తతో నాదృశ్యత తదా సౌభం కురుకులోద్వహ। అన్తర్హితం మాయయాఽభూత్తతోఽహం విస్మితోఽభవమ్
కురువంశోద్ధారకా, ఆ తర్వాత సౌభ కనబడలేదు. అది మాయతో అంతర్ధానం అయింది. నేను ఆశ్చర్యపోయాను.
అథ దానవసఙ్ఘాస్తే వికృతాననమూర్ధజాః। ఉదక్రోశన్మహారాజ ధిష్ఠితే మయి భారత
రాజా, ఆ సమయంలో భయంకరమైన ముఖాలు, జుట్టుతో ఉన్న దానవ గుంపులు, నేను నిలబడినప్పుడు పెద్దగా అరవడం ప్రారంభించాయి, ఓ భారతా.
తతోఽస్త్రం శబ్దసాహం వై త్వరమాణో మహారణే। అయోజయం తద్వధాయ తతః శబ్ద ఉపారమత్
అప్పుడా మహా సంగ్రామంలో నేను త్వరగా శబ్దాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాను. దానివల్ల ఆ శబ్దం ఆగిపోయింది.
హతాస్తే దానవాః సర్వే యైః స శబ్ద ఉదీరితః। శరైరాదిత్యసంకశైర్జ్వలితైః శబ్దసాధనైః
ఆ శబ్దాన్ని చేసిన దానవులు అందరినీ నేను శబ్దశక్తితో మండుతున్న, సూర్యుడిలా మెరిసే బాణాలతో సంహరించాను.
తస్మిన్నుపరతే శబ్దే పునరేవాన్యతోఽభవత్। శబ్దోఽపరో మహారాజ తత్రాపి ప్రాహరం శరైః
ఆ శబ్దం ఆగిన తర్వాత, రాజా! ఇంకొక చోట మరో శబ్దం వినిపించింది. అక్కడ కూడా నేను బాణాలతో ఎదుర్కొన్నాను.
ఏవం దశ దిశః సర్వాస్తిర్యగూర్ధ్వం చ భారత। నాదయామాసురసురాస్తే చాపి నిహతా మయా
ఇలా, భరతా! పది దిక్కులన్నీ, పైకీ అడ్డంగా కూడా, ఆ అసురులు, దేవతలు గొంతెత్తగా అరవగా, వారిని కూడా నేను సంహరించాను.
తతః ప్రాగ్జ్యోతిషం గత్వా పునరేవ వ్యదృశ్యత। సౌభం కామగమం వీర మోహయన్మమ చక్షుషీ
తర్వాత నేను ప్రాగ్జ్యోతిషపురానికి వెళ్లి, మళ్లీ స్వేచ్ఛగా తిరుగుతున్న సౌభాన్ని చూశాను. అది నా చూపును మాయ చేసేది, వీరా!
తతో లోకాన్తకరణో దానవో దారుణాకృతిః। శిలావర్షేణ మహతా సహసా మాం సమావృణోత్
అప్పుడొక భయంకరమైన రూపం కలిగిన, లోకాలను నాశనం చేసే దానవుడు, పెద్ద రాళ్ల వర్షంతో నన్ను అకస్మాత్తుగా చుట్టుముట్టాడు.
సోహం పర్వతవర్షేణ వధ్యమానః సమన్తతః। వల్మీక ఇవ రాజేన్ద్ర పర్వతోపచితోఽభవమ్
రాజేంద్రా! ఆ పర్వతాల వర్షం నన్ను అన్ని వైపులా ముంచెత్తగా, నేను పర్వతాలతో కప్పబడి ఉన్న పుట్టలా మారిపోయాను.
తతోఽహం పర్వతచితః సహయః సహసారథిః। అప్రఖ్యాతిమియాం రాజన్సధ్వజః పర్వతైశ్చితః
అప్పుడు, పర్వతాలతో కప్పబడి, నా మిత్రులు, రథసారథితో పాటు, నా జెండాతో నేను గుర్తుపట్టలేని విధంగా పర్వతాల మధ్య ముందుకు సాగాను, రాజా!
తతో వృష్ణిప్రవీరా యే మమాసన్సైనికాస్తదా। తే భయర్తా దిశః సర్వే సహసా విప్రదుద్రువుః
ఆ సమయంలో నా సైన్యంలో ఉన్న వృష్ణివీరులు భయంతో ఒక్కసారిగా అన్ని దిక్కులకూ పారిపోయారు.
