తతః సుతుములం యుద్ధం చారుదేష్ణవివిన్ధ్యయోః। వృత్రవాసవయో రాజన్యథాపూర్వం తథాఽభవత్
ఆ తర్వాత చారుదేశ్నుడు, వివింద్యుడు ఇద్దరి మధ్య ఘోరమైన యుద్ధం జరిగింది. అది పుర్వం వృత్రాసురుడు, ఇంద్రుడు యుద్ధించినట్టు ఉక్కిరిబిక్కిరిగా సాగింది.
అన్యోన్యస్యాభిసంక్రుద్ధావన్యోన్యం జఘ్నతుః శరైః। వినదన్తౌ మహారాజ సింహావివ మహాబలౌ
రాజా! ఇద్దరూ కోపంతో ఒకరినొకరు బాణాలతో గాయపరిచారు. వారు గర్జిస్తూ, ఇద్దరూ బలమైన సింహాల్లా యుద్ధం చేశారు.
రౌక్మిణేయస్తతో బాణమగ్న్యర్కోపమవర్చసమ్। అభిమన్త్ర్య మహాస్త్రేణ సందధే శత్రునాశనమ్
ఆ సమయంలో రుక్మిణీ కుమారుడు శత్రువును సంహరించేందుకు, అగ్ని, సూర్యుల్లా ప్రకాశించే బాణాన్ని మహాస్త్రంతో మంత్రించి తన విల్లుకు అమర్చాడు.
స వివిన్ధ్యాయ సక్రోధః సమాహూయ మహారథః। చిక్షేప మే సుతో రాజన్స గతాసురథాపతత్
రాజా! నా కుమారుడు మహారథుడు కోపంతో ఆ బాణాన్ని వివింద్యుడిపై ప్రయోగించగా, అది అతని ప్రాణాన్ని తీసుకుని యోధాధిపతిని నేలకూల్చింది.
వివిన్ధ్యం నిహృతం దృష్ట్వా తాం చ విక్షోభితాం చమూమ్। కామగేన స సౌభేన సాల్వః పునరుపాగమత్
వివింద్యుడు చనిపోయినదాన్ని, సైన్యం గందరగోళంలో పడిపోయినదాన్ని చూసి, సాల్వుడు తన సౌభ వాహనంతో మళ్లీ కోరికతో వచ్చాడు.
తతో వ్యాకులితం సర్వం ద్వారకావాసి తద్బలమ్। దృష్ట్వా సాల్వం మహాబాహో సౌభస్థం పృథివీగతమ్
అప్పుడు మహాబాహువంతుడా! సౌభంపై భూమిపై ఉన్న సాల్వుడిని చూసి, ద్వారకా సైన్యం అంతా గందరగోళంలో పడిపోయింది.
తతో నిర్యాయ కౌరవ్య అవస్థాప్య చ తద్బలమ్। ఆనర్తానాం మహారాజ ప్రద్యుమ్నో వాక్యమబ్రవీత్
తర్వాత ప్రద్యుమ్నుడు బయలుదేరి, ఆ నర్తుల సైన్యాన్ని అమర్చాడు. అప్పుడు కౌరవ రాజా! ఆయన ఇలా అన్నాడు.
సర్వే భవన్తస్తిష్ఠన్తు సర్వే పశ్యన్తు మాం యుధి। నివారయన్తం సంగ్రామే బలాత్సౌభం సరాజకమ్
అందరూ నిలబడండి, యుద్ధంలో నన్ను చూడండి. నేను బలవంతంగా సౌభుడిని, అతని రాజులను యుద్ధంలో ఆపుతాను.
అయం సౌభపతేః సేనామాయసైర్భుజగైరివ। ధనుర్భుజవినిర్ముక్తైర్నాశయమ్యద్య యాదవాః
యాదవులారా! ఈ రోజు నేను నా విల్లు నుండి విడిచే ఇనుప పాముల్లాంటి బాణాలతో సౌభపతి సైన్యాన్ని నాశనం చేస్తాను.
ఆశ్వసధ్వం న భీః కార్యా సౌభరాడద్య నశ్యతి। మయాఽభిపన్నో దుష్టాత్మా ససౌభో వినశిష్యతి
ధైర్యంగా ఉండండి, భయపడవద్దు. ఈ రోజు సౌభ రాజు నాశనం అవుతాడు. నేను దాడి చేస్తే, ఆ దుష్టుడు తన సౌభంతో కలసి నశించిపోతాడు.
