యత్సమర్థం పాణ్డవనాం తత్కరిష్యామి మా శుచః। సత్యం తే ప్రతిజానామి రాజ్ఞాం రాజ్ఞీ భవిష్యసి
పాండవులకు సాధ్యమైనది ఏదైనా, నేను చేస్తాను; నీవు బాధపడవద్దు. నిజంగా మాట ఇస్తున్నాను: నీవు రాజ్ఞులలో రాజ్ఞిగా అవుతావు.
పతేద్ద్యౌర్హిమవాఞ్శీర్యేత్పృథివీ శకలీ భవేత్। శుష్యేత్తోయనిధిః కృష్ణే న మే మోఘం వచో భవేత్
ఆకాశం పడిపోతే, హిమవంతం విరిగిపోతే, భూమి చీలిపోతే, సముద్రం ఎండిపోతే కూడా, కృష్ణే, నా మాట వృథా కాదు.
తచ్ఛ్రుత్వా ద్రౌపదీ వాక్యం ప్రతివాక్యమథాచ్యుతాత్। సాచీకృతమవైక్షత్సా పాఞ్చాలీ మధ్యమం పతిమ్
అచ్యుతుని మాటలు విని, ద్రౌపది తన మధ్య భర్తవైపు, పాంచాలి అతనిని సుదీర్ఘంగా చూశింది.
ఆబభాషే మహారాజ ద్రౌపదీమర్జునస్తదా। మా రోదీః శుభతామ్రాక్షి యదాహ మధుసూదనః। తథా తద్భవితా దేవి నాన్యథా వరవర్ణిని
అప్పుడు మహారాజా, అర్జునుడు ద్రౌపదితో ఇలా అన్నాడు: ముద్దుగా ఎర్రకళ్లవాడా, నీవు ఏడవవద్దు; మధుసూదనుడు చెప్పింది తప్ప మరొకటి జరగదు, దేవీ, అందమైనవాడా.
అహం ద్రోణం హనిష్యామి శిఖణ్డీ తు పితామహమ్। దుర్యోధనం భీమసేనః కర్ణం హన్తా ధనిజయః
నేను ద్రోణుని చంపుతాను; శిఖండీ తాతను సంహరిస్తాడు; భీమసేనుడు దుర్యోధనుని చంపుతాడు; ధనంజయుడు కర్ణుని సంహరిస్తాడు.
రామకృష్ణౌ వ్యపాశ్రిత్య అజేయాః స్మ రణఏ స్వసః। అపి వృత్రహణా యుద్ధే కిం పునర్ధృతరాష్ట్రజైః
రాముడు, కృష్ణుడు మనకు తోడుగా ఉన్నప్పుడు, యుద్ధంలో మనల్ని ఎవరూ ఓడించలేరు, సోదరి; వృత్రుని సంహరించినవాడు కూడా కాదు, ధృతరాష్ట్రుని పిల్లలు అయితే ఏముంటారు?
ఇత్యుక్తేఽభిముఖా వీరా వాసుదేవముపాస్థితః। తేషాం మధ్యే మహాబాహుః కేశవో వాక్యమబ్రవీత్
ఇలా అన్న తర్వాత, వీరులు వాసుదేవుని వైపు తిరిగి, ఆయన చుట్టూ చేరారు; వారందరిలో మహాబాహుడు కేశవుడు ఇలా అన్నాడు.
నైతత్కృచ్ఛ్రమనుప్రాప్తో భవాన్స్యాద్వసుధాధిప। యద్యహం ద్వారకాయాం స్యాం రాజన్సన్నిహితః పురా
నీవు ఈ కష్టం ఎదుర్కొనాల్సి రాదు, రాజ్యం కోల్పోయేవాడు కాదవు; నేను అప్పటికి ద్వారకలో ఉండి ఉంటే, రాజా.
ఆగచ్ఛేయమహం ద్యూతమనాహూతోఽపి కౌరవైః। ఆమ్బికేయేన దుర్ధర్ష రాజ్ఞా దుర్యోధనేన చ। వారయేయమహం ద్యూతం బహూన్దోపాన్ప్రదర్శయన్
కౌరవులు, అంబికేయుడు, భయంకరుడైన దుర్యోధనుడు పిలవకపోయినా, నేను జూదానికి వచ్చేవాడిని; అనేక కారణాలు చూపించి ఆ జూదాన్ని ఆపేవాడిని.
భీష్మద్రోణౌ సమానాయ్య కృపం బాహ్లీకమేవ చ। వైచిత్రవీర్యం రాజానమలం ద్యూతేన కౌరవ
భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కృపుడు, బాహ్లీకుడు, వైచిత్రవీర్యుడు వీరందరినీ కూడగట్టి, కౌరవా, రాజా, నువ్వు జూదం ఆడకూడదని చెప్పేవాడిని.
