా బాణవర్షాన్ని వదిలాడు.
తతస్తౌ తత్రసంరబ్ధౌ గర్జమానౌ ముహుర్ముహుః। శరైరాశీవిషాకారైస్తతక్షాతే పరస్పరమ్
తర్వాత ఇద్దరూ కోపంతో మళ్లీ మళ్లీ గర్జిస్తూ, విషపాము వంటి బాణాలతో ఒకరినొకరు గాయపరిచారు.
తతోఽర్జునః శరవర్షం కిరాతే సమవాసృజత్। తత్ప్రసన్నేన మనసా ప్రతిజగ్రాహ శంకరః
అర్జునుడు ఆ వేటగాడిపై బాణవర్షాన్ని వదిలాడు. శివుడు ఆనందంతో వాటిని స్వీకరించాడు.
ముహూర్తం శరవర్షం తు ప్రతిగృహ్య పినాకధృక్। అక్షతేన శరీరేణ తస్థౌ గిరివాచలః
పినాకాన్ని ధరించిన శివుడు ఆ బాణవర్షాన్ని కొంతసేపు స్వీకరించి, శరీరానికి ఏమాత్రం హాని లేకుండా పర్వతంలా నిలబడ్డాడు.
స దృష్ట్వా బాణవర్షం తు మఘీభూతం ధనంజయః। పరమం విస్మయం చక్రే సాధుసాధ్వితి చాబ్రవీత్
తన బాణవర్షం వృథా అయినదాన్ని చూసి, ధనంజయుడు ఆశ్చర్యంతో 'బాగుంది, బాగుంది!' అని ప్రశంసించాడు.
అహోఽయం సుకుమారాఙ్గో హిమవచ్ఛిఖరాశ్రయః। గాణ్డీవముక్తాన్నారాచాన్ప్రతిగృహ్ణాత్యవిహ్వలః
హాయ్! మంచు పర్వత శిఖరాల్లో నివసించే ఈ సున్నితమైన అవయవాలున్నవాడు, గాండీవం నుంచి వచ్చిన నారాచాలను ఏమాత్రం కదలకుండా స్వీకరిస్తున్నాడు.