వాయుర్వైశ్రవణో రుద్రః కాలః ఖం పృథివీ దిశః। అజశ్చరాచరగురుః స్రష్టా త్వం పురుషోత్తమ
నీవే వాయువు, వైశ్రవణుడు, రుద్రుడు, కాలం, ఆకాశం, భూమి, దిక్కులు. నీవే జన్మించని వాడవు, చరాచరాలకు గురువు, సృష్టికర్త, పరమపురుషుడవు.
తురాయణాదిభిర్దేవ క్రతుభిర్భూరదక్షిణైః। అయజో భూరితేజా వై కృష్ణ చైత్రరథే వనే
తురాయణాది యాగాలతో, అపారమైన దానాలతో, హే కృష్ణా! నీవు గొప్ప తేజస్సుతో చైత్రరథవనంలో యజ్ఞాలు నిర్వహించావు.
శతం శతసహస్రాణి సువర్ణస్య జనార్దన। ఏకైకస్మింస్తదా యజ్ఞే పరిపూర్ణాని దత్తవాన్
హే జనార్దనా! ప్రతి యజ్ఞంలో నీవు వందలాది, లక్షలాది బంగారు ముద్రలను సమృద్ధిగా దానం చేసావు.
అదితేరపి పుత్రత్వమేత్య యాదవనన్దన। త్వం విష్ణురితి విఖ్యాత ఇన్ద్రాదవరజో విభుః
హే యాదవుల ఆనందమా! నీవు అదితి కుమారుడై, విశ్ణువుగా ప్రసిద్ధుడవయ్యావు. నీవు ఇంద్రునికి తమ్ముడవు, పరాక్రమశాలి.
శిశుర్భూత్వా దివం ఖం చ పృథివీం చ పరంతప। త్రిభిర్విక్రమణైః కృష్ణ క్రాన్తవానసి తేజసా
హే శత్రువులను కాల్చేవాడవు! నీవు చిన్నవాడై, త్రివిక్రముడై, ఆకాశం, భూమి, స్వర్గాన్ని మూడు అడుగులతో దాటి, నీ తేజస్సుతో ప్రకాశించావు, హే కృష్ణా!
సంప్రాప్య దివమాకాశమాదిత్యస్యన్దనే స్థితః। అత్యరోచశ్చ భూతాత్మన్భాస్కరం స్వేన తేజసా
స్వర్గం, ఆకాశాన్ని చేరి, సూర్యుని రథంలో నిలబడి, నీ స్వంత తేజస్సుతో సూర్యునికంటే ఎక్కువగా ప్రకాశించావు, హే భూతాత్మా!
ప్రాదుర్భావసహస్రేషు తేషుతేషు త్వయా విభో। అధర్మరుచయః కృష్ణ నిహతాః శతశోఽసురాః
అన్ని అవతారాలలో, హే మహాతేజస్వీ! నీవు ధర్మానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించే రాక్షసులను వందల సంఖ్యలో సంహరించావు, హే కృష్ణా!
సాదితా మౌఖాః పాశా నిశుమ్భనరకౌ హతౌ। కృతః క్షేమః పునః పన్థాః పురం ప్రాగ్జ్యోతిషం ప్రతి
మౌఖ్యులను సంహరించి, బంధాలను తెంచి, నిశుంభుడు, నరకుడు ఇద్దరినీ చంపి, ప్రాగ్జ్యోతిషపురికి మళ్లీ సురక్షితమైన మార్గాన్ని కల్పించావు.
జారూథ్యామాహుతిః క్రాథః శిశుపాలో నృపైః సహ। జరాసన్ధశ్చ శైబ్యశ్చ శతధన్వా చ నిర్జితః
జారూత్య, ఆహుతి, క్రాథ, శిశుపాలుడు ఇతర రాజులతో, జరాసంధుడు, శైబ్యుడు, శతధన్వుడు — వీరందరినీ నీవే ఓడించావు.
తథా పర్జన్యఘోషేణ రథేనాదిత్యవర్చసా। అహార్షీ రుక్మిణీం భైష్మీం రణే నిర్జిత్య రుక్మిణే
పర్జన్యపు గర్జనలా శబ్దించే, సూర్యుని తేజస్సుతో మెరిసే రథంతో, హే కృష్ణా! యుద్ధంలో రుక్మిని, భైష్మిని నీవు గెలుచుకొని తీసుకువచ్చావు.