ఏవం బ్రువతి సంహృష్టే ప్రద్యుమ్నే పాణ్డునన్దన। ధిష్టితం తద్బలం ద్వారి యుయుధే చ యథాసుఖమ్
ప్రద్యుమ్నుడు ఆనందంతో ఇలా చెప్పినప్పుడు, పాండవుని కుమారా, ద్వారంలో నిలిచిన ఆ సైన్యం తమకు ఇష్టమైనట్లు యుద్ధం చేసింది.
ఏవముక్త్వా రౌక్మిణేయో యాదవాన్యాదవర్షభ। దంశితైర్హరిభిర్యుక్తం రథమాస్థాయ కాఞ్చనమ్
ఇలా చెప్పిన రుక్మిణీ కుమారుడు, యాదవులలో శ్రేష్ఠుడు, భయంకరమైన గుర్రాలతో కలసి ఉన్న బంగారు రథాన్ని ఎక్కాడు.
ఉచ్ఛ్రిత్య మకరం కేతుం వ్యాత్తాననమలఙ్కృతమ్। ఉత్పతద్భిరివాకాశం తైర్హయైరన్వయాత్పరాన్
మకరంతో అలంకరించబడిన, విప్పిన ముఖంతో ఉన్న జెండాను ఎత్తి, ఆ గుర్రాలతో ఆకాశంలో ఎగిరిపోతున్నట్లు శత్రువులను వెంబడించాడు.
విక్షిపన్నాదయంశ్చాపి ధనుః శ్రేష్ఠం మహాబలైః। తూణఖఙ్గధరః శూరో బద్ధగోధాఙ్గులిత్రవాన్
తన గొప్ప బలంతో అద్భుతమైన ధనుస్సును ఊపుతూ, శబ్దం చేస్తూ, తుప్పు మరియు ఖడ్గాన్ని ధరించి, గట్టి గోదా ఉంగరం వేసుకున్న వీరుడు యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యాడు.
సవిద్యుచ్ఛురితం చాపం విహరన్వై తలాత్తలమ్। మోహయామాస దైతేయాన్సర్వాన్సౌభనివాసినః
అది మెరుపులా మెరిసే తన ధనుస్సును ఒక చివర నుండి మరొక చివర వరకు తిప్పుతూ, సౌభలో నివసించే దైత్యులను అందరినీ మాయలో పడేశాడు.
తస్య విక్షిపతశ్చాపం సందధానస్య చాసకృత్। నాన్తరం దదృశే కశ్చిన్నఘ్నితః శాత్రవాన్రణే
అతడు మళ్లీ మళ్లీ ధనుస్సును ఎక్కి, బాణాలను సంధిస్తూ ఉండగా, యుద్ధంలో ఎవరూ అతడిని గాయపర్చడానికి అవకాశం చూడలేకపోయారు.
ముఖస్య వర్ణో న వికల్పతేఽస్య చేలుశ్చ గాత్రాణి న చాపి తస్య। సింహోన్నతం చాప్యభిగర్జతోఽస్య శుశ్రావ లోకోఽద్భుతవీర్యమగ్ర్యమ్
అతని ముఖవర్ణం మారలేదు, శరీర భాగాలు కూడా కంపించలేదు; అతడు సింహంలా గర్జించగా, లోకమంతా అతని అద్భుతమైన, అగ్రశ్రేణి పరాక్రమాన్ని వినింది.
జలేచరః కాఞ్చనయష్టిసంస్థో వ్యాత్తాననః శత్రుబలప్రమాథీ। విత్రాసయన్రాజతి వాహముఖ్యే సాల్వస్య సేనాప్రముఖే ధ్వజాగ్ర్యః
నీటిలో ఉండే జంతువు ఆకారంలో, బంగారు దండంపై నిలబడి, విప్పిన ముఖంతో, శత్రు సైన్యాన్ని భయపెట్టే ఆ జెండా, వాహనానికి ముందున మెరిసిపొయింది, సాల్వుడి సేన ముందు భయపెట్టింది.
తతస్తూర్ణం వినిష్పత్య ప్రద్యుమ్నః శత్రుకర్శనః। సాల్వమేవాభిదుద్రావ విధిత్సుః కలహం నృప
తర్వాత, త్వరగా ముందుకు దూసుకెళ్లిన శత్రువులను సంహరించే ప్రతాపి ప్రద్యుమ్నుడు, కలహానికి సిద్ధమై, ఓ రాజా, సాల్వుని వైపు పరుగెత్తాడు.