పుత్రాణాం తవ రాజేన్ద్ర త్వన్నిమిత్తమితి ప్రభో। తత్రాచక్షమహం దోషాన్యైర్భవాన్వ్యతిరోపితః
ఓ రాజేంద్రా, నీ కుమారుల విషయమై, ప్రభూ, నీ వల్లనే ఇతరులు నిన్ను తప్పుగా భావించారని నేను చెబుతున్నాను.
వీరసేనసుతో యైస్తు రాజ్యాత్ప్రభ్రంశితః పురా। అతర్కితవినాశశ్చ దేవనేన విశాంపతే
వీరసేనుని కుమారుని, ఓ రాజులలో శ్రేష్ఠుడా, ఇంతకుముందు వీరే రాజ్యం నుండి దూరం చేశారు. దేవతల వల్ల అనుకోని విధంగా అతడు నాశనం అయ్యాడు.
సాతత్యం చ ప్రసఙ్గస్య వర్ణయేయం యథాతథమ్
ఈ విషయమంతా నిజంగా ఎలా జరిగిందో నేను పూర్తిగా వివరంగా చెబుతాను.
స్త్రియోఽక్షా మృగయా పానమేతత్కామసముత్థితమ్। దుఃఖం చతుష్టయ ప్రోక్తం యైర్నరో భ్రశ్యతే శ్రియః
స్త్రీలు, జూదం, వేట, మద్యం — ఇవన్నీ కోరిక వల్ల కలిగే నాలుగు దుఃఖాలు. వీటి వల్ల మనిషి ఐశ్వర్యాన్ని కోల్పోతాడు.
తత్రసర్వత్రవక్తవ్యం మన్యన్తే శాస్త్రకోవిదాః। విశేషతశ్చ వక్తవ్యం ద్యూతే పశ్యన్తి తద్విదః
ఈ విషయాల్లో శాస్త్రజ్ఞులు చెప్పాల్సినదాన్ని చెబుతారు. ముఖ్యంగా జూదం గురించి తెలిసినవారు ఎక్కువగా చెప్పాలని భావిస్తారు.
ఏకాహాద్ద్రవ్యనాశోఽత్ర ధ్రువం వ్యసనమేవ చ। అభుక్తనాశశ్చార్థానాం వాక్పారుష్యం చ కేవలమ్
జూదంలో ఒక్క రోజులోనే ధనం నశిస్తుంది, దురదృష్టమే మిగిలిపోతుంది. సంపాదించినదాన్ని ఉపయోగించకముందే పోయిపోతుంది, మాటల్లో కఠినత కూడా కలుగుతుంది.
ఏతచ్చాన్యచ్చ కౌరవ్య ప్రసఙ్గికటుకోదయమ్। ద్యూతే బ్రూయాం మహాబాహో సమాసాద్యామ్బికాసుతమ్
ఓ కౌరవా, జూదం వల్ల కలిగే ఈ బాధలు, ఇతర కష్టాల గురించి కూడా, ఓ మహాబాహువా, అంబికా కుమారుని ఎదురుగా నేను చెప్పతలచాను.
ఏవముక్తో యది మయా గృహ్ణీయాద్వచనం మమ। అనామయం స్యాద్ధర్మశ్చ కురూణాం కురువర్దన
ఇలా నేను చెప్పినప్పుడు అతడు నా మాట వినిపడితే, కురువంశంలో శుభం కలుగుతుంది, ధర్మం నిలుస్తుంది, ఓ కురువంశాభివృద్ధికరుడా.
న చేత్స మమ రాజేన్ద్ర గృహ్ణీయాన్మధురం వచః। పథ్యం చ భరతశ్రేష్ఠ నిగృహ్ణీయాం బలేన తమ్
ఓ రాజేంద్రా, నా మృదువైన, హితమైన మాటను అతడు వినకపోతే, ఓ భరతశ్రేష్ఠా, నేను బలవంతంగా అతడిని నియంత్రిస్తాను.
అథైనమవినీతేన సుహృదో నామ దుర్హృదః। సభాసదోఽనువర్తేరంస్తాంశ్చ ఇన్యాం దురోదరాన్
అప్పుడు అతడి అణకటితనం వల్ల, అతడి స్నేహితులని చెప్పుకునేవారు నిజంగా శత్రువులే. సభలో ఉన్నవారిని నేను దూరం చేస్తాను, ఆ దురుద్దేశ్యులనూ తొలగిస్తాను.