తతో హాహాకృతమభూత్సర్వం కిల విశాంపతే। ద్యౌశ్చ భూమిశ్చ ఖం చైవాదృశ్యమానే తథా మయి
అప్పుడు, నరపతీ! అక్కడ అంతా 'అయ్యో!' అని అరుపులతో నిండిపోయింది. నన్ను చూసి ఆకాశం, భూమి, అంతరిక్షం ఏమీ కనిపించలేదు.
తతో విషణ్ణమనసో మమ రాజన్సుహృజ్జనాః। రురుదుశ్చుక్రుశుశ్చైవ దుఃఖశోకసమన్వితాః
ఆ సమయంలో, రాజా! నా మిత్రులు మనసు దిగులుతో, దుఃఖంతో, శోకంతో ఏడుస్తూ, అరుస్తూ ఉండిపోయారు.
ద్విషతాం చ ప్రహర్షోఽభూదార్తిశ్చ సుహృదామపి। ఏవం విజితవాన్వీర పశ్చాదశ్రౌషమచ్యుత
వైరులు ఆనందంతో, స్నేహితులు మాత్రం బాధతో ఉన్నారు. ఇలా నేను విజయాన్ని సాధించానని తర్వాత విన్నాను, అచ్యుతా!
తతోఽహమిన్ద్రదయితం సర్వపాషాణభేదనమ్। వజ్రముద్యమ్య తాన్సర్వాన్పర్వతాన్సమశాతయమ్
తర్వాత, ఇంద్రుడికి ప్రియమైన, అన్ని రాళ్లను పగలగొట్టే వజ్రాయుధాన్ని ఎత్తి, ఆ పర్వతాలను అన్నింటినీ ధ్వంసం చేసాను.
తతః పర్వతభారార్తా మన్దప్రాణవిచేష్టితాః। హయా మమ మహారాజ వేపమానా ఇవాభవన్
తర్వాత, మహారాజా! ఆ పర్వతభారం తట్టుకోలేక, నా గుర్రాలు ఊపిరాడక, భయంతో వణుకుతున్నట్టు కనిపించాయి.
మేఘజాల ఇవాకాశే విదార్యాభ్యుదితం రవిమ్। దృష్ట్వా మాం బాన్ధవాః సర్వే హర్షమాహారయన్పునః
ఆకాశంలో మేఘాలను చీల్చుకుంటూ ఉదయసూర్యుడు వెలుగునిచ్చినట్టు, నన్ను చూసి నా బంధువులందరూ మళ్లీ ఆనందంతో ఉల్లాసపడ్డారు.
తతః పర్వతభారార్తాన్మన్దప్రాణవిచేష్టితాన్। హయాన్సందృశ్య మాం సూతః ప్రాహ తాత్కాలికం వచః
తర్వాత, ఆ పర్వతభారం తట్టుకోలేక, ఊపిరాడక కదులుతున్న గుర్రాలను చూసి, నా రథసారథి నాకు తగిన మాటలు చెప్పాడు.
సాధు సంపశ్య వార్ష్ణేయ సాల్వం సౌభపతిం స్థితమ్। అలం కృష్ణావమన్యైనం సాధు యత్నం సమాచర
'బాగుంది వర్ష్ణేయా! చూడు, సౌభపతి సాల్వుడు అక్కడ నిలబడి ఉన్నాడు. కృష్ణా! అతన్ని తక్కువగా అంచనా వేయవద్దు. శ్రద్ధగా ప్రయత్నించు.'
మార్దవం సఖితాం చైవ సాల్వాదద్య వ్యపాహర। జహి సాల్వం మహాబాహో మైనం జీవయ కేశవ
'ఈ రోజు సాల్వుడిపై మృదుత్వం, స్నేహభావం వదిలిపెట్టు. మహాబాహువా! సాల్వుడిని సంహరించు. కేశవా! అతన్ని బ్రతికించవద్దు.'