అభియానం తు వీరేణ ప్రద్యుమ్నేన మహారణే। నామర్షయత సంక్రుద్వః సాల్వః కురుకులోద్వహ
మహాయుద్ధంలో ప్రద్యుమ్నుడు ధైర్యంగా ముందుకు రావడాన్ని కోపంతో ఉన్న సాల్వుడు సహించలేకపోయాడు, కురు వంశశ్రేష్ఠుడా.
సరోషమహమత్తో వై కామగాదవరుహ్య చ। ప్రద్యుమ్నం యోధయామాస సాల్వః పరపురంజయః
కోపంతో, గర్వంతో నిండిన సాల్వుడు, తన కామగం నుండి దిగిపోతూ, శత్రు నగరాలను జయించినవాడు, ప్రద్యుమ్నుడితో యుద్ధం చేయడం ప్రారంభించాడు.
తయోః సుతుములం యుద్ధం సాల్వవృష్ణిప్రవీరయోః। సమేతా దదృశుర్లోకా బలివాసవయోరివ
సాల్వుడు, వృష్ణివీరుల మధ్య జరిగిన ఆ ఘోరమైన యుద్ధాన్ని చూసిన జనులు, అది బలి, ఇంద్రుల మధ్య యుద్ధంలా అనిపించింది.
తస్య మాయామయో వీర రథో హేమపరిష్కృతః। సపతాకః సధ్వజశ్చ సానుకర్షః స తూణవాన్
ఆయన మాయతో చేసిన, బంగారు అలంకారాలతో ఉన్న, జెండాలు, పతాకలు, యోకు, తుప్పుతో కూడిన రథం నిజంగా అద్భుతంగా కనిపించింది, ఓ వీరుడా.
స తం రథవరం శ్రీమాన్సమారుహ్య కిల ప్రభో। ముమోచ బాణాన్కౌఖ్య ప్రద్యుమ్నాయ మహాబలః
ఆ శోభాయమానమైన రథాన్ని ఎక్కిన సాల్వుడు, మహాబలుడు, ప్రభూ, ప్రద్యుమ్నుడిపై బాణాలను వర్షంలా వదిలాడు.
తతో బాణమయం వర్షం వ్యసృజత్తరసా రణే। ప్రద్యుమ్నో భుజవేగేన సాల్వం సంమోహయన్నివ
తర్వాత యుద్ధంలో అతడు వేగంగా బాణాల వర్షాన్ని వదిలాడు; ప్రద్యుమ్నుడు తన చేతుల బలంతో సాల్వుని మాయలో పడేసినట్టు కనిపించాడు.
స తైరభిహతః సఙ్ఖ్యే నామర్యత సౌభరాట్। శరాన్దీప్తాగ్నిసంకాశాన్ముమోచ తనయే మమ
ఆ బాణాలతో యుద్ధంలో కొట్టించబడ్డా, సౌభుని రాజు వెనక్కి తగ్గలేదు, నా కుమారుడిపై అగ్ని వంటి కాంతివంతమైన బాణాలను వదిలాడు.
తమాపతన్తం బాణౌధం స చిచ్ఛేద మహాబలః। తతశ్చాన్యాఞ్శరాన్దీప్తాన్ప్రచిక్షేప సుతే మమ
ఆ బాణాల ప్రవాహం తనవైపు దూసుకొస్తుండగా, మహాబలుడు దానిని కోసివేశాడు; వెంటనే మరికొన్ని అగ్నిలా మండే బాణాలను నా కుమారుడిపై సంధించాడు.
స సాల్వబాణై రాజేన్ద్ర విద్ధో రుక్మిణినన్దనః। ముమోచ బాణం త్వరితో మర్మభేదినమాహవే
సాల్వుని బాణాలతో గాయపడ్డ రుక్మిణీ కుమారుడు, ఓ రాజేంద్రా, యుద్ధంలో శత్రువు ప్రాణస్థానాన్ని ఛేదించే బాణాన్ని వేగంగా వదిలాడు.
తస్య వర్మ విభిద్యాశు స బాణో మత్సుతేరితః। వివేశ హృదయం పత్రీ స పపాత భృశహతః
మత్స్యుని కుమారుడు వదిలిన బాణం అతని కవచాన్ని చీల్చి, వెంటనే హృదయాన్ని తాకింది. బలంగా గాయపడి, అతడు నేలపై పడిపోయాడు.
తస్మిన్నిపతితే వీరే సాల్వరాజే విచేతసి। సంప్రద్రబన్దానవేన్ద్రా దారయన్తో వసుంధరామ్
ఆ వీరుడు, సాల్వ రాజు, అపస్మారంలో పడిపోతే, దానవుల నాయకులు భూమిని చీల్చుకుంటూ ముందుకు దూసుకొచ్చారు.