అసాన్నిధ్యం తు కౌరవ్య మమానర్తేష్వభూత్తదా। యేనేదం వ్యసనం ప్రాజ్ఞా భవన్తో ద్యూతకారితమ్
కౌరవా, ఆ సమయంలో నేను లేకపోవడమే ఈ కష్టాలకు కారణం. అందుకే, జ్ఞానులైన మీకు జూదం వల్ల ఈ అపాయం కలిగింది.
సోహమేత్య కురుశ్రేష్ఠ ద్వారకాం పాణ్డునన్దన। అశ్రౌషం త్వాం వ్యసనినం యుయుధానాద్యథాతథమ్
కాబట్టి, ఓ కురుశ్రేష్ఠా, నేను ద్వారకకు వచ్చి, ఓ పాండునందనా, యుయుధానుడు మరియు ఇతరుల నుంచి నీవు కష్టంలో ఉన్నావని యథావిధిగా విన్నాను.
శ్రుత్వైవ చాహం రాజేన్ద్ర పరమోద్విగ్రమానసః। తూర్ణమభ్యాగతోస్మిత్వాం ద్రష్టుకామో విశంపతే
ఇది విన్న వెంటనే, ఓ రాజేంద్రా, నా మనసు చాలా కలవరపడింది. వెంటనే నిన్ను చూడాలని ఆశతో త్వరగా వచ్చాను, ఓ రాజులలో శ్రేష్ఠుడా.
అహో కృచ్ఛ్రమనుప్రాప్తాః సర్వే స్మ భరతర్షభ। సోఽహం త్వాం వ్యసనే మగ్నం పశ్యామి సహ సోదరైః
ఓ భరతవంశరత్నా, మీరు అందరూ ఎంతటి కష్టాన్ని ఎదుర్కొన్నారో! నిన్ను నీ సోదరులతో కలిసి ఈ విపత్తులో మునిగిపోయినవాడిగా చూస్తున్నాను.
అసాన్నిధ్యం కథం కృష్ణ తవాసీద్వృష్ణినన్దన। క్వ చాసీద్విప్రవాసస్తే కించాకార్షీః ప్రవాసతః
ఓ కృష్ణా, వృష్ణివంశానందనా, నీవు ఎలా లేకపోయావు? ఎక్కడికి వెళ్లావు? ప్రవాసంలో నీవు ఏమి చేశావు?
సాల్వస్య నగరం సౌభం గతోఽహం భరతర్షభ। నిహన్తుం కౌరవశ్రేష్ఠ తత్ర మే శృణు కారణమ్
ఓ భరతవంశరత్నా, ఓ కౌరవశ్రేష్ఠా, నేను శాల్వుని నగరమైన సౌభకు వెళ్లాను. దాన్ని నాశనం చేయడానికి వెళ్లాను. దానికి కారణం విను.
మహాతేజా మహాంవాహుర్యః స రాజా మహాయశాః। దమఘోషాత్మజో వీరః శిశుపాలో మయా హతః
అతడు మహాశక్తిశాలి, గొప్ప భుజశక్తి కలవాడు, ప్రసిద్ధి గల రాజు, దమఘోషుని కుమారుడు, శిశుపాలుడు. అతడిని నేను సంహరించాను.
యజ్ఞే తే భరతశ్రేష్ఠ రాజసూయేఽర్హణాం ప్రతి। స రోషవశమాపన్నో నామృష్యత దురాత్మవాన్
ఓ భరతశ్రేష్ఠా, నీ రాజసూయయాగంలో నిన్ను సత్కరిస్తున్నప్పుడు, అతడు కోపంతో ఉండి, దుర్మార్గుడు కావడంతో, ఆ ఘనతను భరించలేకపోయాడు.
శ్రుత్వా తం నిహతం సాల్వస్తీవ్రరోషసమన్వితః। ఉపాయాద్ద్వారకాం శూన్యామిహస్థే మయి భారత
ఆయన చంపబడ్డాడని విని, శాల్వుడు తీవ్రమైన కోపంతో, నేను ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు ఖాళీగా ఉన్న ద్వారకను చేరుకున్నాడు, ఓ భారతా.
స తత్ర యుద్ధమకరోద్బాలకైర్వృష్ణిపుఙ్గవైః। నివృత్తః కామగం సౌభమారుహ్యైవ నృశంసవత్
అక్కడ వృద్ధి చెందిన వృష్ణివంశ యువకులతో యుద్ధం చేసి, ఆపేసి, క్రూరంగా ప్రవర్తిస్తూ తన సౌభ విమానాన్ని ఎక్కాడు.