సర్వైః పరాక్రమైర్వీర వధ్యః శత్రురమిత్రహన్। న శత్రురవమన్తవ్యో దుర్బలోఽపి బలీయసా। యోపిస్యాత్పీఠగః కశ్చిత్కిం పునః సమరే స్థితః
ఓ వీరుడా! నీవు ఎంత శక్తి ఉన్నా, నీ శత్రువును పూర్తిగా సంహరించు. శత్రువు బలహీనుడైనా, నీవు బలవంతుడైనా, అతన్ని తక్కువగా చూడకూడదు. ఎందుకంటే, చిన్నవాడైనా యుద్ధంలో ఎదురుగా నిలబడినప్పుడు భయంకరుడవుతాడు.
స త్వం పురుషశార్దూల సర్వయత్నైరిమం ప్రభో। జహి వృష్ణికులశ్రేష్ఠ మా త్వాం కాలోఽత్యగాత్పునః
కాబట్టి, మానవసింహుడా! నీ శక్తిని మొత్తం ఉపయోగించి, వృష్ణికులలో శ్రేష్ఠుడా, ఈ శత్రువును సంహరించు. మరలా సమయం నీ చేతిలోనుండి జారిపోనివ్వకుము.
జితవాఞ్జామదగ్న్యం యః కోటివర్షగణాన్బహూన్। స ఏష నాన్యైర్వధ్యో హి త్వామృతే నాస్తి కశ్చన
బహుళ సంవత్సరాలుగా జమదగ్నిపుత్రుడిని, అనేక శత్రుసేనలను జయించినవాడు ఇతడే. నిన్ను తప్ప ఇతడిని మరెవ్వరూ సంహరించలేరు.
నైష మార్దవసాధ్యో వై మతో నాపి సఖా తవ। యేన త్వం యోధితో వీర ద్వారకా చావమర్దితా
ఇతడిని మృదుత్వంతో జయించలేవు. ఇతడు నీ స్నేహితుడు కూడా కాదు. వీరుడా! ఇతడు నిన్ను యుద్ధానికి పిలిచి, ద్వారకను అవమానించాడు.
ఏవమాది తు కౌన్తేయ శ్రుత్వాఽహం సారథేర్వచః। తత్వమేతదితి జ్ఞాత్వా యుద్ధే మతిమధారయమ్
కౌంతేయుడా! రథసారధి మాటలు వినగానే, అవి నిజమేనని గ్రహించి, నా మనసును యుద్ధానికి సిద్ధం చేసుకున్నాను.
వధాయ సాల్వరాజస్య సౌభస్య చ నిపాతనే। దారుకం చాబ్రువం వీర ముహూర్తం స్థీయతామితి
సాల్వరాజును సంహరించడానికి, సౌభను నాశనం చేయడానికి, 'ఓ వీరుడా! క్షణం ఆగు' అని దారుకుని చెప్పాను.
తతోఽప్రతిహతం దివ్యమభోద్యమతివీర్యవత్। ఆగ్నేయమస్త్రం దయితం సర్వసాహం మహాప్రభమ్। యోజయం తత్రధనుషా దానవాన్తకరం రణే
అప్పుడే, ఆగని శక్తితో, మహత్తరమైన, రాక్షసులను నాశనం చేసే, అగ్నియస్త్రాన్ని నా విల్లుకు అమర్చాను.
యక్షాణాం రాక్షసానాం చ దానవానాం చ సంయుగే। రాజ్ఞాం చ ప్రతిలోమానాం భస్మాన్తకరణం మహత్
యక్షులు, రాక్షసులు, దానవులు, శత్రువైన రాజులు—వారితో యుద్ధంలో, ఈ అస్త్రం వారిని బూడిదగా మార్చుతుంది.
క్షురాన్తమమలం చక్రం కాలాన్తకయమోపమమ్। అనుమన్త్ర్యాహమతులం ద్విషతాం వినిబర్హణమ్
తీవ్రమైన, పదునైన, కాలాంతకుని పోలిన, శత్రువులను నాశనం చేసే, అపూర్వమైన సుదర్శన చక్రాన్ని పిలిచాను.
జహి సౌభం స్వవీర్యేణ యే చాత్ర రిపవో మమ। ఇత్యుక్త్వా భుజవీర్యేణ తస్మై ప్రాహిణవం రుషా
'నీ స్వశక్తితో సౌభను, ఇక్కడ ఉన్న నా శత్రువులను సంహరించు' అని చెప్పి, నా బలంతో కోపంగా దాన్ని పంపాను.