ఇన్ద్రద్యుమ్నో హతః కోపాద్యవనశ్చ కశేరుమాన్। హతః సౌభపతిః సాల్వస్త్వయా సౌభం చ పాతితమ్
ఇంద్రద్యూమ్నుడు కోపంతో హతుడయ్యాడు, యవనుడు, కశేరుమాన్ కూడా. శౌభపతి శాల్వుడు నీవు సంహరించావు, శౌభను నాశనం చేసావు.
ఏవమేతే యుధి హతా భూయశ్చాన్యాఞ్శృముష్వ హ। ఇరావత్యాం హతో భోజః కార్తవీర్యసమో యుధి। గోపతిస్తాలకేతుశ్చ త్వయా వినిహతావుభౌ
ఇలా వీరందరూ యుద్ధంలో హతులయ్యారు. ఇంకొంతమంది గురించి విను: ఇరావతీ నదిపై, కార్తవీర్యునికి సమానమైన బోజుడు, గోపతి, తాళకేతు — వీరిద్దరినీ నీవు సంహరించావు.
తాం చ భోగవతీం పుణ్యామృషికాన్తాం జనార్దన। ద్వారకామాత్మసాత్కృత్వా సముద్రం గమయిష్యసి
జనార్దనా, మునులందరికీ ప్రియమైన పవిత్రమైన ద్వారకా నగరాన్ని నీవు నీదిగా చేసుకుని, ఆ సముద్రాన్ని దాటి పోతావు.
న క్రోధో న చ మాత్సర్యం నానృతం మధుసూదన। త్వయి తిష్ఠతి దాశార్హ న నృశంస్యం కుతోఽనృజు
మధుసూదనా, నీలో కోపం లేదు, అసూయ లేదు, అబద్ధం లేదు, దౌర్జన్యం లేదు, అన్యాయం లేదు, దాశార్హుడా.
ఆసీనం చైత్యమధ్యే త్వాం దీప్యమానం స్వతేజసా। ఆగమ్య ఋషయః సర్వేఽయాచన్తాభయమచ్యుత
అచ్యుతా, నీవు ఆలయంలో మధ్యలో కూర్చుని నీ తేజంతో ప్రకాశిస్తూ ఉండగా, అన్ని మునులు దగ్గరకు వచ్చి, నీ వద్ద రక్షణ కోరారు.
యుగాన్తే సర్వభూతాని సంక్షిప్య మధుసూదన। ఆత్మనైవాత్మసాత్కృత్వా జగదాసీః పరంతప
మధుసూదనా, యుగాంతంలో అన్ని ప్రాణులను నీలోకి తీసుకుని, ఆ లోకాన్ని నీదిగా చేసుకుంటావు, శత్రువులను కాల్చే వాడా.
యుగాదౌ తవ వార్ష్ణేయ నాభిపద్మాదజాయత। బ్రహ్మా చరాచరగురుర్యస్యేదం సకలం జగత్। తం హన్తుముద్యతౌ ఘోరౌ దానవౌ మధుకైటభౌ
వృష్ణివంశజా, యుగారంభంలో నీ నాభిలోని కమలంలో నుండి చరాచరాలకు గురువైన బ్రహ్మా పుట్టాడు. ఈ లోకాన్ని ఆయనే సృష్టించాడు. ఆ బ్రహ్మను సంహరించేందుకు ఘోరమైన మధు, కైటభ అనే దానవులు పుట్టారు.
తయోర్వ్యతిక్రమం దృష్ట్వా క్రుద్ధస్య భవతో హరేః। లలాటాజ్జాతవాఞ్శంభుః శూలపాణిస్త్రిలోచనః
హరివు, వారి దురాచారాన్ని చూసి నీవు కోపంతో ఉన్నప్పుడు, నీ నుదుటి నుండి త్రినేత్రుడైన, త్రిశూలధారి శంభుడు జన్మించాడు.
ఇత్థం తావపి దేవేశౌ త్వచ్ఛరీరసముద్భవౌ। త్వన్నియోగకరావేతావితి మే నారదోఽబ్రవీత్
ఇలా ఆ ఇద్దరు దేవతాధిపతులు కూడా నీ శరీరంలో నుండే పుట్టారు. వీరిద్దరూ నీ ఆజ్ఞ ప్రకారం పనిచేస్తారు అని నారదుడు నాకు చెప్పాడు.
తథా నారాయణ పురా క్రతుభిర్భూరిదక్షిణైః। ఇష్టవాంస్త్వం మహాసత్రం కృష్ణ చైత్రరథే వనే
నారాయణా, ప్రాచీన కాలంలో నీవు చైత్రరథ వనంలో, విరివిగా దానం చేస్తూ, గొప్ప యజ్ఞాన్ని నిర్వహించావు, కృష్ణా.
నైవం పరే నాపరే వా కరిష్యన్తి కృతాని వా। యాని కర్మాణి దేవ త్వం బాల ఏవ మహాబలః
దేవా, నీవు చిన్నపిల్లవాడిగా ఉన్నప్పుడే చేసిన కార్యాలను, మరెవ్వరూ చేయలేదు, చేయలేరు కూడా, మహాబలశాలి.
కృతవాన్పుణ్డరీకాక్ష బలదేవసహాయవాన్। వైరాజభవనే చాపి బ్రహ్మణా న్యవసః సహ
పుండరీకాక్షా, బలరాముడి సహాయంతో నీవు విరాజా మహల్లో బ్రహ్మతో కలిసి నివసించావు.
ఏవముక్త్వా మహాత్మానమాత్మా కృష్ణస్య పాణ్డవః। తూష్ణీమాసీత్తతః పార్థమిత్యువాచ జనార్దనః
పాండవుడు, కృష్ణుని గొప్పతనాన్ని ఇలా చెప్పి మౌనంగా ఉన్నాడు. ఆ తరువాత జనార్దనుడు పార్థునితో మాట్లాడాడు.
మమైవ త్వం తవైవాహం యే మదీయాస్తవైవ తే। యస్త్వాం ద్వేష్టి స మాం ద్వేష్టి యస్త్వామను స మామను
నీవు నా వాడివి, నేను నీ వాడిని. నా వారు నీవారే. నిన్ను ద్వేషించే వాడు నన్ను ద్వేషిస్తాడు. నిన్ను అనుసరించే వాడు నన్ను అనుసరిస్తాడు.
నరస్త్వమసి దుర్ధర్ష హరిర్నారాయణో హ్యహమ్। కాలే లోకమిమం ప్రాప్తౌ నరనారాయణావృషీ
నరుడవు నీవు, ఓ ధైర్యవంతుడా. నేను హరివు, నారాయణుడను. సరైన సమయంలో మేమిద్దరం నరనారాయణ మునులుగా ఈ లోకానికి వచ్చాము.
అనన్యః పార్థ మత్తస్త్వం త్వత్తశ్చాహం తథైవ చ। నావయోరన్తరం శక్యం వేదితుం భరతర్షభ
పార్థా, నీవు నాకంటే వేరే వాడవు కాదు, నేనూ నీకంటే వేరే వాడిని కాదు. మనిద్దరిమధ్య తేడా తెలుసుకోవడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు, ఓ భరతశ్రేష్ఠా.
ఇత్యుక్త్వా పుణ్డరీకాక్షః పాణ్డవం సుప్రియం వచః। ప్రీయమాణో హృషీకేశస్తూష్ణీం తత్ర బభూవ సః
పుండరీకాక్షుడు హృషీకేశుడు పాండవునికి ఎంతో ప్రీతిగా ఈ మాటలు చెప్పి, ఆనందంతో అక్కడ మౌనంగా ఉన్నాడు.
ఏవముక్తే తు వచనే కేశేవేన మహాత్మనా। తస్మిన్వీరసమావాయే సంరబ్ధేష్వథ రాజసు
మహాత్ముడైన కేశవుడు ఈ మాటలు చెప్పిన తరువాత, ఆ వీరులూ రాజుల సమూహం కలవరపడింది.
ధృష్టద్యుమ్నముఖైర్వీరైర్భ్రాతృభిః పరివారితా। పాఞ్చాలీ పుణ్డరీకాక్షమాసీనం యాదవైః సహ। అభిగమ్యాబ్రవీత్కృష్ణా శరణ్యం శరణైషిణీ
ధృష్టద్యుమ్నుడు మరియు ఆమె సోదరులతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్న పాంచాలి, యాదవులతో కూడి కూర్చున్న పుండరీకాక్షుడైన కృష్ణుని దగ్గరకు వెళ్లి, శరణు కోరుతూ మాట్లాడింది.
వాసుదేవ హృషీకేశ వాసవావరజాచ్యుత। దేవదేవోసి దేవానామితి ద్వైపాయనోఽబ్రవీత్
వాసుదేవా, హృషీకేశా, వాసవుని తమ్ముడా, అచ్యుతా, నీవు దేవతలందరిలో దేవతల దేవుడవు అని ద్వైపాయనుడు అన్నాడు.